A Chinese Odyssey Part One: Pandora's Box (西遊記第壹佰零壹回之月光寶盒)

เห้งเจีย เจ้าช่างแสนชั่วช้า

เคยรับปากพระยูไลว่าจะช่วย พระถังซัมจั๋งอัญเชิญพระไตรปิฎก

แต่เจ้ากับปีศาจกระทิง กลับจะกินเนื้ออาจารย์ตัวเอง

รู้หรือไม่เจ้าทำผิดใหญ่หลวงนัก

หุบปาก

ท่านตามข้ามาสามวัน

เห็นว่าเป็นหญิงนะถึงไม่อยากลงมือ

อย่าคิดว่าข้าจะกลัวท่าน

เห้งเจีย อย่าพูดจาสามหาวกับเจ้าแม่กวนอิมสิ

หุบปากไปเลย

เจ้าขึ้นเสียงกับข้าอีกแล้วนะ

หากเจ้าไม่กลัวข้า

เจ้าคงไม่ทำร้ายธิดาสายรุ้ง และขโมยกล่องจันทราไป

เจ้าต้องการหนีให้พ้นข้าสินะ

ไหนๆ ก็ไม่หนีพ้นแล้ว ข้าคงต้องสู้กับท่าน

เจ้าปาอะไรมาเนี่ย

อย่าทะเลาะกันเลยนะ เดี๋ยวเจ้าจะละเมิดกฎสวรรค์

เห้งเจีย เจ้านี่สอนไม่จำเลยนะ

ข้าเคยบอกแล้วไงว่าไม่ให้ปาข้าวของ มันไม่ดี

ดูสิ ทิ้งกระบองอีกแล้ว พูดไม่ทันขาดคำ

กล่องจันทราเป็นสมบัติล้ำค่า ทิ้งไปก็เป็นการทำลายสิ่งแวดล้อม

ถ้าปาไปโดนเด็กก็เจ็บตัวล่ะ

หรือถ้าไม่โดนเด็ก แต่ไปโดนต้นไม้แทนก็แย่นะ

- มีอะไร - ปล่อย

เจ้าอยากได้เหรอ

อยากได้อะไรก็บอกมา

เงียบแบบนี้ข้าจะรู้หรือไม่

ข้าดีใจที่เห็นความสัตย์ในดวงตา

แต่เจ้าอยากได้อะไรก็พูดมาสิ

ชอบเหรอ งั้นเอาไปสิ

อยากได้จริงๆ ใช่ไหม

ท่านหุบปากได้แล้ว

เห้งเจีย

เห็นหรือยัง พระนี่พล่ามไม่หยุดเลย พล่ามจนฟังจับไม่ได้ความ

น่ารำคาญเหมือนแมลงวัน

ไม่ใช่ตัวเดียวนะ มากันเป็นฝูงเลย บินเหง่งหง่างอยู่ในหู

แล้วก็บินเข้าไปในสมอง

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ข้าเลยต้องจับมันมา ผ่าท้องควักไส้ควักพุงออก

แล้วเอามารัดคอมันแทน มัดให้แน่นๆ

จนลิ้นมันปลิ้นออกจากปาก แล้วค่อยเอามีดมาตัด

ทีนี้ก็ไม่มีใครพล่ามให้รำคาญแล้ว

เข้าใจหรือยังว่าทำไมต้องฆ่าเขา

เห้งเจีย เจ้ามีข้ออ้างเยอะจริงนะ

ไม่อยากอัญเชิญพระไตรปิฎก ที่ชมพูทวีปล่ะสิ

เลิกพูดได้แล้ว ลุยเลยดีกว่า

ข้าคงกระพัน ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก จะเทพองค์ไหนข้าก็ไม่กลัว

ข้าปราบปีศาจมาหมดทุกตนแล้ว

ข้าเป็นอาจารย์ ข้าควรรับผิดชอบ ปล่อยเขาไปเถอะ

ข้าต้องสั่งสอนเขา เง็กเซียนฮ่องเต้รอฟังอยู่

เจ้าแม่กวนอิม โปรดทูลเง็กเซียนฮ่องเต้ว่า...

