Marley & Me: The Puppy Years

(สร้างจากตัวละครในนวนิยาย "Marley & Me" โดย จอห์น โกรแกน)

หวัดดี ผมชื่อมาร์ลีย์

บางคนบอกว่าผมเป็นหมาที่แย่ที่สุดในโลก

อู้ บุรุษไปรษณีย์มา

นี่

เห็นนะ เอาคืนมา

พัสดุนั่นของเรานะ

อาจเป็นของเล่นเคี้ยวไนลอนขีปนาวุธของฉันก็ได้

กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะฉีกกางเกงฟ้าของแกเป็นรูเลย

ไง มาร์ลีย์

ขอบใจนะที่ทำให้รองเท้าใหม่ฉันนุ่มขึ้น

เพื่อน นั่นมันงานถนัดฉันเลยนะ

โบดี

นี่โบดี เพื่อนผม

ผมมาอยู่กับเขาหน้าร้อนนี้ เพราะพ่อแม่ผมทำงาน

เขาเจ๋งดี ผมทำเตียงเขายุ่ง ฉีกของเล่นเคี้ยวหนังของเขา

แต่เขาไม่ว่าอะไรเลย

โบดี ไปกันได้แล้ว

นั่นรองเท้าใหม่ลูกเหรอ

โดนมาร์ลีย์แทะไปนิดนึง

หมาไม่ดี มาร์ลีย์

แม่บอกแล้วไงว่าอย่าทิ้งรองเท้าเกลื่อนพื้น

ตอนที่มีลูกหมาอยู่ในบ้าน

เมื่อไหร่จะรู้จักรับผิดชอบ ข้าวของของตัวเองล่ะเนี่ย

ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังใส่ได้อยู่

ดีแล้ว เพราะแม่ไม่ซื้อให้แล้วนะ จนกว่าจะเข้ามหาลัย

นั่นแม่เขา คุณโกรแกน คนนี้เคร่งนิดนึง

พอรู้ว่าผมเล่นกับหมอนตัวเท่าหมาบนโซฟา

ก็บ่นยาวเลยว่าโบดีต้องรับผิดชอบให้มากขึ้นงั้นงี้

จะหมายถึงอะไรก็ตามแต่เถอะ

ยังไม่เจอสายจูงสินะ

ไป ไปกันได้แล้ว

- ต้องขับไปบ้านตาอีกไกลนะ - ตาเหรอ

หมายถึงคนที่หน้าย่นน่ะเหรอ

ไปเร็ว อยากนั่งรถไหม มาร์ลีย์

- ปิดประตูด้วย - นั่งรถเหรอ

- ใช่ - อยาก

มาร์ลีย์

โบดี อย่าให้ไต่ขึ้นไปบนหน้าแบบนั้นสิ

- พ่อคะ เรากำลังไปหานะ - จะมาสายไหม

ไม่ค่ะ ตรงเวลา เครื่องบินออกตอนสี่โมง

ไม่รู้ทำไมเขาต้องไปงานประชุมผู้นำ

เขาหลับตาจัดซูเปอร์โบว์ลยังได้เลย

มาร์ลีย์ตดเหรอเนี่ย

โบดีพาเพื่อนมาด้วยเหรอ

ไม่ค่ะ พ่อ มาร์ลีย์เป็นลูกหมาตัวใหม่ ของจอห์นกับเจนนี่

หนูบอกแล้วไงว่าเราดูหมา ระหว่างที่พวกเขากำลังทำงานเขียน

คิดผิดมาก บอกเลย

แมลง

กรอบดีจัง

- ไง - หวัดดีค่ะ พ่อ

หวัดดีครับ ตา

คนที่หน้าย่นจริงด้วย

เข้ามาสิ

ระวังนะ มาร์ลีย์

- หวัดดีค่ะ - ไง

โอเค นี่ค่ะข้อมูลทั่วไป

ของนิสัยซนๆ ของมาร์ลีย์ที่พ่อควรระวัง

จำไว้เลยว่าเขาชอบเคี้ยวแทบทุกอย่าง

