The first 200 lines.
- ไหวไหม - ค่ะ
อย่างนั้น เก่งมาก
เลิกเจ๊าะแจ๊ะแล้วให้กูทําเองได้มั้ย
หวัดดี ดอนนี่
มาทําอะไรตรงนี้ ไอ้กร๊วก
ขอบคุณที่ถาม
ไรวะ จะพักแล้วเหรอ มาช่วยกันหน่อย
วันนี้สํานักอัยการเขตจะตั้งข้อหาเกรซ
ผมเลยคิดว่าคุณอาจจะอยากถอนฟ้องไรงี้
ผมรู้ว่าคุณคิดยังไง
"จะถอนทําไมวะ อีนั่นผลักกูตกหน้าผา"
ดัดเสียงทําห่าอะไร
เสียงคุณในหัวผมเป็นงั้น
ผมก็บอกฝ่ายอัยการไปว่า มีการทารุณกรรมในครัวเรือน
แล้วผมก็พนันได้ว่าไม่ได้พูดแค่คนเดียวแน่
ถ้าคุณถอนฟ้อง นั่นก็เท่ากับวิน-วิน
ไปตาย
มีความคิดเห็นอื่นอีกมั้ย
ไปตายอีกรอบ
รู้สึกเหมือนคุณยังติดกับความเห็นแรก
ทั้งมึงกับอีเวรนี่ทํากูเสียเวลา
โอเค เข็นไปดีๆ ล่ะ
สวดมนต์ให้เขาป่วยไม่หาย
เห็นด้วย
แต่ก็รู้สึกว่าเป็นความคิดที่ไม่เหมาะสมเลยนะ
เกลียดก็คือเกลียด
เอาเรื่องนะ
คําหยาบมาเป็นชุด
ก็ไม่ได้เขียนถึงส.ส.นะ นี่เขียนถึงคนที่ฆ่าแม่
เขียนเพราะซัมเมอร์แนะนํา
นางเป็นไลฟ์โค้ชใหม่ของนี่
เขาเคยต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะกินแผ่นปรับผ้านุ่มเข้าไปไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่นางคิดว่ากินแล้วจะผ่านด่านเป่าตรวจแอล
มีเหตุผลขึ้นมาเลย
งั้นตอนเขียน เธอรู้สึกยังไงล่ะ
ก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย
แต่ก็ยังมีแต่เรื่องนายนั่นวนอยู่ในหัว
หนูเลยไปบ้านเขา
อะไรนะ
ไม่ได้ไปคุยกับเขาอะไรแบบนั้น ก็แค่... ไม่รู้เหมือนกัน
หลังๆ นี่รู้สึกเหมือนสมองกําลังจะระเบิด
ฉันถึงได้มาช่วยอยู่นี่
ไม่ได้จะบอกว่าทั้งชีวิตนี้ห้ามคุยกับเขา
แต่... ต้องตั้งตัวและตั้งใจ และสุดท้ายผลไม่เคยเป็นอย่างที่เราหวัง
สัญญาสิว่าจะไม่ไปหาผู้ชายคนนี้อีก
ได้ เข้าใจ
ให้ตาย พูดออกมา บอกว่าสัญญา
หนูสัญญาค่า
อย่างกับเห็นภาพหลอนเดจาวู
- อ้าว สวัสดีจ้ะ อลิซ - ไงคะ
ขอบคุณที่วันนี้ยอมมาที่บ้านนะ ขาเขายอกน่ะ
นี่แผ่นประคบร้อนจ้ะ คาวบอย
ขอบคุณ
อย่ามาหอมต่อหน้าเด็กสิ
รับหนูเป็นหลานหน่อย
มาเป็นปู่เป็นย่าให้หนูเถอะนะ
เอาละ อย่าลืมเอายาไปทํางานนะ
ไม่ได้ลืมอยู่แล้ว
ที่จริงก็ลืม
สลัดเป็ดเห็ดสด ฌอน นี่มันอร่อยบินได้
เป็นฉันจะโคตรภูมิใจเลย
- ขอบคุณ แก็บบี้ คําชมมีความหมายมาก - ว้าว
- อะไร อยากได้คําชมงี้ - ใช่
- แต่เธอไม่ได้ทําอาหาร - ไม่ทํา
- เป็นคนขับรถมะ - น่ากลัวเกิน
- เตรียมวัตถุดิบป่ะ - อะไรคือวัตถุดิบ
