Westworld

ผมไม่ชอบเลย

ธุรกิจของเขาถูกกฎหมาย เขาจะต้องการเราไปทำไม

ไม่มีใครมีเงินขนาดนั้น โดยไม่เคยทำผิดหรอก

เขากว้านซื้อเมืองเก่า และพื้นที่รอบนอกเกือบทั้งหมด

โดยใช้บริษัทโฮลดิ้ง

ที่ดินส่วนใหญ่ไร้ค่า แต่...

ผมไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรอยู่

เงินของเขาก็สีเดียวกับของคนอื่น

ยินดีที่ได้รู้จัก

เช่นกันครับ

คุณเคยเห็นมาก่อนไหม

เห็นสมัยผมยังเด็ก ตอนขับรถเที่ยวกับพ่อแม่

ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

ผมจะพาไปดูรอบ ๆ นะครับ

เราอัปเกรดกังหันแล้ว

พวกมันจะใช้งานได้ร้อยปี โดยไม่ต้องซ่อมบำรุง

ทั้งหมดใช้ให้พลังงาน เจ้านี่

เราต้องการความทนทาน

ไทม์ไลน์ของเรา ยาวนานกว่าส่วนใหญ่

เราให้ข้อเสนอที่ไม่เหมือนใคร

ข้อมูลมีการแลกเปลี่ยนทดแทนได้ ไม่คงทนถาวร

ถ้าคุณลงทุนกับเรา มันจะถูก "จารึก" เอาไว้บนหิน

- ตลอดไป - ตลอดไป...

จากประสบการณ์ของผม ถือว่านานกว่าที่คนส่วนใหญ่คาดไว้

คุณต้องการจอง แพลตฟอร์มของเราเท่าไร

ทั้งหมดเลย

ว่าไงนะ

สิ่งที่ผมต้องการอยู่ในนั้นแล้ว

มีคนขโมยมันไปจากผม

จากหนึ่งในหน่วยงานของผม เมื่อแปดปีก่อน

และผมรู้ว่าคุณได้ค่าจ้างอย่างงาม ให้เก็บรักษามันไว้

ผมแนะนำให้คุณ ไปคุยกับคนที่ขโมยมันมาดีกว่านะ

คุยไม่ได้ เธอตายแล้ว

แปลว่าผมถอดรหัสมันไม่ได้ และไม่มีใครทำได้

ผมไม่อยากให้มันถูกเคลื่อนย้าย หรือถูกรบกวน

ดังนั้นผมจะเหมาทั้งหมด

นี่เป็นสินทรัพย์พิเศษ

ดังนั้นมันจึงไม่ได้มีไว้ขาย

ที่นี่อเมริกา ทุกอย่างซื้อขายได้

นี่เป็นผลตอบแทนที่ดี จากการลงทุนของคุณเลยนะ

เรารู้ว่าคุณทำอะไรอยู่

คิดว่าจะมีใครขายที่ดิน โดยไม่ขออนุญาตเราได้เหรอ

เรายินดีขายให้มาตลอด

มันเป็นที่ดินรกร้างไร้ค่า

แต่คุณซื้อที่นี่ไม่ได้

เคยได้ยินเรื่องของหมอสอนศาสนา

ที่พยายามเจรจากับเสือไหม

เขาบอกเสือว่า มันกินร่างกายเขาส่วนใหญ่ได้

แต่มันจะต้องหยุด เมื่อถึงหัวเขา

คุณกับเพื่อนในแก๊ง

หรือปัจจุบันจะเรียกตัวเอง ว่าอะไรก็ตาม

ต้องขายไอ้ก้อนคอนกรีตนี่ให้ผมวันนี้

ไม่งั้นจะทำไม

ไม่งั้นคุณจะต้องให้ผมฟรี ๆ พรุ่งนี้

เรา...

ตอนเรามาที่นี่ เราไม่เป็นที่ต้อนรับเท่าไร

ตอนแรกเราต้องยอมรับทุกอย่าง ที่คนรุ่นเก่าเสนอให้

เราฝังร่างพวกเขาส่วนใหญ่ ไว้ก้นทะเลสาบนี้แล้ว

องค์กรเรามีประวัติที่น่าภาคภูมิใจ ในการปกป้องตัวเอง

และธุรกิจเรา แบบไม่ไว้หน้าใคร

งั้นเลือกประตูหมายเลขสองสินะ

พรุ่งนี้นะ

พรุ่งนี้

เขาบอกว่าไง

เขาบอกว่า เมื่อวานนี้เขายอมจ่าย

แต่วันนี้เราจะยกให้เขา...

