The first 200 lines.
เอาตัวนักโทษออกมา
ชายคนนี้ถูกกล่าวหาว่า สมรู้ร่วมคิดกับพวกวาลโดรเกียน
เมตตาเขาดีไหม
- ไม่ - ไม่
เช่นนั้น ในนามของ กษัตริย์แคร็กนัวร์ ผู้ไร้หัวใจ
ชายคนนี้ถูกตัดสิน...
ประหารชีวิต
เดี๋ยวนะ เราต้องดื่มตอนเขากรี๊ด หรือตอนเขาปาโคลน
ตอนกรี๊ดหนึ่งอึก ปาโคลนสองอึก ตอนยายแก่บ้าสามอึก
นางอยู่นั่นไง
ทุกคนจะต้องตกนรกหมกไหม้
เหล่าปีศาจจะใช้กระดูกเจ้า เป็นไม้จิ้มฟัน
เจ้าเคยรู้สึกเหมือนเราอยู่
ในช่วงเวลาแย่สุด ๆ ในประวัติศาสตร์ไหม
ได้เวลาฆ่าคนแล้ว
ใช่เลย
ก็มีบ้าง
ให้ตายสิ ข้าเกลียดเมืองโง่ ๆ นี่จัง
สวัสดี
ไง ทุกคน
คุณพระช่วย เจ้าเห็นการประหารเมื่อวานไหม
มันสนุกมาก
ข้าชอบตอนจบที่สุด ตอนที่เขาตัดหัวหมอนั่น
ใช่ ข้ามั่นใจว่าชายคนนั้นบริสุทธิ์
โธ่ ไม่อยากเชื่อ ว่าฤดูร้อนจะจบลงแล้ว
ใช่ไหมล่ะ ตอนนี้เราก็เป็นผู้ใหญ่ ที่มีงานทำกันหมด
พวกเจ้าทำงานอะไรกัน
เท็ด คาร์เพนเตอร์จะเป็นช่างไม้
ใช่ แมรี่ เบเกอร์จะอบขนม
ส่วนเวสลีย์...
เจ้าทำงานอะไรนะ เวสลีย์ เพอร์เวิร์ต
งาน
ก็เรื่อยเปื่อยน่ะ
- เยี่ยม - เจ๋ง
เจ้าคิดจะทำอะไร อเล็กซานดร้า ชิตโชเวลเลอร์
ข้าจะไปโรงเรียน
- อะไรนะ - มันเป็นของใหม่
ที่เราได้ไปเรียนรู้ข้อมูล
ข้าเตรียมตัวมาหลายปีแล้ว
เก็บเงิน หัดอ่านหนังสือแล้วก็นับเลข
แต่เจ้าจะทำงานอะไร
อะไรก็ได้ เข้าวงการวิทยาศาสตร์ กฎหมาย หรือท่องเที่ยวก็ได้
ไปเที่ยวเลยต้นไม้น่ะเหรอ
ใช่
หรือไกลกว่านั้น
งั้นก็นอกโลกเลยสิ
ข้าคิดว่าแค่เข้าเมืองใหญ่ก็พอ
อัล
ไม่ได้จะใจร้ายนะ
แต่นั่นเป็นสิ่งที่งี่เง่าที่สุด ที่ข้าเคยได้ยินมาเลย
แต่ข่าวดี
ถ้าโรงเรียนไปไม่รอด
เจ้าไปตักอึเหมือนพ่อตอนไหนก็ได้
"เอ็ดดี้ ชิตโชเวลเลอร์ 'บริการด้วยรอยยิ้ม'"
เจอกันพรุ่งนี้นะ แอกเนส
ขอบคุณ เอ็ดดี้
เจนนิเฟอร์ เป็นอะไรหรือเปล่า ช่วงนี้ของเจ้าไม่ค่อยเยอะเลย
- ข้าสบายดี - ตามนั้น แค่ถามดูน่ะ
อาบิเกล
เจอกันหลังมื้อเช้า
ส่วนปีเตอร์ หลังมื้อเที่ยง
ชีวิตไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
เอาคาเวียร์ไหม วินิเฟรด
เฮนรี่ เจ้าได้ชิ้นที่สองไปแล้ว
อย่าโลภสิ
เอาล่ะ พวกเจ้า ตั้งสมาธิไว้
ได้เวลาแสดงแล้ว
