The Big Bang Theory

ความเดิมจากฤดูกาลก่อน

เราเป็นห่วงคุณ

อย่ามาทำซึ้งเกิน

ผมแค่จะขึ้นรถไฟ แล้วจากไปตลอดกาล

แค่ไม่ได้ดั่งใจสองสามอย่าง

คุณก็ตัดสินใจ ขึ้นรถไฟไปเหมือนคนจรจัดรึ

เลนเนิด ทุกอย่างท่วมท้น

ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป มันมากเกินไปแล้ว

ผมต้องไปคิดที่อื่น

- เชลดอน - อะไร

ผมจะคิดถึงคุณ

แหงอยู่แล้ว

เลยลากันง่ายขึ้น

45 วันต่อมา

ขอโทษ

เป็นไปได้ไหมว่า คุณกำลังถักกางเกง

คุณต้องตกใจอยู่แล้ว

แต่ขออนุญาตอธิบาย

เมื่อ 45 วันก่อน

ผมขึ้นรถไฟ เพื่อเดินทางเยียวยาใจ

เพราะมหาวิทยาลัยของผม บังคับให้ผมวิจัยทฤษฎีต่อเนื่อง

ร้านหนังสือการ์ตูนสุดโปรดก็ไฟไหม้

แล้วเพื่อนร่วมห้องผมก็หมั้น แฟนผมอยากย้ายมาอยู่กับผม

ซึ่งต้องเป็นแผนที่จะมาดู--

ขอโทษที่พูดหยาบ มาดูชุดอาบน้ำของผม

ขอยืมใช้โทรศัพท์ได้ไหมครับ

อย่าดีกว่า

ผมเข้าใจว่าผมเกือบเปลือย

แต่มีเหตุผลให้อธิบายได้ ระหว่างที่ผมนอนในตู้นอน

สมบัติทั้งหมดของผมถูกขโมย

ทีนี้ ตามปกติผมจะใส่ชุดนอน

แต่ผมเพิ่งใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อย

แล้วชุดนอนเป็นเครื่องนอนของคนมีบ้าน

ขอบอกว่ามหาตมะ คานธีก็ไม่นุ่งกางเกง

แต่คนทั้งชาติยังเดินขบวนตามเขา

คุณครับ ก่อนที่จะเดินหนี ผมรู้ว่าผมดูเหมือนเสียสติ

แต่ผมเป็นนักฟิสิกส์ระดับโลก

ถามสิว่าโบซอนกับเฟอเมียนต่างกันยังไง ถามมาเลย

โบซอนมีค่าหมุนเป็นจำนวนเต็ม

เฟอเมียนมีค่าหมุนเป็นครึ่งจำนวนเต็ม

ขาผมเริ่มหนาว ทำไมไม่มีใครช่วยผม

- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี มาเล่นโยคะกันไหม

ขอดื่มกาแฟก่อน

จะได้มีแรงบอกคุณ ว่าผมไม่อยากเล่นสักแค่ไหน

ฮัลโหล ฮัลโหล เลนเนิด

ไงพวก ดีใจที่ได้ยินเสียง

ผมอยู่ในคิงแมน แอริโซนา

คุณต้องมารับผม

ผมก็อยาก แต่กำลังจะเล่นโยคะกับเพนนี

เลนเนิด ผมอยู่โรงพัก ผมถูกปล้น

โจรเอามือถือผมไป ทั้งกระเป๋าตังค์ ไอแพด ทุกอย่าง

- อ้าวตาย คุณเป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า ผมเป็นสิ

นี่ก็นุ่งกางเกงที่ยืมมา

ผมไม่มีบัตรประชาชน

แถมตำรวจที่นี่คนหนึ่ง ก็เรียกผมไม่หยุดว่าเจ้าขาไก่

ก็ได้ ผมจะไปรับ

- บอกที่อยู่มา - เกิดอะไรขึ้น

- ข้าวของเขาถูกขโมยเกลี้ยง - 2530 ถนนอีสต์แอนนดี้ ดีวาย

- โอเค - เร็วนะ

เชลดอน ใจเย็นๆ จะให้เอาอะไรไปให้ไหม

ดีมาก กางเกงตัวหนึ่ง

แปรงสีฟัน

เมลผมด้วย กับคำโต้"ขาไก่"แบบเจ็บๆ

เพราะ"ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ผมเป็นใครล่ะ" สวนไปแล้วมีแต่คนอึ้ง