แบบฟรี ๆ

ขอบใจ

งานของผมเสร็จแล้วใช่ไหม

ใช่ พักได้แล้ว

ตื่นแล้วเหรอ

ฉันมีปัญหา

เป็นเธอจะเลือกคู่ไหน ขาวหรือดำ

คริสติน่า

ดูดีทั้งคู่เลย

เลือกข้างหน่อย คริสซี่

คืนนี้เธอจะใส่ชุดอะไร

ชุดนี้ไง

ได้เลย

ดูดีมากนะ ไม่เหมือนถุงใต้ตาฉัน

ฉันเหมือนซอมบี้เลย

- นอนไม่ค่อยหลับเหรอ - ฝันร้ายน่ะ

ฉันน่าจะกินยา แต่...

ฉันเอาแต่พลิกตัวไปมา

"ไม่ทราบชื่อผู้โทร"

"สายไม่ได้รับ ประวัติการโทร"

ไอ้เพี้ยนนั่นอีกแล้วเหรอ

ฉันบล็อกเขาแล้ว แต่เขาก็โทรเข้ามาได้อยู่เรื่อย

ก็แค่พวกโรคจิต

หรือหุ่นยนต์ที่พยายามขาย ระบบป้องกันความเป็นส่วนตัว

คงงั้น

พักนี้ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมองฉันอยู่

อย่าว่ากันนะ แต่จะเป็นไปได้ไง

นอกจากไปทำงานแล้ว เธอไม่ออกจากอพาร์ตเมนต์เลยนะ

และนั่นคือเหตุผล ที่เธอต้องออกไปเที่ยวคืนนี้

เขาน่าจะเป็นหนุ่มนิสัยดีนะ

โปรไฟล์ของเขา ได้คะแนนระดับแพลทินัม

งานจับคู่มันน่าอึดอัดมากนะ

ตายอย่างโดดเดี่ยวก็เหมือนกัน

เธอซ่อนตัวจากโลกนี้ ตลอดไปไม่ได้หรอก คริสติน่า

โอเค

นี่มันบ้าชัด ๆ เลย ดีกว่าที่ฉันคิดไว้ตั้งเยอะ

ที่นี่มันสุดยอดมาก

ไม่อยากเชื่อเลยว่า นี่เป็นครั้งแรกของนาย

มาเถอะ ฉันรู้จักร้าน ที่จะทำให้นายตะลึงไปเลย

เห็นไหม มันตั้งตระหง่านเหนือเรา

หอคอยนั่น เห็นไหม

เห็นไหม

เห็นมันไหม

"โอลิมปิแอดเอนเตอร์เทนเมนต์"

บันทึกเรื่องนำเสนอ

มีเด็กสาวคนหนึ่ง

ไม่เด็กขนาดนั้น

เป็นวัยรุ่นตอนปลายมากกว่า

เธออยู่ที่บ้านกับพ่อในชนบท

ตัดทิ้ง เอาเป็นเมืองใหญ่

เขาไม่ค่อยแข็งแรง เธอเลยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับเขา

