The Half Life of Timofey Berezin (PU-239) (Pu-239)

สุนัขสองตัวเจอกันบนถนนในมอสโก

ตัวแรกถามว่า ประเทศเปลี่ยน โครงสร้างเศรษฐกิจการเมืองแล้ว

ทำให้ชีวิตเจ้าเปลี่ยนไปยังไงบ้าง

สุนัขตัวที่สองตอบว่า

เชือกที่ล่ามเราก็ยังสั้นเกินไป ชามอาหารก็ยังอยู่ไกลเกินไป

แต่เดี๋ยวนี้ เราเห่าได้มากเท่าที่ต้องการแล้ว

...นิรนาม 1995

นี่นาย เห็นรถตู้คันนั้นไหม

นั่นรถพวกเชเชนหัวรุนแรง

ในรถมีระเบิดเต็มคัน

เมื่อวานก็เผาร้านเคหะภัณฑ์เฉยเลย นั่นแหละที่เราเจออยู่

ใช่แล้ว ที่นี่คือเขตสงคราม เพื่อนเอ๋ย

และสงคราม...มันก็ต้องใช้เงิน

ใช่ เราต้องใช้เงิน เพื่อสู้กับพวกบ้าพวกนี้

สัปดาห์นี้ทุกคนจะได้ค่าแรง 2 เท่า

- เงินอยู่ในกระเป๋าฉัน - งั้นก็เอามา

แล้วเจอกันใหม่ ขอบใจนะ

"พู" รึ มันคืออะไร

ถ้าคุณไม่รู้จัก ก็คงไม่ต้องการมัน

2 วันก่อนหน้า

โรงงานจัดการนิวเคลียร์

สโคโตพริโกเนี้ยค 16 รัสเซีย

เร็วสิ

ช่วยด้วย

คุณเปิดประตูไม่ได้

ไม่นะ

ขอดูบัตรพนักงานของผมหน่อย

เมื่อกี้เกิดเหตุร้ายขึ้น ผมเห็น

ผมอยากรู้ค่าเร็มส์ในตัวผม

ผมอยากรู้ค่าเร็มส์

รอบตัวเรามีรังสีอยู่ทุกที่

หน่วยวัดค่าของมันเรียกว่าเร็มส์

คนที่อาศัยในเดนเวอร์ จะได้รับรังสี 0.05 เร็มส์ต่อปี

จากความสูงของพื้นที่

ผู้ป่วยที่เอ็กซเรย์ปอด จะได้รับรังสี 0.01 เร็มส์

นาฬิกานั่นพ่อผมให้มานะ

ในฮิโรชิม่า เมื่อระเบิดลงและผู้คน โดนรังสีในปริมาณ 600 เร็มส์

ส่วนใหญ่จะตายภายใน 1 เดือน

พ่อฮะ ช่วยผมด้วย

ทอลย่า แม่มาแล้วลูก

- จะเอาอะไรจ๊ะ - ผมผูกเชือกรองเท้าไม่ได้ฮะ

- เดี๋ยวพ่อออกไปช่วยเอง - พ่อนั่งอยู่ในนั้นเป็นชาติแล้ว

- ให้แม่ช่วยสิ - ให้ฉันช่วยไหมคะ

- ช่วยลูกเถอะ - แล้วคุณล่ะคะ

เดี๋ยวผมก็จะออกไปแล้ว

- ช่วยทีฮะ เชือกมันพันกัน - แม่เห็นแล้วจ้ะ

รู้ไหม ใครสอนพ่อ ให้แก้ปมเชือกเป็น แม่เองแหละ

ตอนเราเรียนที่ สถาบันเทคโนโลยีการแกะปมไง

รู้สึกยังไงบ้างคะ

ฉันจะไปเอาน้ำมาให้นะ

ไหน พ่อดูซิ

มาตรงไฟนี่ พ่อจะได้เห็นชัดๆ

วันสุดท้ายที่ฉันทำงานในโรงงาน คุณจำได้ไหม

วันที่บัตรประจำตัวฉัน อ่านค่ารังสีออกมาได้นิดนึง

คุณพาฉันกลับบ้าน

และก็ทำซุปให้ฉันกิน

เพราะเราทุกคนรู้ว่าทางรักษา อาการป่วยที่ดีที่สุดจากพิษรังสี