ข้าขอสละชีวิตข้าเพื่อแลกกับเขา

ถังซัมจั๋ง

นะโม อามิตตาพุทธ

"ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคนภาค 1"

"500 ปีต่อมา"

มันพูดอะไรของมัน

เอาขาหมูให้มันไป

- รับไป - เตรียมพร้อมนะ

เดี๋ยวจะมีผู้หญิงมา

รองหัวหน้า พวกทหารหรือเปล่า

เพราะงี้ไงเขาถึงเรียกแกไอ้บอด

ไม่เคยเห็นทหารเดินตูดบิดเหรอ

เขาอาจจะเป็นริดสีดวงก็ได้

ถ้าเป็นงั้น เราก็ทะลวงต้อนรับหน่อย ไม่เห็นต้องกลัว

เจ้าเป็นใครมาจากไหน

ไม่เห็นเหรอว่าข้าเป็นผู้หญิง

มาที่นี่ทำไม

โลกกลับตาลปัตร

ข้าเป็นสตรีไม่มีใครดูแล เลยมาหาที่พักพิง

อยากลบเลือนอดีตให้หายไป

แล้วเจ้ารู้เหรอว่านี่ที่ไหน

คงไม่ใช่ที่ที่ดีนักหรอก แต่ละคนก็ดูน่ากลัวทั้งนั้น

ไม่ใช่โรงเตี๊ยมดีๆ แน่

เหมือนโรงเชือดมากกว่า

ถูกต้อง รู้แล้วยังจะกล้ามาอีกนะ

ตกอยู่ในอันตรายแล้วยังไม่รู้ตัวอีก

ใครกันแน่ที่ตกอยู่ในอันตราย

ข้าว่าพวกเจ้าต่างหาก

หากพวกเจ้าเป็นโจรได้

ข้าก็ทำได้เช่นกัน

เจ้าเป็นใครกันแน่

ใครขวางข้าไม่เคยรอดกลับไป

ถ้าเหรียญตกหัว พวกเจ้าก็ตาย

ทำไมแม่นางตรีทศถึงมาที่เขาเบญจคีรี

นางปล้นของมีค่า

หรือว่าแถวนี้จะมีของดี

ทำไมพวกเจ้ายังเอาเงินวางไว้บนหัว เอาลงมาสิ

นางบอกว่าถ้าเงินตก พวกเราตายครับ หัวหน้า

เจ้าพูดบ้าอะไร

รองหัวหน้า

ขี้ขลาดแบบนี้เป็นผู้ช่วยข้าได้ไง

หัวหน้าจ๋า ข้าไม่ใช่รองหัวหน้า ข้าคือไอ้บอด

- รองหัวหน้าอยู่นั่น - จริงด้วย รองหัวหน้าอยู่นี่

แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ

ไปให้พ้นเลย

ดูสารรูปตัวเองสิ

หดหัวอย่างกับเต่า ขายขี้หน้าจริงๆ ยังจะกล้าตามข้าต้อยๆ อีก

ปอดแหกแบบนี้เป็นพี่น้องข้าได้ไง

หัวหน้าจ๋า ข้าอยู่ทางนี้

- ออกมาสิวะ - อยู่นี่ไง

ท่านโดนหมัดเจ็ดดาว ของนักบวชคุนลุ้นเล่นงาน

- พิษจากบาดแผลแผ่ซ่านไปทั่ว - หุบปาก

เพราะเจ้าก้มลง หมัดเลยโดนข้าเต็มๆ

หัวหน้า ข้าอยู่นี่

โดนหมัดเจ็ดดาวเลยเห็นดาวตลอดเวลา

ตอนนั้นข้ากลัวมากเลยต้องหลบ

เคยได้ยินว่าหมัดเจ็ดดาว แพร่พิษเข้าตาทำให้ตาเหล่

หูก็จะหนวกด้วย

พอหูหนวกก็เริ่มพูดไม่ได้ศัพท์

สุดท้ายลมปราณแตกซ่าน ร่างดับไปเลยนะ ท่าน

- ตอนนี้ท่านตาเหล่สุดๆ - ข้าไม่เป็นอะไร

แค่ต้องเพ่งสายตาไปที่จุดๆเดียว เปลี่ยนวิสัยในการมองนิดหน่อย

- เจ้าอยากได้ตำแหน่งข้าใช่ไหม - เปล่านะ หัวหน้า ข้าไม่กล้า

ไม่กล้าเหรอ งั้นข้าจะฆ่าเจ้า ตายซะ

โดนตื๊บขนาดนี้ ยังไม่ร้องอีกเหรอ

เจ็บๆ

เอาล่ะ เตรียมอาวุธไปตามหาแม่นางตรีทศ

ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่นี่แล้ว

ข้าเป็นหัวหน้าพรรคขวานบิน

มีชื่อเล่นว่าจำอวด

ดีใจที่ได้เจอแม่นางตรีทศ

เจ้ามาที่นี่มีจุดประสงค์อะไร

ข้าแค่อยากจะอยู่นี่สักพัก

