All of Us Are Dead (지금 우리 학교는)

มือ

กรีดแขนเหรอ

จะฆ่าตัวตายหรือไง

ได้ยินว่าแกเขียนชื่อฉันในจดหมายลาตาย

บอกว่าฉันทำให้แกไม่อยากอยู่ต่อ

ฉันผิดไปแล้ว

- ไอ้นี่ไม่มีหัวคิดเลยว่ะ - ไอ้สัตว์นรก

แล้วแกก็ย้ายโรงเรียน ทำให้คนเข้าใจฉันผิดเนี่ย

ฉันเคยตีแกสักครั้งไหม

ไม่ ไม่เคย

ไม่เคยใช่ไหมล่ะวะ

นี่

นี่

นี่

ไอ้สารเลวเอ๊ย

- มองฉันสิวะ - พอเถอะนะ

- พอสักที - นี่ จินซู

พอเถอะ ขอร้องล่ะ

รนหาที่นัก

- ไอ้บ้าเอ๊ย - อะไรวะเนี่ย

ดูมันทำเข้าสิ

ลุกขึ้นมา ลุกขึ้นมาสิวะ ไอ้เวร

- โอ๊ย กระเด็นมาโดนฉันหมดเนี่ย - โธ่เว้ย

ไอ้สารเลว

ไอ้เวรนี่มันบ้าไปแล้วหรือไง

ไอ้ชาติหมา

ตายซะ ไอ้ชาติหมา

แม่งเอ๊ย

นี่ๆ พอได้แล้ว

เห็นแล้วหัวร้อนชะมัด

ไอ้เวรเอ๊ย

ช่วยที

โว้ย พอสักที

ทำไม กลัวหรือไง

เปล่านะ ฉันไม่กลัวสักหน่อย

ไม่กลัวบ้านแกสิ

บ้าเอ๊ย

ความดันปกติแต่ไม่ค่อยได้สติ

ท้ายทอยบวมมาก น่าจะบาดเจ็บที่สมอง

ที่สีข้างและอกฝั่งซ้ายกดแล้วเจ็บรุนแรง คาดว่ามีเลือดออกในช่องท้อง

ผมจะส่งไปผ่าตัดฉุกเฉินทันทีครับ

ถ้าไม่ผ่าตัดภายในหนึ่งชั่วโมง เขาคงไม่รอดครับ

ครับ

เดี๋ยวใส่ท่อช่วยหายใจกับซีไลน์ให้ก่อนส่งไปครับ

ครับ

อือ

ทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย เรียกตั้งนานแล้วนะ

พ่อครับ

พวกนั้นไม่เป็นไรใช่ไหม

- ว่าไงนะ - ขอโทษครับ พ่อ

ผมไม่ควรทำแบบนั้นเลย

แต่ผมอยากฆ่าพวกมัน

ขอโทษนะพ่อ ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีก

ไม่เป็นไรหรอก

ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ

ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น

อะไรจะดีขึ้นงั้นเหรอ

ทุกอย่าง

ทั้งหมดเลย

มีอะไรที่มันดีขึ้นบ้างเหรอ

ทำไมไม่พูดล่ะ

ผมถามว่ามีอะไรที่ดีขึ้นบ้าง

ไม่ว่าผมจะตายหรือไอ้พวกนั้นตาย

ก็ต้องมีใครตายก่อนถึงจะดีขึ้นใช่ไหม

- จินซู - ปล่อยผม

ผมจะฆ่าพวกเวรนั่นให้หมด

จินซู หยุดเถอะ

