The first 167 lines.
ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ครับ คุณนายดาเวนพอร์ต
ขอบคุณค่ะ
- คุณดาเวนพอร์ต - ยินดีอย่างยิ่งครับ คุณนายดาเวนพอร์ต
รู้แล้วน่ะว่าแต่งงานกันแล้ว
แต่จะเกินไปแล้วมั้ง
คุณได้บ้านนี้มาจากการประดิษฐ์ของจริงเหรอ
ต้องอย่างนั้นสิแม่
สามีต้องให้ได้อย่างนี้
นั่นอะไรน่ะ
นั่นเป็นผลงานล่าสุดของฉัน
ทีวีสามมิติแบบโต้ตอบได้สมบูรณ์ เครื่องแรกของดาเวนพอร์ต
ดูตาม้าตาเรือหน่อย เจ้าหน้าปลวก
แม่ ผมว่าเสียงเล็ก ๆ ในหัวผมมันกลับมาแหละ
ไม่สิ นี่คือเอ็ดดี้ เขาเป็นระบบบ้านอัจฉริยะ
เอ็ดดี้ นี่คือลูกเลี้ยงคนใหม่ของฉันชื่อลีโอ
จำได้มั้ยที่บอกว่าลีโอกับทาช่าจะย้ายมาวันนี้
ยินดีต้อนรับ ทุกอย่างที่นี่เป็นของฉัน
ลีโอ ไม่ลองไปดูห้องนอนใหม่หน่อยล่ะ
เดินลงตรงไปตามทางเดินนั้นนะ และพอเห็นห้องที่มีวิดีโอเกม
หุ่นฟิกเกอร์กับทีวีจอ 50 ฟุต
ก็เดินต่อไป นั่นห้องฉัน
บ้านนี้ใหญ่ชะมัด
ฉันต้องใช้จีพีเอสหาห้องน้ำเลยมั้งเนี่ย
สวัสดีครับ
พ่อใหม่ฉันเป็นแบทเมนนี่เอง
ขอให้เข้ามาได้นะ
ประตูเหล็กนี่หนากว่ากะโหลกนายอีก
"ห้องปฏิบัติการดาเวนพอร์ต"
แหม มันก็มีทางเข้าทางอื่นอยู่
เอาอีพ็อดฉันคืนมานะ
มันไม่ได้อยู่กับฉัน
- ไง - เธอเอาอีพ็อดฉันไป
มิกซ์เพลงเทเลอร์ สวิฟต์เหรอ
ถามจริง
ก็ฟังแล้วผ่อนคลายดี
ไม่รู้เลยว่านายยิงเลเซอร์ใส่ฉัน
โทษที มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่เลย
เหมือนกับหน้าของเธอไง
ยอดมนุษย์ชีวภาพคนแรกของโลก
พวกเขาเก่งกว่าเรา รวดเร็วกว่า ฉลาดกว่า
คนรุ่นต่อไปของเผ่าพันธุ์มนุษย์...