- สักพักเหรอ นานขนาดไหน - สักสองสามวัน

ไม่ก็ 30-50 ปี

ข้าจะไปก็เมื่อได้เจอคนที่ข้าอยากเจอ

นานขนาดนั้นเห็นทีจะไม่ได้

- เจ้าทำอะไรน่ะ - ข้าเพิ่งชิ้งฉ่องเสร็จ

- ชิ้งฉ่องตรงนี้เนี่ยนะ - เจ้าจะได้มีน้ำพออาบไง

- เมื่อกี้เจ้าว่าไงนะ - ข้าบอกว่าเจ้ารอนานขนาดนั้นไม่ได้

หัวหน้า

ฆ่าข้าไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก

พี่น้องข้าเยอะขนาดนี้

ไอ้พวกปอดแหก

ทรยศข้ากันหมด

เวรเอ๊ย

ฆ่าเราให้ตายหมดเลยสิ

ยกโทษให้ข้าด้วย แม่นาง

ไอ้โง่ คิดว่านางจะปล่อยเจ้าเหรอ

ข้าจะขอสู้จนตัวตาย

ก็ดี ไหนๆ ขอให้ข้าไว้ชีวิตแล้วนี่

ข้าไม่ฆ่าเจ้าก็ได้

ขอบคุณมาก

ส่วนเจ้า หยิ่งมากนักใช่ไหม

เชื่อฟังดีมาก

ล้างเท้าให้สะอาดแล้วนอนรอข้าข้างนอก

- แผลเป็นมาจากไหน - ไม่ใช่แผลเป็นครับ แค่ขี้ดิน

ไปล้างออก ไม่งั้นโดนตัดขาแน่

หัวหน้า ทำไมนางอยากดูฝ่าเท้าเรานัก

นางไม่ขอดูตูดก็ดีเท่าไรแล้ว

- ท่านกลัวเหรอ - ข้าเปล่า เจ้าต่างหากที่ต้องกลัว

- ทำไมล่ะ - เพราะเจ้าเป็นริดสีดวงไง

- นางจะบอกว่าเจ้าสกปรกแล้วก็ตัดทิ้ง - ท่านรู้ได้ไง

- ไอ้บอดแอบดูเจ้าอาบน้ำ - ทำไมต้องแอบดูข้าด้วย

ข้าไม่ได้แอบดูเจ้าคนเดียวนะ ข้าแอบดูทุกคนเลย

- ทำไมขนเยอะแบบนี้ - แน่นอน ขนที่อื่นเยอะกว่านี้อีกนะ

เห็นแล้วมีอารมณ์เหรอจ๊ะ

- ตรงไหนอีกที่เจ้าบอกว่าขนเยอะ - ไม่มีแล้วจ้ะ

ข้ามีแค่ผมบนหัวกับที่ฝ่าเท้า ขนมันขึ้นผิดที่เฉยๆ น่ะ

จากนี้ ข้าจะให้เจ้าตรวจทุกคน ที่ผ่านมาที่นี่

- ตรวจอะไร - ก็ตรวจขนที่เท้าไง

หากพบชายที่มีไฝสาม เม็ด จงบอกข้า

หัวหน้า เราไม่ได้ไปปล้น แต่ต้องมานั่งตรวจเท้าคน

คนอื่นรู้เข้า จะหาว่าเราโรคจิตนะ

เรารวมหัวกำจัดนางกันดีกว่า

วางยานางให้สลบ ข่มขืนแล้วฆ่านางซะเลย

- แผนเจ๋งมาก - ถ้าเจ้าคิดอย่างนั้น ก็ลงมือซะ

ข้าคงทำไม่ได้หรอก

ข้ายอมก็ได้ ลุกขึ้นเถอะ

ข้าก็ไม่ได้อยากคุกเข่า ขาข้ามันลงไปเอง

หัวหน้า พิษบาดแผลท่านแผ่ซ่าน

ข้ายังเหลือมืออีกสองข้าง

ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก

อ้าว หลุม

หัวหน้าตกหลุมอุนจิไปแล้ว หัวหน้า

เจอคนที่มีไฝสามเม็ดหรือยัง

ทำไมมีแต่คนให้ข้าตามหาเขา

เมื่อพบแล้ว เจ้าจะได้ช่วยเขา

เจ้าพูดเรื่องอะไร ข้าอยู่ที่ไหนนี่ เจ้าเป็นใคร

ฝันไปเหรอเนี่ย

ฆ่านางได้แล้วเหรอ

แมงมุมๆ

ก็แค่แมงมุม

- แมงมุมยักษ์มา - จะยักษ์ขนาดไหนเชียว

บอกแล้วไงว่าให้ปัดกวาดให้เรียบร้อย

แมงมุมตัวใหญ่กว่าข้าอีก เอาไงดีล่ะ

วิ่งตามข้าไม่หยุดเลย สงสัยจะชอบคนหล่อ

จะลากข้าไปไหน

- มีอะไรเหรอ - แมงมุมไล่ตามหัวหน้า

- ทางนี้เหรอ - ไม่ใช่

ทางนี้

ไปช่วยเขาเร็ว

ใยมาจากไหนเนี่ย

ช่วยด้วย

ทางนี้ ข้าอยู่นี่

เร็วเข้า

ข้าอยู่ทางนี้

ช่วยข้าที