ปล่อยผม

จินซู เดี๋ยวพ่อจะจัดการทุกอย่างเอง พอเถอะนะ จินซู

พ่อก็อยากตายด้วยคนเหรอ

ให้ผมฆ่าพ่อไหม

ขอร้องล่ะ หยุดสักทีเถอะ

ขอโทษนะ จินซู

พ่อรักลูกนะ

จินซู

สวัสดีค่ะ

มาแล้วเหรอ

- ครูจอง ฉันไปก่อนนะ - เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ

- ค่า - ลาก่อนค่ะ

อือ ตั้งใจทำงานนะ

ลาก่อนครับ ครู

ตั้งใจล่ะ อย่าลืมทำการบ้านด้วย

- ครับ - จ้า

สวัสดีค่ะ

ในที่สุดความร้อนที่ไม่มีท่าทีว่าจะสิ้นสุดก็หมดไป

และมีลมเย็นสบายพัดมาแทนที่ แสงแดดที่แผดเผาให้เหนอะหนะนะคะ

วันนี้เราจะมาพูดเรื่องการทดสอบที่น่าสนใจกันค่ะ

นี่เป็นการทดสอบ ของนักจิตวิทยาคนหนึ่งในอเมริกา

เขารวบรวมหญิงชายที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน ทั้งหมด 48 คน

และได้สั่งให้กลุ่มหนึ่ง…

ตั้งใจหน่อยสิ เราแพ้ก็เพราะนายนะ

นี่ ก็นายส่งลูกมาไม่ดีเองนี่

เจอนี่หน่อย

นี่

ก็ได้ๆ ฉันยอมแล้ว

จะไปไหนน่ะ รอด้วยสิ

ทำอะไรอยู่

เจ้าบ้าเอ๊ย

(ขอส่งแรงใจให้ทุกคนในกลุ่มยิงธนู ของโรงเรียนม.ปลายฮโยซัน)

(การแข่งขันร้องประสานเสียง ระดับชั้นมัธยมปลายทั่วประเทศ)

- หิวจัง ไปกินต็อกบกกีกันเถอะ - ต็อกบกกีอีกแล้วเหรอ

จะไม่ปลุกฮยอนจูหน่อยเหรอ

- ก็มันอร่อยนี่ - ขืนปลุกไป นางวีนแน่

โธ่เอ๊ย บอกให้ปลุกด้วยไงล่ะ

อะไรเนี่ย

นี่

นี่

มานี่เร็ว

นี่ จะไปไหนล่ะ

โธ่เอ๊ย ไม่ฟังกันเลย

นี่

นี่

นี่

อะไรเนี่ย ไอ้หนูผีเอ๊ย

เธอทำอะไรน่ะ

ไม่รู้สิคะ มันกัดหนูเนี่ย น่าหงุดหงิดชะมัด

ขอตัวค่ะ

ได้ยินว่าย้ายร้าน ต้องไปงานเปิดร้านใหม่หน่อยแล้ว

เราไม่จัดงานแบบนั้นนะ

หา ทำไมล่ะ

ให้ตายเถอะ บอกว่าให้เปลี่ยนชื่อร้านไง

ฉันได้ยินว่าจัดนะ

ก็บอกแล้วไงว่าไม่จัด เครื่องทอดยังไม่มาส่งเลยด้วยซ้ำ

ฉันได้ยินมาแบบนั้นนี่

(แม่: ลูกชาย ชอบแบบไหนจ๊ะ ชองซาน: เอาชื่อผมออกได้ไหม)

นี่ ฉันต้องรู้ดีกว่านายอยู่แล้วไหม

(แม่: รู้แล้ว ชอบแบบไหนล่ะ ชองซาน: โธ่ แม่)

