House of the Dragon

"หน้าที่ คือการอุทิศตน"

"มันสำคัญเหนือทุกสิ่ง"

"แม้แต่เลือดเนื้อ"

"บุรุษผู้ทรงเกียรติ ล้วนต้องยอมแลก"

"แดนเหนือมีหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ต่อเจ็ดอาณาจักร"

"หน้าที่เก่าแก่กว่าคำสัตย์ใด"

"นับแต่ยุคปฐมบุรุษแล้ว"

"ที่เราได้ยืนหยัดพิทักษ์ ความหนาวเหน็บมืดมิดเรื่อยมา"

"ตลอดธรรมเนียมยาวนาน"

"หน่วยพิทักษ์ราตรี ได้กำลังจากเหล่าผู้อับโชค"

"ซึ่งมีสมบัติติดกายชิ้นเดียว คือชีวิต"

"แต่บรรพบุรุษข้า ทอร์เรน สตาร์ก"

"ได้ริเริ่มประเพณีการทำพลี เมื่อย่างเข้าหน้าหนาว"

"ชายหนึ่งในสิบคน จากตระกูลของเรา"

"จะถูกเลือก ไปเสริมกำลังหน่วยพิทักษ์"

"นี่หาใช่โทษทัณฑ์"

"แต่เป็นเกียรติยศ"

"หน้าที่ซึ่งทุกคน ที่รับใช้แดนเหนือยินดีรับ"

"แม้แต่เครือญาติข้าเอง"

"แดนเหนือต้องเตรียมตัวให้พร้อม"

"จวนถึงหน้าหนาวแล้ว"

"จวนเหรอ"

งั้นไอ้ที่ตกจากฟ้า จนทำข้าหนาวสั่นนี่อะไรล่ะ

แค่หิมะปลายหน้าร้อนน่ะขอรับ เจ้าชาย

ในหน้าหนาว มันจะปกคลุมทุกสิ่ง

พาลืมสิ้นทุกความทรงจำแห่งไออุ่น

ข้าพอใจนะ พอคิดว่าเมื่อร้อยปีก่อน

บรรพบุรุษเราได้ทำข้อตกลงกันที่นี่

ผู้พิชิตกับราชาแห่งแดนเหนือ

อย่างน้อยท่านก็ยังปรานี ไม่ใช้มังกรมาข่มขู่ข้า

"เร็วเข้า เร่งมือหน่อย"