แต่เธอฝันถึงชีวิตที่มีอะไรมากกว่านี้

ทั้งความตื่นเต้น การผจญภัย ความโรแมนติก

คริสติน่า

หยุดบันทึก

เราต้องคุยกันเรื่องผลงานของคุณ

คุณไม่อยากก้าวหน้าในอาชีพเหรอ

- อยากสิคะ - งั้นคุณก็ต้องเลิก

เสนอเรื่องราวหวานแหววแบบนี้สักที

คนต้องการเซ็กส์ ภัยอันตราย ความรุนแรง

การแหกกฎ เรื่องประโลมโลก พวกเขาต้องการโศกนาฏกรรม

อะไรแบบนั้น

ฉันรู้ค่ะ

ฉันก็คิดอยู่ว่า ฉันอาจเขียนแนวอื่น

เพื่อขยายฐานออกไป

อาจเป็นแนวโรแมนซ์ ตลก

เก็บพวกนั้นไว้เขียนไดอารี่เถอะ

ผมรู้คุณมีฝีมือ มากพอจะเขียนแบบที่เราต้องการได้

ดูอย่างเรื่องที่คุณเขียน เมื่อสองเดือนก่อนสิ

ไอ้เบื๊อกผู้น่าสงสารสูญเสียทุกอย่าง จมอยู่กับความเศร้า

สะกดรอยตามผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วมันจบยังไงนะ

- ทุกคนตายหมด - ใช่ ถูกต้อง

มันเป็นเรื่องที่เรียกน้ำตาได้

เอาเป็นว่า เขียนแบบนั้นมาอีกเถอะ

ไม่งั้นผมต้องหานักเขียนใหม่ ที่เขียนแบบนั้นได้

- เข้าใจไหม - ค่ะ เข้าใจค่ะ

ดีแล้ว

"สามข้อความเสียงใหม่ ไม่ทราบชื่อผู้โทร"

"ฮัลโหล ได้ยินไหม"

"ผมรู้ว่าคุณอยู่ข้างนอกนั่น ผมเห็นสิ่งที่คุณเขียน"

"ทำไมทำกับเราแบบนี้"

"คุณต้องช่วยผมนะ เกมของคุณกำลังทำลายชีวิตผม..."

"เป็นเพลงคลาสสิกที่เลียนแบบไม่ได้ ของเฮนดริกซ์เสมอ"

"ทีนี้กลับมาที่ข่าวเทศกาลของเรา"

"ปีนี้การเตรียมงาน กำลังดำเนินไป..."

ไม่

- พร้อมหรือยัง ที่รัก - พร้อมทำอะไร

"นี่คือโลกใหม่"

และในโลกนี้

เราจะเป็นอะไรก็ได้ตามใจ

ให้ตายเถอะ

มีแผนสำหรับวันครบรอบหรือยัง

ยัง มีแต่งาน

ตักตวงเงินล่วงเวลาเต็มที่เลยนะ

เมื่อเจ็ดปีก่อน คงมีแต่หุ่นยนต์ทำงานในวันหยุด

แต่เป็นโชคดีของเรา ที่ตอนนี้พวกมันเป็นเศษเหล็กไปแล้ว

อย่างน้อยการจลาจล ก็ทำให้งานเรามั่นคง

นั่นไม่ใช่เป้าหมายของการก่อจลาจล

การจลาจลมีเป้าหมายที่ไหนล่ะ

พวกเขาทำให้เราเป็นอิสระ

ใช่สิ เป็นอิสระจากอะไรล่ะ ตัวเราเองเหรอ

นี่ พวก ฉันมองอย่างนี้นะ

เครื่องจักรของอินไซต์ที่ถูกระเบิดทิ้ง ไม่ได้บอกเราว่า

เราอาจกลายเป็นคนยังไง มันบอกว่าเราเป็นคนยังไงอยู่แล้ว

- เชื่อแบบนั้นจริง ๆ เหรอ - แล้วนายไม่เชื่อเหรอ

งั้นขอถามหน่อย

ชีวิตนายเปลี่ยนไปไหม ตั้งแต่พวกเขาทำลายเครื่องจักรนั่น

ลูกยังซ้อมไม่มากพอนะ

พ่อ

ดีใจที่เจอลูกนะ ลูกรัก

นี่ มาสิ

พ่อทำได้ยังไงเนี่ย

อย่างที่บอกไง ต้องซ้อม

เยอะ ๆ เลย

กับกระป๋องเหรอ

ใช่ กับกระป๋อง

เอาไป

โอเค

จำไว้นะ แบบนี้

ทีนี้จ้องมัน

แล้วนึกภาพ

หายใจออก

นิ่ง ๆ นะ

แล้วก็ เหนี่ยวไก

แฟรงกี้ เคเลบ

หนูกำลังนึกภาพอยู่เลย

งั้นเข้ามาข้างใน แล้วนึกภาพมีตโลฟสิ

ขอยิงต่ออีกนิดได้ไหม

ไม่เอาน่า ฟังแม่เถอะ

มาแล้ว

"สมองฉัน ฉันเลือกเอง"

ไปล้างหน้าล้างตาก่อน

เลิกเล่นเป็นคาวบอยสักทีเถอะ

ลูกชอบนะ