Lisey's Story

เมื่อคืน ที่โรงแรม

ฉัน… ฉันได้ยินแม่แสนดี คุยกับเดฟขี้โอ่

แกบอกว่า "คุณจะต้องคอยจ่ายเงิน เลี้ยงดูไอ้คนไร้ประโยชน์นั่น

- ไปจนตาย" - แล้วพ่อว่าไง

บอกว่าเธอสองคนรักกัน

- แค่นั้นก็ดีพอสำหรับแกแล้ว - โอเค

แม่แสนดีคิดว่าเขาแปลกๆ และไร้ประโยชน์

สก็อตต์กับฉันคุยกัน บ่อยด้วย

จะเรียกว่าเราพูดภาษาเดียวกันก็ได้

เธอรู้รึเปล่าว่าเขาก็ชอบกรีดตัวเอง

อือ

เพราะงี้แค่รักเขาถึงไม่เพียงพอไง ลีซีย์

เธอต้อง…

แค่ไม่… ไม่ใช่สำหรับเขา เขาเปราะบางเหลือเกิน

เธอต้องปกป้องเขา

และเธอต้องคอยทำ ให้เขาอยู่ในโลกความจริง

รู้ไหม เธอแค่… อย่า…

อย่าปล่อยให้เขาทิ้งโลกความจริง

ทุกคน มันต้องเป็นการผจญภัยแน่นอน

ไม่ใช่ทุกอย่างจะเป็นการผจญภัยนะ อแมนดา

นี่ทุกคน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเราไปไหนกัน

ใช่ไหมล่ะ ถามอแมนดาสิ

ดูเกาะนั่นสิ

โอเค นั่นคือเนินทราย

- น่ากลัวจัง - เราควรไปที่นั่น

ดาร์ลา ลีซีย์ มานี่เร็ว

แฟนกับทอง

แฟนกับทอง แฟนกับทอง

แฟนกับทอง แฟนกับทอง แฟนกับทอง

แฟน

ทอง

เฮ้

อแมนดา

พี่จ๋า

อแมนดา ยังมีสติไหม

นี่ฉันเอง ดาร์ลาไง

เงียบๆ เงียบก่อน นี่ไง ฉันอยากดูฮอลลีฮ็อกส์

ตอนนี้เธออยู่ไหน พี่จ๋า ใช่ที่…

เด็กชายผอมสูงได้ยินเรา

นั่นใครน่ะ

มันกำลัง… หิว มันหิวโหยมาก

- มันหิวโหยมาก - โอเค

มันเอาร่างไป มันเก็บวิญญาณไว้ มัน…

โอเค พี่จ๋า

เด็ก… เด็กชายผอม…

ฉันมีสองร่าง เพราะงี้เธอถึงเห็นฉัน เพราะงี้ฉันถึงยังอยู่ที่นี่

เพราะงี้นี่เอง ใช่

(ศาสตราจารย์จากฮอร์ลิกส์ช่วยชีวิต นักเขียนชื่อดัง สก็อตต์ แลนดอน)

