Words on Bathroom Walls

ตอนแรกพวกเขาคิดว่าตาผมผิดปกติ

- หนึ่ง หรือสอง - หนึ่ง

ซึ่งผมขอเป็นต้อหินที่ใครๆ เป็นกันซะดีกว่า

เอาล่ะ เรียบร้อย

เพราะไม่นานหลังจากนั้น...

ผมก็เริ่มได้ยินเสียงแว่ว

- ทางนี้ - อดัม

อย่าไปทางนี้

- ฟังนะ - มาเถอะ นายทำได้

อดัม

ผมแน่ใจว่าพวกเขาบอกคุณแล้วเรื่องทำอาหาร

จะเรียกอะไรก็ตามสบาย การเบนความสนใจ การเยียวยาตัวเอง อะไรก็ได้

แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาเงียบเสียงได้

ลูกไม่เป็นไรใช่มั้ย

และอย่าโทษแม่ผมที่ไม่รู้เร็วกว่านี้

สองสามปีมานี้แม่ต้องเจอกับอะไรเยอะมาก

เมื่อพ่อผมตัดสินใจว่า

การทำหน้าที่พ่อนั้นเป็นมารขวางความคิดสร้างสรรค์

เราต้องรับแซนด์วิชห่วยๆ ที่มีคนทำให้ และทำให้มันกินได้

ผมก็เลยทำอาหาร

แล้วก็ทำอาหาร

แล้วอาหารก็เป็นสิ่งที่ผมจะมีส่วนช่วยได้ ในเรื่องราวอันอาภัพของเรา

ลูกจ๋า อร่อยมาก

อีกอย่าง ผมทำอาหารเก่งด้วย

ใส่ยี่หร่าได้พอเหมาะพอเจาะเลย

แล้วพอลก็ย้ายเข้ามา

น่าสนใจนะ

อร่อยมากลูก แม่ชอบมาก

บ้านที่ผมเคยรู้จักกลายเป็นอดีตไปแล้ว

ผมเลยขยันออกนอกบ้าน

การเข้าโรงเรียนทำอาหารฤดูใบไม้ร่วงหน้า เหมือนสถานที่ที่ช่วยผม

ออกจากความปั่นป่วนที่ค่อยๆ เกิดขึ้นในสมอง

ผมต้องคิดถึงสิ่งที่จะได้กลับมาและรอเวลาเหมาะๆ

มันจะยากแค่ไหนกัน ที่จะซ่อนอาการจิตป่วยที่ค่อยๆ ลุกลาม

จากระบบนิเวศน์ที่โหดร้ายซึ่งก็คือโรงเรียน

ดูนี่สิ ในที่สุดเราก็ได้คำเชิญไปงานปาร์ตี้ของซาราห์

งานนี้พลาดไม่ได้นะ เพื่อน นายจะมาใช่มั้ย

คืนนี้ฉันไปรับนายนะ

นั่นใคร

ซาราห์ รักแท้ของฉันน่ะเหรอ

มันมาแต่เสียงอยู่แค่พักหนึ่ง

อ๋อ ใช่ ซาราห์

พ่อแม่ฉันเอาอีกแล้ว ทดลองแยกกันอยู่ อะไรทำนองนั้น

แต่ฉันทำให้พ่อแม่รู้สึกผิดจนยอมให้ฉันเอารถมาขับ

นายว่าไง เรื่องปาร์ตี้น่ะ

ฉันจะบอกให้นะ ฉันว่าคืนนี้...

