Comedian

นี่พวก การแสดงเดี่ยวไมโครโฟน เข้ามาก่อนสิ

นางหนัก 500 กว่ากิโล แต่ผัวก็ยังไม่หย่า

นึกภาพออกไหม

"ที่รัก คุณว่าฉันใส่ชุดนี้แล้วดูอ้วนไหม"

ผมสังเกตเห็นว่า มันเป็นความอยากบางอย่าง

ในหมู่พวกนักพูดตลก ที่จะต้องขึ้นไปแสดงบนเวที

ใช่ นอกจากคุณจะอยากไป

มันเป็นความอยากสุดๆ

ผมมาทำอะไรที่นี่

ผมทำได้แล้ว

ผมมีการแสดงของผมเอง

ผมทำอะไรลงไป

ผมกลับมาที่นี่อีกแล้ว

ผมทำพลาด

พวกคุณมาที่นี่ทำไมกัน

ผมมาที่นี่ทำไมเหรอ เป็นคำถามที่ดี ผมก็อยากถามคุณเหมือนกัน

ผมทำโชว์พิเศษให้เอชบีโอเมื่อปีก่อน

ผมทิ้งทุกอย่างที่เคยเขียนมา

และอยากเริ่มต้นใหม่

และคุณมีแค่ไอเดียเล็กๆ สองอย่างนี้ ให้ยึดเกาะไว้

มันแปลกมาก มันยากมากที่จะคุ้นเคย

ผมอยู่แอลเอสัปดาห์ก่อน

ใครๆ ก็พูดว่า "ฉันไม่ได้เลียคุณนะ"

เคยได้ยินสำนวนนี้ไหม

ผมคิดจริงๆ ว่ามันดีมาก

และผมไม่ได้แค่เลียคุณนะ

ไอ้การเลียนี่มันทำไมเหรอ

ใช่ ผมเตรียมไว้สองอย่าง ส่วนที่เหลือก็...

โคตรมั่ว

จะบอกให้ ผมหลอกคนพวกนี้ไม่ได้หรอก

ไม่งั้นผมแย่แน่ ผมรู้

แต่เขาก็ให้กำลังใจคุณ

พวกคนดูน่ะ ดูเหมือนคุณกำลังสนุก

ก็นั่นเป็นงานของผม

ผมแค่เดาทางไม่ถูกว่าเมื่อไหร่มันจะ...

เกิดอะไรสักอย่าง

- มันรู้สึกเหมือน... - ตอนที่คุณ...

เหมือนที่เคยรู้สึก

ตอนที่คุณปล่อยมุกเด็ด

และระหว่างที่ปล่อยมุกเด็ด คุณก็ทุกข์

แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม

ตอนที่คุณบอกว่า "สำคัญตรงไหน ผมทำให้พวกโง่นี่หัวเราะ"

วันนี้ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง กับตัว... ตัวอะไรนะ

ผมไม่รู้จักพันธุ์หมาตัวเล็กด้วยซ้ำ

ตัวเล็กมากๆ

- ชิวาวา - ชิสุ

- ยอร์กเชอร์ - ไม่ ผมไม่รู้

ถึงบอก ผมก็ไม่รู้อยู่ดี

- หนูในชุดหมา - ไม่สำคัญหรอก

ทำตัวสบายๆ น่าคุณ

เดี๋ยวผมจัดการเอง

ที่นี่มีกลิ่นเฉพาะ

ของคลับตลกทุกคลับ ที่ผมเคยเริ่มแสดงในนิวยอร์ก

กลิ่นของไม้ชนิดนี้

กับเหล้า บุหรี่

ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร

มันเป็นกลิ่นเฉพาะมากๆ

โคลิน ควินค่ะ ทุกคน

ผมชอบมาก ผมชอบเดินลงบันได

เจอร์รี ไซน์เฟลด์

เข้าไปในนั้น คนเบียดเสียดกันเยอะมาก ทุกคนนั่งรอกันอยู่

คุณแค่เข้าไปคว้าไมค์ แล้วก็เริ่มเลย

เข้าใจที่ผมพูดไหม

แก่นสำคัญน่ะ

มันเหมือนไทสันต่อสู้โดยไม่สวมถุงเท้า

มีแค่กางเกงขาสั้นกับรองเท้า แค่นั้นเอง

ที่นี่เหมือนโรงยิมเหม็นๆ

ใช่

ผมชอบพวกคนที่สมคบคิด

คุณมักมีเพื่อนที่คิดว่าตัวเองรู้ลึกทุกเรื่อง

คุณรู้จักคนประเภทนั้น

ผมไปดูหนังกับเพื่อน

ผมเอื้อมไปหยิบหลอด ไอ้กล่องใส่หลอดน่ะ

เขาบอกว่า "อย่าหยิบหลอดแรกนะ อย่าหยิบหลอดที่อยู่หน้าสุด

หยิบอันหลังๆ เสมอ หลานชายฉันเคยทำงานที่นี่

พวกเขาเอาไข่ถูหลอด"

