The first 200 lines.
แม่ผัวใจหิน
ปีที่แล้วคุณพาใครมาบ้านด้วย ชีล่าหรือว่า...
- ปีที่แล้วผมไม่ได้กลับบ้าน - แล้วปีก่อนนั้นล่ะ
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่คุณ พามาบ้าน ใช่ไหม
ถามจริง ๆแจ็คสัน
ตายแล้ว
แบบนี้ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
คุณไม่เคยบอกว่า บ้านคุณใหญ่โตขนาดนี้
ก็แค่โรงเลี้ยงม้า ยังผ่อนไม่หมดเลย ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นหรอก
โอ้โห
- นี่น่ะเหรอโรงนาเล็ก ๆของคุณ - ระวังลื่นนะครับ
ตามผมมา อย่าตื่นเต้นกับมันนักเลยน่า
- เบา ๆหน่อย เดี๋ยวแม่ตื่น - ขอโทษค่ะ
- แกจัดห้องรับแขกไว้ให้คุณ - แหม ขัดใจเชียว
- แล้วคุณนอนที่ไหน - ห้องตรงกันข้าม
- ก็แกเป็นเจ้าของบ้านนี่นะ - แกเคร่งศาสนาน่ะ
- มาซิ - ไม่มีทาง
เดี๋ยวผมแอบเอาคุณกลับมา แกไม่ทันรู้หรอก
คุณนี่งานบ้านก็เก่ง เรื่องบนเตียงก็ดี ยอมรับ
ฉันชอบผู้ชายแบบนี้
ว้าย ตายแล้ว
ขอโทษ ฉันคิดว่า เธอนอนอีกห้องนึงซะอีก
ค่ะ ฉันตื่นแล้วถึงได้มาห้องนี้
ฉันมาเช้าไปหน่อย เลยมาจ๊ะเอ๋เข้าพอดี
- ฉันคิดว่าแจ็คสันซะอีก - ไม่บอกก็รู้
- ขอโทษด้วยนะ - ไม่ค่ะ ฉันเพียงแต่...
- โอเค หวัดดีค่ะ ฉันคือเฮเลน - ค่ะ ฉันรู้แล้ว
ฉันคือมาร์ธา แบริ่ง คิลโรแนนยินดีต้อนรับ
- ขอบคุณค่ะ โอ้ย ตายแล้ว - แล้วลูกชายฉันอยู่ไหน
ไม่รู้ค่ะ อยากรู้เหมือนกันว่าเขาอยู่ไหน
ฉันก็เหมือนกัน
เราทำความรู้จักแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน กินอาหารซะเถอะ
หวังว่าเวลาพบกันข้างล่าง ฉันคงเห็นเธอน้อยกว่านี้นะ
โธ่เอ๊ย ฉัน
เด็กสาวจากในเมืองอย่างเธอ ทำได้ขนาดนี้นับว่าเก่งมากทีเดียว
- ขอบคุณค่ะ คุณเข้าใจหลอกนะ - แหม...
- แม่ครับ ที่นี่สวยนะครับ - เพราะหิมะท่วมหรอกถึงได้ดูสวย
แต่ตอนฤดูใบไม้ร่วงลำบากน่าดู แม่ไม่อยากพูดเรื่องไม่สบายใจให้ฟัง
เราคุยกันเรื่องอาทิตย์นี้ดีกว่านะ แม่วางแผนไว้แล้ว หวังว่าลูกคงไม่ว่าอะไร
- เราอยู่ตลอดอาทิตย์ไม่ได้หรอกครับ - อยู่ได้ซิ
ฉลองคริสต์มาสเสร็จแล้วเราต้องกลับ เสียใจด้วยครับ
- นี่ลูก... - แม่ครับ เราต้องออกเดินทางวันพุธ
ใช่ซิ ถ้าจำเป็นต้องไปลูกก็ต้องไป แม่คิดว่าบางทีเราจะ...
