The Aviator

"โรงเรียนการบิน กองทัพอากาศ สหรัฐอเมริกา ลิเบอร์ตี้ ฟิลด์ เท็กซัส"

"เท็กซัส ปี 1918"

จะไปไหนทูมมี่

คุณจะห้ามผมเหรอ

นายอยากขับเครื่องบินจริงเหรอ

อยากที่สุดเลยครับ

งั้นจะให้โอกาสอีกที

นายต้องเป็นนักบินที่ดี นายแค่กลัวตอนดับเครื่อง

การจอดเครื่องบิน ต้องหยุดบินก่อน นายต้องดับเครื่องยนต์

ส่วนมากเราจะหยุดที่ 6 นิ้วจากพื้นดิน ไม่ใช่ 10 ฟุต

ผมทราบครับ

นายไปนั่งข้างหลัง

ทำไมครับ

ฉันอยากให้นายเป็นคนขับ และก็ลงจอดแบบดับเครื่อง 3 ครั้งซ้อน

- ผมทำไม่ได้หรอก - ฉันว่านายทำได้

นายเกือบทำได้แล้ว

คุณคิดว่าผมทำได้จริงเหรอ

ฉันรู้ว่านายทำได้

ที่สำคัญคือนายต้องรู้ว่านายทำได้ ตกลงว่าไง

- ผมจะพยายามครับ - ดี

เราจะแสดงให้ทุกคนเห็น ฉันจะเอามือไว้ข้างนอก

จะไม่จับแตะต้องเครื่องบังคับเลย

ฉันคือผู้โดยสารคนแรกของนาย

เตรียมพร้อมนะ ไปได้

เป็นหน้าที่นายแล้ว

- ใครอยู่กับเอ็ดการ์ - นักเรียนที่ชอบลงจอดสูงเกินไป

เขากลัวพื้นดิน ผมไปกับเขาไม่ได้ เลยส่งให้แอนส์คอมบ์สอนแทน

- รักษาระดับไว้ - ทูมมี่ ระวังเพิง ไปทางซ้าย

- ข้ามไป ไปทางซ้าย - ผมทำไม่ได้

ระวังเพิงด้วย

ฉันจัดการเอง

ปล่อยคันบังคับสิ

- ปล่อยคันบังคับสิ - เร่งความเร็ว

"เอลโก้ เนวาด้า ปี 1928"