เจ้าชาย

ท่านลอร์ด

ท่านลอร์ด

ท่านลอร์ด

ทอร์เรน สตาร์กผู้ยิ่งใหญ่ ต้องยอมตายดีกว่าสวามิภักดิ์เป็นแน่

หากเขาไม่เชื่อว่าผู้พิชิต จะทำให้เจ็ดอาณาจักรเป็นปึกแผ่นได้

เรื่องนั้นท่านพูดถูก

ความเป็นปึกแผ่นกำลังสั่นคลอน

ไม่ช้าดินแดนจะแตกแยก

หากบุรุษหลงลืมคำสัตย์สาบาน ต่อกษัตริย์วิเซริส

และทายาทโดยชอบธรรม

สตาร์กไม่มีวันลืมคำสัตย์ เจ้าชาย

แต่โปรดรู้ว่า ข้าลำบากใจเสมอ ที่ต้องเลือกระหว่างเหนือกับใต้

ในหน้าหนาว หน้าที่ของข้าต่อผากำแพง

เร่งด่วนยิ่งกว่าต่อคิงส์แลนดิ้ง

ที่นี่ต้องการคน

ระหว่างทหารท่านป้องกันไวลด์ลิง และลมฟ้า

พวกไฮทาวเวอร์ วางแผนชิงบัลลังก์อยู่

หากจะให้แม่ข้าพิทักษ์สิทธิ์

เพื่อรักษาปึกแผ่นดินแดน นางต้องมีกองทัพ

สงครามใกล้เกิด ทั่วทั้งดินแดน ท่านลอร์ด

เราสู้ไม่ได้ หากไร้แรงหนุนจากแดนเหนือ

พ่อข้าพากษัตริย์เจเฮริส และราชินีอลีซานน์มาชมผากำแพง

กษัตริย์ทรงยืน ณ หอสังเกตการณ์นี่

มองมังกร อันเป็นขุมพลังยิ่งใหญ่สุดในโลก

ที่ไม่ยอมบินข้ามไป

ท่านคิดว่าบรรพบุรุษข้า สร้างกำแพงน้ำแข็งสูงเจ็ดร้อยฟุต

ไว้กันหิมะกับคนเถื่อนอย่างนั้นเหรอ

งั้นไว้กันอะไรล่ะ

ความตาย

ข้ามีผู้เฒ่าหลายพันคน ที่ผ่านหน้าหนาวมาแล้วนับไม่ถ้วน

พวกเขาเก่งกาจ

งั้นก็แก่แล้ว

ข้าให้พวกเขาเดินทัพได้ทันที

ถ้าท่านผู้เฒ่าของท่านสู้ได้ ราชินีก็รับ

พวกเขาสู้หนัก

เยี่ยงชาวเหนือแน่

ท่านลอร์ด

มีกามาส่งสาร แจ้งข่าวด่วนจากดราก้อนสโตน

"ดีมาก เมลีย์ส"

กลับขึ้นมังกรเลย

เราจะออกบิน

ข้าคนเดียว บินตรวจตราทะเลเปิด มากกว่าร้อยไมล์ ไม่มีหยุด

คุ้มกันแนวปิดล้อม

เมลีย์สต้องไปพักกินอาหาร ข้าก็ด้วย

- เราต้องไปคิงส์แลนดิ้ง - ไปทำไม

สังหารเวก้าร์

ข้าสู้นังแก่นั่นคนเดียวไม่ไหว

แต่ถ้ามังกรเรารวมกำลัง เราก็ฆ่าเวก้าร์กับผู้ขี่มันได้

ลูกชายแลกลูกชายไง

- ราชินีมีบัญชาเหรอ - ราชินียังคงหายหน้า

ข้าควรไปรวบรวมพันธมิตร ที่ฮาร์เรนฮัล

แต่กลับยังต้องมาอยู่สู้ศึกให้นางที่นี่

หรือพูดให้ง่ายกว่า คืออยู่รอให้นางกลับมา

นางหายไปหลายวันแล้ว นานเกิน นางอยู่ในความเสี่ยง

นางกำลังโศกเศร้า

คนเป็นแม่โศกเศร้า ส่วนราชินีละทิ้งหน้าที่

ข้ารู้ข่าวการตายของเลน่า จากกาสื่อสาร

ข้าระทมทุกข์อยู่นานหลายสัปดาห์

ไม่ยอมเชื่อสิ่งที่ได้รับแจ้ง

จนเมื่อข้าได้เห็น ศพลูกสาวข้าแล้วนั่นแหละ

ข้าถึงเริ่มไว้อาลัยให้นางได้

มีกามาส่งสาร แจ้งเรนีร่าว่าลูกชายนางตาย

- นางต้องไปดูให้รู้แน่ - นางโง่ที่ไปเพียงลำพัง

- หากเอม่อนด์บังเอิญเจอนางล่ะ - งั้นข้าก็สงสารเอม่อนด์

ราชินีฉลาดที่ปลีกตัวไป

นางไม่ด่วนลงมือด้วยแรงอาฆาต เช่นที่คนอื่นอาจทำ

หากท่านชิงลงมือตอนที่มีโอกาส

สายสืบทอดของเอก้อนคงสิ้นซาก

และลุคก็คงยังอยู่

บินไปกับข้า

นี่เป็นคำบัญชา

กษัตริย์เท่านั้นที่สั่งได้

- ท่านลอร์ด - ท่านลอร์ด

- ท่านลอร์ด - ท่านลอร์ด

- ท่านลอร์ด - ท่านลอร์ด

ท่านลอร์ด

ท่านลอร์ด

น่าอัศจรรย์นัก ที่มันล่องกลับจากสเต็ปสโตนได้

เสร็จสิ้นแบบฉิวเฉียด

เช้านี้เราส่งเรือออกทะเล ไปเสริมแนวปิดล้อมอีกเจ็ดลำ

กัลเล็ตกว้างใหญ่มาก

ดูท่าว่าเราคงมีเรือไม่พอ ปิดกั้นได้ทั่วท้องน้ำ

ข้าต้องเอาเรือกลับออกทะเล ไปนำแนวปิดล้อม

อีกหลายสัปดาห์แน่ ข้ามั่นใจ

แต่ข้าจะลองไปคุยกับพี่ชาย

ว่าช่างต่อเรือ จะรวบรวมกำลังเสริมได้แค่ไหน

โรงตีเหล็กส่งนี่มาให้ขอรับ

ท่านลอร์ด

ข้าสั่งตีดาบนี่ให้เจ้าชายลูเซริส

ข้าเสียใจยิ่ง เรื่องข่าวการตายของทายาทท่าน

ช่างเป็นเพทุบายชั่วช้านัก

ข้าต้องขอตัว

หากท่านไม่ว่า มีงานอีกมาก

พวกเขาบอกว่า เจ้าเป็นคนลากร่างข้าขึ้นจากทะเล

ข้าเพียงทำตามหน้าที่

ข้าเป็นหนี้บุญคุณเจ้า อาลิน

"เหล่าทหาร"