อดัม

อดัม เฮ้ย

ทางนี้

- อะไร - ระวัง ไอ้นี่ร้อนอย่างกับลาวา

- โทษที - นายทำอะไรน่ะ

ทางนี้ อดัม

ท็อดด์

อดัม

เราต้องไปเดี๋ยวนี้

ไม่ต้องห่วงครับนาย เราเอาอยู่น่า

ทำอะไรสักอย่างเถอะ

เจ็บจัง เจ็บ

นี่ ไอ้หนูๆ

นายอยากให้เราคุ้มครองนายมั้ย ไปซะ

อดัม ไปเลย

ใจเย็นๆ นะ พ่อหนุ่ม นิ่งไว้

นิ่งๆ ไว้นะ พ่อหนุ่ม นิ่งไว้ ไม่เป็นไร

ใจเย็นๆ ไอ้หนู นิ่งไว้

- ปล่อยผม - หายใจลึกๆ

ทำใจให้สบาย

ผ่อนคลาย อย่าเกร็ง สูดหายใจ

พวกเขาเรียกว่าความคลุ้มคลั่งครั้งแรกของผม

- หวัดดีค่ะ - ตอนนั้นแหละที่เรารู้ว่าผมเป็นอะไรกันแน่

จิตเภท อาการป่วยเรื้อรังทางจิต

ซึ่งผู้ป่วยจะหลุดออกจากความเป็นจริง

ทำให้เกิดภาพและเสียงหลอน

หวาดระแวง หลงผิด

จนเกิดเรื่องใหญ่โตในชั้นเรียนเคมีนั่นไง

พูดง่ายๆ ก็คือเรื่องเลวร้ายสารพัด

ไม่มีวันหาย ไม่มีวันเป็นปกติ

จบสิ้น

อันดับแรก ผมโดนไล่ออกจากโรงเรียน

นี่ นายยังจะไปงานปาร์ตี้ของซาราห์ สุดสัปดาห์หน้ารึเปล่า

ท็อดด์เป็นแผลไหม้ลึก จนต้องเอาผิวหนังจากก้นมาปลูกถ่าย

ไม่ใส่เสื้อมัดแขนล่ะ ไอ้โรคจิต

เขาเกลียดผมแล้ว

- นี่ ไปเลยพวกนาย เข้าห้องเรียนได้แล้ว - ไอ้โรคจิต

พวกเขาทุกคนเลย

แล้วพอลก็เอามีดทั้งหมดไปซ่อน

ผมแค่จะพูดแบบนี้

เราน่าจะส่งเขาไปอยู่ในที่ที่รู้วิธีดูแลเขา

แบบมืออาชีพน่ะ

จะให้ทุบกะโหลกเมื่อไหร่ก็บอกนะไอ้หนู

สูดหายใจลึกๆ อดัม พวกเขาเจตนาดีนะ

ดูเหมือนแม่ๆ แถวนี้มาซ้อมวิ่ง 10 กิโลกัน

อยากดูมั้ยล่ะ

พอพวกเขาโผล่มา ก็ไม่เคยจากไปอีกเลย

เหมือนรูมเมทที่หนียังไงก็ไม่พ้น

นั่นรีเบคก้า

เธอเหมือนดาไลลามะในงานโคเชลล่า

สงบสุขตลอด

พูดตรงๆ ผมไม่รังเกียจเธอนัก

แล้วก็มีบอดี้การ์ดที่คงไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเติม

เขาอารมณ์ขึ้นง่ายแต่ซื่อสัตย์

นายต้องระวังตัวให้ดีนะ

และสุดท้าย มีฮวาคีนอีกคน

เขาเหมือนเพื่อนหื่นกามจากหนังวัยรุ่นยุค '90

เดินตามเราต้อยๆ พูดในสิ่งที่เราคิดโดยไม่ได้กลั่นกรอง

ผมรู้

มันเยอะ

ตอนนี้แหละที่ผมมาพบคุณหมอ เมื่อแม่ผมหาทางรักษาอย่างไร้ความหวัง

ก็เหมือนแม่อื่นๆ ทุกคนที่งมงาย ซึ่งเราเจอระหว่างทาง

นั่งรอหมออยู่ในห้องเดียวกัน ศรัทธาในหมอคนเดียวกัน

วอนขอสิ่งเดียวกันอยู่เงียบๆ นั่นก็คือ

"รักษาลูกฉันด้วย"

อะบิลิฟาย ริสเปอร์ดาล

โคลซาปีน สเตลาซีน

บอกชื่อยามาเลย ผมลองมาหมดแล้ว

มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างมั้ย

ไม่มีครับ

แต่แม่ผมก็ยังไม่หมดหวัง

ซึ่งเราคิดไม่เหมือนกัน ผมว่านะ

หมอบอกว่าคุณเป็นจิตเภทใช่ไหม

ในที่สุดก็มียาตัวใหม่ สำหรับรักษาจิตเภท...โทซาเพรกซ์

คุณหมอก็เลยได้ฟังเรื่องของผม

เรื่องราวน่าเศร้าทั้งหมด

กินยาหรือไม่ก็เลิกซะ

หรือเลิกไปเลยดีกว่า

เพราะพูดตรงๆ นะ เหตุผลข้อเดียวที่เรามาที่นี่

ก็เพราะแม่ตื๊อให้มาโดยที่ผมเลี่ยงไม่ได้

และผมก็จะไม่พยายามทิ้งระเบิดลูกใหญ่ ใส่งานของหมอหรืออะไรหรอก

แต่ผมเป็นสมาชิกชมรมที่มีชื่อว่า ผู้ไม่ตอบสนองต่อการรักษา

ซึ่งหมายความว่าเราน่าจะไม่ต้องมาปลอบใจกัน ด้วยคำพูดที่ว่า "ไม่ใช่ความผิดของคุณ"

