No Hit Wonder

"Летната сензација, Даниел Новак, ги освојува листите со својот хит.

12.000 тинејџери дојдоа на неговиот настап.

Тинејџерите се пред нервен слом.

Ден пред концертот обожавателите ја чекаат ѕвездата пред хотелот.

Го слушаме Даниел Новак, чудото со еден хит.

Ви пречи тоа што се познат само поради една песна?

Ви пречи вам тоа што секогаш го поставувате истото прашање?

Јас сум број еден!

Поздравете ја нашата нова ѕвезда на Мајорка!

Не ве слушам.

Даниел, 49 години, самец. Пејач со еден хит."

Фала.

Денес имате попуст од 70% на избраните производи.

"Сакам надвор!"

Насмевка, молам!

Фала.

ЧУДО БЕЗ ХИТ

Тука сте?

Може да повторите? -Насловот е "Стратегии за среќа".

Тоа за маркери за кортизол кај умерено депресивни луѓе.

Добро чув. Многу досадно!

Не разбирам. -Може подобро да го претставите?

Каде е приказната?

Каде се емоциите? Зошто спонзорите да се одушеват?

Приказната е нешто посебно.

Станува збор за примена на научни сознанија

за да бидат луѓето поздрави, поотпорни и посреќни.

Посреќните луѓе се подруштвени, а таквите луѓе

не би биле луксуз во ова нарушено општество.

Да бевме малку посреќни, можеби на човештвото ќе му беше подобро.

Ако тоа не ги одушеви сите...

Не барам спонзори, туку јавни фондови.

Може да ве прекинам? Завртете се околу вас.

Гледате некаде пари од јавни фондови?

Мора да молам приватници кога ќе ни снема хартија.

Имаме и други проблеми. Mалку персонал, многу документи.

Само пари немаме.

Среќата може да почека. -Осигурувањето не покрива среќа.

Секоја година мора да го правдам вашето работно место.

Би било добро да имате некаков хит.

Хит.

Ми треба нешто сочно, емоции, спонзори.

Се чувствувам како агенција за маркетинг.

Здраво, Лиси. -Здраво.

Светлото повторно не работи. -Ќе го викнеме домарот.

Ви посакувам среќа, но веќе ја имате.

Духовито!

И онака доволно се проституирам.

Два докторати и ги менувам вечерните садови.

Еј! -Извини.

Фала за работата. -Ќе отвориш?

Фала, Ларс.

Добро утро! -Добро утро!

Чувте? -Што?

Познато лице во 305.

Навистина?

Буден е.

Го знаеш? -Не.

"Тајм, тајм, тајм..." -Лудница! -Аман!

Не изгледа добро. -Рокерите живеат тешко и умираат млади.

Доцни 20 г. за да умре млад.

Добар ден!

И?

Како сте?

Јас...

Кои сте вие?

Јас сум Хејзел Грамински, докторка.

Ова е д-р Громел-Валдштет.

Нашата научна соработничка. -Здраво!

Што се случило со мојата глава?

Сте паднале од балкон.

Имате потрес на мозокот и скинати лигаменти.

И тоа е се? -Не.

Сте си пукале в лице.

Мало дупче, два конци.

Како се случило тоа? -Имате весници?

Немам при рака,

но може да побараме.

Кажете ни нешто за тоа.

Добро. -Добро.

Кога може да си одам?

Знаете каде сте? -Каде?

На одделот за акутни случаи. -Не сум веќе тоа.

Ова е заштитен психијатрски дел на Универзитетската болница Минхен.

Заштитен?

Затворен?

Ерготерапија? -Не сака.

Не зборува, ништо?

Каква терапија му понудивте?

Немаме ништо. -И молчи?

Веќе пет дена.

Што рекол?

Мој живот, моја работа.

Судијката не го пушта да излезе.

Продолжете додека не реагира.

Понатаму! -Извинете! -Да?

Може јас да се обидам?

Ако гранулите лимон ви се премногу суви.