- เจอร์รี่ มองถนนด้วย - ผมลืมซ่อมสายรัดคางทุกที

มันยืดหมดแล้ว หูผมเลยแข็งตลอด จะเจาะรูใหม่ก็ลืมทุกที

คุณจะทำยังไง ถ้าไม่มีคนดูแล

ทำอะไรน่ะ

คุณคงไม่อยากหูหนวกหรอกนะ

แต่คุณใช้เครื่องมือผิดประเภทแล้ว

ถ้าผมไปชนอะไรเข้า คุณหลุดมือ สายรัดคางของผมพังพอดี

เราต้องซื้อหมวกใหม่ทั้งใบ แล้วจะเอาเงินมาจากไหน

มีที่เจาะหนังในร้านที่บัวส์ซี่ ผมแค่ลืมใช้

แค่ลืมใช้เหรอ

เป็นยังไงบ้างเพื่อน ตื่นหรือยัง

ใกล้แล้วล่ะ

ทิลลี่ พ่อรอนานแล้วนะ เธอจะทำให้ทุกคนไปสาย

ฉันพูดกับเธอนะสาวน้อย เธอต้องผ่านเรื่องนี้ไปอย่างภาคภูมิ

และเธอจะออกมาอีกด้าน โดยไม่เป็นอะไร

ได้ยินไหม ฉันหวังว่าเธอจะทำดีที่สุดนะ

ทิลลี่ พ่อรออยู่นะ

รอเดี๋ยว

เข้ามาได้

- เดินทางดี ๆ นะ - จะพยายาม

เธอจะไม่พูดอะไรเลยเหรอ

ลาก่อนทิลลี่

พ่อทำแบบนี้ เพราะเป็นห่วงลูก และอนาคตของลูก

- มันคงยากที่ลูกจะเชื่อ - ยากมากเลยค่ะ

หวังว่าป้าจะรู้วิธีเลี้ยงลูกนะ พ่อสารภาพว่าทำไม่ได้ พ่อไม่ใช่แม่

- พ่อทำดีที่สุดแล้วตามสภาพ - หนูก็ตามสภาพเหมือนกัน

หวังว่าลูกจะกลับมาพร้อมทัศนคติใหม่ และความรู้สึกรับผิดชอบ

หวังว่าอย่างนั้นนะ

"ไปรษณีย์อากาศสหรัฐอเมริกา เอลโก้ เนวาด้า"

ขอบใจจิมมี่

- เจอกันที่บัวร์ซี่ - เจอกันที่บัวร์ซี่

ดูแลตัวเองนะคะ

เจอกันคืนนี้ตอนทุ่มหนึ่งนะ

อะไรครับ

อาหารกลางวัน ฉันทำให้จิมมี่ เลยคิดว่าน่าทำให้คุณด้วย

คุณบินวันพฤหัสนี้หรือเปล่า

ตารางยังไม่ออกเลย

ถ้าไม่บิน ฉันจะเชิญไปทานอาหารค่ำ

ฉันทำไก่งวงยัดไส้เกาลัด สูตรของครอบครัว

ที่แน่ ๆ ผมอาจต้องบิน 1 เที่ยว

วันพฤหัสเป็นวันขอบคุณพระเจ้านะคะ

คุณไม่รู้หรอกว่าที่นี่เป็นไง

- เอ็ดการ์ - ว่าไง

เอ็ดการ์

ฉันไม่ได้ขอความเห็นใจคุณ

แค่อยากจะเป็นเพื่อน

ผมรู้ โรส

ฉันรู้ว่าคุณเคยชอบฉันมาก่อน

ใช่ ผมชอบคุณ ชอบคุณมาก

เท่านี้ก็ดีพอแล้วสำหรับฉัน

คุณเป็นผู้หญิงที่ดีนะ

ผมแค่คิดว่าคงจะดีกว่าถ้าคุณเชิญ ผู้ชายคนอื่นไปกินอาหารค่ำ

ขอบคุณ

- อรุณสวัสดิ์ โพรโบสกี้ - เครื่องพร้อมแล้ว

บอกสติลเลอร์ให้เปลี่ยนท่อน้ำมัน ที่บัวร์ซี่ด้วย น้ำหนักเกือบเต็มพิกัดน่ะ

- มีกี่ถุง - แค่ 6 ถุง

- ทำไมถึงหนักขนาดนั้นล่ะ - เขาไม่ได้บอกเหรอว่านายมีผู้โดยสาร

ใครเป็นนักบิน

ชื่อเอ็ดการ์ แอนส์คอมบ์

- หวังว่าคงมีความสามารถพอนะ - เท่าที่ผมรู้นะ

คุณไม่แน่ใจหรือไง

ถ้าหมายถึง มีบันทึกการบินหนาพอ มีชั่วโมงบินมามาก คำตอบก็คือใช่

แต่บันทึกการบินก็แต่งขึ้นมาได้

ตอนเขามาสมัคร ผมถามคำถาม เขาตอบถูก ผมก็จ้าง

เข้าใจแล้ว

สวัสดีเอ็ดการ์

นี่คุณแฮนเซน

เขาเป็นเจ้าของบัญชีธนาคารฟาร์มเมอร์ และเครื่องบินส่วนใหญ่ของผม

- ว่าไง - สวัสดีครับ

- นายอาจเคยอ่านป้ายของเขา - ครับ

นั่นลูกสาวของเขา ทิลลี่

เธอจะบินไปกับนายเช้านี้ด้วย

เอ็ดการ์กับผมมีรายละเอียดต้องคุยกัน คุณไปรอข้างนอกที่เครื่องบินนะครับ

- เครื่องหมายเลข 14 ติดอยู่ที่หางเครื่อง - มาทางนี้ ทิลลี่

- ทำไมไม่ขึ้นรถไฟเหมือนชาวบ้าน - ครอบครัวนี้คงบ้าเครื่องบิน

หรือไม่เธอก็ชอบบั๊ดดี้ ร็อดเจอร์ จากหนังเรื่อง "วิงส์"