ช่างมันเถอะ
สายมากแล้ว กลับกันเถอะเราต้องไปโบสถ์กันอีก
- ไปซิ ตามแกไป - แกคิดถึงผมน่ะ
ไปซิ
ฉันว่าแม่คุณประทับใจฉัน ตอนฉันไม่ใส่เสื้อผ้ามากกว่า
คุณดูดี คุณสวย
เป็นยังไงก็ไม่รู้ ฉันชอบบ้านหลังนี้ล่ะ แจ็คสัน
- ผมก็ว่างั้นแหละ - หรืออาจเป็นเพราะคุณ
- เพราะผมยังไงเหรอ - ไม่รู้ซิ คงเพราะคุณเกิดที่นี่โตที่นี่มั้ง
เหมือนสถาปัตยกรรมของชีวิต
- ฟังดูมากไปหน่อยไหม - แค่นิดเดียว
อะไร
โอ้โห ดูซิ แบบนี้ฉันชิดซ้ายไปเลย
คุณว่ามากไปสำหรับไปโบสถ์ไหมคะ
โอ้ย ไม่หรอก ฉันอิจฉาความมั่นใจของเธอจัง
แน่ใจนะคะ ฉันมีมาอีกชุดนึง
ในโบสถ์มันเย็นเพราะเป็นโบสถ์เก่า ฉันกลัวเธอจะหนาว เอ้าพันคอซะ
- ต้าย ขาดเลยดูซิ - ตาขอมันเก่าน่ะค่ะ
ฉันจะต่อให้
- พ่อแม่เธอเหรอ - ค่ะ
- คริสต์มาสนี้พวกเขาอยู่ไหนล่ะ - เขาตาย...ตั้งนานมาแล้วค่ะ
เสียใจด้วย ฉันไม่รู้มาก่อน
เอ้า เลิกนินทาผมได้แล้ว
ไปกันเถอะ
เอาซิ...คุณไปเถอะ
ผ้าพันคอสวยนะ เข้ากับชุด
แล้วเหล่านางฟ้าก็ลงมาและบอกเธอว่า พระเจ้าลงมาโปรดท่านแล้ว
ท่านจะตั้งครรภ์ และมีลูกเป็นผู้ชาย
พระเจ้าจะมอบอาณาจักรของเดวิด พระบิดาให้แก่เขา
อาณาจักรนี้จะยืนหยัดไปชั่วกาลนาน
สาธุ
- สวัสดีครับ หลวงพ่อ - แจ็คสัน กลับมาแล้วรึ
กิจการแบริ่งแอนด์ซันดำเนินต่อแล้วซินะ แบบนี้แม่คุณต้องมีความสุขมากที่เดียว
อุ้ย ฉันมีความสุข ตั้งแต่เขาเกิดมาแล้วล่ะ
เขาคิดว่าผมย้ายกลับมาเหรอครับ หรือแม่บอกให้แมดจ์พูดอย่างนั้น
แม่ลงประกาศทางหนังสือพิมพ์ต่างหากล่ะ
เปล่าหรอก แม่ไม่ได้พูด แต่เขาคงเดาใจแม่ออก
แม่อยากให้ผมกลับมาทำงานที่นี่ แต่งานผมอยู่ที่นิวยอร์คนะครับ
- ไม่เคยได้ยินลูกบอกว่าชอบงานนี้นี่ - อีกอย่างเฮเลนก็อยู่ที่นิวยอร์ค
เธอนี่ช่างใจดำเสียจริง
ขโมยลูกน้อยฉันไป เป็นคนมีเหตุผลหน่อยไม่ได้เหรอ
ทิ้งชีวิตในเมือง ทิ้งงาน ทิ้งเพื่อน -
- แล้วย้ายเข้ามาอยู่กับ คนแก่เจ้ากี้เจ้าการอย่างฉันนี่
- หัดทำขนมปัง ขนขี้ม้า - คุณยังไม่แก่สักหน่อย
แม่ขอโทษลูก อย่าคิดมากเรื่องที่แมดจ์พูดเลย เสียอารมณ์ฉลองคริสมาสต์หมด
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ค่ะ ราตรีสวัสดิ์
มาร์ธา
สวัสดีค่ะ
ขอโทษที่ขัดจังหวะทำงานคุณ ฉันหลงทาง ฉันจะไปคิลโรแนนค่ะ
กลับไปทางนั้น ตามถนนยางมะตอย
- เลี้ยวซ้ายแยกที่สอง - ขอบคุณค่ะ
บอกคุณนายแบริ่งด้วยว่า เดี๋ยวผมจะเอานกที่สั่งไปให้
สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ
- คุณไปไหนมา - เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง
- คุณทำห้องเหรอ ไม่เชื่อเลย - เปล่า แม่ล่ะมั้ง
แกทำทุกอย่างเองเหรอ
พวกที่มาทำงาน เสร็จแล้วก็ไป แกไม่ยอมให้พวกเขาทำอะไร
เออนี่ สรุปแล้วผมยอมรับปากแก ว่าจะอยู่ถึงวันปีใหม่
10...9...8...7 -
6...5...4...3 -
2...1...สวัสดีปีใหม่
สวัสดีปีใหม่ครับ แม่
- ยังรักผมอยู่ไหมครับ - รักซิจ้ะ ลูก
แม่จะรักลูกจนกว่า เมืองจีนเชื่อมกับอัฟริกา...
