Encore!

W 1984 roku utalentowana grupa uczniów

z liceum Youth Performing Arts w Louisville w Kentucky

w iście magiczny sposób zaprezentowała musical Pippin.

Minęło sporo czasu, a wielu z nich niebawem skończy 50 lat,

co nie przeszkodzi im raz jeszcze wejść na scenę.

BIS!

Zapraszam na Bis!

LOUISVILLE, KENTUCKY

Cześć, jestem Jerry. Jak leci?

Dzień dobry.

Dobry wieczór.

Próbowałem być zabawny.

Szybka poprawa humoru?

SZOFER

Nie było sprawy.

W Pippinie występowałem w grupie.

Byłem raczej czwórkowym uczniem,

choć niczym czwórka Beatlesów mogłem chwalić się pomocnymi przyjaciółmi.

Będziesz nosił perukę, skoro nie masz włosów?

-Jak to nie mam? -I to taką w stylu afro?

Może będę nowo narodzoną wersją bohatera i to wyjaśni brak włosów.

NAUCZYCIEL

Z przodu miałem ułożone, z tyłu chaos.

PHILIP JAKO PIPPIN ROK 1984

Mogę wygłupiać się na scenie.

-Znów to zrobisz? -Nie wiem, tylko się bawię.

Naprawdę nieźle.

SAN FRANCISCO, KALIFORNIA

- Chcesz trochę? - Mogę?

-Ale dobre. -Łosoś z limonką, czosnkiem i truskawkami.

Zawsze marzyłem o swojej restauracji.

Boże.

Istny obłęd.

RESTAURATOR

A udało mi się osiągnąć nawet więcej.

Na początku marzyłem tylko o tym, by wyrwać się z Louisville.

LOUISVILLE, KENTUCKY

PIĘĆ DNI DO WYSTĘPU

O rany.

Biją się we mnie emocje.

W Youth Performing Arts można było poznać liczne gatunki sztuki.

O przyjęciu decydowało przesłuchanie. To było jedyne takie liceum w Louisville.

Wspaniałe czasy.

Po liceum byłem w trasach koncertowych z moimi rockowymi zespołami.

Fajnie tu powrócić i spotkać się z tymi ludźmi.

To tutaj, w YPAS, poznałam prawdziwych przyjaciół.

W domu czułam się jak w potrzasku.

MENEDŻER TALENTÓW

Chciałam stąd uciec.

Nie widziałam tych ludzi od 35 lat.

Super, że jest ktoś jeszcze.

-No nie! Philip! -Też się zaskoczyłem.

-Wiem. -Nie poznałam cię.

W liceum marzyłam o śpiewaniu i zgarnianiu nagród.

Tak siebie widziałam.

-Zmieniłeś fryzurę. -Wiem. A raczej usunąłem.

-Minęło 35 lat! -Cześć!

-J. Crawley? -Jerry!

-Właśnie o tobie mówiłam. -Jak leci?

Kto się zmienił, a kto nie?

Najbardziej na pewno ja.

Wiecie, czym się stresuję?

ASYSTENTKA ADMINISTRACYJNA

Początkiem.

Chodziłam z Philem przez kilka lat.

Nie widzieliśmy się od czasów liceum.

Wcześniej miałem brodę.

Uszy cię pieką?

Mówiliśmy o trwałej Philipa, która już nie istnieje.

Moją pierwszą licealną miłością była Kim Bailey.

O Boże.

Na pewno miała wpływ na to, jakim człowiekiem się stałem.

-Miło was widzieć. -Ciebie też.

Chodź tutaj!

Czołem, brachu.

Zawsze trzymałem sztamę z Michaelem.

Nie wierzę.

Też lubi przypakować.

Też ci zrobiono trwałą, co nie?

-Tak. -Miał wielki talent.

Grał na perkusji, śpiewał, tańczył, był dobrym aktorem.

Człowiek-orkiestra.

Wujek walczył w Wietnamie, ojciec na II wojnie,

a prapradziadek w wojnie secesyjnej.

Zostałem ranny na służbie.

PRODUCENT REKLAM

I to był koniec.

-O Boże. -Jak leci?

W dniu premiery Pippina skończyłem 15 lat.

Mam już 49 lat.

ARTYSTA

Kondycja nie ta sama.

-Nie zmienił się. -Czas się dla niego zatrzymał.

Cześć, Dorianie Gray.

Vince wygląda, jakby postarzał się może o pięć lat.

Powiększają ci się uszy.

O rany.

Kelly Hawk to moja idolka.

Była kwintesencją aktorki.

Taką Judi Dench w wersji YPAS z początku lat 80.

Taka była Kelly.