จะรีบไปโดยเร็วที่สุด

- เขาเป็นอะไรหรือเปล่า - เขาสบายดีแค่ตกใจนิดหน่อย

- อยากนั่งรถไปแอริโซนากับผมไหม - ไม่ได้ ฉันต้องไปสัมภาษณ์งาน

-จริงสิ -แถม ฉันไม่อยากฟังหกชั่วโมงของ :

"ผมคุณเปลี่ยนไป ทำไมถึงเปลี่ยนทรงผม ผมจะกลั้นหายใจจนกว่าผมคุณจะงอกเหมือนเดิม"

ก็ได้

มีเหตุผลอะไรไหม ที่ผมไม่น่าจะชวนเอมีไปด้วย

- ไม่มี - ไม่เอาน่า คุณไม่ได้พยายามคิด

- ขอบคุณที่ให้ติดรถไป - รถคุณเป็นอะไรไป

ส่งไปลอกฟิล์มติดกระจก

ทำไม

ผมมีแฟนสุดสวยแล้ว อยากให้พวกชอบเกลียดได้รู้

เอาอะไรมาพูด ไม่เห็นมีใครสนใจคุณ

โอ้โห เฮตเทอเรดรสชาติเป็นยังไง

อ้าว นี่ไม่ใช่เส้นทางไปทำงาน

ผมจะแวะไปดูแม่หน่อย

- ไหนว่าสตวร์ตดูแลอยู่ - ก็ใช่

แต่แม่ถอดเฝือกแล้วเขาจึงย้ายออกไป

ผมละแอบดีใจ มันชักจะพิลึก

- เพราะอะไร - ไม่รู้สิ

สองคนนั่น... ถูกคอกัน

เหมือนเรารึ

ไม่ ไม่เหมือนเรา ถูกคอแบบน่าขนลุก

เหมือนคุณกับหมาคุณ

เธอป้อนอาหารเขาจากปากเธอเองรึ

เขาเรียกเธอว่าเด็บบี เธอเรียกเขาว่าสตูอี้

อยู่ด้วยกันก็คิกคักๆ

และเชื่อเถอะ เมื่ออาหารเข้าปากนั่นไป มันจะไม่ออกมา

คุณจึงวิตก เพราะเขาจะมาเป็นลูกชายแทนที่คุณ

หรือวิตกเพราะเขากลายเป็นแฟนเธอ

ข้อแรก ไม่มีใครมาเป็นลูกชายแทนผมได้

ผมเป็นลูกชิ้นของแม่

และข้อสอง แม่ผมเลยวัย ที่จะมีชีวิตทางเพศใดๆ แล้ว

ก็ได้ๆ

- แต่หญิงสูงวัยมากมายก็ยังระเริง... - บอกว่าเลยวัยแล้ว

ขอโทษ คุณตำรวจเฮอแนนเดซ

มีเบาะแสถึงโจรที่ขโมยของผมไหม

- ยังไม่มี - ผมอาจจะช่วยได้

เชอลอค โฮมส์พูดเสมอว่า เมื่อตัดสิ่งที่เป็นไปได้ออกไป

ส่งที่เหลืออยู่แม้ว่าจะไม่น่าเป็นไปได้ ก็ต้องเป็นความจริง

คุณลองทำหรือยัง

ยัง

น่าจะลองนะ

มีหนังสือชื่อ "เชอลอค โฮมส์"เยอะแยะ

แต่ไม่มีเล่มไหนชื่อ "พลเฮอแนนเดซ"

ขอบคุณอีกทีที่มาด้วย

ขับรถคนเดียวหกชั่วโมงคงยาวมาก

ยินดี

ฉันไม่โมโหเลยที่แฟนฉันพอเดือดร้อน

ก็โทรหาคุณแทนที่จะโทรหาฉัน ถูกใจมาก

นั่นสิ เวลาคงผ่านไปเร็วละ

ฉันไม่ได้ไปสัมภาษณ์งานมาหลายปี

- หวั่นใจจริงๆ - อย่าน่า

คุณเหมาะที่จะไปขายยา

คุณน่ารัก คุณป้อเก่งและ...

