Bukayo Saka: The Time Is Now

Saka to nasz talizman.

To on nas napędza do przodu.

Nie jest zwykłym człowiekiem.

PRZYSZŁOŚĆ FUTBOLU

Od co najmniej pół dekady jest pierwszorzędnym zawodowcem.

- Playmaker… - Będzie kapitanem…

- …strzelec… - …to był sprytny ruch…

…i Starboy.

Kocham Bukayo Sakę, ale myślę, że forma nieco mu się obniżyła.

W ciągu tej dekady nie miał sukcesów.

- Wyniki są kiepskie. - Nie jest aż tak dobry.

Miał wiele kontuzji.

Nie odpowiedział na Ligię Mistrzów.

Minęło 22 lata od wygranej

i mogą zdobyć tytuł Premier League.

Nie widzę nawet lidera na boisku Arsenalu.

W każdym meczu oczekuje się gola lub asysty.

Jest niesamowity.

Nie możemy go o wiele prosić.

Wszystko spoczywa na nim.

Saka!

Byłem tak blisko chwały, sukcesu i trofeów…

Dla klubu i dla kraju.

Muszę znaleźć ten następny poziom.

Thierry Henry, jeden z najlepszych zawodników w historii.

Osiągnął poziom, o którym wciąż marzę.

Ma wiele wielkich marzeń.

Chłopak myśli, że zmieści pięć żyć w jednym życiu.

NARZECZONA BUKAYO

Ojciec nauczył go

bycia najlepszym w każdej dziedzinie, w której zajmuje przestrzeń.

Więc presja, którą wywiera na siebie

i na świat, i wszystko, co robi.

Nie potrafiłabym udawać, że to rozumiem.

Jest dość wrażliwy.

Henry to rozpoznaje.

LEGENDA

Potrafi się przebić

i rozmawiać z Bukayo jak nikt inny.

Wiele dla mnie znaczy. Jest tu od lat.

Chyba jest tu… Odkąd tu jestem.

Rozumieją się, widzą się.

To jak lustro.

Mogą gadać godzinami.

Za każdym razem to jakieś głębokie doświadczenie.

Dobrze mu to robi.

Znając moje początki…

Wiedząc, czego to wymagało…

„JESTEŚMY ARSENAL”

…moim marzeniem jest mieć dziedzictwo,

zdobywać tytuły,

zapisać się w historii.

Ten moment się nie powtórzy.

BUKAYO ZAWSZE MIAŁ OPARCIE W BLISKICH,

A GDY ZBLIŻA SIĘ DECYDUJĄCY MOMENT JEGO KARIERY,

ZWRACA SIĘ DO OSOBY, KTÓRA WIE, CZEGO TO WYMAGA.

Spójrz na tego gościa.

Na kogo czekasz?

- Na ciebie. - Naprawdę?

Znasz ryż jollof?

Wiesz, skąd jest? Z Senegalu.

Nie rozmawiajmy o tym, stary.

Jest z Senegalu.

- Skąd to wiesz? - To trzeba wiedzieć.

Nie, ale skąd masz taką pewność?

Jollof to słowo z języka wolof. Wolof, tym językiem mówią w Senegalu.

Naprawdę?

- Edukuj… - To trzeba wiedzieć.

- To ten sam ryż, fasola, plantan… - Właśnie.

Tak samo jak karaibskie jedzenie.

To twoja ulubiona? Karaibska kuchnia?

Jeśli chodzi o jedzenie, nic nie jest lepsze

niż kuchnia mojej mamy.

Przywołuje wspomnienia.

- Tak było. - Właśnie.

- No i proszę. - Tak!

Dorastałem z mamą. Mój tata był inny.

Mój tata był raczej uosobieniem dyscypliny, której potrzeba,

aby osiągnąć poziom, którego nie spodziewałem się osiągnąć.

Był surowy.

- Właśnie. - A dla mnie wychwalanie taty

było o wiele trudniejsze niż dla facetów, którzy ze mną gadali.

Mój tata był taki sam, bardzo wymagający.

Naciskał cię każdego dnia.

- Co teraz mówi? - Teraz?

Właśnie.

Jeśli mam mecz i była akcja, w której uznał, że stać mnie na więcej,

mówił mi: „B, bla, bla”. Nie mówi o niczym innym.

- Naprawdę? - „Gdy tam byłeś,

dlaczego go nie oszukałeś, a on się wyślizgnął i strzelił?”

Bo tego nie znosi najbardziej,

gdy strzelam i mnie blokują.

To kolejna wspaniała interwencja Donnarummy!

Narzeka, gdy często mnie kopią. „Jeśli cię kopnie,

to musisz mu przywalić”.

- A ja na to… - To tak nie działa.

- To tak nie działa. - Może kiedyś,

- ale już nie. - To tak nie działa.

Za każdym razem, gdy to się dzieje, myślę o nim.

Zawsze mówiłem: „Chwila”.

Mój tata był trudny.

Ale spójrz, gdzie jesteś teraz.

Grasz dla Francji.

I dla Arsenalu.

Wcześniej było to trudne technicznie.

Musisz zrozumieć, że ludzie proszą cię o więcej rzeczy.