- ฮัลโหล - ฮัลโหล

นั่นแดชมีลใช่ไหม

ใช่แล้ว มาเซอร์ไพรส์ให้ดีใจจริงๆ คุณแลนดอน

ไม่ๆ ฉันไม่ได้ทำให้ดีใจหรอก ไม่มีอะไรน่าดีใจสักนิด

ฉันกะจะสะสางทุกอย่างให้ความบ้าบอ ทางวิชาการนั่น แล้วลืมมันไปซะ

แต่นั่นมันก่อนที่เพื่อนคุณ จะโทรมาหาฉัน

อ๊ะ คุณแลนดอน ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร

อ๋อ ไม่รู้เหรอ

ไม่รู้ว่าเพื่อนคุณ โทรมาข่มขู่จะทำร้ายฉัน

ถ้าฉันไม่ยกงานเขียนของสก็อตต์ให้เขา เพื่อที่เขาจะได้เอาไปคุณงั้นเหรอ

คุณแลนดอน ผม…

ไม่รู้เหรอว่าเขาข่มขู่จะทำร้ายฉัน

ผมไม่ได้สั่งให้… เขาชื่อดูลีย์ใช่ไหม

เขาเรียกตัวเองว่าจิม แดนดี้ แต่ฉันขอเดาว่านั่นคือนามแฝง

ผมรับรองได้เลย ผมบอกเขาว่าผม…

เขาบอกว่า… ผมเจอเขาที่บาร์ใกล้ๆ วิทยาเขต

เขาบอกว่าเขาเป็นแฟนตัวยงของสามีคุณ

และบอกว่าเขาจะโน้มน้าวคุณ ให้ยอมยกงานเขียนให้

งานเขียนและนิยายที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ แต่ผมพูดเจาะจงว่าห้ามใช้ความรุนแรง

คุณไม่คิดบ้างรึไงว่าการพูดแบบนั้น มันบ่งบอกอะไรคุณได้บ้าง

ฉันต้องจัดการกับเรื่องบ้าๆ มากมาย ตั้งแต่สก็อตต์ตาย

ทั้งพวกนักวิชาการ ที่ทำให้พวกนักสะสมอับอาย

แต่คุณนี่หนักกว่าใครพวกเลย

คุณแลนดอน ให้ผมได้อธิบาย…

ไม่ต้อง ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น แค่ล่ามสุนัขรับใช้ของคุณไว้ก็พอ

ฉันจะแจ้งตำรวจในท้องที่อีกครั้ง…

อ๊ะ ไม่ ไม่ๆ ขอล่ะ คุณแลนดอน อย่าทำแบบนั้น

ฟังนะ ใจเย็นๆ และมาคุยกันด้วยเหตุผลดีกว่า

ฉันจะแนะนำพวกเขาว่า อย่าเพิ่งติดต่อตำรวจรัฐเทนเนสซี

เพื่อจับคุณข้อหาคุกคาม

แต่ถ้าฉันไม่ได้ข่าวจากคุณ ว่าคุณหยุดยั้งลิ่วล้อของคุณแล้ว…

- นี่ ผม… - ฉันจะเดินหน้าทำแบบนั้น

เขาควรไปโน้มน้าวคุณเท่านั้น ผมเจาะจงแล้วว่าห้ามใช้ความรุนแรง

อือ ฉันไม่คิดว่าเขาเชื่อฟังคุณ

สั่งให้เขาหยุด ไม่งั้นปัญหาสุดท้าย ที่คุณจะเจอคือมีตำรวจไปเยี่ยมบ้าน

แม่งเอ๊ย

ขออภัยค่ะ

หมายเลขที่คุณเรียก ยังไม่เปิดให้บริการ…

ล้อเล่นรึไงวะ ฉิบ…

ศาสตราจารย์แดชมีล

คุณดูลีย์

คุณหน้าตาเหมือนในรูปเลย

- จริงเหรอ - หน้าตาฉลาดเหมือนกัน

- พูดจริง - จริงสิ หน้าตาฉลาดเหมือนกัน

เอาไก่ทอดหน่อยไหม

เนื้อขาว

ว่าไงนะครับ

เนื้อขาวดีที่สุด ไม่มีข้อโต้แย้ง

จริงเหรอ

หมูคือเนื้อขาวอีกชนิดนึง แต่ผมไม่กินหมู

มันเหมือนเนื้อมนุษย์มากเกินไป

ผมเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่ง

จะว่าอะไรไหม ถ้าผมขอบันทึกเสียงการสนทนาของเรา

"ทุกอย่างถูกบันทึกไว้"

ใน Battle Flags ผู้หมวดคลาร์กพูดว่า "ทุกอย่างถูกบันทึกไว้" จำได้ไหม

อ้อ ใช่ๆ จริงด้วย

แด่สก็อตต์ แลนดอน

ขอให้เขาไม่มีวันถูกลืมเลือน

อาเมน

คอมเมนต์คุณบนเว็บไซต์แฟนของแลนดอน ข้อมูลเชิงลึกของคุณ มันเหนือชั้นมาก

โดยเฉพาะกับคนที่ไม่ใช่นักวิชาการ

คุณก็ยังเห็นตัวตนที่แลนดอนเคยเป็น

เขาก็ยังเป็นอยู่ นักเขียนนิยาย ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล

