Grey's Anatomy

อวัยวะในร่างกายมนุษย์ มีหน้าที่ที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

เซลล์ที่สร้างอวัยวะเหล่านั้นขึ้นมา

ต่างทำหน้าที่โดยไม่พึ่งพากัน

แต่ในร่างกายที่แข็งแรง

เซลล์ที่ดูเหมือนเป็นอิสระนี้ ต่างพึ่งพากันอย่างเงียบๆ

เพราะเมื่อระบบหนึ่งหยุดทำงาน

ระบบอื่นๆ ก็จะทำงานต่อไปได้ไม่นาน

แจ็คสัน

- แจ็คสัน - ผมอยู่นี่ แม็กกี้

- แจ็คสัน - แม็กกี้ ผมอยู่นี่

แจ็คสันๆ

คุณพระช่วย

- หมอเพียร์ซ คุณเรียกให้ช่วยเหรอ - ไม่ๆ ข้างล่าง...

- ช่วยด้วย ทางนี้ - ไม่ใช่ฉัน แจ็คสัน

- เขาอยู่ข้างล่างนั่น ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น - โอเค รออยู่ที่ถนนนี่

- หยิบอุปกรณ์ไต่เขามา - โอเค

- หวัดดี - ครับ ข้างล่างนี่ๆ

พวกเขามาไต่เขา ช่วยผมที

เขาร่วงลงไป ฉันคว้าเชือกได้ทัน

ผมรับช่วงต่อ แต่เขาตัวหนัก ผมไม่มีแรงงัด

- เขาตายรึยัง - ไม่รู้

เขาต้องรอดๆ

เอาล่ะ

มัดเขาไว้กับจุดยึด ฉันจะใช้เงื่อนพรูสิก

ฉันจะสอดไว้ตรงนี้ โอเคนะ

- ได้ - ดีค่ะ

เอาเลย

โอเค

ดันส้นเท้าไว้ เราจะดึงแล้ว พร้อมนะ

- พร้อม - ดึง

- เอาเลย - ดีๆ ดึงเลย

ดึงอีก

- เร็ว - ดึง

คนที่ผมฝึกมากับมือ คนที่ผมพร่ำสอน

เขาไล่ผมออก

โดยไม่ขอโทษหรือสำนึกแม้แต่น้อย

ภรรยาผมก็ไม่ปกป้องผมเลย ไม่เลยสักคำ

ผมรู้ว่าผมก็มีส่วนผิดในเรื่องนี้

แต่ผมคงยกโทษให้ใครไม่ได้ นอกจากตัวผม ไม่ใช่ในเร็ววันนี้

ฉันทำเองทั้งหมด

ฉันขอรับผิดชอบต่อการกระทำนี้

แอนดรูว์ เดลูก้าไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย

โอเค

โอเค แล้วยังไงต่อ

- เราจะไปพบตำรวจเหรอ - ไม่

ทีนี้คุณก็กลับบ้าน ส่วนฉันก็จะทำตามหน้าที่

ให้ฉันกลับบ้านเหรอ

- แอนดรูว์จะถูกปล่อยตัวมั้ย - หลังจากที่เขาถูกยกฟ้อง

- แล้วยังไงต่อ - เราจะนัดฟังศาลไต่สวน

คุณจะสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง

ทำงานบริการสังคมไม่กี่สัปดาห์ที่ฟรีคลินิก แล้วคุณก็ต้องเสียค่าปรับ

แล้วใบประกอบวิชาชีพของฉันล่ะ

ขึ้นอยู่กับแพทยสภาว่าจะตามเรื่องต่อมั้ย แต่ฉันว่าไม่น่าจะมีอะไร

- งั้นฉันก็แค่กลับบ้านเหรอ - ใช่

- มีปัญหาอะไรเหรอ - เปล่า ก็แค่...

ฉันอุตส่าห์ร่ำลาลูกๆ ซะยกใหญ่

นี่มันดีมาก นี่เป็นเรื่องที่ดี

เธอได้ความช่วยเหลือที่ต้องการ

ใช่ ก็แค่ว่า...

