Lisey's Story

สก็อตต์ แลนดอน

ทำไมมันจึงสำคัญสำหรับคุณนัก

เรื่องราวคือสิ่งเดียวที่ผมมี

และตอนนี้ผมมีคุณด้วย

ฉันรักคุณ

ผมก็รักคุณ

คุณคือทุกเรื่องราว

ผมยินดีอย่างยิ่งที่จะแนะนำ ให้คุณได้รู้จักคุณสก็อตต์ แลนดอน…

ผู้แต่ง Relics และหนังสือชนะรางวัล พูลิตเซอร์ The Coaster's Daughter

เฮ้ เรารักคุณนะ สก็อตต์

เธอพูดถูกครับ เรารักผลงานของชายคนนี้

ไม่เคยมีนักเขียนคนไหน

ที่ผสมผสานความจริงกับจินตนาการ เข้าด้วยกันได้อย่างไร้ที่ติ

สก็อตต์ แลนดอนคือสมบัติแห่งชาติ

เขาเดินทางไกลมาจากเมน กับภรรยาผู้น่ารักของเขา ลีเซ็ตต์…

ลีซา

เพื่อทำพิธีเปิดการก่อสร้าง ห้องสมุดชิปแมนของเรา

นี่คือศตวรรษที่ 21 และโลกก็มืดมนลงเรื่อยๆ

แต่ถ้าหนังสือทุกเล่มคือแสงสว่าง

ห้องสมุดทุกแห่งก็เปรียบดังกองไฟ

ที่มีคนประมาณ 10,000 คนแวะมาทุกวัน เพื่อหาความอบอุ่นให้ตัวเอง

ผมขอประกาศให้โครงการก่อสร้างนี้ เปิดทำการได้

สก็อตต์

เขามีปืน

ผมรักคุณ

มือปืน

(คำใบ้แรกของเกมล่าสมบัติ ฉันบอกว่า หมอ คุณหมอคนนี้)