ก็คือให้กินซุปถ้วยใหญ่ๆ

คนที่นั่งเครื่องบินข้ามแอตแลนติก น่าจะโดนรังสีมากกว่าฉันวันนั้น

และซุปถ้วยนั้นรสชาติแย่มากเลย

มันอันตรายกว่าอะไรทั้งปวง บนตารางธาตุ

คุณจะต้องไม่เป็นไร ทิโมเฟย์

ช่วยเอาบัตรผมไปใส่อ่านค่ารังสี ในเครื่องวัดทีได้ไหม

เช้านี้แพทย์ตรวจบัตรคุณแล้ว

และส่งรายงานมาว่า มันมีรังสีอยู่ 100 เร็มส์

ก็อย่างที่เห็น

แม้มันจะมากอยู่ แต่ก็ไม่น่าจะรุนแรงถึงตาย

คุณอาจหายเป็นปกติได้

ระยะนี้คุณอาจมีอาการบางอย่าง เช่นคลื่นไส้ ท้องร่วง

ส่วนผลระยะยาว ก็จะต่างกันไปในแต่ละคน

ฉะนั้น เราจึงจะให้คุณหยุดงาน แบบไม่มีกำหนด

จนกว่าการสอบสวนอุบัติเหตุครั้งนี้ จะเสร็จเรียบร้อย

ผมไม่เข้าใจครับ

คนงานเข้าไปในห้องเก็บแร่

โดยไม่ได้รับอนุญาต ตอนที่ทุกอย่างปกติ

แล้วจู่ๆ ท่อมันก็แตกเองเนี่ยนะ

อีก 6 สัปดาห์จากนี้ จะมีการนัดไต่สวน

เมื่อนั้นคุณจะได้รับอนุญาต ให้เล่าเรื่องจากฝั่งของตัวเอง

ผมก็เล่าไปแล้วนี่ครับ

บอกแล้วว่ามีแสงสีฟ้า และการรั่วที่ท่อของเครื่อง

มีจุดที่เชื่อมผิดพลาด ไม่มีระบบสำรอง

จะเซ็นรับผิด ที่เข้าไปในห้องนั้นก็ได้

มัวแต่โทษกันไปมาแบบนี้ ก็ไม่ได้อะไรหรอก

ทั้งการเรียกทีมงานต่างชาติ เข้ามาสอบสวน

การต้องปิดโรงงานขณะทดสอบ

ทุกอย่างมันหมายความว่าอะไร

- การเสียรายได้ เสียงาน - แล้วพวกนั้นจะเจออะไร

ก็เจอสิ่งที่คนจ้างบอกให้มาหาไงล่ะ

ถ้าผมยอมเซ็น ผมจะได้อะไรเป็นการชดเชยบ้าง

ชดเชยรึ

ผมทำงานที่สโคโตพริโกเนี้ยค มา 12 ปีแล้ว

ผมมีลูกมีเมีย

ดูเหมือนสารที่รั่วในหน่วย 6 จะเป็นผลจากความสะเพร่า

- ผมจะได้อะไรตอบแทนบ้างไหม - หรือไม่ก็การจงใจทุจริต

สร้างความเสียหายทางการเงิน ของสโคโตพริโกเนี้ยค

จึงอายัดผลประโยชน์ของผู้ทำผิด

- โดยมีผลทันที - เราเก็บเงินที่ได้จากคุณไว้ในกล่อง

เดี๋ยวนี้ต้อง 5 พันรูเบิ้ล ถึงจะแลกได้ 1 ดอลลาร์

จนกว่าจะถึงเวลานั้น ขอสั่งพักงาน โดยไม่จ่ายค่าจ้าง

มอสโก รัสเซีย

วันเดียวกัน

- ฮัลโหล - แกเสร็จเราแล้ว

- ฮัลโหล - แกเสร็จเราแล้ว

- พูดอะไรของแกน่ะ - แกเสร็จเราแล้ว

ฉันไม่ได้เสร็จพวกแก

ก็แกรับโทรศัพท์โดยไม่เห็นเรา เรานั่งดูแกอยู่

- แกเสร็จเราแล้ว - ไม่ๆ ๆ พวกนายเข้าใจกติการึเปล่า

ก็เราแอบมาถึงตัวนาย...