ผมเคยเจอคนที่ ได้รับความช่วยเหลือแบบนั้น

แต่มันไม่ช่วยอะไร

โจไม่ใช่คนพวกนั้น

เธอไม่ได้เป็นแค่นักสู้ เธอคือร็อกกี้ เธอคืออาลี

เธอจะหายดี

เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ

- ผมคิดว่าอมิเลียทิ้งผม - คุณคิดเหรอ

มันก็ออกจะดูยาก

หวัดดี

- มีคนอยากเจอน้องสาว - ลีโอๆ ดูนี่

นี่น้องสาวของลูก อัลลิสัน อัลลิสัน นี่ลีโอพี่ชายของลูก

ลีโอ การเป็นพี่ชายเป็นงานสำคัญนะจ๊ะ

ฮันท์ เชพเพิร์ด มีคนไข้เข้ามา

- แต่ลูกผมเพิ่งคลอดนะ - ลูกเขาเพิ่งคลอด

- ใช่ - รู้หรอกน่า

เธอน่ารักดี ยินดีด้วย แต่ยังไงคุณก็ต้องมา

อัลต์แมน ครั้งนี้ฉันยกให้

ถามจริง

จากกิจกรรมทางอาชญากรรม

เมเรดิธ เกรย์กับอเล็กซ์ คาเรฟ และริชาร์ด เว็บเบอร์ไม่ได้ทำงานที่นี่แล้ว

- ว่าไงนะ - ส่วนแอนดรูว์ เดลูก้าก็ติดคุก

- กิจกรรมทางอาชญากรรมอะไรกัน - คนไข้มาแล้ว ให้ไวเลย

คุณหมายความว่าไงที่ว่า... คุณช่วย...

ได้ค่ะ ได้ ไงจ๊ะ โอเค

โอเคๆ ไม่เป็นไร หวัดดีจ้ะ

- ไม่เป็นไรนะ - บาย เราต้องไปแล้ว

ลาก่อน โอเคๆ รู้แล้ว

ฉัน...

ช่วยด้วย

พยาบาล

ไหนดูสิ

คุณคลอดลูกแล้ว

ผมพยายามติดต่อ แต่คุณหายเงียบ

แล้วผมก็มีลางสังหรณ์

ดูเธอสิ

น่าเกลียดน่าชัง

ส่วนนี่คือหนูน้อยลีโอ ฮันท์ใช่มั้ย

คุณคงจะเพลีย ให้ช่วยมั้ย

มานี่เร็ว จ้าหนูลีโอ ฮันท์ มานี่สิ

ไหนบอกซิว่า เธอกลับไปคืนดีกับพ่อของหนูมั้ย

เธอทำแบบนั้นใช่มั้ย ใช่แล้ว

เขาขี่ม้าขาวมาให้คำสัญญาณต่างๆ ใช่มั้ย

- เขาทำแบบนั้นละสิ นึกแล้วเชียว - ทอม อย่าโทษโอเว่น

นี่มันเป็นเพราะฉัน ฉันผิดเอง

ฉันแค่... คุณเป็น...

- คุณเป็นผู้ชายที่แสนวิเศษ - ใช่ ผมรู้ตัวดี

ผมตลก ผมฉลาด

ผมมีน้ำใจได้ในยามที่อยากมี ผมเป็นสายเปย์

แล้วคุณจะเสียใจที่ตัดสินใจแบบนี้ ตอนที่คุณเสียใจ...

ผมก็จะยังอยู่ตรงนี้ เพราะผมรักคุณ

และผมก็คิดว่าคุณกับฮันท์คบกันไม่ยืด

- แต่ระหว่างนั้น เราจะเป็นเพื่อนกัน - แม่

อยากให้ผมพาลีโอกลับไปศูนย์ดูแลเด็กมั้ย

- ได้โปรด - ตกลงนะ

เขาคลั่งผม

มาเร็ว ลีโอน้อย กลับไปที่ศูนย์ดูแลเด็กกัน

"ฉุกเฉิน ทางเข้า"

คุณไล่พวกเขาออกเหรอ

- คุณจะให้ฉันทำอะไร - อะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่ไล่ออก

"ระวังพื้นต่างระดับ"

มารี พริชนา อายุ 34 ปี ระดับความรู้สึกตัว 15

ต้นแขนขวาหักแบบเปิด แขนขาเป็นอัมพาต

เพจเรียกลินคอล์นกับคิม

"หน่วยฉุกเฉินซีแอตเทิล"

คนไข้เป็นไง

ไจ พริชนา อายุ 35 ปี ระดับความรู้สึกตัว 11

ต้นขาซ้ายหักแบบเปิด ขาขวาล่างผิดรูป

เนื่องจากร่วงตกหน้าผา ชีพจรเต้นแผ่ว

- ความดัน 100 - โอเค

พวกคุณบาดเจ็บ หรือว่า...

- ไม่ - ไม่ เราสบายดี

"แพทย์มือใหม่หัวใจเกินร้อย" "ตอน: ไม่เหลืออะไรให้เหนี่ยวรั้ง"

เลาะเฝือกได้

เขาอยากตัดขาผม

ผมไม่ได้อยากทำ ผมแค่เสนอว่า นั่นเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

แต่คุณคิดผิด

- แต่ผมเป็นนักสร้างปาฏิหาริย์ - หลังจากเขาร้องไห้อ้อนวอนคุณ

คุณรักผมเพราะผมเป็นคนอ่อนไหว

- ทีนี้ก็ให้หมอฝึกหัดได้ทำงาน - คาดรี

มารี พริชนา อายุ 34 เจ็ดวันหลังผ่าตัด

หลังจากเธอสวมบทเทพีนักรบ ช่วยชีวิตสามีเอาไว้

หมอเอเวอรี่คือนักรบ

เขาช่วยไจ

ถ้าเขาไม่เข้ามาช่วย...