แม่คุยไม่รู้เรื่องเลย

เฮ้ย โทรศัพท์ฉัน

จะหนีไปไหนยะ

ไปกัน เจ้าเบ๊ ไปกินไก่ทอดกัน

ร้านยังไม่เปิดเลย

เปิดแล้ว ได้ยินว่าวันนี้จะทดลองทำสูตรใหม่ด้วย

นายจะไปด้วยใช่ไหม

ต้องไปอยู่แล้ว

- เธอก็ไปด้วยเหรอ - อือ

คุณป้าบอกให้อนโจพาเพื่อนไปด้วย

งั้นเราจะได้ไปเดตกันสองคู่เหรอ

พูดอะไรเนี่ย อารมณ์เสีย

อะไรกัน วันนี้ร้านยังไม่เปิดสักหน่อย

นายจะไปรู้อะไร ไปเถอะ เจ้าเบ๊

- ชอบไก่ทอดขนาดนั้นเลย - แหงสิ จะกินให้พุงกางไปเลย

เยอะจัง

จะกินให้อร่อยเลยค่ะ

- จะกินเลยนะครับ - น่ากินจัง

ทำไมทำเยอะแบบนี้ล่ะ

ก็ปกติอนโจกินเยอะนี่

หนูไม่ได้กินเยอะนะคะ กินเก่งต่างหาก

นั่นล่ะ เธอน่ารักที่สุดเวลากินเก่ง กยองซูก็กินเยอะๆ ล่ะ

- ครับผม - อาซักก็กินเยอะๆ นะ

ไม่ใช่อาซักค่ะ หนูชื่ออีซัก

เปลี่ยนชื่อแล้วเหรอ

หือ

แม่ครับ แทนที่จะเปลี่ยนชื่อคนอื่น หัดเปลี่ยนชื่อร้านบ้างเถอะ

- ทำไมมีชื่อผมบนป้ายด้วยเนี่ย - มันชื่อไก่ทอดชองซานมาก่อนแกเกิดแล้ว

ก็ใช่ไง แม่เอาชื่อร้านมาตั้งเป็นชื่อผมนี่

- ผมไม่ชอบ… - นี่ เงียบเลย

คุณแม่ ผมชอบชื่อนั้นครับ เหมือนมรดกตกทอด

- ใช่ไหมล่ะ - ใช่ครับ

- ใช่แล้วค่ะ - ใช่แล้วค่ะ

นี่ ฟังนะ นี่เป็นไก่ทอดสูตรใหม่ที่ฉันพัฒนาขึ้นมา

จานนี้เผ็ดนิดๆ ส่วนจานนี้เผ็ดสุดๆ

เป็นไง

พวกเธอต้องบอกมาตามตรงนะ

อร่อยจนแสงพุ่งออกมาจากปากเลย

อร่อยมากเลยครับ

- เหรอ - อ้อ คุณแม่ครับ

จริงสิ ถ้าให้ผมมาเป็นเด็กส่งไก่ทอด ผมจะคิดค่าแรงถูกๆ ครับ

โธ่ พวกเธอต้องเรียนหนังสือสิ

อนโจล่ะ ไม่เผ็ดเหรอ

เค็มค่ะ

เค็มเหรอ

อ้อ

แล้วนี่ล่ะ เผ็ดมากไหม

ไม่ค่ะ เค็มค่ะ

ทำไมถึงเค็มล่ะ แย่แล้วสิ

ที่รัก

- อือ - เธอบอกว่าเค็มนะ

เค็มเหรอ

- อนโจบอกว่าเค็มน่ะ - ได้ไงเนี่ย

- เป็นไปไม่ได้ - อร่อยดีออก

- คุณใส่เกลือเยอะไปเหรอ - ก็อร่อยดีนี่

- ก็อร่อยอยู่หรอก - ฉันว่าอร่อยดีนะ

ไหนชิมซิ

ไม่ต้องกินแล้ว ไหนว่าเค็มไง

เค็มแต่ก็อร่อยน่ะ

จริงสิ

รู้กันหรือเปล่า เรื่องครูวิทย์น่ะ

ครูวิทย์ทำไมเหรอ

เขาเหม็นเหมือนศพเน่าล่ะ

โธ่

นายอนเป็นคนปล่อยข่าวลือสินะ

เรื่องจริงนะ

ลูกชายครูหายตัวไปและเขาก็ไม่มาหลายวันไง

จากนั้นก็กลับมาสอน…

เป่ายิงฉุบกันเลยไหม

- เป่ายิงฉุบ - ฉันไม่เอาด้วยหรอก

เขาเหม็นเหมือนศพเน่าเลย

เธอรู้จักกลิ่นศพเน่าได้ยังไงกัน

เธอเคยได้กลิ่นนั้นเหรอ