- "ประจำที่" - ยืนตรง

- "ขอรับ" - "ยืนตรง ให้ฉับไว"

มีสติกันหน่อย

"ดูประตูไว้ให้ดี"

- "มังกร" - "มังกร"

- "เตรียมยิงเจ้าแมงป่อง" - "เตรียมยิงเจ้าแมงป่อง"

"มาจากตะวันออกเฉียงใต้"

"เตรียมอาวุธ"

"คุ้มกันทั้งสองทาง"

- "แมงป่องพร้อมยิง" - หยุด

"หยุด"

"อย่ายิง นั่นเวก้าร์"

- "นิ่งๆ ไว้" - "นิ่งๆ ไว้"

ไปทางนั้น ไปทางนั้น

เจเฮริสอยู่ไหน

เขาไปเข้าเรียน

ที่ไหนกันล่ะ

หาเขาทำไม

ข้าจะพาไปเข้าอนุสภา

วันนึงเขาจะเป็นกษัตริย์ เขาต้องเริ่มศึกษาไว้

ถ้าเขาไม่อยากเป็นกษัตริย์ล่ะ

- เขาอยู่ไหน - อยู่หอสมุด

ห้ามไปรบกวนกิจวัตรเขานะ

ข้ากลัว

ไม่ต้องกลัว

มีเวก้าร์อยู่ ถ้ามันบุกมาก็โง่แล้ว

ไม่ใช่มังกร

หนูน่ะ

ราชินีช่างน่าฉงน

ว่าไหม

อากาศเย็นนะ

สิ้นสุดฤดูร้อนแล้ว

อนุสภารอเราอยู่ ขอรับฝ่าบาท

เราห้ามทำ

อีกแล้ว

ขอรับฝ่าบาท

หากทรงกรุณา

- ฝ่าบาท - สวัสดี

เจเฮริสต้องเรียนรู้วิถีของราชสำนัก เพื่อเตรียมครองราชย์ต่อ

ถูกแล้ว

สวัสดีทุกท่าน

ท่านแม่

ว่าไงบ้าง

สาส์นที่เราส่งถึงแดนหุบเขา และแดนเหนือ

ยังคงไม่ได้รับคำตอบ

บัดซบ

แคว้นสตอร์มแลนด์น่าจะเข้าฝ่ายเรา

หลังเจ้าชายเอม่อนด์ยื่นข้อตกลง สมรสกับท่านหญิงฟลอริส บาราเธี่ยน

ข้าคาดว่าพวกเขาจะให้คำมั่นต่อเรา

ส่วนพี่ชายข้า กำลังระดมพลทางตะวันตก

มารวมตัวที่โกลเด้นทูธ แต่เรา...

ขอบคุณ เจ้าชาย ท่านช่างมีน้ำใจนัก

ลอร์ดออร์มุนด์หลานข้า กำลังรวมไพร่พล

เพื่อออกเดินทางจากโอลด์ทาวน์

คาดว่าจะเคลื่อนทัพได้ไว เจอการต่อต้านไม่มาก

และเคลื่อนไป ถึงแดนลุ่มน้ำ

สาส์นข้าถึงเรนีร่า มีคำตอบกลับหรือยัง

- ขอโทษเรื่องที่ลูกนางตายน่ะเหรอ - ยัง ฝ่าบาท

ดูจากเรื่องนั้น และเรื่องที่พวกเขาปิดล้อมกัลเล็ต

เราต้องสันนิษฐานว่า เจ้าหญิงปฏิเสธข้อเสนอ

และสงครามไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว

- ฝ่าบาทอาจคุยกับแคว้นห่างไกลได้ - "หยุดเลย ปล่อยได้แล้ว"

หยุด

- เผื่อมีทางเจรจา หาข้อตกลงใหม่ - "ของข้า"

ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ ใครช่วยทีเถอะ

รัชทายาทรบกวนเจ้าเหรอ ไทแลนด์

ไม่ๆ... ไม่เลยขอรับ ฝ่าบาท

ข้าว่าเขาอยากขี่นะ

- ขี่เหรอ - ขี่ม้าเล่นน่ะ

น่าสนุกอยู่นะ เจเฮริส

ให้เจ้ากรมคลังเป็นม้าหลวงให้ดีไหม