เพราะงั้นเก็บของโปรดไว้ให้ห่างเลย

- มาดูสนามหลังบ้านเร็ว - แล้ว… มาร์ลีย์ไปไหนแล้ว

ก็อยู่…

เมื่อกี้ยัง… ผมไปหาเอง

มาร์ลีย์

อยู่นี่เอง

โบดี ดูนี่สิ

จากุซซี่

มาร์ลีย์

ไปกันเถอะ มาร์ลีย์

ให้เขาได้ออกไปข้างนอก เจอเด็กๆ แถวนี้ด้วยนะคะ

พอเลยนะ แกนี่ตัวป่วนจริงๆ เลย

แม่ ถ้าเรากลับมาแล้ว ผมขอเลี้ยงหมาของตัวเองได้ไหม

ถ้าลูกทำให้แม่เห็นว่า ลูกรับผิดชอบมากพอแล้ว เราค่อยคุยกัน

ทำไมมันตัวเปียกหมดเลย

ผมมีความรับผิดชอบแล้วนะ

ทำสายจูงมาร์ลีย์หายไปแล้ว แถมยังให้กัดรองเท้าใหม่

แล้วแม่ก็ไม่อยากรู้ว่าทำไมจู่ๆ หมอนแม่ถึงกลิ่นตุๆ

ถ้าผมฝึกมาร์ลีย์ได้ทันตอนแม่กลับมาพอดีล่ะ

ก็คงเป็นปาฏิหาริย์เลยนะ

- แปลว่าตกลงใช่ไหมครับ - อะไรเหรอ

- ถ้าผมฝึกมาร์ลีย์ได้ - ได้สิจ๊ะ

อยู่กับตา ทำตัวดีๆ ด้วยล่ะ

อย่าให้เขาเล่นวิดีโอเกมเยอะเกินนะคะ

แล้วก็ช่วยดูเขาไม่ให้ทำอะไรค้างๆ คาๆ ด้วยก็ดี

- จะช่วย… - พ่อจะช่วยดัดนิสัยเขาเอง

ไปขึ้นเครื่องให้ทันเถอะ

- ค่ะ - บาย

ขอบคุณนะคะ โอเค บาย รักลูกนะ

รักแม่ครับ

ต้องสนุกแน่ อยู่กับตา เรารอดตัวได้หมด

- เขาแก่แล้ว - ได้ยินนะ

โทษทีครับ

ฟังนะ นักเรียนทหาร

ถึงตาจะดูเหมือนคนแก่ แต่ตาเป็นฮีโร่สงครามได้เหรียญเกียรติยศนะ

และตาก็ไม่ยอมให้ใครมาพูดแบบนี้ใส่

เพราะงั้นทำตามกฎ แล้วเราจะอยู่ร่วมกันได้

คนหน้าย่น

ผมยังเด็กมากตอนที่เราเจอกันครั้งแรก

แต่จำได้ว่าเขาโมโหมากตอนที่ผมขบแขนเขาเบาๆ

ก็ตอนนั้นกำลังฟันขึ้น

เขาไม่ค่อยเปลี่ยนไปเท่าไหร่

ยังขี้โมโหและหน้าย่นอยู่

ตามมาเลย

ใครแอบใส่อะไรในน้ำลูกพรุนเขาเนี่ย

อันนี้ก็ได้ยินนะ

เอาละ ทีนี้…

เวลาตานั่งเก้าอี้ตัวนี้ แล้วมีแข่ง รีโมตเป็นของตา

รับทราบจ้า

- แล้วอย่าเอาหมาขึ้นมาบนโซฟา - จริงอะ

โอเคไหม

ทางนี้

มีห้องน้ำตรงนี้อีกห้อง

ไป เดี๋ยวจะพาไปดูที่เก็บสเกตบอร์ด

ที่ดื่มน้ำพุอีกที่ ติ๊กถูก

ได้กลิ่นของเล่นรองเท้าหนัง

กลิ่นเหมือนเนื้อกระป๋องเลย

ชอบที่นี่จัง

เนื้อกระป๋อง

เนื้อกระป๋อง

เนื้อกระป๋อง

ห้องนอนในบ้านหลังนี้ต้องจัดให้เรียบร้อยอยู่ตลอด

- อยู่นี่เอง - แปลว่าต้องจัดเตียง

เสื้อผ้ากับรองเท้าต้องเก็บให้เรียบร้อย

ในนี้มีผ้าขนหนูอยู่