หรือพ่อเธอเป็นเจ้าของเครื่องบินคุณ

เธอช่วยเพิ่มน้ำหนัก 105 ปอนด์ ให้กับสินค้าเดือนนี้ ช่วงที่ยอดตก

ฉันถึงกับคิดส่งสมุดโทรศัพท์ไปพาสโก้ เพื่อเพิ่มยอดน้ำหนัก

แต่เป็นเธอเหมาะกว่านะ

อยากรู้สภาพอากาศไหม

ทวินฟอลล์กับบัวร์ซี่มีเมฆมาก ที่ระดับ 500 ฟ้าโปร่งเป็นบางช่วง

- ทางทิศตะวันตกทัศนวิสัยไม่ชัดเจน - พวกนั้นไม่รู้อะไรหรอก

ถ้าหาช่องทางบินไม่ได้ ก็กลับมาก่อน 11 โมงนะ

ฉันจะได้ส่งจดหมายไปทางรถไฟ เพื่อไม่ให้ใครโทรมาด่า

นายลืมไอ้นี่

คุณคิดว่าจะมีคนบินมาข้างผม และสั่งให้หยุดได้อีกเหรอ

มันเป็นกฎ นายก็รู้

พวกบรรดาศักด์มักจะไวต่อความรู้สึก

ฉันไม่อยากให้พวกเขาเข้ามาในนี้ แล้วเห็นว่าเราไม่ใส่ใจเขาจริงจัง

ผมเป็นนักบินนะ ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก

ฉันเข้าใจความรู้สึกนาย

คิดว่าเข้าใจด้วยว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น

แต่นายต้องจำไว้ว่าผู้โดยสาร คืออนาคตของธุรกิจนี้

แค่ส่งจดหมายคงทำเงินได้ไม่มาก

เราต้องเรียนรู้ที่จะขนส่งมนุษย์ ซึ่งรวมถึงนายด้วย

เดินทางดี ๆ นะ

- เครื่องบินนายรั่วแน่ะ - ห้ามแตะต้องอะไรทั้งนั้น

พ่อดูสิคะ มันจะพังอยู่แล้ว

- ปีนขึ้นมาสิ โพรโบสกี้ - ผมช่วยคุณเองครับ

- แล้วของฉันล่ะ - อะไรของเธอ

ร่มชูชีพของฉันล่ะ นายยังมีเลย

มันเป็นกฎ

แล้วถ้าฉันต้องกระโดดล่ะ

ไม่มีใครกระโดดที่ไหนทั้งนั้น ผมจำเป็นต้องใส่ไว้

ถ้าจะไปกับผม ก็ขึ้นไปบนเครื่อง

ฉันไม่ไปแล้ว

- ทำตามที่เขาบอกสิ - ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้

- ก็บอกแล้วไง เพื่อตัวเธอเอง - พ่อก็เอาแต่พูดแบบนี้

- แกทำให้ฉันอายต่อหน้าคนอื่น - พ่อก็เอาแต่พูดว่ามันดีกับหนู

แต่พ่ออยู่ที่นี่ ไม่ใช่คนที่ขึ้น ไปในเครื่องบินขยะน่ากลัวนั่น

ไปเร็ว ทิลลี่

พวกเขาต้องทำตามเวลาเหมือนคนอื่น

- ไปข้างหน้า - ฉันทำเองได้ ขอบคุณมาก

คุณแอนส์คอมบ์

เธอคงทำให้ลำบากหน่อยนะ