...และน้ำท่วมภูเขาเลากา
- สนุกไหมจ้ะ - ค่ะ งานสนุกมากค่ะ
ฉันว่าสนุกยิ่งกว่าสนุกเสียอีก อาจจะสั้นไปสักหน่อย...แต่ช่างมันเถอะ
- ดื่มนี้เพื่อเธอสองคน - ราตรีสวัสดิ์ครับ
- สุขสันต์วันปีใหม่ครับ - สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ
อุ้ย ตายแล้ว แจ็คสัน
คุณพูดถูก ตอนไม่ใส่เสื้อผ้า คุณดูน่าประทับใจมากกว่าตอนใส่
- พร้อมแล้วเหรอ - ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละค่ะ
เกือบลืมแน่ะ ฉันต่อมาให้แล้ว
ไม่น่าต้องเสียเวลาเลย
- เรียบร้อยดีมากค่ะ - แหมก็...
- ดูซิ ฉันพลอยทำให้เธอร้องไห้ไปด้วย - ขอโทษค่ะ ฉันขี้แยไปหน่อย
งั้นก็ไม่ต้องบอกลาหรอก ไปเถอะ
ลาก่อนครับ แม่
ลาก่อนจ้ะ ดูแลตัวเองให้ดีนะลูก
ชั้นสุดท้ายแล้ว
- รู้แล้ว รู้แล้ว ผมยังไม่ได้ซ่อมเลย - อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ
- ไม่มีเซ็กซ์ - เอาอีกแล้ว
เฮ้อ...ถึงบ้านเสียที
ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านเราเอง
- เที่ยวมาสนุกไหม - แม่เขาเลิศ แต่เขาทำตัวแปลก ๆ
ผู้ชายพวกนี้เข้าใกล้แม่เมื่อไร เป็นอย่างนี้ทุกคน
ขึ้นอยู่กับถูกเลี้ยงมายังไง
ผู้ชายที่ไปหาหมอโรคประสาท ส่วนมากมีปัญหาเรื่องแม่ตัวเอง
ส่วนผู้หญิงก็มีปัญหากับแม่ผัว
เหมือนฉันนี่ไง ไม่ได้พูดเล่นนะ ไม่เชื่อคอยดูซิ
เธอแต่งกับเขาไม่ได้แต่งกับแม่เขานี่ ไปเกี่ยวอะไรกับแม่เขาด้วย
โครงการนี้เราใช้เวลา 16 เดือน ในการทำงาน
กระจกหน้าต่างรุ่นใหม่ ป้องกันการสะท้อนแสง -
- ไม่ก่อความรำคาญให้เพื่อนบ้าน และดูทันสมัย -
- ข้อดีอีกอย่างก็คือ รักษาระดับอุณหภูมิในห้องด้วย
60 % ของกระจก...
คุณกลับบ้านเร็วจัง เป็นอะไรหรือเปล่า
- ไม่รู้เหมือนกัน - หมายความว่ายังไง
ฉันมีท้อง
คุณต้องพูดอย่างนี้ "แน่ใจเหรอ"
สงสัยถุงคุมกำเนิดคงรั่ว
- แต่งงานกับผมซะ - โธ่ แจ็คสัน...
