Agent Kim Reactivated (김부장)

‎(สายลับคิมกลับมาแล้ว)

‎- มินจี ‎- โห บ้านสวยจริงๆ

‎ทั้งสวยทั้งใหญ่

‎ดูเล็กจะตายไป พูดอะไรของนาย

‎คิมมินจี เข้าบ้านเถอะ มันอันตรายนะ

‎- ฉันว่าประมาณสักสิบ… ‎- เข้าบ้านสิ

‎ไม่สิ สักแปดคนน่าจะเข้ามาได้สบายๆ เลย

‎รีบขนของไปได้แล้ว

‎(ตอนที่ 5)

‎นี่ ทำไมถึงไม่บอกว่าไม่มีลิฟต์

‎ถ้าบอก ฉันคงไม่มาแล้ว

‎นายกลับไปได้แล้ว

‎จริงเหรอ

‎มีทาสอีกคนอยู่แล้วนี่

‎งั้นฉันไปนะ

‎คิดจะแวบไปไหน

‎รีบลงไปขนของมาได้แล้ว อย่ามัวแต่บ่น

‎นักกีฬาที่ไหน

‎ยกแต่ของเบาๆ ไม่มีแรงด้วยซ้ำ

‎ถ้าฉันมีแรง ก็คงไปยกน้ำหนักแล้ว ‎จะมาเล่นเทควันโดหาพระบิดาเหรอ

‎ว่าไงนะ

‎เทควันโดไม่ได้ใช้แรงนะเว้ย

‎รีบหลบไปได้แล้ว

‎หมุนตัวไม่ได้ล่ะสิ

‎- ให้ตายสิ ‎- ดีแต่แรง หัวไม่ดีไง

‎หัดใช้สมองซะบ้าง

‎หลบไป ก่อนจะโดนฉันเขวี้ยงใส่ หลบ

‎โอ๊ย หนาวจัง

‎อร่อยจังเลย

‎คุณลุง ขอบคุณครับ

‎อือ ไว้แวะมาอีกนะ

‎- ค่ะ ‎- ครับ

‎ใครอยากไปสนามเด็กเล่นบ้าง

‎- ฉัน ‎- ฉันด้วย

‎แต่ฉันต้องไปเรียนกวดวิชานะ

‎เพิ่งย้ายมาที่นี่เหรอ

‎อือ

‎ไปสนามเด็กเล่นกับเราไหม

‎นายยกนี่นะ

‎ตู้เย็นนี่น่ะ

‎มินจี

‎มีอะไร

‎มินจี

‎- มีอะไรเหรอ ‎- มินจีไปไหนแล้ว

‎มินจี

‎มินจีหายไปแล้ว

‎- มินจี ‎- ไปไหนของเธอ

‎มินจี

‎- มินจี ‎- คิมมินจี

‎มินจี

‎มินจี

‎มินจี

‎มินจี

‎- ฉันจะไปทางนี้ ‎- อือ

‎มินจี

‎มินจี

‎- ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี ‎- นี่

‎- เห็นผมของเธอแล้ว ‎- จะไปซ่อนที่ไหน

‎- เธอไปทางนี้ ฉันจะไปทางนั้น ‎- ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี

‎เห็นผมของเธอแล้ว

‎- สู้ๆ นะ ‎- ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี

‎เห็นผมของเธอแล้ว

‎ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี เห็นผมของเธอแล้ว

‎ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี เห็นผมของเธอแล้ว

‎ซ่อนๆ ซ่อนให้ดี

‎(ศูนย์สวัสดิการผู้สูงอายุเชอิลวอน)

‎- มินจี ‎- มินจี

‎(ตำรวจ)

‎หาต่อกันเถอะ

‎เร็วเข้า

‎มินจี

‎มินจี

‎ขอโทษนะครับ

‎เห็นเด็กคนนี้ไหมครับ

‎ไม่ค่ะ ไม่เห็นเลย

‎ขอบคุณครับ

‎หัวหน้าฝ่ายคิม

‎- อือ ‎- เจอไหม

‎ไม่เจอเลย

‎กลับบ้านกันเถอะ

‎เธออาจจะกลับมาแล้วก็ได้

‎- อือ ‎- มาเถอะ

‎มินจี

‎คุณตาคุณยายไปกันหมดแล้วหรือเปล่า

‎ข้างในมีใครอยู่ไหมคะ

‎ฉันจะล็อกประตูแล้วนะคะ

‎(ไม่อยู่)

