A Tale of Two Sisters (Janghwa, Hongryeon) (장화, 홍련)

วันนี้เธอเป็นยังไงบ้าง

มันเป็นยังไง

งั้นเรามาคุยกันไหม

เล่าเรื่องของเธอให้ฟังหน่อยสิ

ว่าเธอเป็นใคร แล้วยังไงอีก

รู้ไหมว่านี่ใคร

ไม่รู้เหรอ

นี่ครอบครัวของเธอ

อยากดูใกล้ๆ ไหม

ไม่เป็นไรนะ

เล่าเรื่องวันนั้นให้ฟังหน่อยได้ไหม

เกิดอะไรขึ้น

ฉันแน่ใจว่าเธอต้องจำได้ดี

ไม่ต้องห่วงนะ

จากนี้ไป

เธอคุยกับฉันได้ไม่ว่าเรื่องอะไร

ไม่ลงมาล่ะ

ซูยอน

ซูยอน

ดีจังเลย

ขอมือหน่อย

อีกข้าง

มีอะไร

ซูมี

ขอต้อนรับกลับบ้านจ้ะ

นานเลยเชียว

โตขึ้นเยอะเลยนะ ซูยอน

สวยขึ้นนี่

แต่เธอทำฉันผิดหวังนะ

ฉันรอเธอสองคนมาทั้งวัน ทั้งทำกับข้าว ทั้งทำความสะอาดบ้านรอ

ทำไมไม่มาทักทายกันก่อน

ไปทำอะไรกันมา เล่นอยู่ข้างนอกเหรอ

ที่ท่าน้ำใช่ไหม

น่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนออกไปเล่นข้างนอกนะ

พวกเธอนี่จริงๆ เลย…

แต่ก็เอาเถอะ ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ

ฉันทำเธอตกใจเหรอ

ก็ฉันเห็นว่าเธออาการดีขึ้นแล้ว

ฉันดีใจมากที่เธอรู้สึกดีขึ้นแล้ว

เธอนี่ถอดแบบแม่มาเลยนะ

เธอก็ดีขึ้นเยอะแล้วเหมือนกันใช่ไหม

อ้อ พวกเธอต้องเหนื่อยกันแน่ๆ เลย

ไปพักสักหน่อยก่อน เดี๋ยวลงมากินข้าวเย็นกันนะ

ฉันกำลังทำมื้อเย็นเลี้ยงต้อนรับพวกเธอ

แต่ต้องขอเวลาหน่อยนะจ๊ะ เตรียมทำหลายอย่างเลย

เราเพิ่งกลับมาถึง

ตอนนี้อะไรๆ ยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่

คุณมาก็ช่วยไม่ได้มากนักหรอก

ใช่ ผมรู้

ผมต้องวางแล้ว ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ

คุณสบายดีใช่ไหม

ผมได้บอกคุณหรือยัง

ว่าซอน-กยูกับเมียจะมาหาที่นี่

ไม่เป็นไร ผมจัดการได้

โอเค แค่นี้นะ

เออนี่

ฉันชวนซอน-กยูกับเมีย มากินมื้อค่ำด้วยกันสุดสัปดาห์นี้

เหรอ

ฉันว่าพวกเขาคงอยากเจอเด็กๆ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน

จะได้คุยกัน

อร่อยมาก

โทษทีนะ ผมมีเรื่องต้องไปทำ

คุณคงเหนื่อยแล้ว เอาไว้เก็บล้างพรุ่งนี้ก็ได้

เธอเอากางเกงชั้นในพ่อเธอออกมาวางเหรอ

ขอบใจนะ แต่นั่นเป็นหน้าที่ฉัน

ทำความสะอาดห้องฉันก็เป็นงานของฉัน แล้วคุณมาแตะต้องข้าวของฉันทำไม

ฉันเปล่า มันก็อยู่ของมันอย่างนั้น

แปลว่าเสื้อผ้าพวกนั้นเคยแขวนอยู่แล้วเหรอ

ฉันไม่อยากกินข้าวร่วมโต๊ะกับเขา

อะไรนะ

ฉันไม่อยากกินข้าวร่วมโต๊ะกับผู้ชายคนนั้น

เขาไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นน้าชายของเธอเอง

อย่าเถียงกันวันนี้เลย พวกเธอเพิ่งมาถึง

- แล้วเธอล่ะ - อะไรคะ

ไม่ตามพี่สาวเธอไปเหรอ

นางคนนั้นพูดอะไรกับเธอ

ถ้านางว่าอะไรเธอ บอกพี่เลยนะ

และอย่าทำนิ่งเฉยเหมือนเมื่อก่อนล่ะ โอเคไหม

ราตรีสวัสดิ์จ้ะ

เป็นอะไร

ฝันร้ายเหรอ

ตู้เสื้อผ้าใช่ไหม

แล้วอะไรล่ะ

ฉันได้ยินเสียงประหลาดๆ เรื่อยเลย

เป็นเพราะว่าเธอไม่อยู่บ้านเสียนานน่ะสิ

ไม่มีอะไรนะ นอนซะหน่อยเถอะ

มีคนเข้ามาในห้องฉัน

เขาหลับอยู่

- ฉันรู้ - เธอพยายามจะปลุกเขาทำไม

ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น

