The Good German

เดอะ กู๊ด เจอร์แมน

เบอร์ลิน กรกฎาคม 1945

แฮรี่ ทรูแมน วินสตัน เชอร์ชิล และโจเซฟ สตาลิน

มีกำหนดนัดกันนอกเมืองพอทสแดม เพื่อร่างแผนที่หลังสงคราม

เหลือเพียงญี่ปุ่นที่ยังต่อสู้

- ท่าน ส.ส. ? - ท่านนายพล

เบอร์ลินยินดีต้อนรับครับ

ไกสมาร์

คนนั้นใครครับ

ไบรเมอร์ สมาชิกสภา

- คุณมาประชุมสันติภาพหรือครับ ? - มาทำข่าว

- หนังสือเดอะนิวรีพับลิค รู้จักมั้ย ? - ไม่รู้จัก

กองทัพคิดบ้าๆ ให้ผมใส่เครื่องแบบ

เคยเห็นเขารบกันมั้ยครับ

ผมอยู่ลอนดอนตอนแฟรนซ์ เบ็ทแมน ยิงจรวดวี 2

ตกห่างผมสักร้อยฟุต ทำแก้วมาร์ตีนี่ผมแตกกระจาย

ใครครับ แฟรนซ์ เบ็ทแมน

เบ็ทแมน วอน บราน

ผู้เชี่ยวชาญของเยอรมันที่สร้างจรวดวี 2

ผมเขียนคอลัมน์เรื่องนี้

ผมเขียนเป็นก็ดีหรอก

ผมมีเรื่องเด็ดๆ เล่าเยอะเลย

บี้เยอรมันไม่มีประโยชน์ ตอนนี้ศัตรูเราคือรัสเซีย

พวกนี้มันคนใจบาป ไปดูที่ลานรถไฟได้เลย

ของอะไรไม่ได้ตอกตรึงไว้ มันเก็บส่งมอสโคว์หมด

แน่อยู่แล้ว พวกมันตายเยอะกว่าใคร

เราสอนรัสเซียเล่นบอล แล้วดันมีคนเล่นเก่งขึ้นมา

อยากกลับบ้านเต็มแก่ล่ะสิทหาร

ครับท่าน เยอรมันทำแดนิชอร่อยก็จริง

แต่อบพายแอปเปิลไม่ได้อย่างแม่ผมหรอก

คนเยอรมันไม่มีอะไรหรอก

เยอรมันดีๆ ที่ชีเนคทาดี้ถมไป

อุ๊บโทษครับ ผมช่วยเองครับ

ฉันทำเองทัลลี่

- แค่อยากช่วยน่ะครับ ? - พรุ่งนี้ใครขับรถให้ฉัน

ผมมีบัตรเดินทาง ผมขับให้คุณ ตลอดช่วงที่คุณอยู่เบอร์ลินครับ

และผมมี

ของเล็กน้อยสำหรับขึ้นบ้านใหม่

ขอบใจทัลลี่

- พรุ่งนี้พบกันแปดนาฬิกานะครับ ? - แปดนาฬิกา

ผมไม่ได้นึกหรอก ตอนที่เห็นเขา

ไม่นึกว่าจะเป็นพวกหลอกง่าย ผมถึงได้ชอบเบอร์ลิน

อยู่บ้านเมืองตัวเองหลอกยาก พอมานี่ง่ายหมด หนีไม่พ้น

เมืองนี้คอยท่าอยู่แล้ว

ที่พูดกันว่า "กิน ดื่ม และสุขสำราญ" "เต็มที่ไปเลย"