ทีแรกนึกว่าจะมีสามข้อนะ

ฉันไม่มีประสบการณ์ด้านการขาย

ถ้าไม่นับการนุ่งบิกินีล้างรถสมัย ม.ปลาย

แต่คุณก็ให้ตัดออกจากประวัติงานไปแล้ว

งานนี้ก็เหมือนงานนางเสิร์ฟ

เว้นแต่ว่า แทนที่จะรีบขายทาโก้ปลา ที่จะเริ่มบูดแล้ว

เราก็แค่รีบขายยาระงับประสาท

ก่อนที่ อย.จะรู้ว่าอาจทำให้ตกเลือดในลำไส้ได้

จริงหรือ

ไม่แน่

แต่ทนายเราบอกว่าในโลกนี้มีอะไรทั้งเยอะ ที่ทำให้ตกเลือดในลำไส้ได้

แต่ฉันไปพูดกับแดนไว้แล้ว เขาจะเป็นคนสัมภาษณ์คุณ

ต้องขอบคุณจริงๆ หวังแต่ว่ามันจะไม่ยากเกินไป

- คุณจะไปได้สวยแค่เป็นตัวของคุณเอง - ฉันอยากมั่นใจมากกว่านี้

เพนนี ฉันคงไม่เอางานนี้ให้คุณ ถ้าไม่คิดว่าคุณทำได้

- ขอบคุณ หรือน่าจะยกเลิก - ยกเลิกไม่ทันแล้วคุณต้องไป

แต่ฉันไม่รู้เรื่องยาเลยนะ

ฉันเข้าใจ คุณอยากทำอะไรที่คุณเก่งอยู่แล้ว

ฉันรู้ ฉันน่าจะหางานในโรงงาน

ใส่กางเกงโยคะนั่งอยู่ทั้งวันให้คุณนะ

ก็มันสบาย

แม่ นุ่งผ้าอยู่นะราจมาแน่ะ คุณเพิ่งเริ่มเห็นผู้หญิงเปลือยอีก

ผมไม่อยากให้คุณสับสน ว่าหน้าอกควรอยู่ตรงไหน

ไงพวกเรา มาทำอะไรที่นี่

คุณล่ะมาทำอะไรที่นี่ ไหนว่าย้ายออกไปแล้ว

ใช่ ก็ว่าจะย้าย

แล้วเด็บบีกับผมก็เริ่มคุยกัน ระหว่างกินอาหารเย็นเมื่อคืนก่อน

ผมยังไม่มีที่พัก เธอก็ชอบให้มีผมอยู่ด้วย

แล้วเราก็พูดว่า"จะย้ายไปทำไม"

พร้อมกันเลย

ล้ำค่าจริงๆ

ไม่เห็นจะล้ำค่า

ผมก็อยากหนุนหลังคุณ แต่ฟังดูแล้วค่อนข้างล้ำค่า

สตูอี้ ฉันหาแว่นไม่เจอ

ไปแล้วจ้า เด็บเด็บ

น่าจะอยู่บนหัวเธอแหละ

หรืออยู่ในคอ-นี่แน่ะ

เรื่องที่คุณมาอยู่นี่ แม่น่าจะคุยกับผมก่อน

ถ้าคุณโทรหาแม่บ่อยขึ้นก็น่าจะรู้แล้ว

หยิบโทรศัพท์จะตายเรอะ

มีข่าวของของผมที่ถูกขโมยไหม

เราทำทุกอย่างแล้ว

เชอลอค โฮมส์เคยใช้โคเคน มาช่วยให้ตั้งสติดีขึ้น

แต่โดริโต้ยี่ห้อคูลแรนช์ก็คงช่วยได้

เชลดอน

เลนเนิด ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นคุณ

-คุณไม่เป็นไรนะ -ผมสบายดี คุณมาทำไม

ถามยังงั้นได้ยังไง

คุณเป็นแฟนฉัน ฉันไม่ได้เห็นคุณมาเดือนกว่า

ฉันนั่งรถหกชั่วโมงมาช่วยคุณ