ดูก็เดาได้ว่างานบริการลูกค้าก็ไม่ได้เรื่อง
ที่จริงไม่ชอบยุ่งกับคน
โอเค วันนี้ผมสลวยสวยเก๋มาก
ขอบใจจ้ะ
- เราทําได้ละ - ทําได้จริง
โอเค จะกินให้เกลี้ยง แล้วไม่จ่ายด้วย
- ขอบคุณที่ให้อาหารนะ พวกเวร - ได้เลย
- บาย - เจอกัน
ซอสมะเขือเทศเปื้อนมือเลยเนี่ย
ผมขอกระดาษเช็ดมือสักแผ่นได้มั้ย
สามเหรียญ
ล้อเล่นน่ะ
- โอเค - พ่อเหรอ
ฌอนเหรอ อ้าว
พี่ฌอน เป็นไง
ว่าไงไอ้น้อง
แปลว่าแกลาออกจากงานที่ทํากับฉัน มาทํางานรถขายอาหารน่ะนะ
ที่จริงเขาเป็นเจ้าของร้าน
ก็ว่าจะบอกพ่ออยู่
แต่อยากรอให้ตั้งตัวได้จริงๆ ก่อน
สองคนกินอะไรหน่อยมั้ย
เอาไว้ทีหลังละกัน เรากินมาแล้ว
กินชีสเบอร์เกอร์สามชั้นไปสามก้อน
อัดเข้าไปได้ไง
นี่มันเยี่ยมมากเลยนะ
พ่อพูดไม่ออกเลย
ว้าว
โอเค เราไปกันก่อนดีกว่า
- พร้อมยัง จี โอเค - พร้อม
- แล้วเจอกันฮะ พ่อ - ได้ รอบหน้าจะมาลองกิน
- บาย พี่ฌอน - แล้วเจอกัน แกรห์ม
ดีจังที่ได้เจอครอบครัว
ยังไม่อยากเชื่อว่านายไม่บอกฉันเรื่องเยิ้บแก๊บบี้
พอจะมีโลกไหนที่นายลืมเรื่องนี้ได้ยัง
ไม่มี
โอเค
- ไง เกรซ - ไง เป็นไงบ้าง
พูดแค่นี้ นี่ชินกับที่คุณสองคน พยายามอวยฮีลใจทุกครั้งที่เจอแล้วนะ
- มานั่นแล้ว! นางงามห้องขัง - ราชินีเรือนจํา!
ส้มซ่าปังปุริเย่
โอเค พอละ
ก็... อัยการเขตน่าจะใกล้ตัดสิน ว่าจะตั้งข้อหาอะไรแล้ว
ถ้าเขาตั้งข้อหาทําร้ายร่างกายสาหัส อาจติดแค่แปดเดือน
แต่ถ้าเป็นพยายามฆ่าโดยไม่ไตร่ตรองไว้ก่อน
อาจติดได้ถึงห้าปี
นี่มองว่าทางไหนก็ไม่ต่างกัน
ไม่ต่างกันเหรอ
แปดเดือนคือให้คนเช่าห้องระยะสั้น หรือลองไว้หน้าม้าเล่นๆ
ดีดนิ้วก็ออกมาละ
แต่ถ้าติดห้าปี... ก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนกัน
ต้องรับก่อน
ผมกับไบรอันช่วยกันติดต่อเพื่อนๆ ของคุณ
หาคนที่ยอมมาให้การเป็นพยานด้านนิสัยใจคอ
คุณต้องตกใจแน่ๆ ว่า มีคนอยากจะช่วยมากขนาดไหน
ใช่
เจนนี่พี่สาวฉันก็บินมาให้การ ฉันไม่ได้ขอให้มาด้วยซ้ํา
โอเค ขอบคุณครับ
เพราะมีประวัติทําร้ายร่างกาย และดอนนี่เคยโดนจับคดีอาญาหลายคดี
เขาคิดว่าฟ้องไปก็ไม่มีทางชนะ
ดังนั้น รัฐจึงตัดสินใจยกฟ้อง
สุดยอดไปเลย!
ทําได้แล้ว ฉันชนะ!
- ที่จริงยังไม่ได้ทําอะไรเลย... - ไม่สนโว้ย นี่ก็นับ
พังชิบเป๋งเลย
ไม่ต้องรับโทษอะไร ทั้งที่ทําลายชีวิตมนุษย์อีกคนเลยเหรอ
ฉันควรต้องโดนลงโทษ
ไม่ใช่เสียหน่อย
ผมเห็นด้วยกับพี่สาวคุณ เกรซ
คืองี้ เรื่องที่คุณควรทําคือ...