W liceum byłam nieśmiała.

Wytworzyłam więc w sobie istny mechanizm obronny.

OSOBISTY SZEF KUCHNI

Udawałam więc, że jest zupełnie odwrotnie.

Miło cię widzieć.

Ludzie bali się Kelly.

Jest i on!

-O nie. -Boże.

Uwielbiam Kartera. Bardzo się zaprzyjaźniliśmy.

Na scenie czuł się jak ryba w wodzie.

-Rany. -O Boże.

W liceum był już zawodowcem.

Potrafił śpiewać i tańczyć.

Jak leci, Phil?

Nauka w YPAS uratowała mi życie. To moje sanktuarium.

Mogłem się stąd wyrwać.

-Cześć! -Czołem!

Dzień dobry.

REŻYSER

Jestem Coy i będę waszym reżyserem.

Adam Wachter, kierownik muzyczny.

Rickey Tripp, choreograf.

Cześć, Rickey.

Mam przyjemność grania w Hamiltonie.

Lubię się bawić, ale dam wam też wycisk. Po to tu jesteśmy, prawda?

Pippin to opowieść o młodym człowieku,

który chce być godnym następcą swojego ojca, Karola Wielkiego.

Nie wie jednak, czy na pewno chce takiego życia.

Myśli nad radami od babci, walczy na wojnie, szuka miłości.

Miłość okazuje się jednak złudna.

Pippin był awangardową produkcją

dla nastolatków z Louisville w Kentucky.

Początek lat 80. był dość szalony.

Jakieś kontuzje?

-Dwa miesiące temu potrącił mnie rower. -Operacja pleców.

Operacja lewej stopy. Nie do końca czuję duży palec.

Uraz głowy podczas misji wojskowej.

Uszkodzenia nerwów, neuropatia, dwie rany kłute i słabe kolana.

-Starość. -Takie tam 50 lat.

Ja to nadal wypieram.

Załatwili masażystę?

Na pewno rozwalę sobie kolano

albo wypadnie mi dysk.

Ciężko przewidzieć.

Najpierw krótka rozgrzewka. Zacznijcie ruszać ciałami.

-Do dzieła. -Spoko.

Wczujcie się w muzykę.

Jak na imprezce.

Dalej, Mike!

Ruszamy się, Dori.

Śmiało, Vince.

Jedziesz, Mike.

Mike był mistrzem breakdance’a.

Potrafił też śpiewać i można powiedzieć, że był poniekąd duszą imprezy.

Sam nie szukał uwagi,

ale jeśli już musiał dać czadu,

to nie zawodził.

Aż się dziwię, że Michel nadal potrafi się tak ruszać.

CHOREOGRAF

Zwłaszcza po tylu urazach.

Czuję, że pozamiata.

Chcemy was nieco lepiej poznać.

Zaśpiewacie więc przebój z roku, w którym wystawialiście Pippina.

Czego słuchało się w 1984?

Madonny.

Zaśpiewajcie więc „Like A Virgin”.

O Boże.

Rozdajcie sobie tekst.

Chodziliście do liceum artystycznego, więc chcę zauważyć indywidualny styl.

Pamiętasz to?

Pewnie. Chcesz?

-Miło cię widzieć. -Ciebie też.

Piękna sprawa. I tak, coś pamiętam.

-Co u żony? -W porządku.

-Wciąż nowożeńcy, co? -Siódmego będzie druga rocznica.

-Poznam ją w końcu? -Tak.

Nadal śpiewasz?

-Tak, w kościele. -Fajnie.

-A ty grasz? -Tak.

-Super. -Staram się regularnie.

-Tęskniłem, stary. -Ja też.

Dzięki, że mnie wtedy wspierałeś.

Byłem biednym, czarny dzieciakiem. Matki nie było stać na moje studia.

Pokazaliśmy więc Pippina na Southeastern Theater Conference.

Chcieliśmy pokazać się uczelniom i zaprezentować Pippina.

Zaliczyłem świetny występ i pod koniec liceum

miałem już 13 ofert stypendialnych, w tym 11 z pełnym pokryciem kosztów.

Pippin to najlepsze, co mnie spotkało.

Brawo, Madonna.

Chcemy teraz zająć się castingiem.

Zaczniemy od obsadzenia dwóch mistrzów ceremonii.

Mistrz ceremonii pracuje w trupie cyrkowej.

Otwiera każdą scenę w musicalu.

Wtedy ja i Mike byliśmy mistrzami ceremonii.

Obaj mieliśmy już występy na koncie.

Pewnie będą wybierać między nami.

Nie wiem, kto będzie mistrzem ceremonii.

Ale obstawiam Kartera.

Dzięki, Karter.