จากเราไปเร็วเหลือเกิน

อาเมน

ผมว่าถ้าผมสัมภาษณ์คุณ ผมคงได้ เนื้อหามาใส่ในหนังสือเล่มถัดไปของผม

ความรู้บางอย่างว่าสก็อตต์ แลนดอน มีความหมายยังไงต่อ…

หวังว่าคุณคงไม่คิดว่าเป็นคำดูถูก… ต่อคนธรรมดาสามัญน่ะ

มีข่าวลือว่าเขาทิ้งผลงาน เรื่องราว และหนังสือจำนวนมากไว้ให้

พอจะมีเค้าความจริงไหม

อือ เกรงว่าจะมี

เมียเขาน่ะสิ ยึดไว้ไม่ยอมปล่อยเลย

- งั้นหรอกเหรอ - เธอบอกปัดความพยายามเต็มที่ของผม

เราคงพอทำอะไรได้บ้างแหละ

ถ้าคุณมีความคิดอะไรละก็ คุณดูลีย์ ผมยินดีรับฟัง

คุณมีเมียไหม

มี

ระวังไว้ให้ดี

- เธอคุยกับคุณไหม - ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก

เธอบอกว่าเธอมีสองร่าง เพราะงั้นฉันถึงมองเห็นเธอ

และเธออยากดูฮอลลีฮ็อกส์น่ะเหรอ

เรื่องนั้นฉันเข้าใจ มันคือเกมที่เราเล่นกันตอนเด็กๆ

เรามักสวมบทบาทเป็นโจรสลัด เรือของเราชื่อว่าฮอลลีฮ็อกส์

เราจะออกเดินทางจากต้นเอล์มต้นใหญ่ ในสวนหลังบ้านของเรา

ออกตามหาโจรสลัดและทอง

ฉันรู้ว่ามันฟังดูงี่เง่า

ไม่เลย จินตนาการของคนเรา ก็พัฒนาการแบบนั้น

คุณว่าอแมนดาย้อนกลับไปอยู่ในวัยเด็ก เพราะชาร์ลีทิ้งเธอเหรอ

ที่เธอเริ่มพูดจาบ้าง ถือเป็นสัญญาณที่ดี

เธอพูดเรื่องอะไรอีกไหม เรื่องเด็กชายผอมสูงน่ะ

ไม่รู้เลยค่ะ เธอดูหวาดกลัว

หลงทางและหวาดกลัว

บางทีสก็อตต์ก็เคยมีท่าทางแบบนั้น

เธอเคยพูดว่า "เขาคือน้องชายคนละแม่ของฉัน"

