Parks and Recreation

เดี๋ยว ผมลืมเลย!

- ใครกันที่กำลังท้อง - อะไรนะ

ผมเจอชุดตรวจครรภ์ในกระท่อมของคุณ ผมถามผู้หญิงทุกคนที่โน่นแล้ว

และมันไม่ใช่ของพวกเธอ

สวัสดี ที่รัก มาได้ยังไง

นี่ เราคุยกันได้มั้ย ส่วนตัวก็ดี

- คุณกับผมเหรอ - เธอพูดถึงผมต่างหาก พ่อหนุ่ม

เราขออยู่ส่วนตัว

ตกลงว่าฉันท้อง

- ผมเข้าใจล่ะ - ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงท้อง เราระวังจะตาย

ผมเคยเตือนคุณแล้ว

วิธีคุมกำเนิดทั่วไป มักใช้กับคนบ้านสวอนสันไม่ได้ผล

ตอนนี้ฉันคิดอะไรเป็นล้านอย่าง

แต่ฉันอยากรู้สิ่งที่คุณคิดตอนนี้

โอเค นี่คือสิ่งที่ผมคิด

ผมตั้งใจจะรอจนวันครบรอบของเรา ว่าจะพาคุณไปที่โรแมนติก อาจจะพายเรือแคนู

น่าจะพายเรือแคนูแน่

ที่จริงผมสร้างเรือแคนูลำหนึ่งเพื่อการนี้

แต่เนื่องจากข่าวนี้

และเนื่องจากความรู้สึกที่มากมายของผมต่อคุณ

เวลานี้ก็คงไม่ต่างกับตอนอื่น

รอน สวอนสัน

ไดแอน ลูอิส...

คุณจะแต่งงานกับผมมั้ย

ค่ะ

- ด้วยเงื่อนไขหนึ่งข้อ - ได้ทุกอย่าง ที่รัก

ขออะไรในโลกกับผมก็ได้ แล้วผมจะสรรหาให้

- ยกเว้นงานแต่งนอกสถานที่ - ตรงกันข้าม เราต่างเคยแต่งงานแล้ว

ฉันไม่อยากได้อะไรใหญ่โตหรูหรา

ที่จริงยิ่งเล็กยิ่งดี ฉันคาดว่าคุณคงรับได้

อำผมใช่มั้ย

ส่วนตัวผมเองแล้ว เราขึ้นไปแต่งบนชั้นสี่เลยยังได้

- อ้าว สวัสดี - ไง เลสลี่ ทำไมแต่งตัวแบบนี้

เราเพิ่งกลับจากทำความสะอาดแม่น้ำพอว์นี

ฉันรักการเอาลูกกลิ้งปาดขี้โคลน ออกจากอุโมงค์ใต้ทางหลวงสุดๆ

- พวกคุณจะไปไหนกัน - ชั้นสี่ ไปแต่งงาน

ได้เลย เดี๋ยวเจอกัน

ว่าไงนะ เดี๋ยว...

เดี๋ยวๆ อะไรกัน...

คุณตายแล้วหรือไง คุณทำอย่างกับตกนรก

ฉันแค่เกิดความคิดและความรู้สึกเยอะมาก จนตอนนี้ฉันเป็นอัมพาต

พวกคุณสาวๆ จะมากันมั้ย

- ฉันเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวได้มั้ย - ได้สิ ไปกัน

รอนกำลังจะแต่งงานและฉันรักเขา

ฉันแคร์เขา นี่คือวันที่ดีที่สุด และฉันไม่มีเวลาเล่าเรื่องนี้!

เดี๋ยว!

ถ้าพวกคุณชะลองานได้ ฉันจะได้เตรียมลูกโป่งกับเค้กดอกไม้

หรือว่าปราสาทยาง...

เอเทล บีเวอร์ส เราจะรบกวนจดทะเบียนสมรส ขอบคุณ

วันแต่งงานคือวันไหน

- วันนี้ - มันอาจจะแปลกไปหน่อย

- แต่ว่าเรา... - ฉันไม่สน

เลสลี่ โน้ป คุณเป็นเพื่อนเจ้าสาว ที่ออกเรือนแล้วให้ฉันนะ

ไดแอน คุณไม่รู้หรอกว่า มันมีความหมายต่อฉันแค่ไหน

เธอเข้าใจ ไปกันได้

นี่มันฝันร้ายตอนตื่น...