โอ๊ย ไม่ต้องมาตอแหลเรื่อง "ยกโทษให้ตัวเอง" อะไรอีก
ผมรู้ว่าคุณคิดว่าผมจะพูดไปทางนั้น
มันก็ใช่ ผมคิดจะพูดไปทางนั้นจริงๆ
ฟังนะ เกรซ
ผมรู้ว่าอาจต้องใช้เวลาสักพัก แต่สุดท้ายคุณจะยกโทษให้ตัวเอง
ไม่ ไม่มีทาง
เพราะทุกครั้งที่หลับตา ฉันยังเห็นภาพของเขาตอนตกลงไปแล้ว
ขาของเขาบิดขึ้นมาพาดคอ อย่างกับเป็นผ้าพันคอ
น่าจะเจ็บ แต่ก็อุ่นสบาย
ช่วยแบบนี้คือไม่ต้อง
เกรซ อยู่ในเมืองนี้ต่อมันไม่ดีต่อใจคุณ
กลับไปแวนคูเวอร์กับเจนนี่เถอะ
ฉันจะทําได้ยังไง ของทั้งหมดยังอยู่บ้านดอนนี่
ไบรอันจะไปเอาของให้
ฉันจะไปเหรอ
นายบอกว่าต้องเอาใบหย่าไปให้เขาเซ็นอยู่แล้ว
จริง แล้วในช่วงเวลาที่เขาเซ็นเอกสาร
มันพอให้ฉัน เก็บของทั้งชีวิตของผู้หญิงคนนึงได้เลยสิ
ถ้านายทําให้ ฉันจะยอมให้นายทิ้ง
เสื้อผ้าฉันที่นายเกลียดได้สามตัว
ตกลง ถอดสเวตเตอร์นั่นออกก่อนเลย
สเวตเตอร์ตัวนี้พ่อยกให้
เพราะพ่อรู้น่ะสิว่ามันหยี๋ยแค่ไหน
- เพราะพ่อตาย - ไม่ใช่ซะหน่อย
เกรซ เราจะช่วยให้คุณผ่านช่วงนี้ไปได้
โอเค
ถอดกางเกงด้วย
ดีค่ะ พอล
- ไง แก็บบี้ - ไง แก็บบี้
ไม่
เลิกนอนด้วยกันแล้ว ตกใจเป็นบ้า
ผมอุตส่าห์วางเดิมพันว่าจะรักชั่วฟ้าดินสลาย
ขอให้มีมารยาทต่อกันตามสมควร
- เอากาแฟหน่อยไหม - ไปบ๊วบไอติมเหอะ ไอ้โง่ตัวใหญ่ไร้สมอง
เขาไม่ยอมทําตามกฎนะ พอล
ไงจ๊ะ หนุ่มแซ่บ
ซื้อยาหน่อยมั้ยคะ
จ่ายโดยเอาตัวเข้าแลกได้มั้ย
ฉันว่าคุณตั้งใจลืมยาแล้วล่ะ
แล้วไหนๆ ก็มาแล้ว ฉันเปลี่ยนโหมดเป็นแพทย์ประสาทวิทยา
แล้วดูให้คุณกินอาหารเหมาะสมด้วยดีกว่า
เข้าโหมดนั้นเลยจ้า แซ่บเว่อร์
นั่นไม่ใช่ไอติมผมนะ นั่นของจิมมี่
ไม่ใช่ครับ
เห็นมะ นิสัย ไม่เคยช่วยใครเลย
ลงถังขยะไป
ต้องไปก่อนละ
พรุ่งนี้ยังจะไปเจอเอลเลียตใช่มั้ย
- ใช่ ผมพร้อมแล้ว - โอเค
เอลเลียตนี่ใครคะ
- สามีเธอ - อ้าว โห
แอบกินกันเหรอเนี่ย
จะไปเยี่ยมหลุมศพเขาหรือ...
ไม่ใช่ จิมมี่ คู่แต่งงานไม่ได้ตายกันหมดโลก
อุ๊ยโหยว นี่สถานการณ์เราสามคนเหรอ
เพราะถ้าไม่ใช่ ยังอยากได้คนที่สาม แบบแซ่บ แบบสูง แบบดําๆ มั้ยคะ
ขอที
เขาความจําเสื่อม
อยู่ในบ้านพักคนชรา
นั่นมันโหดนะ พอล
ผมพร้อมช่วยอยู่ตรงนี้ถ้าคุณต้องการ
ว้าว แปลว่าคิดถึงความรู้สึกคนอื่นเป็นนี่หว่า
- อย่ากัดกัน - ไม่มีปัญหา พอล
แก๊บบี้ทําอีกแล้ว พอล
โตเสียที จิมมี่
No comments yet. Be the first to leave one.