Така го кршите мразот? -Мала шега.

За почеток, потоа ќе прејдеме на главното.

Чај од лимон во гранули?

Што пишуваа за вашата несреќа?

Извинете. -Не, добар виц.

И? -Баш ништо.

Немаше никакви вести.

Имам мала пробна група.

Можеби сакате да ни се придружите.

Добро почнавте и сега сакате разговор.

Претпочитам кога луѓето не зборуваат многу.

Јас сум научник, не сум терапевт.

Мислев дека сакате да излезете малку од одделот.

Групата е во дневната болница.

Ја гледате градината.

Глупава идеја. Мора да одам.

Ме чекаат мостри урина.

Истинуваат.

Сакам цигара. -Забрането е.

Страв ви е дека ќе избегам?

Со скинати лигаменти?

Што барате во таа група?

Пееме.

Да видиме дали тоа ги усреќува луѓето.

"На дрвото има кукавица...

На дрвото седеше кукавица.

Тогаш дојде млад ловец.

Тогаш дојде млад ловец.

И ја застрела кутрата кукавица.

И ја застрела кутрата кукавица.

Вашиот повик е на чекање.

И ја застрела кутрата кукавица. -Ало?

Се уште сте тука?" -Да.

Имате право, немаше известување.

Чудно.

И јас мислам.

Можеби се изгубило.

"Со кого разговарам?"

Со извор близок нему.

"Даниел, ти си?" -Ало?

"Го запишав твојот број уште кога бев во Билд.

Ало?"

Уште нешто... -Станете, ќе си забодам вилушка в око.

Имам предлог за вас.

Помогнете ми да ги усреќам и ќе ви помогнам да излезете.

Не можете, не сте докторка.

Што... -Ако некој им рече дека се отворате и соработувате,

ќе помислат дека не сте закана за себеси

и наскоро ќе може да излезете.

Само некој треба да се заложи за вас.

Наскоро? -Не одлучувам за тоа.

Зависи од вашиот ангажман.

Да. -Но побрзо. Многу побрзо.

Не сакате да ме лечите?

Може да сум искрена?

Да.

Вие не ме интересирате. Сакам мојата студија да биде успешна.

Помогнете ми и ќе ви помогнам. Потоа правете што сакате.

Остроумни сте.

Повеќе отколку што мислите. -Тоа повеќе ви прилега.

Тоа значи дека може да сметам на вас? -Не.

Надвор! -Добро.

"Даниел!" -Ало? -"Здраво!

Слушај, малку истражував.

Тоа е страшно, те поздравува цела редакција.

Добро си?" -Одлично.

Тука луѓето се прекрасни. "Супер!

Имам нешто сензационално.

Ми го дадоа големото неделно интервју."

Што? "-Да.

Две страници за твојот живот.

Искрен разговор за подеми и падови.

Никакви трачови." -Навистина? "-Но прашањето е како си.

Можеби се е пребрзо." -Не.

"Каде си?

Дома. -"Може да се видиме таму?" -Да. -Одлично!

Ќе разговарам со фотографот. Се слушаме." -Одлично.

Како е Даниел Новак?

Не смее да излезе.

Не е сигурно.

Најмалку шест недели.

Рече дека е одлично.

Судијката го пушта надвор. -Што?

Може да оди во дневната болница. Твоја заслуга е.

Радувај се!

Лиси!

Понатаму...

Срање!

Бев толку блиску.

Дупче?

Што барате тука? -Мрднете го седиштето, коленото...

Што барате тука? -Моето колено!

Прозорецот беше отворен. Според дамките од вода, не е првпат.

Како избегавте од болницата?

Рековте дека ќе си помогнеме.

Не мислев на тоа.

Не смеете да бидете тука. -Што правите?

Ве враќам во болницата.

Би размислил на ваше место.

Зошто?

Кој ги оставил клучевите на мојата перница? -Јас...

Тоа е немарност. -Ме уценувате? -Се договоривме.