ฮัลโหล

ถ้าจะโทรมาขายของละก็ ช่วยลบเบอร์ฉันทิ้งไปได้เลย

ลีซีย์ ลีซีย์ใช่ไหม

อแมนดาเหรอ ทำไมถึงโทรมาเบอร์ที่ทำงานฉัน

ฉัน… ฉัน… ฉันพยายามโทรไป… เบอร์อื่น ที่จดไว้ในสมุดโทรศัพท์แล้ว

แต่เธอมีหลายเบอร์เหลือเกิน

อือ ตอนที่สก็อตต์ยังอยู่ เราต้องมีหลายเบอร์น่ะ แต่ว่า…

แต่เบอร์นี้… เบอร์นี้เป็นเบอร์สุดท้ายแล้ว

นึกว่าเธอกับดาร์ลา จะแวะมากินมื้อเที่ยง

ไปสิ ดาร์ลาไปซื้ออาหารอยู่

ป่านนี้ฉันควรไปถึงที่นั่นแล้ว แต่ฉันเผลอหลับ

โอ๊ย เธอก็เป็นซะแบบนี้ ลีซีย์

นี่แหละน้องสาวของฉัน ลีซีย์

มันอยู่… มันอยู่ในห้องทำงาน ของสก็อตต์ใช่ไหม

ใช่ ดาร์ลาบอกเธอเหรอ

เปล่า ฉัน… ฉันรู้เอง

เพราะเขา… เขาไม่เคยตายไปจากใจเธอ ใช่ไหมล่ะ

ถึงจะผ่านไปสองปีแล้วก็ตาม

เฮ้ เธอโอเคนะ

ชาร์ลีแต่งงานแล้ว เธอ… เธอรู้เรื่องรึยัง

อือ รู้ ได้ข่าวแล้ว

ใช่ แต่งกับสาวฝรั่งเศสแสนสวย ที่เซนต์จอห์นแวลลีย์

ก็แค่… สาวฝรั่งเศสแสนสวยและสำส่อน ไม่ต้องสงสัยเลย

อือ ดาร์ลาบอกฉันแล้ว ฉัน… ฉันเสียใจด้วยนะพี่

เขาคบกับนางนั่นมาตลอด ระหว่างที่เขาคบกับฉัน

เฮ้ เธอโอเคนะ

ตลอดเวลาที่มันคบกับฉัน

เธอ… เธอทำอะไรน่ะ

เสียงอะไรน่ะ เธอทำอะไร

อะไร มีอะไรแตกงั้นเหรอ

ไม่ เปล่าเลย ไม่มีอะไร นอกจากหัวใจฉันน่ะ

แมนดา

เฮ้…

เฮ้ อแมนดา เฮ้ อแมนดา

อแมนดา เกิดอะไรขึ้น เกิด… นี่พี่ เกิดอะไรขึ้น

- ลีซีย์ - เฮ้ ดาร์ลา

ช่างเรื่องอาหารก่อนและรีบไปที่นั่น เพราะฉันว่านางทำแบบนั้นอีกแล้ว

บ้าจริง

แม่งเอ๊ย

สวัสดี คุณแลนดอน ผมบังเอิญผ่านมาแถวนี้

บังเอิญมาไกลจากเทนเนสซีเนี่ยนะ เชื่อตายละ

ผมแค่คิดว่า จะพยายามด้วยตัวเองอีกสักครั้ง

เพื่อโน้มน้าวคุณ เรื่องงานเขียนของสามีคุณที่จากไป

- มันเป็นของห้องสมุดชิปแมน - ศาสตราจารย์แดชมีล…

- เขาอุทิศให้… - ตอนนี้ไม่สะดวก

ฉันมีธุระด่วนในครอบครัว คุณช่วยขยับรถให้ฉันไปหน่อยได้ไหม

ขอร้องล่ะ คุณแลนดอน

ชื่อเสียงสก็อตต์ แลนดอน มีแต่โด่งดังขึ้นเรื่อยๆ

ในช่วงสองปี หลังจากที่เขาจากไปก่อนวัยอันควร

งานเขียนและผลงานที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ ต้องถูกนำมารวบรวมไว้

- เอาไปวิเคราะห์ งานนี้มัน… - ตลกจริงๆ นะ ตลกมากที่คุณ…

ที่คุณมาวันนี้

เพราะฉันเพิ่งดูรูปคุณ ในหนังสือรุ่นของฮอร์ลิกส์

รูปของ… วีรบุรุษที่… ที่ช่วยชีวิตนักเขียนชื่อดังไว้

แต่ฉัน… ฉันคิดว่าความจริงแล้ว คุณรีบเผ่นหางจุกตูด

- คุณแลนดอน - แต่คุณก็กลับมา

เพื่อถ่ายรูปและเอาหน้าเอาเครดิต

ฉันไม่สนหรอก ฉันไม่เคยสนเรื่องเครดิต

ฉันไม่สนเรื่องพวกนั้นเลย แต่คุณจะไม่ได้เข้าไปในนั้น

และคุณจะไม่มีวันได้เห็น งานเขียนของเขา

คุณก็เป็นแค่พนักงานร้านอาหาร ตอนที่คุณไปเตะตาเขาเข้า

แค่คุณนอนเตียงเดียวกับเขา

ไม่ได้แปลว่าคุณมีสิทธิ์ยึดครอง งานเขียนที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ของเขา

