Chattahoochee

"ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริง"

"เกาหลี 1952" "เส้นรุ้งที่ 38"

เมื่อคุณกลับมาอย่างวีรบุรุษ ผู้คนก็คาดหวังกับคุณมากขึ้น

มันทำให้เขาคิดว่าคุณคือยอดคน

ฉันว่ามันก็เริ่มต้นขึ้น เหมือนวันอาทิตย์ที่ปกติ

ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเช้าวันนั้นฉันทำอะไร

คุณมักคิดว่า นึกแล้วเชียว มันต้องเกิดขึ้น น่าจะทำอะไรสักอย่าง

แต่ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

ครั้งสุดท้ายที่เห็น เขาดูปกติดี

ตาขวางๆ แต่ก็ไม่ได้แปลกอะไร

เหมือนตอนที่เขาเพิ่งกลับจากเกาหลี

ฉันได้แต่สงสัยว่า อะไรที่สั่งให้ร่างกายทำสิ่งต่างๆ

โดยเฉพาะเมื่อเขาเป็นครอบครัว เป็นพี่เขย

ฉันรู้แค่เพียงว่า หลังจากไปโบสถ์ ทุกอย่างมันบ้าบอไปหมด

" 14 กุมภาพันธ์ 1955"

เฮ้ย อะไร

พระเจ้า อะไรน่ะ

ตายแล้ว

เรียกตำรวจสิ

มานี่ บอกให้มานี่ ไปสิ

เป็นอะไรรึเปล่า

ผมเฝ้าบอกตัวเองว่า ต้องทำ

ต้องอยู่ต่อไป ต้องหาเลี้ยงเขา

ไอ้บ้าเอ๊ย เอาไปเก็บไว้ที่ไหน

ไม่รู้สิ คุณดูในนั้นรึยัง

- เขามาแล้ว - เขาออกมาอีกแล้ว

ก้มลง

เรียกตำรวจสิๆ

กลับเข้าไป

- เอ็มเม็ทเหรอ - ใช่

- หวัดดีจ้ะ นี่เอียลีน - ตอนนี้ผมไม่ว่าง

เอ็มเม็ท

เอ็มเม็ท เกิดอะไรขึ้น

คุณตำรวจ เขาอยู่ในนั้น

นี่ล่ะ เวลาที่ฉันรอ

ระวังนะ

- มีใครอยู่กับเขารึเปล่า - จะไปรู้ได้ยังไง

- ไอ้บ้าเอ๊ย จะจับเขารึเปล่า - นายว่าไงล่ะ

เราควรจับเขานะ

ทำไมเขาไม่หลบ

- เล็นเนิร์ดจะมารึเปล่า - ไม่รู้สิ

พวกคุณ ถอยออกไป ถอยออกไปให้หมด

- มีใครเจ็บตัวรึเปล่า - เขายิงเมียผมร่วงเลย

- พระเจ้า - แต่เธอโทรเรียกรถพยาบาลแล้ว

เมสัน วิทยุถามซิ ว่าเกิดอะไรขึ้น มีใครมาบ้างรึเปล่า

- พยายามจะฆ่าเขาเหรอ - ใช่ ฉันพยายามจะฆ่าเขา

บ้าเอ๊ย

พระเจ้า ดูสิ

รถตำรวจเต็มเลย พระเจ้าช่วย

- เม มันเกิดอะไรขึ้น - แม่คะ

- มันเกิดบ้า... - แม่ หยุดพูดเถอะน่า

หยุดรถครับ หยุดตรงนี้

แม่เฝ้าหลานไว้นะคะ

ระวัง เขายิงอีกแล้ว

อย่าหมุนกระจกขึ้น มันร้อน

เขาทำอะไรน่ะ

เขายิงมั่วไปหมดเลย

คราวนี้ไม่ได้เหรียญหรอก เที่ยวยิงหน้าต่างชาวบ้านแบบนี้

- เอียลีน - ที่นี่ไม่ใช่เกาหลีนะ

เอียลีนมารึยัง

ทุกคน ถอยไปอยู่หลังที่กั้น

อยู่ตรงนั้นนะ เราไม่อยากให้มีใครเจ็บตัว

ฉันไม่เข้าใจ

เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ไม่เคยเลย