วันนี้ฉันคงถูกไล่ออกด้วย เพราะฉันอาเจียรรดเกวิน
คุณเคยพูดว่าคุณตั้งท้องเมื่อไร คุณถึงจะแต่งงาน
ตอนนี้คุณมีท้อง เราก็แต่งกันได้แล้ว
ผมรักคุณ
แต่งงานกับผมเถอะ
คุณรับปากใช่ไหม
- แม่นั่งอยู่หรือเปล่า - อย่าเพิ่งบอกว่าฉันมีท้อง
- เกิดอะไรขึ้นหรือ บอกแม่มาซิ - ผมกับเฮเลนจะแต่งงานกันครับ
- เธอตั้งท้องใช่ไหม - แม่เดาได้ยังไง
เป็นแม่ก็ต้องรู้ซิจ้ะ เธอไปไหน อยู่บ้านหรือเปล่า
- สวัสดีค่ะ มาร์ธา - นี่เป็นข่าวดีที่สุดในรอบปี
ทารก... และงานแต่งงานด้วย ใช่ไหม
จะแต่งกันเมื่อไรล่ะ แบบนี้ต้องเร็วหน่อยละ ใช่ไหม
มาแต่งกันที่คิลโรแนนก็ได้
- เราคิดว่าจะแต่งกันที่อำเภอครับ - อ้อเหรอ
ขอให้พระเจ้าคุ้มครองแหวนอันเป็น สัญญลักษณ์ของความซื่อสัตย์และความรักนี้
จงอย่าได้มีผู้ใด มาพรากคู่นี้จากกัน
ด้วยอำนาจที่ได้รับจากพระเจ้า ขอประกาศว่าสองคนนี้เป็นสามีภรรยากัน
จูบเจ้าสาวได้แล้ว
- คุณสวยจัง - โชคดี เฮเลน
- ยินดีด้วยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
หวัดดีค่ะ
เป็นไงบ้างเธอ เหนื่อยไหม
- จะตายอยู่แล้ว - เฮเลน...
- ใครน่ะ - ไม่รู้ซิ
- อะไรคะ - หล่อนเอาเขากลับมาได้จริง ๆ
- ใครคะ - แม่ผัวคนใหม่เธอไง
- ไม่เห็นไปกินกลางวันกับฉันเลย - เรานัดกินกลางวันกันหรือคะ
ว่างเมื่อไรก็ไปก็แล้วกัน ฉันอยู่บ้านคนใกล้ตาย
แม่ผัวเธอบอกว่า เธอมีเรื่องอื่นสำคัญกว่าต้องทำ
ฉันเป็นย่าแจ็คสัน ชื่ออลิซ แบริ่ง
อ๋อ ขอโทษค่ะ ไม่เห็นแกพูด เรื่องอาหารกลางวันเลย
หล่อนไม่บอกหรอก เธอต้องระวังแม่มาร์ธาหน่อยนะ
งานนี้หล่อนก็ไม่ได้เชิญฉัน ฉันเป็นญาติฝ่ายพ่อคนเดียวที่เหลือ
ไหนเอากุญแจมือมาดูซิ
- ดูคุ้น ๆอยู่นะ - เป็นของแม่แจ็คสันค่ะ
ฉันเป็นคนให้หล่อนเอง... ตอนนั้นฉันยังรู้จักหล่อนน้อยไป
- คลอดเมื่อไรเหรอ - คุณรู้ได้ยังไงคะ
ถ้าโง่แล้วจะผสมพันธุ์ม้าได้ยังไง เรื่องแบบนี้ต้องใช้ฝีมือและความรู้
คนนึงคอยช่วยพ่อพันธุ์ ส่วนอีกคนคอยช่วยแม่พันธุ์
ต้องยกหางแม่พันธุ์ไว้คนนึง อีกคนก็ช่วยพ่อพันธุ์
แต่แม่มาร์ธานี่ เหมาทำทุกอย่างคนเดียวหมด
ต้าย อลิซหรือนี่ คิดว่ามาไม่ได้เสียอีก
นั่นน่ะซิ ฉันโชคดีนะ ต้องไล่ถามพวกส่งอาหารอยู่ตั้งสองอาทิตย์
คุณไปกับฉันดีกว่านะคะ พวกเขาอยากถ่ายรูปคู่เธอสองคนแน่ะ
- ปล่อยรถฉันนะ - โธ่ อลิซก็
ส่งเสียงนิดเดียว ผมเชือดคุณแน่
- เข้าใจไหม คนสวย - โปรดอย่าทำร้ายฉัน
- แม่สาวคนสวยของผม - ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันมีท้องนะคะ
อย่าลืมนะว่า ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน
เส้นยาแดงผ่าแปดจริง ๆ
- ดีนะที่คุณบอกเขาว่าคุณมีท้อง - ผู้ชายส่วนมากกลัวคนท้อง
ตลกฝืด ๆ ขอโทษนะ
- ดูแลตัวเองและพักผ่อนมาก ๆนะ - จ้ะ
ฉันลืมคำพูดมันไม่ลง
No comments yet. Be the first to leave one.