- รู้ไหมเกมนี้มันเรียกว่าอะไร - เรียกว่าเล่นไล่จับ

ปัญหามันอยู่ตรงนี้นะ

มันไม่ได้เรียกว่าการเล่นไล่จับ แต่เรียกว่าขับรถไล่จับ

แกต้องแอบขับรถไปถึงตัวคนที่หา นั่นถึงจะเรียกว่าชนะฉัน

ไม่ใช่มานั่งรออยู่กลางล็อบบี้แบบนี้

- ก็ฉันไม่รู้นี่หว่า - แกไม่อธิบายให้ชัดๆ เอง

- ฉันว่ามันเปลี่ยนกติกา - มานั่งตรงนี้สิจ๊ะ

ปล่อยนะ

ทัสค์โทรมา

- เอาเงินมาให้พี่เดี๋ยวนี้ - ไม่ให้

พี่รู้ว่าน้องมีเงินอยู่ในกระเป๋า พี่รู้นะ

- ฉันไม่ให้ - ได้ครับ แน่นอนครับ

- ฉันไม่ให้ - เอาเงินมาให้พี่ซะดีๆ

จำที่อยู่นี้นะ เลขที่ 57 เนเว็ทสกี้ โพรสเป็คท์

จำได้รึเปล่า

- เอาปากกามาจดสิ - เราไม่ใช่ลูกน้องแก

ไม่มีใครเป็นลูกน้องหรอก

ฉันเป็นรองประธานฝ่ายคุยโทรศัพท์

ส่วนแกเป็นรองประธานฝ่ายจำที่อยู่

ฉันช่วยเอง

ดูพวกอเมริกันสิ

เธอหาเงินก้อนโต จากคนอเมริกันไม่ได้หรอก

คุณหาเงินให้เขาได้เมื่อไหร่

ค่อยมีสิทธิ์ตัดสินใจนะ

ฟังนะ ถ้าเธอนอนกับพวกอังกฤษ หรืออเมริกัน

พวกอังกฤษจะทำเหมือนมีผู้ชม

แบบว่าทำตัวเหมือนเจมส์ บอนด์

แล้วก็พวกอเมริกัน พวกนั้นจะบอกว่า

โชคดีแล้วที่นอนกับพวกเขา

เพราะพวกเขามีไอ้จ้อนวิเศษ

แล้วก็พวกฝรั่งเศษ ไม่เป็นสรรพรสหรอก

เธอเหมือนรู้จักคนไปทั่วโลกเลยนะ

ผมต้องเดินทางไปทำธุระ

เธอคว้ากระเป๋าเดินทาง บางทีเธออาจจะเปลี่ยนไปได้

และฉันจะเอาเงินที่หาได้ มาซื้อบ้านให้เรา

นี่มันแค่สายสร้อย ไม่ใช่ห้องพัก

- มันสวยนะ - แต่เป็นของปลอม

ถือซิ

- นี่ไม่ใช่งานที่เราจะมาทำนะ - ฉันรู้จักคนที่จะเอาของไปปล่อย

เก็บขึ้นมา

- ตอนนี้เราต้องทำธุรกิจกันนะ - เก็บสิ เงินนะนั่น

อย่าทิ้งเงิน ไม่งั้นเงินจะไม่มาหาแก

ฉันจะเก็บก้านปัดน้ำฝนนี่ให้เอง

ฉันเข้าไปล่ะ

- นั่นแกจะไปไหน - ทำไม

ทางนี้

นี่แหละเราถึงต้องจดไว้

ร้านอื่นขายถูกกว่านี้อีกนะ

อันนี้เท่าไหร่

นี่เป็นมีดเกสเซล

ผลิตในแฟรงค์เฟิร์ต โดยอิมพีเรียล เกสเซล

ทำไมเพื่อนคุณถึงมาไล่ลูกค้าผมไป

วลาดิเมียร์

ทำไมนายต้องไล่ลูกค้าเขาด้วย

จ่ายค่าชดใช้มาเลย

นายคิดผิดแล้วล่ะ

จ่ายเงินค่าคุ้มครองมาให้ทัสค์ แล้วเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น

ฉันไม่จ่ายให้ทัสค์หรอก ฉันจะโทรเรียกตำรวจ

จ่ายมาซะดีๆ

วลาด พนันกันเหรียญนึงไหมว่า นายทายไม่ถูกว่านี่สีอะไร

อย่ายุ่งกับเธอนะ

- งั้นก็จ่ายมาสิ - พ่อขา หนูอยากลงไป

แกเป็นบ้าอะไรวะ

แล้วนายล่ะเป็นบ้าอะไร

แค่ 100 ดอลลาร์ จะหือกับพวกเราหรือไง

ค้อนไปไหนแล้ว

อีก 2-3 อาทิตย์เราจะกลับมาใหม่

หวังว่าจะตกลงกันได้ โดยไม่มีการเลือดตกยางออกนะ

ไปช่วยพ่อซะ

เก็บไปซะ

อะไร ฉันเป็นลูกน้องแกเมื่อไหร่

ฉันแค่บอกให้แกเก็บมันไป

แกมีมีดนี่ ถ้าไม่ใช้ ก็เก็บไปซะ

แกเสร็จฉันล่ะ

ไป หนีเร็ว

ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง

100 เร็มส์

อาจแย่กว่านั้นก็ได้

เขาให้ผมพักงานไม่มีกำหนด ค่าจ้างก็ไม่ได้

ถ้าอย่างนั้น ก็น่าจะพักให้หมดทุกคนเลยสิ

พวกเขาพูดอะไรอีกรึเปล่า

จะมีการสอบสวน

ผมทำงานให้พวกเขามา 12 ปี แต่กลับหาว่าผมทำให้งานเสีย

พวกเขาว่างั้น

ผมเสียใจด้วยนะ ทิโมเฟย์

นี่ผมให้คุณ

เมื่ออนุภาคเดียวหายออกจากธาตุ ธาตุนั้นจะไม่เสถียร

และจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่

ที่ทำให้คลื่นแห่งความสิ้นหวัง แผ่ออกไปในทุกทิศทางขึ้น

ส่วนสุดท้ายที่เหลืออยู่ อาจเป็นความชัดเจน หรือความหวัง

ฝุ่นกัมมันตรังสีจากฝีมือมนุษย์

ทำให้เกิดไอโซโทปแห่งความกลัว และโกรธ