พวกเขาเอาไข่ถูหลอดเหรอ

"เป็นวิธีแกล้งคน"

จริงเหรอ ดูเป็นวิธีฆ่าเวลาที่สนุกดีนะ

เขาตะโกนใส่เด็กขายป๊อบคอร์น "อย่าตักข้างบนนะ

ตักข้างล่าง เราไม่ต้องการข้างบน

พวกนี้สาวหนอนใส่ป๊อบคอร์น ลูกพี่ลูกน้องฉันเคยทำงานที่นี่"

เขาบอกว่า "ไม่เอาจินเจอร์เอล

พวกนี้ฉี่ใส่ น้องชายฉันเคยทำงานที่นี่"

ฟังดูเหมือนปัญหาอยู่ที่ญาติๆ ของนายแล้วแหละ

ยินดีมากที่จะได้แนะนำ คนต่อไปขึ้นมาบนเวที

ดีเหลือเกินที่เห็นเขาก้าวหน้า ในสองสามเดือนมานี้

เชิญปรบมือต้อนรับ เจอร์รี ไซน์เฟลด์ ทุกคน

ผู้คนมักจะพูดกับผมว่า "มันคงง่ายมากเลย"

มันไม่ง่ายหรอก

อะไรง่าย

- สำหรับผม เพราะเขารู้ว่าผมเป็นใคร - ใช่

ไม่ คุณมีภาษีกว่าล่วงหน้านิดหน่อย

พวกคุณพูดถูก!

ใช่

แล้วคุณก็ยังต้องพูดให้ตลก

แต่นั่นคือความงามของการเดี่ยวไมค์

มันถึงได้ใกล้เคียงกับความยุติธรรมที่สุด

มันไม่ได้ยุติธรรมหรอกนะ แต่ก็ใกล้เคียงมากแล้ว

แม้แต่แจ็ค นิโคลสันที่ใครๆ ก็รัก

ใช่

ถ้าเขาแสดงตลกอยู่

ทุกคนจะให้เกียรติเขาห้านาที

แล้วก็จะพูดว่า "แจ็ค รู้อะไรไหม

ถ้าทำให้เราหัวเราะไม่ได้ ก็ไปซะ"

เข้าใจที่ผมพูดไหม

- เขาเป็นคนที่ทุกคนรักที่สุดเลยนะ - ใช่

ดังนั้นในท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่ามันคืออะไร

ไม่ว่าจะสามวันหรือเจ็ดวัน

คุณก็ยังหงุดหงิด ยังรำคาญ ยังฉุนเฉียว

ยังเกลียดประสบการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

และตอนนี้ ประเด็นของผมก็คือ

ประเด็นของผมคืออะไร

ให้ตายสิ

ผมดันออกนอกเรื่องที่พูดไว้เกี่ยวกับตัวเลข

ให้ตายสิ

ไม่รู้ละ

ผมไม่รู้

มันเรื่องอะไรนะ

ผมไม่อยากพูดสิ่งที่ผมเพิ่งพูดออกไปด้วยซ้ำ

มันแย่ตรงนั้นแหละ

ผมจำไม่ได้

ยังไงก็ตาม มันมีข้อดีเกี่ยวกับ...

นี่การแสดงครั้งแรกเหรอ

ใช่ครับ ใช่ ครั้งแรกของผม

ไม่ ผม...

คือว่า การพูด...

การพูดเรื่องราวทั้งหมดนี้ ซึ่งผมไม่เคยพูดให้ใครฟังมาก่อน

มันเป็นความคิด

- นี่คือวิธีการที่นักพูดตลกเตรียมบทพูด - ใช่

ก็อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละครับ ค่อนข้างเจ็บปวด

ถ้าให้เทียบกับคนปกติก็คือ การสวมกางเกงในตัวเดียวไปทำงาน

และพยายามทำงานที่คุณทำอยู่ทุกวัน

แล้วจู่ๆ คุณก็ทำอะไรไม่ได้เลย

นั่นคือความรู้สึกของนักพูดตลก ตอนเริ่มโชว์ใหม่

ผมจะบอกให้ว่าอะไรตลก ไอ้ธิงค์แท็งก์นั่นน่ะ

- ไม่เอาน่า - อะไร

มันโง่มากเลย

ผมคิดเสมอว่านี่...