อาศัยอยู่ในชั้นใต้ดินของฉันเหรอ
"ขบวนการหนูทดลอง" "ตอน: บด สับ เผา พาร์ตหนึ่ง"
โอเค ปกติฉันไม่เล่นงี้หรอกนะ แต่... แม่ครับ
ลีโอ ลูกอยู่นี่เอง
ที่นี่มันอะไรกัน
พวกเขาเป็นใคร
พวกเขาเป็น... วงบอยแบนด์ที่ผมกำลังทำงานด้วย
ที่เซอร์ไพรส์ก็คือ มีผู้หญิงคนหนึ่งด้วย
คืองี้ พวกเขาเป็น ส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ลับที่ผมกำลังพัฒนาอยู่
สุดยอดมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรมพี่น้อง
ทาช่า ลีโอ นี่อดัม บรี กับเชส
ส่วนผสมระหว่างชีวะกับเทคโนโลยี ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตั้งแต่มีการพัฒนามา
ไม่อยากจะอวดนะ แต่ผมน่ะฉลาดสุด ๆ ไปเลย
ไม่ต้องมองผมเลย
บอกแล้วว่าอย่าเดตผ่านอินเทอร์เน็ต
เป็นหุ่นยนต์กันสินะ
- นี่คุณ - ไม่ได้เป็น
ไม่ใช่นะทาช่า พวกเขาเป็นมนุษย์
ผมแค่ติดตั้ง อวัยวะอิเล็กทรอนิกส์แบบพิเศษกับพวกเขา
มันควบคุมด้วยไมโครชิปที่ฝังในคอพวกเขา
มันฟังดูซับซ้อนเกินจริงน่ะ
อดัมมีพละกำลังแข็งแรง บรีเร็วและคล่องตัว ส่วนเชสก็มีประสาทสัมผัสยอดเยี่ยม
และมันสมองระดับอัจฉริยะ
โดนัลด์
ไงจ๊ะ
มีเด็ก ๆ อาศัยอยู่ในห้องใต้ดินของเรานะ
มันเป็นที่อยู่อาศัยเพื่อการทดลอง
ดูให้ดีสิ มันมีห้องเล่นเกม กำแพงหิน มีทุกอย่างที่เด็กต้องการ
ผมสร้างที่นี่ให้พวกเขาสามารถฝึก อย่างสะดวกสบายด้วยเทคโนโลยีสูงสุด
เรื่องจริงนะ โถส้วมมีเครื่องทำความร้อนที่พูดได้ด้วย
โถส้วมจะพูดอะไร
- ก็ขึ้นอยู่กับ... - อย่าเลย
โดนัลด์ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำยังไง
ปกติภรรยาใหม่เขาเซอร์ไพรส์กัน กับฮันนีมูนในฮาวายไม่ก็เรือสำราญ
ทะเบียนสมรสเราไม่ได้มีเรื่องวัยรุ่นหุ่นยนต์ด้วย
ที่รัก พวกเขาต้องอยู่ที่นี่ เพื่อความปลอดภัยของพวกเขา
มันเป็นความลับสุดยอด
แต่พอการฝึกสิ้นสุดลง พวกเขาก็จะพร้อมรับมือกับทุกวิกฤติ
หรือปัญหาอะไรก็ตามในโลก
ผมอยากไปพีระมิด
- ฉันอยากไปปารีส - ผมอยากไปข้างบน
เฮ้ นั่นอะไรน่ะ
ไทม์แมชชีนเหรอ
ไม่ มันไม่ใช่ไทม์แมชชีน
ไทม์แมชชีนมันอยู่ที่ร้าน
นี่คือห้องควบคุมบรรยากาศทางชีวภาพ
เป็นที่อาศัย ที่นอน แล้วก็ที่กินของเด็กหุ่นยนต์
ทำให้นึกได้เลยว่าถึงเวลามื้อค่ำแล้ว
- เย่ - เย่
พร้อมมั้ย
นี่คือเม็ดโปรตีนที่ผมจดสิทธิบัตร
เม็ดไหนจับไม่ได้จะเป็นมื้อเช้าพรุ่งนี้
โอเค เชส
ระเบิดศัตรู สามนาฬิกา
เฮ้ ทำไมเขาถึงได้สนามพลังแต่ผมไม่ได้ล่ะ
เพราะถ้านายมี ฉันก็ทำแบบนี้ไม่ได้น่ะสิ