แต่พระเจ้าสร้างเธอมาอย่างนั้น ด้วยเหตุผลที่พระองค์รู้ดี

- คุณจะแวะที่บัวร์ซี่นานแค่ไหน - ประมาณ 20 นาที

ผมจะขอบคุณถ้าคุณช่วยจับตาดูเธอไว้

- ดูให้แน่ใจว่าเธอพบกับป้าที่พาสโก้ - เธอจะทำอะไรเหรอ

อาจจะหนี เธอทำได้ทุกอย่าง

ผมพูดแบบลูกผู้ชายนะ ถ้าคุณเข้าใจผม

- ผมจะพาเธอไปพาสโก้ครับ - ขอบคุณ

ทิลลี่

ขอให้เดินทางดี ๆ นะ

เด็กน้อย ถ้าต้องเข้าห้องน้ำก็ทำซะ เพราะพอขึ้นบินแล้ว เราจะไม่ลงมา

ไม่เหรอ ก็ได้

พวกเขาจะไปถึงกี่โมง

คงมีลมต้านแน่

น่าจะประมาณบ่ายโมงครึ่ง ผมจะโทรไปบอกเมื่อลงจอดที่พาสโก้

ครับ ผมขอบคุณมาก

ไม่ต้องห่วงครับ

พวกเขาลับสายตาจากที่นี่ พอช่วงระยะหนึ่งก็จะไปปรากฏอีกที่

มันปลอดภัยทีเดียวล่ะ

เธอเคยทำนั่งเครื่องมาก่อนไหม

ก้มลงไป

ขึ้นแล้วนะ

สวยนะ

เราถึงไหนแล้ว

ใกล้ถึงบัวร์ซี่

- ฉันไม่เห็นอะไรเลย - ไม่ต้องห่วง มันอยู่ข้างล่างนี่แหละ

บัวร์ซี่

"ไปรษณีย์อากาศสหรัฐ บัวร์ซี่ ไอดาโฮ"

หวัดดี จิมมี่

นายไปกินกาแฟเถอะ ฉันจะเปลี่ยนน้ำมันให้

ขอบใจ

ร้านกาแฟอยู่ด้านหลัง

ขอบคุณ

- หวัดดีเอ็ดการ์ - หวัดดีพอล

- เอ็ดการ์ - หวัดดีลูอิส นั่นไส้เยลลี่หรือเปล่า

- ใช่ อันสุดท้าย อยากได้ไหม - เก็บไว้ให้ด้วย

ขอบใจ

นั่งได้ไหม

นายทำฉันกังวลที่บินผ่านเมฆพวกนั้น ฉันนึกว่านายไม่รู้ว่ากำลังไปไหน

เขาควรประดิษฐ์หลอดอะไรสักอย่าง ไว้ให้คนพูดกันและรู้ว่าอยู่ที่ไหนนะ

- ฟังนะ มิลลี่... - ทิลลี่

อีก 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงพาสโก้ แล้วฉันต้องกลับมาบินอีกรอบ

นี่เป็นเวลาพักไม่กี่ครั้งของฉันนะ

ฉันแค่ชวนคุยฆ่าเวลา

คุณเป็นนักบินมาตลอดเลยเหรอ

ใช่ ฉันมีใบอนุญาตตอนขวบหนึ่ง

แล้วก็บินเครื่องบินพาณิชย์ ตั้งแต่ 3 ขวบครึ่ง

คุณแต่งงานหรือยัง

แถวบ้านฉัน เขาไม่ถามเรื่องส่วนตัว กับคนที่ไม่รู้จัก

แถวบ้านฉัน เขาพยายามสุภาพกัน โดยเฉพาะพนักงานเวลาคุยกับลูกค้า

ยัง ฉันยังไม่แต่งงาน และไม่มีแผนจะแต่งด้วย เธอล่ะ