เธอเพิ่งจะพยายามปลุกเขา

มีอะไรจะบอกเขาเหรอ

ไม่ใช่เรื่องของคุณ

ที่ถามก็เพราะเขาเพิ่งหลับไป อย่าไปปลุกเขา เข้าใจไหม

ฉันแค่ลงมาดื่มน้ำ

เงียบๆ แล้วกัน อย่าทำเขาตื่น

ไปดูที่ห้องฉันมาหรือเปล่า

ไป

ใครเหรอ

นางผู้หญิงคนนั้น

แม่เลี้ยงของเราน่ะเหรอ

ใช่

แปลกจังเลยนะ

อะไรเหรอ

นางผู้หญิงคนนั้นน่ะสิแปลก

บ้านนี้ก็ด้วย

กลัวเหรอ

ทุกอย่างจะเรียบร้อย พี่อยู่นี่แล้ว

มา นอนกันเถอะ

พี่จะอยู่กับเธอเสมอ

ซูยอน ไปให้พ้น

ตื่นหรือยัง

ตื่นแล้วค่ะ

- พ่อเข้าไปได้ไหม - ไม่ได้ค่ะ

อาหารเช้าเสร็จแล้ว ลงไปกินซะนะ

ทำอะไรน่ะ

เธอมีประจำเดือนเหรอ

เปล่า ซูยอนต่างหาก

ซูยอนเหรอ

ตลกดี

เรามีประจำเดือนวันเดียวกันได้ยังไงเนี่ย

ซูมี

ไม่เป็นไรหรอก ลุกขึ้นเถอะ

แม่ชอบผิวปากแบบนี้ใช่ไหม

ทำแบบนี้

ฆ่าพวกมันเลยดีไหม

ปล่อยพวกมันกันเถอะ

เดี๋ยวนางได้อาละวาดยกใหญ่ ไปยุ่งกับนกน้อยกลอยใจของนาง

พี่ไม่อยากเห็นหรอก

ซูมี

ออกมานั่งตากลมทำไม

ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า

ทำไมคะ

สีหน้าไม่สู้ดี ไม่สบายหรือเปล่า

เปล่าค่ะ หนูสบายดี

บอกมาเถอะว่ามีอะไร

บอกแล้วไงคะว่าสบายดี

แค่จัดการตู้เสื้อผ้าของซูยอน

ซูมี เราตกลงกันแล้วว่าจะไม่พูดถึงตู้เสื้อผ้านั่นอีก

ลูกสัญญาแล้ว จำได้ไหม

ซูมี…

พ่อรู้ว่าลูกโกรธพ่อ

และพ่อก็รู้ว่าที่ผ่านมาพ่อเป็นพ่อที่ไม่ดี

พ่อแย่ซะยิ่งกว่าพ่อที่ไม่ดี

ตรงนี้มันหนาว เข้าบ้านกันเถอะ

ยังค่ะ

ทำอะไรอยู่น่ะ

ตกใจหมดเลย

เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่

- พี่ไปที่โรงเก็บของมาเหรอ - จ้ะ

ซูยอน ดูนี่สิ

นี่ไง

โอ้โฮ

- แจ๋วเลย - สวยเนอะ

- ค่ะ ของแม่เหรอ - จ้ะ ดูสิ

มีอีกนะ

แม่นี่!

ทาริทาคุม ทาริทาคุม

แปลว่าอะไร

มนตร์เรียกแม่

ใครบอกเธอ

แม่บอก

อะไรนะ

ฉันขออันนี้ไว้ได้ไหม

ได้สิ

อันนี้

แล้วก็อันนี้

เดี๋ยว

นี่อะไร

ใครทำเธอ

บอกพี่มาว่าใครทำ

ไม่เป็นไรน่า บอกพี่เถอะ

ใช่นางหรือเปล่า

นางใช่ไหม

ซูยอน เธอเป็นอะไรไป

พี่บอกแล้วไงว่าถ้ามีอะไรให้บอกพี่

ฝีมือนางใช่ไหม

ใช่ไหม นางเป็นคนทำใช่ไหม

บอกพี่สิ!

อะไรล่ะ

ทำไมคุณถึงโหดร้ายนัก

ทำยังไงก็ได้อย่างงั้น

ถ้าไม่เชื่อฟังกัน ก็ต้องโดนลงโทษ

พ่อรู้ไหมว่าคุณทำ

คิดว่าพ่อเธอจะช่วยเธอได้เหรอ

งั้นก็ไปบอกเขาสิ ให้ฉันบอกให้ไหม

นั่งลง! มีมารยาทบ้างไหม

- แม่เธอรู้จะว่ายังไง - อย่าพาดพิงถึงแม่ฉัน

ฟังให้ดีนะ ตอนนี้ฉันเป็นแม่เธอแล้ว เข้าใจนะ

ถึงเธอจะเกลียดนักหนา

แต่ก็มีแค่ฉันคนเดียวในโลกนี้ ที่เธอเรียกว่าแม่ได้ เข้าใจไหม

ต่อให้เธอร้องไห้กับรูปแม่ ก็ไม่ช่วยให้อะไรเปลี่ยนแปลง

มันหนักใช่ไหมล่ะ

แย่หน่อยนะ โลกก็เป็นนี้แหละ

ไม่ได้งดงามแสนหวานอย่างที่มโนไว้หรอก

บางทีก็ต้องทนกับเรื่องเลวร้ายที่สุด แล้วก็อยู่ต่อไป

เหมือนที่ฉันต้องทนกับเธอสองพี่น้องนี่ไง

โหดร้ายใช่ไหมล่ะ

ฉันทนทรมานกับเด็กแย่ๆ อย่างพวกเธอ ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในบ้านนี้แล้ว

ไม่เคยเจอะเจอ เด็กอะไรช่างหยาบคายร้ายกาจ