‎พี่

‎พี่คะ

‎พี่

‎- อยู่ไหม ‎- ไม่อยู่

‎ไปไหนของเธอเนี่ย

‎ฉันไปดูแถวอะพาร์ตเมนต์มาแล้ว แต่ไม่เจอ

‎โธ่เอ๊ย

‎เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้แท้ๆ

‎ตอนเธอหายไป นายมัวทำอะไรอยู่

‎ให้ตายสิ

‎- ไปดูที่สวนสาธารณะหรือยัง ‎- โธ่เอ๊ย

‎- มินจี ‎- เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้แท้ๆ

‎คิมมินจี

‎เธออยู่ตรงนี้ชัดๆ นี่นา

‎พ่อขา

‎มินจี

‎- นี่ ‎- มินจี

‎พ่อขา

‎- มินจี ‎- นี่

‎ไปไหนมา พ่อตามหาตั้งนาน

‎ไม่เป็นไรใช่ไหม

‎หนูเล่นซ่อนหาอยู่ที่สนามเด็กเล่น

‎แต่เปิดประตูออกมาไม่ได้

‎แต่หนูก็ไม่ร้องไห้นะ

‎โอ้โฮ มินจีหลานอากล้าหาญจริงๆ

‎ขอบคุณนะครับ

‎คงเสียเวลานานกว่าจะหาที่นี่เจอ

‎มินจีบอกทางให้เลยหาไม่ยากเท่าไรค่ะ

‎เธอฉลาดมากเลยนะคะ

‎มีร้านขายขนมปังรูปปลา

‎ตู้ไปรษณีย์

‎แล้วก็บ้านสีแดงไง

‎ให้มินจีเรียนเยอะๆ นะ

‎- รุ่งแน่ ‎- นั่นสิ

‎ระดับนี้ให้เรียนหมอหรือผู้พิพากษาได้เลย ‎เราจะได้พึ่งพาหน่อย

‎ให้ตายสิ คิดได้แค่นี้เหรอ

‎จากนี้ไป

‎ห้ามไปไหนคนเดียวเด็ดขาดนะ

‎ไม่เป็นไรแล้ว

‎ขอโทษค่ะพ่อ

‎ไม่เป็นไรใช่ไหม

‎อือ พ่อไม่เป็นไร

‎- พ่อขอโทษนะ ‎- ขอบคุณนะครับ

‎ไม่เป็นไรนะ

‎(สายลับคิมกลับมาแล้ว)

‎เฮ้ย!

‎นี่

‎เปิดประตู เปิดประตูนะ

‎เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรวะ

‎ยังไม่ตายหรอกเหรอ

‎อะไรเนี่ย อะไรกัน

‎เฮ้ย

‎เฮ้ย แม่หนู

‎อย่าเพิ่งออกมานะ

‎เดี๋ยวนะ

‎อะไรวะ

‎แกเป็นใคร

‎ฉันขอโทษ ได้โปรดล่ะ

‎ฉันขอโทษ

‎ทำไมไม่รับวะ แม่งเอ๊ย

‎ฮัลโหล

‎ลูกพี่ นี่ซอกจุงนะครับ

‎เราใกล้ถึงแล้วครับ ให้ไปที่ไหนดีครับ

‎นี่ พาเด็กๆ มาด้วยไหม

‎ครับ พามาหมดเลยครับ

‎พาพวกเขาไปที่ออฟฟิศเลย

‎ซังมันกับคังมินไม่รับสาย

‎ได้ครับ ลูกพี่

‎แกเป็นใครกันแน่

‎ทำไมต้องทำขนาดนี้เพื่อเด็กคนเดียวด้วย

‎จูกังชานส่งแกมาเหรอ

‎จูกังชานเหรอ

‎ไม่ใช่เหรอ

‎งั้นแกเป็นใคร

‎เป็นตำรวจเหรอ

‎บอกมา

‎มินจีอยู่ไหน

‎โกดังห้องเย็น

‎ฉันเอาเธอไปแช่แข็งไว้ในนั้น

‎ไปดูสิ

‎บอกให้รีบไปดูไงวะ

‎โกดังห้องเย็นเหรอ

‎มินจี…

‎พอลูกสาวของจูกังชานโทรมา ‎เราก็แค่ย้ายร่างเธอให้เท่านั้น

‎เธอตายอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว

‎ถ้า…

‎มินจีตายแล้วจริงๆ

‎ฉันจะ…

‎ฆ่าพวกแกทุกคน

‎ไอ้บ้าเอ๊ย ไม่ ฉันไม่ยอมตายหรอก

‎ถ้าพูดถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ‎อะไรก็เทียบเอ็มจี 42 ไม่ติด

‎เลื่อยวงเดือนของฮิตเลอร์

‎เคยดูเซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอันใช่ปะ

‎พวกเยอรมันใช้กวาดนอร์มังดีราบเป็นหน้ากลอง

‎นี่ สมัยนั้นยิง 1,200 นัดต่อนาทีนี่ ‎กดสูตรโกงชัดๆ เลยว่าไหม

‎ยิง 1,200 นัดต่อนาที วินาทีนึงจะกี่นัดล่ะ

‎กี่นัด ฉันถามว่ากี่นัด

‎ไม่ได้เรียนเลขกันสินะ

‎วินาทีละ 20 นัดไง

‎สุดจัดเลยนะ

‎น่าเสียดายจริงๆ ที่เดี๋ยวนี้มีให้ดูแค่ในพิพิธภัณฑ์

‎- เนอะ ‎- ไม่ค่อย

‎ยังคำนวณอยู่ใช่ไหม

‎เฮ้อ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน

‎อินอะไรคะ

‎ชีวิต…

‎ตอนที่ยังรีดผ้าอยู่เรียบง่ายกว่านี้เยอะ

‎หัวหน้าฝ่ายคิมก็คงสบายใจกว่า ‎ตอนใช้ชีวิตธรรมดาเหมือนกันแหละค่ะ

‎ก็จริง ไม่มีใครที่โขกสับได้ง่ายเท่าเขาแล้ว

‎บางครั้งฉันก็สับสนด้วยซ้ำว่า ‎เขาใช่ 66 จริงๆ หรือเปล่า

‎ตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจ

‎ถ้าฉันเป็นเขา

‎รองผู้จัดการสาขาเรา ‎คงถูกพบเป็นศพอยู่ที่ไหนสักแห่งนานแล้วค่ะ