โอเค วันนี้ที่เหลือก็ไปพักได้
ฉันจะไปพูดในงานประชุมเทคโนโลยี เพราะฉันมันสุดยอด
ฉันจะไปพูดรายละเอียดเกี่ยวกับสปีดโบ้ท แล้วก็จะไปแว็กซ์
อย่ามาตัดสินกันสิ
เอาล่ะ ฉันควรเตรียมตัวไปโรงเรียน
ฉันฝันอยากไปโรงเรียนมาตลอดเลย
ส่งโน้ต ไปงานพรอม
ออกไปเต้นหลังจบคาบคณิต
ใช่ ที่นี่เราทำได้แค่กิน นอน และก็ฝึกสำหรับภารกิจ
อย่างกับมนุษย์ที่เป็นหนูทดลอง
ไม่เอาน่า มันไม่น่าแย่ขนาดนั้นหรอก
นี่ไม่เคยออกจากห้องนี้เลยเหรอ
เข้าใจล่ะว่าทำไมทำผมงั้น
โรงเรียนน่าจะสนุก
นอกจากหนังสือ คาบเรียนแล้วก็พวกของเพื่อการศึกษาน่ะนะ
มันไม่สนุกสำหรับเด็กฉลาดหรอก
ที่นี่น่ะ ฉลาดแปลว่าเก่งกว่านะ
ไม่ใช่สักหน่อย
เฮ้ พวกนายน่าจะไปโรงเรียนกับฉันนะ
จะได้เป็นบอดี้การ์ดหุ่นยนต์ของฉัน
- โอเค - เอาด้วย
- ไปกันเถอะ - ฉันไม่ปล่อยไปหรอกนะพวกสมองเลเซอร์
ลืมคอมพิวเตอร์ดาเวนพอร์ตน่าขนลุกนี่ไปเลย
นึกว่าเขาอยู่แค่ในห้องนั่งเล่น
ไม่ ฉันอยู่ทุกที่
ห้องน้ำฉันด้วยเหรอ
ใช่ อีกอย่างนะ ไม่ต้องทำความสะอาดอะไรขนาดนั้นก็ได้ เด็กดี
โอเค เราต้องปิดไอ้นั่นซะ
มันเป็นไปไม่ได้ เข้าใจมั้ย
เอ็ดดี้เป็นเครื่องจักรอัจฉริยะที่ซับซ้อนสุดยอด
- ต้องใช้เวลาเป็นปีถึงจะ... - ไม่นะ
เยี่ยม ฉันแทบไม่ถูกไฟดูดเลย
โอเค เอาล่ะ ถ้าจะไปโรงเรียน เราต้องอาบน้ำก่อน
เพราะมีสองคนที่ตัวเหม็นมาก
ให้ตาย
มันเอากางเกงในเธอมาให้ฉันผิด
อี๋
บ่นอะไรนักหนา ฉันได้ยกทรงเลยนะ
ไม่อยากเชื่อว่าเราจะได้มาโรงเรียนจริง ๆ
ฉันตื่นเต้นมากเลย
แม่บ้านคนแรกที่เคยเห็น
เธอกลิ่นเหมือนฟิชสติ๊กเลย
ขอทีเถอะ อย่าทำตัว เหมือนไม่เคยเห็นโลกภายนอกมาก่อน
ฉันต้องรักษาชื่อเสียงที่นี่ของฉัน
ดีใจที่ได้เจอเหมือนกันนะสตีฟ
ไง ฉันชื่อบรี ฉันชอบหางม้าและก็ของกุ๊กกิ๊ก
นายเห็นมั้ย
ฉันได้เพื่อนสนิทแหละ
อดใจรอแทงข้างหลังเพื่อนไม่ไหวแล้ว
ไง สาวน้อย ให้ช่วยเปิดให้มั้ย
อดัม
เลิกโอ้เอ้กันสักทีได้มั้ย
เราไม่ควรดึงดูดความสนใจนะ
เป็นบ้าอะไรน่ะ
หูเขาอ่อนไหวกับเสียงเป็นพิเศษ
นั่นมันอะไรกัน
เสียงออดน่ะ
มันดังทุก 40 นาที แปดครั้งต่อวัน
เพราะงั้นก็...
ขอให้สนุกนะ
ฉันเกลียดคาบพละ
ทำไมล่ะ
นั่นล่ะเหตุผล
เรื่องของเรื่องคือนายเล่นบาสไม่ได้
ต้องไปเล่นในชมรมหมากรุกแล้วล่ะ
- ฉันต้องทำไง - โยนไป
ให้คนที่มองอยู่สิ
นายรับมันด้วยหน้า
ฉันแค่อยากจะโชว์ ทักษะบาสระดับเอ็นบีเอให้พวกโง่นี่ดูสักครั้ง
งั้นทำไมไม่ทำล่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.