พวกวาลโดรเกียนเชื่อว่า ทหารม้าจะหนีพลธนูของเราพ้น
แต่เราจะทำให้ ทุ่งของพวกมันนองเลือด
เราจะเผาบ้านของพวกมัน
ชิงที่ดินของพวกมัน
- ทำลาย... - ท่านพ่อ
ข่าวดี
ต้องใช้เวลา 16 เดือน
แต่ละครเป็ดมหัศจรรย์ ของเจ้าชายชอนสลีย์
ก็พร้อมแสดงรอบปฐมทัศน์สักที
ตอนนี้ไม่เหมาะ
แน่ใจเหรอ
เพราะจาร์การ์ กับบลัดกอชดูเครียด ๆ
ใช่ไหม ทุกคน
ไม่เหรอ
ลอร์ดเว็กซ์เลอร์ ช่วยเอาเขาไปให้พ้นที
ข้าขอถามคำถามส่วนตัวท่านหน่อย
ท่านคิดว่าข้าทำได้ ตามที่ท่านพ่อคาดหวังหรือเปล่า
ทำไมท่านถึงอยากรู้ล่ะ
ตอนอายุเท่าข้า ท่านพ่อได้ฉายาอันน่ากลัวไปแล้ว
"กษัตริย์แคร็กนัวร์ ผู้ไร้หัวใจ"
ข้ายังไม่ได้ฉายาอะไรสักอย่างเลย
"เจ้าชายชอนสลีย์ ผู้..."
ท่านพ่อคงให้เกียรติข้ากว่านี้ ถ้าข้าเป็นเหมือนเขากว่านี้
ก็อาจใช่ หรือแค่ทำตัวให้เหมือนท่าน...
น้อยลง
ใช่
เอาล่ะ นักเรียน นั่งนิ่ง ๆ
ข้ารู้ว่าวันนี้เป็นวันแรก แต่เรามีเรื่องต้องเรียนเยอะ
โลกใบนี้แบน
ปีศาจนั้นมีจริง
ดวงอาทิตย์เป็นบ้า
และนั่นคือทุกสิ่งที่เรารู้
ยินดีด้วยนะ จบการศึกษาแล้ว
แค่นั้นเหรอ
ไม่เลย
เจ้ายังติดค่าเทอมอยู่
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
ข้าคงคิดถึงพวกเจ้าจริง ๆ
ผ่านอะไรกันมาเยอะเลย
ก็อบลิน
ฆ่าเจ้าก็อบลิน
เวรแล้ว
ฆ่าเจ้าก็อบลิน
ก็อบลิน
นี่ ๆ
บอกครั้งสุดท้ายนะ น้องชายข้าไม่ใช่ก็อบลิน
แต่เขามีสัญลักษณ์ของปีศาจ
- นั่นมันแค่หัวนมที่สาม - ใช่
นั่นคือจุกที่ปีศาจดูดดื่ม
ให้ตายสิ เรจจี้ กลับบ้านไปซะ
ไม่เอาน่า เจ้ามันอันธพาลชัด ๆ ไปให้พ้นเลย
- วันนี้เป็นยังไงบ้าง - ก็ไม่เลว แล้วท่านล่ะ
ข้าไม่อยากพูดถึงมัน
ยินดีด้วยนะ บัณฑิตใหม่
แม่เจ้าคงภูมิใจมาก
ขอบคุณ ท่านพ่อ
มีอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ ข้าแค่รู้สึกเหมือนว่า ทำพลาดครั้งใหญ่ไป
เราไม่ได้เรียนอะไรที่ใช้ได้จริงเลย
และตอนนี้ข้าได้ปริญญาแพง ๆ มา
แต่ก็ใช่ว่าจะเอาไปทำอะไรได้
อัลลี่ ลูกรัก แค่เจ้าเรียนจบแล้ว
ไม่ได้แปลว่าจะเลิกเรียนรู้
ข้าจึงเอานี่มาให้เจ้า
ท่านพ่อ
ท่านไม่ต้องให้อะไรข้าหรอก
- เจ้าคู่ควรแล้ว - อะไรเหรอ
ข้าว่าอัลลี่ต้องเดาได้แน่
ถ้าท่านไม่ใบ้ก็ไม่ไหวหรอก