จากหนังตามหาศรัทธารักไง

เพราะงั้นคุณหมอน่าจะตัดชื่อผม ออกจากการทดลองนี้เงียบๆ

เราจะได้ไม่ต้องผิดหวังกันทั้งสองฝ่าย

ดีมั้ยล่ะ

ชื่อเต็มของผู้ป่วย: อดัม เพทราเซลลี

สถานะการสมัคร: อนุมัติ

เอาล่ะ ลูกจ๋า ได้เวลาแล้ว

โทซาเพรกซ์

ก็บอกแล้วว่าผมไม่ยอมเป็นหนูทดลองของใคร

เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมกินยานั่น

ลูกอาจจะเริ่มดีขึ้นก็ได้

ลูกอาจจะเริ่มใช้ชีวิตนอกเตียงได้บ้าง

- อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ - แต่ถ้าเกิดผมร่วงหมดหัวล่ะ

ถ้าเกิดตาบอดขึ้นมา หรือถ้ายานั่นเป็นพิษล่ะ

ลูกจ๋า ใครจะไปอยากวางยาพิษลูกกันล่ะ

- เราพร้อมแล้ว - ค่ะ ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้

กินเร็ว แม่รู้สึกดีมากๆ กับยาตัวนี้

อย่าหาเหาใส่หัวนะเพื่อน

- ไว้ค่อยกินวันหลังได้มั้ย - ก็ได้

แต่งตัวซะ

เราต้องไปบราซิลกัน

ที่นี่ดูดีนะ

โรงเรียนคาทอลิกเซนต์อะกาธา

แต่ผมไม่ใช่คาทอลิกด้วยซ้ำ

คาทอลิกก็แค่เข้าโบสถ์บ่อยกว่า

ดีใจที่ได้เจอกันสักทีนะ คุณเพทราเซลลี

เช่นกันครับ

ถอดออก

ฉันดีใจที่ทุกคนพากันมาถึงนี่

คนเดียวที่ไม่สามารถปฏิเสธเราได้ ก็คือพระเจ้า ถูกมั้ยครับ

เขาคงตั้งใจจะพูดว่า

เราขอบคุณมาก ที่คุณพิจารณารับอดัมกลางปีการศึกษาน่ะค่ะ

พระองค์ท่านอ้าแขนรับเด็กทุกคน แม้แต่คนที่มีปัญหา

เราบอกไปชัดๆ แล้ว...

เถอะน่า ไอ้หนู ให้ฉันจัดการกับหล่อนเถอะ

- ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอกนอกจากเรื่องยุ่งยาก - เราอยากให้พวกเขามีเครื่องมือที่จะ...

ตามใจนาย

- มีอะไรรึเปล่า - ไม่ครับ

แค่ว้าวน่ะ

ของตกแต่งสุดยอด

ใช่ เซนต์อะกาธาเป็นโรงเรียนของ เด็กที่เก่งที่สุดและฉลาดที่สุด

ซิสเตอร์แคทเธอรีน เอ็ม. ปีเตอร์สัน

ไม่ใช่แค่ในเขตนี้นะ แต่ทั้งเคาน์ตี้เลย

ความรับผิดชอบของเราไม่ได้มีแค่นั้น

ด้านศีลธรรมและจิตใจที่ดีงามก็สำคัญอย่างยิ่งเช่นกัน

คุณคงทราบแล้วว่าการรับอดัม เข้าเรียนในวัฒนธรรมการศึกษาที่โดดเด่นเช่นนี้

ย่อมต้องมีเงื่อนไข

เราคาดหวังจากเขาในเรื่องเหล่านี้ ไม่ว่าเขาจะมีปัญหาสุขภาพยังไง

เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหาค่ะ

- ใช่มั้ย อดัม - ครับ ใช่

ผมพร้อมที่จะโดดเด่นอยู่แถวหน้าทุกด้าน

ในนี้เขียนว่า...

อดัมเพิ่งเริ่มรับการทดลองรักษาอาการป่วย

ใช่ค่ะ เพิ่งเริ่ม

แล้วอาการเป็นยังไงบ้าง

ไฟแรงเลย

งั้น...

เรารับอดัมเข้าเรียนได้

โดยมีข้อแม้ว่าเขาต้องได้เกรดเฉลี่ย 3.5 ไปตลอด

และได้คะแนนมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ ในการสอบวัดผลประจำปี

สุดท้าย คุณต้องแจ้งความคืบหน้าทุกเดือน เกี่ยวกับการรักษาอาการทางจิตของเขา

ไม่มีปัญหาครับ

ขอบคุณมากค่ะ

คุณมีอำนาจดุลพินิจใช่มั้ยครับ

เราเจอปัญหาการกลั่นแกล้งที่โรงเรียนเก่าของเขา

บางทีอาจจะดีที่สุด ถ้าไม่ต้องทำให้ใครตกใจ

โอเค ขอบคุณครับ อดัม

อดัม

ผมขอเข้าห้องน้ำหน่อย

แป๊บนึงนะคะ

นี่