Disney Worldbuilders

HIER VERLAAT JE VANDAAG EN BETREED JE DE WERELD

VAN GISTEREN, MORGEN EN DE VERBEELDING

We weten dat Walt de wereld veel verhalen vertelde.

VOORMALIG CEO, WALT DISNEY COMPANY

Als ik door Main Street loop...

denk ik eraan dat hij wist dat nostalgie waardevol was.

Maar hij was ook een echte futurist.

Hij creëerde de delicate balans...

tussen de wereld van gisteren, vandaag en morgen.

In veel opzichten is dat wat Disneyland is.

BRANDWEER

Nu willen we onze nieuwste en mooiste droom met u delen.

En dat is dit hier.

Disneyland.

We hopen dat het uniek is op deze aarde.

Een plek van hoop en dromen, feiten en fantasie, alles in één.

BIOSCOOP

Het is ongelooflijk om hier te zijn...

terug te denken aan de woorden van Walt...

en je onder te dompelen in de wereld die hij beschreef...

en in wat hij in zijn dromen wilde bouwen.

Als kleine jongen raakte ik erg door hem geïnspireerd.

Op een dag vroeg een jongetje me:

'Mr Disney, wat doet u precies?'

Ik zei: 'Soms zie ik mezelf als een kleine bij.

Ik beweeg me door de studio om stuifmeel te verzamelen...

en iedereen te stimuleren. Dat is mijn werk.'

Ik vind niets leuker dan een verteller die een goed verhaal vertelt.

Als ik naar Pixar, Marvel en Lucasfilm keek en ook naar 20th Century Fox...

dan zag ik een verzameling mooie verhalen.

Als we die in de Walt Disney Company konden inbrengen...

zou dat onze mogelijkheden enorm vergroten...

en het bedrijf in staat stellen om te groeien en nog jaren succesvol te zijn.

Als je met goede verhalenvertellers werkt, ontdek je...

dat ze in veel opzichten hun eigen verhaal hebben.

Ze komen van binnenuit, uit hun hart.

Ze zijn een verlengstuk van wie ze als mens zijn.

Ze zijn nauw verbonden met de verhalen die ze vertellen.

Het is belangrijk dat je dat begrijpt als je met een verteller werkt.

Elke pretparkattractie die bestaat...

bestaat omdat een goede verteller een goed verhaal vertelde.

Zo simpel is het.

Het komt allemaal voort uit spelen.

CREATIEF DIRECTEUR, PIXAR ANIMATION STUDIOS

Denk eens terug aan je kindertijd. Je had twee plastic poppetjes...

en plotseling zat je in je eigen werkelijkheid.

Dat was Disneyland voor mij, op grote schaal.

Zodra je binnenkomt, word je uitgenodigd om te spelen.

Ik kom uit een klein stadje in Minnesota. Eens per jaar reden we...

met onze VW-camper naar familie in Zuid-Californië.

Het hoogtepunt voor mij...

was helaas niet het familiebezoek, maar ons bezoek aan Disneyland.

Ik dacht: oké, neem die foto nou maar, zodat we deze plek kunnen gaan ervaren.

Ik plande het maandenlang.

Ik had een Super 8-camera en probeerde op die filmrol van tweeënhalve minuut...

zoveel mogelijk op te nemen, omdat het zo magisch was.

Tot op heden vind ik Pirates de beste attractie.

Ik weet nog dat het voelde alsof ik in een droom was beland.

Doden vertellen geen verhalen.

Het is zo'n geweldig verhaal.

Je gaat naar binnen, dompelt je erin onder...

en dan kom je naar buiten, ontwaak je weer en denk je:

heb ik net... Wat is er net gebeurd? Het is magie.

Ik raakte geïnteresseerd in animatie door de illusie van beweging.

Ik had al snel door dat ik in een flipboekje...

een stip kon tekenen, die uitgroeide...

tot een lijn en een tafel werd.

'Wauw, hij beweegt.' Dat vond ik geweldig.

Hoe langer ik ermee bezig was, hoe meer ik besefte...

dat de beweging ondergeschikt was aan het verhaal.

Toen ik van school ging, was ik onder de indruk van verhalen vertellen.

Ik dacht dat ik animator zou worden, ook al had ik moeite met tekenen.

Maar in plaats daarvan, om niet geheel verklaarbare redenen...

ging ik naar een onbekende computerstudio die niemand kende...

genaamd Pixar.

Het was niet eens een studio, maar een computerbedrijf.

Ze maakten hardware en software, en daarnaast reclamespots.

Daarom kwam ik erbij.

Van het een kwam het ander en ik werd de hoofd-animator bij Toy Story.

Ik wist niet dat ik dat kon.

Naar de oneindigheid en verder.

'Toy Story': beste vijfdaagse weekend ooit

Dat ik er vanaf het begin bij was, veranderde m'n leven.

We zagen onszelf als rebellen.

We hadden iets van, we gaan de grenzen verleggen. Animatie kan alles.

Ik kreeg een idee over monsters.

Niets is giftiger of dodelijker dan een mensenkind.

Eén aanraking kan je doden.

Boe.

Ik herinner me niet dat iemand zei: 'Jij gaat regisseren.'

Het overkwam me min of meer.

Ik heb het maar net overleefd.

Ik ben meerdere keren bijna ontslagen, omdat het verhaal niet klopte.

Maar ik heb het overleefd.

Je kunt geen film maken gebaseerd op wat je denkt dat mensen willen.

Het moet aangewakkerd worden door iets wat je als persoon echt voelt.

Van het een komt het ander.

In 1999 bedachten we voor het eerst de kluisdeur als concept.