คำพวกนี้ไม่ทำให้ใครฉลาดขึ้น

มันดีตรงที่ไม่มีใครเดือดร้อน

เงินหมุนเวียนมากมายก่ายกอง จนไม่ว่าใครก็ถลุงได้

ไม่ต้องขยักไว้ใช้วันหน้า

เงินมาร์กพิมพ์มาให้เราใช้แท้ๆ เงินพิลึก

ใช้แล้วไม่รู้สึกว่าเสียไป

พวกรัสเซียต้องรีบใช้ก่อนกลับบ้าน

ทุกคนพูดแต่เรื่องกลับบ้าน

ไม่เว้นแม้แต่พวกรัสเซีย โธ่ไม่เห็นจะอยากกลับ

ใครจะพูดถึงสงครามยังไงแล้วแต่

ไม่ใช่ผมอยากให้คนเป็นล้านต้องมาตาย

แต่สงครามเป็นเรื่องดีที่สุดที่ผมเจอมา

เมื่อเรามีเงิน นั่นคือครั้งแรกในชีวิต

ที่เราเข้าใจเงิน

ว่าเงินทำอะไรให้เราได้

เมื่อก่อนเราเข้าใจแต่เรื่องไม่มีเงิน

เงินทำให้เราได้เป็นตัวเราจริงๆ

ชอบงานนี้เหรอ

อะไรนะ

งานที่ทำนี่น่ะ

ชอบ

เหรอ

เอาบุหรี่ไปทำอะไร

จะให้เสียของทำไม

มันคืองานใช่มั้ย

ชอบหรือเปล่าล่ะ

ชอบงานขับรถหรือเปล่าล่ะ

พูดงี้แปลว่าอะไร

- เปล่าหรอก ? - พูดไม่รู้เรื่อง

ฉันอาจใช้ภาษาไม่ถูก

ต้องนอนกับไอเซนฮาวร์หรือไง คุณนายหัวสูง

- ฉันแค่ชวนคุย ? - คุณไม่ต้อง

ผมชวนคุยอยู่แล้ว ไม่ต้องทำเป็นรู้ดี

ขายไหม 2 พันหลาในพื้นที่รัสเซียมาแล้ว

ผมเข้านอกออกในได้หมด ไม่ว่าพื้นที่อังกฤษ ฝรั่งเศส

ผมมีรถใช้ ขับรถเป็นงานดีที่สุดในกองทัพ

ฉันขอโทษ

ไหนคุณว่าจะพาฉันไปให้พ้นเยอรมัน

มีแต่จะยิ่งยาก ไม่ใช่ยิ่งง่าย

ชื่อโดนขึ้นบัญชีเมื่อไหร่ ก็จบเห่

บางครั้งฉันลืมว่าคุณยังเด็ก

ยังเด็กนัก

- เด็กน่ารัก ? - พอเถอะ

รำคาญเหรอ

ทำไมล่ะ

สามีฉันก็เด็ก

เด็กน้อยที่ในหัวมีแต่ตัวเลข

ผมเป็นคนรักคุณ

ผมจะพาคุณไปจากที่นี่

แล้วคอยดู

แฟนผมไม่ใช่ดีแต่สวย

ปีก่อนได้ที่หนึ่งงานแข่งทำพายน้ำเต้า กับที่สองเรื่องปลูกบวบ

- ยอดเลยทัลลี่ ? - โอ๊ยเธอยอดอยู่แล้วล่ะ

โชคดีผมคงกลับบ้านทันงานเก็บเกี่ยว

ขับช้าแบบนี้คงยังวนอยู่พอทสแดมนี่แหละ

มีคนอารมณ์เสียแต่เช้าเลย

- มีไอ้เลวขโมยกระเป๋าตังค์ฉัน ? - พูดเล่นน่า

คงตอนคนเบียดเสียดในสนามบิน

ผมมีให้ขอยืมนะ

ขอบใจทัลลี่

ไม่อยากให้คุณพลาด ของเด็ดๆ ในเบอร์ลิน

ผมเคยอยู่นี่ก่อนสงคราม

- จริงเหรอ ? - คุมสำนักข่าวเอพี

เขาคงไม่ดำเนินคดีคนทั้งประเทศนะ

คุณว่าไม่ควรเหรอ

ดูไม่เป็นอเมริกันนะถ้าจับใครไปขัง

โดยคนๆ นั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วย

ห่วงใครอยู่เหรอทัลลี่

แค่พูดถึง

เขียนเรื่องนี้รับรองขายได้ "หญิงแพศยายุคนาซี"