นึกว่ามาเที่ยวหน้าร้อน ไม่ใช่มาฝึกทหาร

- อันนี้ได้ยินไหม - ได้ยิน

ตาเพิ่งทำแซนด์วิชไป เอาไหม

ครับ

แปลกแฮะ

ไหงเนื้อกระป๋องเป็นงี้

- เจ้าหมาผู้โชคดี - ตอนนี้อาจจะเหมาะพาหมาไปเดิน

ไปกัน มาร์ลีย์

นั่นแหละ มาร์ลีย์ แรงเต็มพิกัดเลย

หายใจเข้า หายใจออก เย่ ฉันเจ๋ง

เฮ้ รอด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ช้าๆ หน่อย

ระวัง!

จดหมายทางอากาศ

- โอเคกันรึเปล่า - แกอีกแล้ว

นั่นพัสดุของเรา

มาร์ลีย์ ไม่เอา

มาร์ลีย์ ออกมา

อย่าแตะจดหมาย

ต้องขอโทษด้วยจริงๆ

- บางครั้งก็คุมไม่อยู่เลย เจ้ามาร์ลีย์เนี่ย - ไม่เป็นไร

ฉันเคย์ซี เอลลิส

โบดี โกรแกน

โกรแกน

บ้านตานายอยู่แถวนี้ใช่ไหม

ใช่

นี่ เมื่อกี้นี่บ้าดีเนอะ

- ไม่ตลกนะ - นี่ ใจเย็น

นายเกือบทำฉันซวยแล้วนะ

โทษที ฉันต้องสู้กับบุรุษไปรษณีย์ชั่วร้าย

ฉันกำลังฝึกซ้อมอยู่นะ

นี่หมาฉัน โกไดวา

ดีเลย หลังหู

นั่นแหละๆ

เป็นหัวหน้าทีมแข่งความว่องไวชื่อทีมบาร์เคเนียร์

ทีมแข่งความว่องไวเหรอ

ใช่ เรากระโจน กระโดด วิ่งซิกแซก

- แล้วก็ไล่แมวเหรอ - เปล่า

ใช่ เรากำลังฝึกซ้อมเตรียมแข่ง ชิงแชมป์สุดยอดลูกหมา

จัดที่ซัมเมอร์วิลล์อารีน่า

- น่าสนุกดีนะ - ใช่ น่าสนุก

สุดยอดเลยแหละ

- งั้นฉันก็น่าจะเอามาร์ลีย์ลงแข่งได้ - ได้สิ

แต่ต้องรวมทีมกับหมาอีกสองตัวนะ

ก็แค่ต้องอายุไม่เกินหนึ่งปี

อยากวิ่ง กระโดด กระโจน ไล่แมวจัง

ฮัลโหล ไม่มีแมวจ้า

ลองไปถามคุณนายเคราช์สิ เห็นว่าเขามีลูกหมาลาบราดอร์สองตัว

บ้านหลังสีขาวสุดบล็อกน่ะ

ขอบใจนะ ไว้จะลองดู

ไปกันเถอะ

แต่อย่าคิดล่ะว่าจะชนะพวกเรา

ไป

คิดว่าไง มาร์ลีย์

ต้องงี้สิ เด็กดี

- นี่ เจ้าอ้วน - อะไร

ได้ยินเสียงใครไม่รู้มา หยุดกินก่อนสิ แล้วดูว่าใคร

ทำไมไม่ลุกไปดูเองล่ะ ยัยสันหลังยาว

เพราะฉันกำลังอาบแดดอยู่

ฉันก็กำลังกินของว่างอยู่

ก็ได้ ไปก็ได้

อาจจะเป็นคนเจ๋งๆ

เดี๋ยวก่อน ฉันอยากเห็น

น่าจะอยู่ข้างหลังนี้นะ

นี่ไง

เขาเป็นใคร

ไม่รู้สิ

หวัดดี

หวัดดี ไง เจ้าลูกหมา

ตกลงว่าไงครับ คุณนายเคราช์

ผมมารับพวกมันไปฝึกซ้อมตอนเช้าได้นะ

ทำอะไรน่ะ

ได้กลิ่นเนื้อกระป๋อง

เก่งนี่

เปล่าหรอก เขาก็แค่หมกมุ่นกับเนื้อ