Ale chyba jest na odwrót. Na przykład,

gdy zostałeś najlepszym strzelcem Francji,

Arsenalu, Premier League, myślę, że trudniej jest

to utrzymać, niż to osiągnąć.

Presja, oczekiwania i…

- Jasne. - Może się nie zgadzasz?

Ty też miałeś taką sytuację.

Miałeś oczekiwania, Francję.

To było dziwne,

bo w 1998 roku nie było żadnych oczekiwań.

Kojarzysz, jak dziennikarze i byli zawodnicy tworzą swoje listy?

- Właśnie. - Nie byłem na żadnej.

- Nawet nie brali cię pod uwagę? - Nikt mnie nie oczekiwał.

To było dziwne, bo mijałeś 17.,

mijałeś 18., mijałeś 19., aż minąłeś stadion.

Myślałem, że może chociaż dostanę bilety.

ROK 1998 PUCHAR ŚWIATA

To był twój pierwszy mundial

- i wygrałeś? - Owszem.

To szaleństwo.

To miało wpływ na Francuzów.

- Właśnie. - Widząc, jak ponad milion ludzi…

ŁUK TRIUMFALNY

…idzie na Pola Elizejskie…

- Milion ludzi? - Dużo więcej.

Niektórzy mówili, że ostatni raz Pola Elizejskie

wyglądały tak po wyzwoleniu Paryża.

Nagle moje oczekiwania się spełniły.

Bo nie oczekiwano, że wygramy.

- Rozumiem. - Jeśli wiesz, o czym mówię.

Nagle odłożyłeś trofeum i powiedziałeś: „Wygrajmy znowu”.

Francja zero, Senegal jeden.

A potem: „Wygrajmy znowu”.

Włochy są mistrzami świata.

A potem: „Wygrajmy znowu”.

Ale RPA pokonała dziś Francję…

Więc wygrywasz raz za razem.

Po drodze staje się to normą, normalnością,

że osiągasz poziom otępienia do szczęścia.

Nigdy nie jest dość.

Zawsze chciałem wiedzieć, nigdy wcześniej nie pytałem.

Mogłeś ze mną siedzieć z dwoma pucharami Europy.

Dwa puchary Europy, jeden Świata.

- Dwa finały? Euro? - Tak, dwa finały.

A ty nie masz żadnego.

Nie dowalam ci.

Jak możesz wrócić do turnieju

i pomyśleć, że musicie coś wygrać?

Skąd wziąć świadomość tego, co to znaczy grać

dla Anglii i jaka jest presja ze strony prasy?

Jak to zrobić?

Gdy zakładasz angielską koszulkę, już jest oczekiwanie.

Musisz wygrać, nawet mecz towarzyski.

Nie możesz wygrać 1-0. Inaczej cię zabiją.

Zwłaszcza gdy ludzie mówią o Euro i o tym, co się stało,

gdy strzelałem karnego, to coś zmienia.

Jest ciężko.

Kolejna niesamowita chwila w tym niesamowitym roku.

Jak to jest zostać wybranym do Anglii?

Kiedy wylądowałem, wyłączyłem tryb samolotowy i zobaczyłem SMS-a.

„Z radością potwierdzamy, że zostałeś wybrany do reprezentacji Anglii”.

Patrzyłem na to przez pięć minut w szoku.

Tak się cieszyłem, wiesz?

To zaszczyt, że wybrano mnie do Anglii,

bo marzyłem o tej chwili, więc się cieszę.

Moja rodzina jest szczęśliwa aż nie do opisania.

Gratulacje Bukayo Saka w DRUŻYNIE EURO 2020!

Jeśli młody zawodnik gra w pierwszym składzie…

MENEDŻERKA PR BUKAYO

…ciężko go przygotować, dopóki tego nie przeżyje.

Kiedy poznałam Bukayo, miał prawdopodobnie około 14 lat.

Pracowałam wtedy dla Arsenalu.

Wszyscy byli podekscytowani młodym talentem z akademii.

Był bardzo dociekliwy, życzliwy.

Wydawał się bardzo pewny siebie i śmiały.

Wciąż był bardzo łagodnym, miłym człowiekiem.

Potem dołączył do pierwszej drużyny.

Wspaniały gol nastolatka, Bukayo Saka.

Widać, jak stawał się coraz bardziej znany.

Ludziom trudno to zrozumieć, jeśli tego nie przeżywają.

Chciałam go tylko chronić

przed częściami branży, które są trudne.

Znowu Saka! Starboy wciąż błyszczy!

Przechodząc do Euro,

wiedziałam, że jeśli dobrze zagra,

cały jego świat zmieni się tego lata.

To jest Kane.

To nie tylko gra dla mojego klubu, ale dla całego kraju.

Saka może się udać!

Pierwszy gol międzynarodowy na poziomie seniora dla Bukayo Saka!

Anglia miała szansę wygrać Euro. Jeszcze tego nie wygraliśmy.

I czuję się niemal zobowiązany, aby odwdzięczyć się za całą wiarę,

całe zaufanie, którym mnie obdarzyli.

Saka, próbuje go powstrzymać. Sterling wchodzi.