หวัดดีจ้ะ ฉันรีบมาที่สุดแล้ว

- ฉันต้องแวะไปรับพ่อกับแม่ - เอียลีน พี่คุณบ้าไปแล้ว

- เขาบ้าไปแล้วเหรอ - นี่มันไม่ใช่เกาหลีนะ

พวกนั้นจะฆ่าเขา

คุณตำรวจ อย่ายิงเขา เขาไม่ได้ทำร้ายใคร

เขายิงเมียผม เธอเลือดไหล เธอนั่งเลือดไหลอยู่ตรงนี้

ฉันจะฆ่ามัน

ยอมมอบตัวหรือยัง

ผมไม่มอบตัวหรอก

พระเจ้า พวกเขาจะยิงโดนฉันไหมเนี่ย

เอ็มเม็ท ที่รักคะ

นี่ฉันเองค่ะ ฉันเอง

ทุกคนรอคุณอยู่ข้างนอก

ออกมาเถอะค่ะ เอ็มเม็ท

ทุกอย่างต้องเรียบร้อยค่ะ ที่รัก

เธอพูดถูกนะจ๊ะ เอ็มเม็ท

ออกมาเถอะจ้ะ คนพวกนี้จะได้กลับบ้านกลับช่อง

แม่กับพ่อก็อยู่ที่นี่แล้ว

ท่านอยากพบพี่นะ ออกมาเถอะจ้ะ

คุณโฟลีย์ เราจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้น

วางปืนแล้วกลับบ้านนะครับ ตกลงนะ คุณโฟลีย์

เอ็มเม็ทคะ

ฉันกำลังจะตาย

ฉันกำลังจะตายแล้ว

เกิดอะไรขึ้น เขาทำอะไรน่ะ

เอ็มเม็ท พี่ทำอะไร

เขายิงตัวเอง พระเจ้า เขายิงตัวเอง

เอ็มเม็ท

มันล็อก เอียลีน

ฉันมีกุญแจ ฉันจะเอาให้

ฉันล็อกกันไม่ให้หมาออก เขาปล่อยมันออกครั้งหนึ่ง

- อยู่ไหนนะ แล้วมันก็กลับมา - ให้ผมช่วยนะครับ

คุณแม่โฟลีย์ เข้าไปสิคะ

บ้าจริง บ้าชะมัด

- พยาบาลครับ - อะไรน่ะ อยากตายรึไง

"1 เดือนต่อมา"

เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันใช่ไหม เอ็มเม็ท

พระเจ้า มันจะเป็นยังไง

หมอเด็บมาร์ ไม่ยอมปล่อยคุณ จนกว่าคุณจะจำได้ ว่าทำไมถึงทำ

พยายามสิ เอ็มเม็ท ไม่รักฉันแล้วเหรอ

จำได้บ้างไหม ว่าเคยรักฉัน

ช่วยฉันด้วยสิ

ไม่ว่าระหว่างเราจะเป็นยังไง หรือเรื่องอะไร ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว

ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำยังไง

ไม่รู้จริงๆ นะ

ช่วยฉันด้วยสิ ที่รัก

ผมอยู่ที่ไหน

เจ้าหน้าที่พวกนั้นคิดว่า

คุณพยายามให้พวกเขาฆ่าคุณ

หัวใจมันอยู่ตรงไหน

ตรงนี้ครับ คุณโฟลีย์ ไม่เหมือนในการ์ดวันวาเลนไทน์

ปอดคุณหายเร็วมากครับ

เขารู้เรื่องเงินประกันชีวิต รู้ว่าผมยิงตัวเอง

ทำไมถึงทำอย่างนั้นครับ ทำไมคุณอยากตาย

จะให้บอกยังไง ผมไม่กล้าบอกสาเหตุเขาหรอก

ไม่กล้าบอกเอียลีน น้องสาวผมด้วยซ้ำ

พวกเพื่อนบ้าน

พวกเขาเซ้าซี้มาก

ชอบขอให้ผมพาไปที่โน่นที่นี่ ตลอดเลย

ซึ่งผมก็ไม่ว่านะ

เขาเริ่มทำเป็นประจำ เกือบทุกวันเลย วันละ 2-3 ครั้ง

"พาไปนี่นะ พาไปนั่นนะ"