ก็ได้ เอาเป็นว่า ข้าคอยอ่านเจ้ามาสักพักแล้ว
ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ตัดสิน ของขวัญชิ้นนี้จากภายนอก
แต่ถ้าเจ้าอ่านข้าออก
ข้าว่าเจ้าอาจจะเขียนตอบถูก
"อเล็กซานดร้า ชิตโชเวลเลอร์"
พลั่วตักอึ
เอาไว้ตักอึ
ตอนนี้เจ้าเรียนจบแล้ว
ก็มาช่วยทำธุรกิจครอบครัวได้ไง
ใช่ ยินดีด้วยนะ อัล
อ๋อ ขอบคุณ
เดี๋ยวนะ แล้วที่ท่านเปรียบเปรย
เรื่องหนังสือกับการอ่านล่ะ
เปล่า แค่มันมีตัวหนังสือเขียนไว้น่ะ
รู้ไหม นี่เป็นคำศัพท์ไง
ข้าว่านั่นคือชื่อเจ้า
แล้วดูนี่
ตูม ประโยชน์สองต่อ ใช้เป็นป้ายหลุมศพก็ได้
หากเจ้าดันมาตายตอนตักอึ ก็ใช้ต่อได้ครบวงจรเลย ลูกรัก
ดูสิ เหมือนของข้าเลย แค่ของเจ้ารุ่นใหม่กว่า
เอาล่ะ ลูก
ไปนอนเถอะ เพราะเจ้าต้องพักผ่อน
พรุ่งนี้ การศึกษาที่แท้จริง ถึงจะเริ่มต้น
ทุกอย่างในโลกนี้สมบูรณ์แบบแล้ว
ท่านพ่อ ทำไมเราถึงเริ่มงานเช้าจัง
เจ้าก็รู้คำปฏิญาณของคนตักอึ
"ทุกที่ ทุกเวลา แม้จะกองใหญ่"
นั่นคำปฏิญาณเหรอ
ใช่
มันจำง่าย เพราะมันไม่คล้องจองกัน
งานแรก
- ช่วงเวลาสำคัญ - โอเค
มาทำให้มันจบ ๆ ไปดีกว่า
ใจเย็น ๆ แม่คาวบอย
ข้าต้องสอนเทคนิคให้เจ้าหน่อยแล้ว
เอาล่ะ อย่าหันหลัง ให้รถเข็นเด็ดขาด
และใช้คอยกพลั่วขึ้นทุกครั้ง
คอเป็นศูนย์ควบคุมพลังของร่างกาย
ทำไมพลั่วมันสั้นจัง
เพราะเราจะได้ก้มลงมากขึ้นไง
และมันยากกว่าด้วย
แต่มันไม่ดีนะ
ปู่สอนพ่อมาแบบนั้น
ข้าจำที่เขาพูด ก่อนจะตักอึจนเหนื่อยตายได้
"ลูกเอ๋ย ข้ารู้สึกแปลก ๆ"
เอาล่ะ
ว่าไงนะ
ข้าอยากช่วยท่าน พิชิตพวกวาลโดรเกียน
ไปกวัดแกว่งดาบ ฟาดนู่นฟันนี่
ใช่ เหมือนกับท่าน
เจ้ารู้แน่ใช่ไหม ว่าการปกป้องอาณาจักรเรา
เป็นเกียรติยศศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง
เมื่อเจ้าจับอาวุธเตรียมสู้ ก็ไม่มีทางหวนกลับ
รู้สิ ไม่สิ ข้าเข้าใจดี
แน่เหรอ
แน่นอน
เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ข้าสามารถมองเจ้าได้ โดยไม่รู้สึกอับอาย
ขอขอบคุณท่าน
ข้าก็รักท่านพ่อ
ลอร์ดเว็กซ์เลอร์
พาเจ้าชายไปประตูเมือง พร้อมกำลังทหารอย่างสมเกียรติ
แน่ใจหรือขอรับ
เจ้าชายไม่มีเกราะสักชุดด้วยซ้ำ
No comments yet. Be the first to leave one.