แล้วสก็อตต์เคยคุยกับอแมนดา เรื่องวัยเด็กของเขาไหม

ถ้าฮอลลีฮ็อกส์มาจากวัยเด็กของเธอ เด็กชายผอมสูงอาจมาจากวัยเด็กของเขา

คนเดียวที่สก็อตต์ คุยเรื่องวัยเด็กของเขาด้วยคือลีซีย์

แล้วเธอพูดว่าไงบ้าง

เธอไม่พูด ฉันไม่อยากคุยเรื่องสก็อตต์

โอเค

แต่สก็อตต์กับอแมนดาสนิทกัน

ใช่ พวกเขาสนิทกัน ไม่ได้สนิท แบบสก็อตต์กับลีซีย์ แต่ก็สนิท

เธออาจจะกลับมามีสติอีก

หรือเธออาจจะล่องลอยไปกับฮอลลีฮ็อกส์

หวัดดี พวกสาวก

ลีซีย์ ผมขาย The Coaster's Daughter แล้ว

เงินที่ได้ล่วงหน้ามันไม่มาก แค่ 2,500 ดอลลาร์ แต่ได้ตีพิมพ์แน่

เราจะออกไปกินมื้อเย็นกัน ไม่เอาพิซซ่า เอาอาหารดีๆ ไวน์ดีๆ

ผมขายได้แล้ว ผมรักคุณนะ ที่รัก

แต่เมื่อพวกมันออกล่า ไฮยีนาที่ถูกเล็งไว้จะ…

เฮ้ สก็อตต์

ไม่ใช่ นี่น้องสาวน่าเบื่อหน่ายของเธอเอง

อ้อ เฮ้ ดาร์ล ว่าไง ฉันกำลังเตรียมตัวออกไปข้างนอก

อ้อเหรอ พ่อหนุ่มเฮมิงเวย์ จะขับลีมูซีนมารับเหรอ

ไม่มีลีมูซีนหรอก แต่ว่าเขาขายหนังสือได้แล้ว

โอ้โฮ ขายหนังสือได้แล้ว วิเศษไปเลย เยี่ยมมาก เขาได้เงินเท่าไรล่ะ

ได้มา 2,500 ดอลลาร์ เขาบอกว่ามันไม่ได้มากอะไร

แต่ให้ตายสิ นั่น… นั่นมันมากกว่า ที่ฉันหาได้ตลอดสามเดือนซะอีก

พวกเขาคงคิดว่า เล่มนี้ต้องขายไม่ดีแน่เลย

เธอโทรมามีอะไรรึเปล่า

เออใช่ แค่จะมาบอกเธอ ว่าเธอลืมวันเกิดของอแมนดา

ใช่ๆ รู้แล้ว และ… และ… และฉันบอกนางแล้ว

ฉัน… ฉันไม่วางใจว่ารถฉันจะไปไกลถึง วอเทอร์วิลล์ อย่าว่าแต่ฮาร์โลว์เลย

เธอส่งการ์ด "ขอโทษที่อวยพรช้า" สักใบสิ…

เธอว่าเธอทำได้ไหม

นางไม่ใช่เด็กสิบขวบนะ

ให้ตายสิ เธอนี่สนแต่เรื่องของตัวเอง

รู้ไหม เธอก็มีครอบครัว

นอกจากแฟนหนุ่มนักเขียนคนนี้ ที่เธอหลงหัวปักหัวปำ

มันจะตายรึไง แค่จ่ายสักหนึ่งดอลลาร์ ซื้อการ์ดอวยพรให้พี่สาวเธอน่ะ

ไม่ๆ ไม่ต้องเลย ขอร้องล่ะ อย่า… อย่าจุดประเด็นเรื่องครอบครัวกับฉัน

- ฉันยอมทิ้งทุนเรียนต่อที่ยูแมสส์… - ทุนบางส่วนเอง

- ทุนบางส่วน - เพื่อดูแลแม่แสนดี…

- เพราะแกเป็นโรคหลอดเลือดสมอง - ฉันก็ดูแลแม่แล้วนี่ไง

พอเลย อ๊ะๆ เดี๋ยวก่อน ฉันว่าสก็อตต์มาแล้ว ไปก่อนนะ

- เฮ้ อย่านะ อย่าวางหูใส่ฉัน ลีซีย์ - บาย บายๆ หวัดดี

เฮ้ ลีซีย์ ขอโทษที่มาช้า

ผม…

ผมแวะไปที่แผนกภาษาอังกฤษ และบังเอิญเจอมอร์ต ทอลลิเวอร์

ผม… ผมบอกข่าวให้เขารู้ และเขา คะยั้นคะยอให้ผมดื่มเบียร์นิดหน่อย

แค่นิดหน่อยเหรอ

สี่ห้าขวดเอง

เราคุยกันเพลินจนผมลืมเวลา

ผม… ผมขอโทษจริงๆ

เราจะไปกินมื้อเย็นกันคืนพรุ่งนี้นะ

คุณกินอะไรรึยัง

ยัง เพราะฉันมัวแต่รอคุณอยู่

ระหว่างนั้นฉันก็ถูกตำหนิ ให้รู้สึกผิดจากดาร์ลาน้องสาวฉันเอง

และฉันดูไฮยีนากินกระรอกดินทางทีวี

เนื้อเหนียวน่าดู

ให้ตายสิ เหม็นเป็นบ้าเลย

ไม่เอาน่า เดี๋ยว… เดี๋ยวพาไปกินเบอร์เกอร์