ฟังโหดร้ายนะครับ

คนหายไปเป็นล้าน ไม่ใช่กลางคืนมีภูติผีมาจับไป

สาวเยอรมันของคุณรู้ว่าฮิตเลอร์ทำอะไร ทุกคนรู้

- เธอลุกขึ้นทำอะไรบ้างมั้ย ? - คุณไม่รู้จักเธอ

คุณรู้จักเหรอ

เป็นเยอรมันไม่ได้แปลว่าเป็นนาซี

ก็อย่างไบรเมอร์ว่าตอนนี้เราพุ่งไปที่รัสเซีย

เป็นศึกถัดไป

เขาไม่ยุ่งกับแฟนคุณหรอก เว้นแต่มีสาเหตุให้ต้องยุ่ง

ผมเสียหลายเงินแน่ ถ้าพาเธอไปจากเยอรมัน

อันนี้บอกได้เลย

อยากช่วยคุณได้หรอกนะ

อยากได้เธอสักชั่วโมงมั้ยล่ะ

พอทสแดม

อากาศดีนะ

กะหาเรื่องใช่มั้ย

ขอโทษที่ทำแกบูด ฉันเห็นต่างกับแกจริงๆ

จะเอาอะไร

เอกสาร พาคนออกจากเยอรมัน

- นาซีเหรอ ? - เปล่า เพื่อนฉันเอง

ฉันเจอมาขนาดนี้ ยังมีหน้าให้ฉันช่วยนาซีหนีอีกเหรอ

โอ๊ยเบื่อจะฟัง

คนเมืองนี้เจอเคราะห์กรรมกันมาทั้งนั้น

จะช่วยหรือไม่ช่วย

จะดูให้แล้วกัน

ดี อย่าคิดราคายิวล่ะ

ลีน่า

- อีมิล แบรนท์อยู่ไหน ? - ใคร

- อีมิล แบรนท์ ? - ใครอีมิล แบรนท์

- อีมิล แบรนท์อยู่ไหน ? - ไอ้เวร

โธ่โว๊ย

คลับบูกี้ วูกี้

อีมิล แบรนท์มันใคร

- อีมิล ? - มันเป็นใคร

พวกนั้นไปตามหามันที่ห้องคุณ มันเป็นใคร

- เขาตายไปแล้ว ? - อย่ามาโกหก

ตายแล้ว

ตายในสงคราม

คุณรู้จริงเหรอ มันเป็นใคร

สามีฉัน

ลีน่า

- อีมิล แบรนท์ สามีคุณเหรอ ? - ใช่

ฉันลีน่า แบรนท์

อ้อมีนามสกุล รู้สึกดีจัง

เขาต้องทำอะไรไว้ พวกนี้ถึงร้อนรนจะได้ตัวเขา

ผมรู้จนได้ไม่ช้าก็เร็ว

เขาเป็นนักคำนวณ

ในหัวมีแต่ตัวเลขน่ะเหรอ โกหก มันถึงกับหักแขนผมลีน่า

เขาคนธรรมดา

- เป็นเลขาใครไม่รู้ - เลขาใคร

จะใคร มันสำคัญตรงไหน

สามีฉันแค่เสิร์ฟกาแฟกับจดชวเลข

เจอเขาล่าสุดเมื่อไหร่

สามปีก่อน

ตอนนี้ฉันอยู่กับคุณแล้วทัลลี่

ผมจะช่วยคุณได้ยังไงถ้าคุณไม่ช่วยผม

ฉันไม่มีวันทำร้ายคุณทัลลี่

ไม่มีวัน

จะเอาอะไร ตลาดมืดมีหมด

ผมไปคุยมาแล้ว ยิวขลิบหนังขาด้วน

แต่มันหาให้ได้ทุกอย่าง

มันหารถไฟให้คุณนั่งออกไปได้ อย่างที่คุณต้องการใช่มั้ย

พวกนั้นบอกว่าเขาตายแล้ว

ตายจริง ไม่ตายจริง

ใครจะไปรู้ได้

โง่สิ้นดีเลยลีน่า

คุณมันไม่รู้อะไรจริงๆ

ซีคอร์สกี้

แขนไปโดนอะไรมา

เหล้าสก็อตแลนด์ 40 หีบ

ของดีเหรอ

สั่งมารับเชอร์ชิล

ไม่มีปัญญา

โธ่ ผมสหายคุณ อย่าห่วง คิดราคากันเอง

มีอย่างอื่นมาฝากด้วย

เหรอ อะไรล่ะ

อีมิล แบรนท์

เตือนความจำหน่อยซิใคร

น่าจะรู้ คุณหาตัวเขาอยู่

ฉันเหรอ

ชื่อ ชื่อ ชื่อเยอะไปหมด

หรือผมน่าจะส่งตัวเขาให้อเมริกัน

ทำไมไม่ส่งล่ะ

เพราะพอใครๆ เก็บของกลับ

จะเหลือแต่พวกคุณรัสเซียในเบอร์ลิน เรื่องของเรื่องคือ