ไม่ให้โลกนี้ได้เห็น

โอ้โห

ไปตายซะไป

ทุเรศฉิบ ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ

- คุณแลนดอน - ถ้าคุณไม่อยากนอนคุก

คุณควรรีบไปก่อนที่พวกเขาจะมาถึง

คุณแลนดอน

คุณแลนดอน

หลีกทาง

จิมเหรอ นี่โรเจอร์ แดชมีลนะ

คุณ… เฮ้ คุณได้… คุณได้ไปที่สระน้ำเมื่อเช้านี้ไหม

ไม่รู้สิ แต่สก็อตต์… สก็อตต์รู้จักสระน้ำอีกแห่งใช่ไหม

ใช่ เขารู้

คุณไม่… คุณ… คุณรู้ คุณรู้แต่คุณ… คุณหลอกตัวเอง

คุณหลอกตัวเอง และมันคือ… มันคือพรสวรรค์ที่ฉันไม่เคยมี

แมนดา

แมนดา

แมนดา

บ้าจริง ให้ตายสิ แมนดา เกิดอะไรขึ้น

เธอโอเคไหม

บ้าฉิบ

นางอยู่ในห้องนอนแล้ว ฉันต้องแบกนางไป เพราะเธอยังมาไม่ถึง

ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ฉัน… ฉันต้องจัดการอะไรหน่อย

ไม่เป็นไร

กลิ่นอะไรน่ะ มีอะไรไหม้งั้นเหรอ

ก็ไอ้แมคแอนด์ชีสน่ะสิ

นางได้กินยาบ้างไหม

มีขวดเปล่าสี่ใบในถังขยะ ฉันว่านางทิ้งยาลงชักโครกไปหมดแล้ว

- นางพูดจาไหม หรือเป็นเหมือนก่อน… - เหมือนคราวก่อนน่ะเหรอ ไม่ ยังเลย

คือเราไม่… ไม่ใช่ตอนนี้

แมนดา

นางมีอะไรจะพูดเยอะเลย ตอนที่ฉันเช็ดตัวให้นาง

เฮ้ พี่สาว กระต่ายน้อยแมนดา

โถ อแมนดา

- ลีซีย์เหรอ ลีซีย์ - ใช่

พอเลือดแข็งตัว มันก็จะไม่ไหลออกมา

อือ รู้แล้ว

- นางกินอะไรไปรึยัง - ไม่สักคำ

คราวก่อนนางก็เป็นแบบนี้ จำไม่ได้เหรอ

คราวนั้นนางหายได้ คราวนี้นางก็ต้องหายได้

- คราวก่อนสก็อตต์เป็นคนช่วยนาง - อือ

เราน่าจะพานางไปห้องฉุกเฉินนะ

ไม่ ไม่ๆ แค่… รอก่อนดีกว่า

คืนนี้ฉันจะอยู่กับนางเอง แล้วตอนเช้าค่อยดูว่านางเป็นไงบ้าง

- แน่ใจนะ - อือ แน่สิ คราวนี้ตาฉันแล้ว

แมตต์จะกลับมาจากแคนาดาตอนไหน

อีกสองสัปดาห์นั่นแหละ ฉันละอยากให้เขาอยู่โน่นตลอดไปเลย

ไม่รู้สิ ขอโทษที

ไม่เป็นไร เธอก็แค่เหนื่อย

เธอโอเคไหม

อือ ฉันไม่อยาก… ยังไงฉันก็ไม่อยากกลับบ้านอยู่แล้ว

เพราะไอ้งี่เง่าแดชมีลอยู่ที่นั่น

- ถ้านางแย่ลงก็โทรหาฉันนะ - ได้

ถึงนางจะเป็นยายแก่มากปัญหา แต่ฉันก็รักนาง

อือ ความรักตัดไม่ขาดสินะ

ครั้งที่แล้วที่เธอเป็นแบบนี้ สก็อตต์เขาทำอะไรเหรอ

เขาต้องทำอะไรสักอย่างแน่ๆ

แค่บอกฉันมาว่าต้องทำอะไร…

แล้วฉันจะทำให้เลย

ฉันอยาก… ดื่มโกโก้

โอเค กระต่ายน้อยแมนดา ฉันจะไปเอาโกโก้มาให้

อแมนดา

อแมนดา

ลีซีย์อยากมาหา

แต่ผมบอกว่าไม่ได้ ไม่ใช่คราวนี้

นี่คือเรื่องระหว่างเราสองคน

ผมเรียนรู้เมื่อนานมาแล้ว

ตอนที่ผมยังเด็ก

นี่คือเรื่องระหว่างเราสองคน

รู้สึกดีขึ้นใช่ไหม

มาจากสระน้ำน่ะ

ไม่มีอะไรเสมอเหมือน

อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในโลกนี้

เราต้องคุยกัน… เรื่องลีซีย์

โอเคๆ

เฮ้ จิม

โยโกะ แลนดอน ยังไม่ยอมยกของให้อีกเหรอ

เธอทำตัว…

นังตัวดี

ทำตัวไม่ฉลาด แต่ก็ไม่ผิดหรอก

ผมเริ่มคิดแล้ว ว่าเธออยากให้เขาถูกลืม

จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ คุณเห็นด้วยไหม

คุณก็รู้ว่าผมเห็นด้วย

จำได้ไหมที่เราเคยคุยกัน เรื่องการใช้แรงกดดันบ้าง

คุณบอกว่าคุณโน้มน้าวใจคนอื่นเก่ง

อือ ใช่แล้ว โรเจอร์ เชื่อเถอะ

และช่วยให้พวกเขาเข้าใจด้วย

เรื่องนี้มันสำคัญมาก

เรื่องสั้นของแลนดอนที่ยังไม่ได้ ตีพิมพ์ อาจจะมีนวนิยายด้วยซ้ำ

คิดดูสิ จิม และเธอเก็บมันไว้เหมือนหมาหวงก้าง

ผมช่วยคุณได้

คุณคิดว่าทำได้จริงๆ เหรอ

อ้อ แน่นอน

ผมจ่ายให้คุณได้ไม่มากนะ ผมไม่ใช่คนกระเป๋าหนัก

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงเลยจารย์

สก็อตต์ แลนดอนคือชีวิต

หนังสือของเขาเปลี่ยนชีวิตผมไป

ผมจะเอางานเขียนพวกนั้นมาให้คุณเอง

ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธผมได้

- มันร้อนนะ ฉันจะถือให้… - สก็อตต์ให้ฉันดื่ม แต่ไม่ใช่โกโก้

มันคือน้ำเย็น น้ำที่แสนสดชื่น

เขาบอกว่าเอามาจากสระน้ำ ที่อยู่ในบูยามูน

สระน้ำอะไร

แล้วคราวนี้ใคร… จะเป็นคนเอาน้ำมาให้ฉัน

มันคือน้ำที่หอมหวานที่สุด ที่ฉันเคยดื่มมา

ลีซีย์น้องรัก ฉันอยากดื่มมันอีกจัง

แต่เขาบอกว่าสระน้ำนั่น…

มันอันตราย

ถ้าได้มองมันแล้ว เราจะไม่อยากละสายตาไปที่อื่น

สระน้ำอะไร