จนเธอไม่มีเวลาเลย เหมือนกับเป็นแท็กซี่

ในที่สุด ผมก็ไม่ยอม และบอกเธอว่าถ้าจะทำแบบนี้

ต้องคิดค่าน้ำมันพวกเขา อาทิตย์หนึ่งมากกว่า 1 ถังแน่ๆ

เธอก็เลยทำ

- แล้วไงครับ - พวกเขาเลิกพูดกับเธอ

เลิกขอให้ไปส่งเหรอครับ

ลูกๆ พวกเขา เอาตะปูมาโรย ที่ทางเข้าโรงรถ

ยางเสียหมดเลยทั้งชุด

ปล่อยหมาออกไปด้วย

แค่นั้นเองหรือครับ

ผมโมโหมาก

พูดจริงๆ นะหมอ

ข้อหาพวกนี้ร้ายแรงมาก

ทำร้ายร่างกายด้วยอาวุธ โดยมีเจตนาที่จะฆ่า

คุณจะถูกขังไว้ จนกว่าเราจะบอกได้ ว่าคุณบ้าหรือไม่

ดังนั้น ไม่ว่าจะอย่างไหน

เราอย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย บอกผมมาเลยดีกว่า

เงินประกันชีวิต

มันทำไมครับ

ผมทำเพื่อมัน

ถ้าผมถูกฆ่า เมจะได้ 25,000 เหรียญ

ถ้าฆ่าตัวตาย เธอได้แค่หมื่นเหรียญ

คุณเลยพยายามทำให้มัน ดูไม่เหมือนการฆ่าตัวตาย

ฉันไม่ได้บ้า

เตรียมตัว นายต้องไปในสิบนาที

เอิกเกริกเหลือเกินนะ

ตามระเบียบ นายเป็นนักโทษคดีอุกฉกรรจ์

ถูกตีตรวนเลยนะเนี่ย

ขอตัวเดี๋ยว

ผมไปแล้วนะ เบเกอร์

เป็นยังไงบ้างล่ะ

ผมจะไปแล้วนะ

เป็นที่ที่สบายมาก เขาจะหาย และได้กลับบ้านเร็วๆ นี้

- ที่ไหนล่ะ - แช็ททาฮูชี

คดีอุกฉกรรจ์

ฟังเรื่องตลกนะ เบเกอร์

มีปลาทอง 2 ตัวเถียงกัน

ตัวหนึ่งโมโหมาก

จนต้องว่ายหนีไปอยู่ที่มุมหนึ่งของตู้ปลา โมโหไม่พูดไม่จา

จู่ๆ มันก็ทำหน้ายิ้มเยาะ

และว่ายไปหาปลาอีกตัว

แล้วพูดขึ้นว่า

"ถ้าไม่มีพระเจ้า แล้วใครเป็นคนเปลี่ยนน้ำ"

ดังนั้น ท่องเอาไว้นะ

"พระเจ้ารักษามะเร็งได้"

ตกลง ผมต้องไปแช็ททาฮูชี

ผมอาจจะไม่สมควรอยู่ที่นั่น แต่ผมอาจจะโง่ อย่างที่เขาว่ากัน

ได้ชุดแล้ว ไหนดูซิ

ที่ตัดเล็บ

ขอโทษครับ

- ลูกอม - มีห้องน้ำไหมครับ

- นั่งรถมานานน่ะครับ - ถอดเสื้อผ้าออก ส่งให้จนท.

นี่คือโฟลีย์ คดีอุกฉกรรจ์ แดนนักโทษชาย ผิวขาว เบอร์ 40

- นายกับลูคัสพาเขาไปนะ - ลูคัส ไปส่งหมอนี่ด้วยกันหน่อย

กำลังตรวจหาเหา

- คดีอุกฉกรรจ์เหรอ - ใช่

ไปครึ่งทาง ขวามือ แถว 2

- พืชผลเสียหายเพราะความแล้งรึ - ครับผม

พ่อผมเลิกทำแล้ว

ให้เขาทำที่โรงอาหาร

พระเจ้า

เอาเขาขึ้นศาล ด้วยข้อกล่าวหาผิดๆ แล้วเขาก็เลยฆ่าพวกนั้น

เขาจะมีจุดจบยังไง หลังจากทำเรื่องแบบนั้น

เขาจะต้องย่อยยับด้วยน้ำมือศัตรู หรือไม่ก็ต้องกลายเป็น...

- มาใหม่เหรอ - ใช่

เอ็มเม็ท โฟลีย์

วอล์คเกอร์ เบ็นสัน

ทำไมให้เขาอยู่รวมกับคนอื่น ถ้าเขาถอดกางเกงเองไม่ได้

อึจะได้ไม่ตกถึงพื้นไง

ระวังด้วย

คุณโดนข้อหาอะไร

ร่วมมือข่มขืน

ทำยังไง ร่วมมือข่มขืน คุณดูเหรอ

จับแขนเธอไว้