Binnen 30 seconden zeiden we:

'Dat zou een geweldige attractie zijn.'

Door allerlei redenen...

zoals technologie die niet bestond of een te laag budget...

werd het steeds uitgesteld.

Dus het is heel spannend dat ze het nu eindelijk gaan bouwen.

De Pixar Pier.

California Adventure bood mogelijkheden voor al die Pixar-films.

Het grootste compliment dat je ons kon geven, was:

'We maken een attractie van je film en zetten hem in Disneyland.'

Ik weet nog dat ik voor het eerst een Woody rond zag lopen.

Ik moest huilen.

Toen we de personages en verhalen ontwierpen...

dachten we: laten we het publiek bij de hand nemen...

zodat ze dezelfde dingen geloven en voelen als het personage.

Dan zie je kinderen naar ze toe komen...

en voor hen is het alsof ze in de film zitten...

of dat het personage uit de film is gestapt. Ze kennen het personage al...

omdat ze een emotionele ervaring met hem hebben gehad.

Wat we allemaal willen als filmmakers, als kunstenaars...

is in onszelf reiken en iets maken wat dan...

Alsof je een muziekdoosje opwindt en laat afspelen voor iemand anders...

en die krijgt er dan hetzelfde gevoel bij als jij had.

Ik ben de stem van Kevin, de vogel uit Up.

We hadden geluid nodig, dus ik deed...

En dat zit in de film.

Het was 1989 en ik liep stage bij Disney Animation.

Ik was zo blij.

Ze zeiden: 'Jij doet de animatie voor EPCOT.'

Ik deed een aantal verkennende eerste scènes voor Buzzy.

Dat was een voorprogramma van Cranium Command.

Hoe heet je, rekruut? - Buzzy, sir.

Kun je een brein besturen, Fuzzy? - Ik heet Buzzy, sir. O, ja.

Alles speelt zich af in de hersenen, in het lichaam van de jongen.

Jaren later, toen ik het idee kreeg voor Inside Out...

...besefte ik dat dat me wel had geïnspireerd.

Ik had het toen nog niet door.

Ik ben Verdriet.

Hallo. Ik ben Plezier.

Dat is Angst.

Dit is Afkeer.

Dat is Woede.

Het eerste personage dat tevoorschijn kwam, was Woede.

Het was een vierkant.

Het is raar om een land te bezoeken...

waarvan ik de taal niet spreek en waar ik nog niemand heb ontmoet.

Toch zullen miljoenen mensen een band voelen met dit personage...

dat ik acht jaar geleden aan de andere kant van de wereld heb getekend.

Films maken en meewerken aan pretparkattracties...

zijn een manier om te zeggen: 'Je bent niet alleen.'

Je bent niet de enige die zich zo voelt. Het verbindt mensen.

Het brengt mensen samen op manieren die m'n stoutste dromen te boven gaan.

Kun je hem laten stoppen?

Eens kijken. - We hebben...

Het is ons gelukt.

Goed. Draai hem de andere kant op.

Hij is glad.

Het voelt alsof we allemaal verbonden zijn en dit verhaal delen.

En ik denk dat Disney daar goed in is.

Ze nemen die vreemde en specifieke verhalen...

en maken ze universeel.

HET AVONTUUR WACHT OP JE

Ik heb het geluk gehad...

om oudere werelden te mogen beheren en te laten evolueren.

Dat is een bijzondere manier om een wereld op te bouwen.

Je houdt vast aan wat er al was, maar probeert het verder te ontwikkelen.

Soms met nieuwe technologie, soms met een update...

SCHRIJVER/REGISSEUR, THE MANDALORIAN AND GROGU

maar je behoudt wat het tot een wereld maakte en wat er eerder gemaakt is.

Disneyland is m'n lievelingspark. Het is geweldig dat Walt er is geweest.

Het is grappig, want mensen zien Disney of Disneyland als nostalgisch...

maar het is moeilijk om te onthouden hoe geavanceerd...

die technologie was toen het aan het publiek werd gepresenteerd.

Ik denk dat die mix van oud en nieuw...

iets oplevert wat relevant is voor ons allemaal.

M'n relatie met Star Wars begon in '77 toen ik de eerste film zag. Ik was tien.

Dat was de juiste leeftijd.

Het is net als met Disneyland.

We vinden het vanzelfsprekend, omdat we ermee zijn opgegroeid.

Het is bijna 50 jaar geleden.

Het is moeilijk uit te leggen hoe belangrijk die film toen was.

Als je Star Wars voor het eerst ziet...

ALGEMEEN EN CREATIEF DIRECTEUR, LUCASFILM

...is er zo'n sterke band omdat je je echt Luke voelt.

Het is zo herkenbaar.

Je voelt je alsof je op een heel kleine plek bent...

en dat er een veel groter, mooier sterrenstelsel is...

en je weet dat je leven je daarnaartoe leidt.

Als kind is dat erg krachtig...

want je weet dat je echt een reis gaat maken.

Toen ik wegging uit Pittsburgh, zei m'n moeder:

'Je vindt je mentoren wel.'

Ik had geen idee dat er mensen als George Lucas tussen zouden zitten.

Dat was een grote schok.

George Lucas was onze Walt Disney.

Hij creëerde alles...

en wij speelden in zijn zandbak en vertelden zijn verhalen.

Wil je de baby vasthouden?

Dat is je oudvader. - Ja, klopt.

Hij lijkt erg op Yoda. Hij zei dingen als: 'Durf groots te zijn.'

Je hebt de duistere kant en de lichte kant.

De een is onbaatzuchtig, de ander is egoïstisch. Die wil je in balans houden.