ผมได้ยินเกี่ยวกับสถานที่เหล่านี้ ที่เรียกว่าธิงค์แท็งก์

คือว่า ก็แค่พวกคนฉลาดมารวมตัวกัน

และพวกเขานำปัญหาเข้ามา และพยายามแก้ไขปัญหาใช่ไหม

นิค ดี เปาโลมีเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ในธิงค์แท็งก์ ในเมืองบอสตัน

จริงเหรอ

นิค เพื่อนคุณอยู่ไหน เขาอยู่ไหนในธิงค์แท็งก์

ไม่อยากเชื่อว่าหลายคนได้ยินชื่อธิงค์แท็งก์มาก่อน

ผมกำลังคิดอยู่นี่

คุณว่าหมายความว่าไงเวลาคนบอกว่า

"ฉันคิดไม่ได้ด้วยซ้ำ"

เขาพูดว่า "ไปกินมื้อกันเที่ยงไหม

ขอเวลาอีกสองนาที"

"ตกลง

ไปกันเลยเถอะ ฉันอยากทำไอ้นี่ให้เสร็จ"

เขาแค่นั่งมองหน้าคุณ

มันอยู่ในนั้น มันอยู่ในนั้น

มันคงเจ๋งมาก ถ้ามีเรือดำน้ำด้วย

ที่ใครๆ ก็อยากลง

ลงไปในแท็งก์ แล้วเราก็ให้คุณขึ้นมา

นั่นคือในแง่ของแท็งก์

พวกเขาจะไม่ยอมให้คุณขึ้นมา จนกว่าคุณจะคิดออกห้าอย่าง

"คุณคิดอะไรออกบ้าง"

"งั้น... รองเท้าหนึ่งคู่กับ"

"ไม่" แล้วปิดประตูใส่คุณ

ดังนั้นเมื่อคุณไปสัมภาษณ์

เขาไม่คิด ถ้าคุณรู้จักคิด

- รู้ไหม บางครั้งคุณก็ไม่คิด - คุณแค่ไม่คิด

พวกเขาก็เลยไล่คุณออกไง พวกเขาไล่...

"หมายความว่าไง คุณเอาผมออก ทำไม"

"เพราะบางครั้งคุณแค่ไม่คิด"

นั่นตลกมาก

"ถ้าคิดว่านั่นคือการคิด คุณควรคิดใหม่

"คุณจะคิดใหม่"

"สาบานได้ ผมคิดจนหัวจะแตก"

"นั่นคือสิ่งที่คุณคิด"

"จอห์นสัน ผมเห็นคุณนั่งอยู่ในนั้น"

"ผมไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่"

"สำหรับผม บางครั้งคุณก็เหมือนไม่คิด"

"สาบานได้ ผมคิดจนหัวจะแตก"

"นั่นอาจเป็นสิ่งที่คุณคิด"

จำไว้เลย มุกธิงค์แท็งก์นั่นจะต้องดังระเบิด

ใช่

ผมเคยลองขี่จักรยาน และอย่าไปขี่ในเมืองนะ

โอ้ อย่าเชียว อย่าทำอย่างนั้น

ผมเพิ่งได้ใบสั่งเพราะขี่จักรยานฝ่าไฟแดง

ผมโดนตำรวจขี่จักรยานเรียก

หมอนี่กวดไล่ผมตั้งสามช่วงตึก เขาแบบว่า "กริ๊งๆ กริ๊งๆ"

"ขยับออกมาจากจักรยาน

"ขยับออกมาจากจักรยาน"

ผมไม่มั่นใจเต็มร้อยเกี่ยวกับมุกนี้ และมันทำให้ผมกลุ้ม

ถ้าไม่มั่นใจเต็มร้อย ก็ทำให้คนเชื่อไม่ได้

ผมอัดเทปการแสดงของผมทั้งหมด เพราะผมจะได้กลับบ้าน

และดูว่าอะไรใช้ได้ อะไรใช้ไม่ได้

กลับไปที่คุณ ฟิล

ผมพูดว่า "มันฝรั่งดีต่อคุณ" สองครั้งเหรอ

สมองของผมไม่เคยหยุดเขียน

นั่นทำให้ผมตื่นทั้งคืนเพราะกังวล

เพราะผมเอาแต่คิดเรื่องมุก

ถ้าผมจะพูดเรื่องยิว ผมก็จะดึงข้อมูล "ยิว" ออกมา

ถ้าอยากพูดเรื่องเดต ก็นี่ไง

"มุกเก่าๆ สำหรับเวียนเอามาใช้"