ไม่ มารี คุณคว้าเชือกไว้ได้

คุณยื้อมันไว้หลายชั่วโมง ด้วยแขนที่หักและบาดเจ็บ

คุณช่วยชีวิตเขา

เราเล็มแผลเธอ สอดแผ่นโลหะ ดามกระดูกต้นแขนขวา

วันนี้จะเป็นการผ่าตัดข่ายประสาทแขน เพื่อซ่อมแซมเส้นประสาท

- ผมพาภรรยามาส่ง โจเซฟีน คาเรฟ - คุณต้องกลับรถ

บอกลาเธอตรงนี้ ให้เธอเดินไปเอง

- ฉันเกลียดที่ทำแบบนี้กับคุณ - ทำอะไร

กลายเป็นหนึ่งในรายชื่อ ผู้หญิงสติแตกที่คุณต้องเจอ

ฟังนะ ขอบอกว่า

คุณมีสติดีกว่าผู้หญิงทุกคน ที่ผมเคยพามาส่งที่ศูนย์บำบัด

มันก็แค่ 30 วัน

คุณแค่เข้าไปพูดถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้น

ผมจะแวะมาหาทุกวันเสาร์

ไม่ต้องก็ได้

เราไม่ได้แต่งงานตามกฎหมายด้วยซ้ำ เราไม่ได้จดทะเบียนสมรส

คุณมีสิทธิ์ถอนตัว

ฉันเดาว่าฉันคงจะพูดว่า ฉันรักคุณมากพอจะเข้าใจ ถ้าคุณอยากไป

"4913 ห้องประชุมผู้บริหาร"

ขอไบโพลาร์

ดูโพสทีเรียร์คอร์ดนี่สิ

ไม่รู้ว่าเธอคว้าตัวสามีไว้ นานหลายชั่วโมงได้ยังไง

ถ้าเป็นฉัน คงปล่อยมือตั้งแต่ 20 นาทีแรก หรืออาจเร็วกว่านั้น

แหงอยู่แล้ว

โอเค เห็นชัดว่าเราเข้าใจผิดกัน

- เราคุยกันหลังผ่าตัดได้มั้ย - คุยตอนนี้เลยก็ได้

- ผมจะทำเป็นไม่ได้ยิน - ส่วนผมก็ไม่สน

ฉันชอบคุณมาก

ฉันอยากคบกับคุณต่อ

แต่ฉันไม่อยากหมกตัวอยู่กับคุณ

- เข้าใจที่พูดนะ - เขาไม่เข้าใจ

เขาไม่เข้าใจเหรอ

- คุณไม่เข้าใจเหรอ - แหงอยู่แล้ว

คุณพูดด้วยภาษาที่ผู้ชายไม่มีทางเข้าใจ

พวกเขาพูดถูก

ฉันอยากออกเดตกับคุณ

ทำความรู้จักคุณให้มากขึ้นก่อนจะถลำตัว

เพราะฉันมีประวัติว่าชอบถลำตัวเร็วเกิน ฉันเลยอยากเปลี่ยนมัน

ดีขึ้นมั้ย

- ดีขึ้น - ดีขึ้น

ดีขึ้น

- ไว้คุณค่อยกลับมาใหม่ - โอเค

แกร้องไห้ไม่หยุด แกร้องไม่หยุดเลย

เอาล่ะ เท็ดดี้ ฟังนะ นี่มันบ้าบอ ไปอยู่กับผมที่บ้าน

ไม่ ฉันจะไม่กลับไปที่บ้าน ที่คุณซื้อให้อมิเลีย

เราไม่ควรเริ่มต้นชีวิตกันแบบนี้

ฉันรู้ดี รู้ลึกลงไปในจิตวิญญาณ

แล้วห้องพักโรงแรมนี่ มันสมเหตุผลกับจิตวิญญาณคุณเหรอ

จิตวิญญาณฉันต้องการอาบน้ำ ลูกเราต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม

- ได้สิ - ขอบคุณ

- สวัสดีครับ ผมหมอเว็บเบอร์ - จากแอปสุขภาพ เข้ามาเลยค่ะ

ครับ

ดัมเบิลดอร์ หยุดนะ หยุด บอกให้หยุด หยุดสิ

- ขอโทษนะคะ - ครับ

นี่ลอลลี่ค่ะ ว่าไง ที่รัก

แกเป็นไข้ ปวดหัว เจ็บคอ

เช้านี้เราอยู่ที่สวน เราเล่นกันอยู่