แบบมีแต่เรื่องดี ฉันต้องเอาดอกไม้

คุณถือช่อปากกาไฮไลต์หลากสีนี่ไว้นะ

ข้าว ฉันต้องหาข้าว ฉันต้องเอาข้าวโปรย

ทำไมไม่มีข้าวในตึกเทศบาลนี่เลยนะ

ฉันเจอนายทะเบียนแล้ว นี่คือคู่แต่งงาน

- นี่คือคาร์ล - สวัสดี คาร์ล

ผมกับคู่หมั้นอยากแต่งงานกันตอนนี้ตรงนี้เลย

ผมเคยทำพิธีแต่งงานด่วนให้คุณมาก่อนนี่

นั่นย่อมเป็นไปได้ แต่รายนี้อยู่ทนแน่

ฉันขอชื่อเต็มสำหรับทะเบียน

- โรนัลด์ ยูลิสซิส สวอนสัน - ไดแอน แทมมี่ ลูอิส

- แทมมี่เหรอ คุณชื่อกลางว่า... - ล้อเล่น อลิซาเบธต่างหาก

- เริ่มเลย คาร์ล - นี่ๆ

นี่ อย่ารีบมากนะ คาร์ล โอเคมั้ย

อย่าไปฟังเธอ คาร์ล ทำพิธีให้สั้นที่สุด

ผมทนยังไม่แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ไม่ไหว

รอน สวอนสัน คุณจะรับไดแอนเป็นภรรยาหรือไม่

อุ๊ย มันเริ่มแล้ว! โอ้โฮ เริ่มพิธีแล้ว!

- ผมรับแน่นอน - พระเจ้า!

- ส่วนคุณ ไดแอน จะรับ... - รับ!

- ฉันรับค่ะ - เธอบอกว่ารับ!

- โอเค - เดี๋ยว

- ด้วยอำนาจที่ผมได้... - ก่อนที่คุณ...

คาร์ล แค่แป๊บเดียว ฉันอยากกล่าวอะไรสั้นๆ ขออนุญาตเถอะ

คุณมีเวลาสิบวินาที

มองแวบแรก อาจดูว่ารอน สวอนสัน กับฉันไม่มีอะไรเหมือนกัน

แต่พจนานุกรมเว็บสเตอร์ นิยามคำว่า "เพื่อน..."

- หมดเวลา - มัน...

ขอบคุณ เลสลี่ ผมดูออกว่าคุณจะพูดแบบนั้น

และมันคงจะจับใจมาก

บัดนี้ผมขอประกาศให้คุณเป็นสามีและภรรยา

ไชโย!

ไชโย!

ทำดีมาก ทุกคน

งานฉลองจะจัดขึ้น ในบ้านของเราทีละหลังโดยลำพัง

คิดว่านี่คือข้าวนะ!

พิธีสวยงามมาก

พวกคนที่อยากไล่ฉันออกจากออฟฟิศ คอยราวีฉันอย่างหนักมาหลายอาทิตย์

เพิกถอนโน้ป! เพิกถอนโน้ป!

ทำให้กัญชาถูกกฎหมาย!

สัปดาห์ก่อน ฉันได้เป็นคำเฉลย ในปริศนาอักษรไขว้วารสารพอว์นี

คำใบ้คือ "ใครเลวสุด" แต่รู้อะไรมั้ย

เรากำลังตอบโต้

ฉันแบ่งขั้นตอนการตั้งรับของฉัน ออกเป็น 40 ระยะ

ขณะนี้เราอยู่ในระยะที่ 26 "ไม่มีปัญหาข้อไหนเล็กน้อยเกิน"

ทุกคนนำทุกปัญหามาพูดกับฉันได้ทุกเมื่อ ไม่ว่าเรื่องเล็กหยุมหยิมแค่ไหน

และฉันจะแก้มันให้ด้วยตัวเอง และจะบอกให้

บางส่วนของข้อร้องเรียนพวกนี้ เป็นเรื่องเล็กและหยุมหยิมสุดๆ

เอาล่ะ เกรเทล วันนี้มีอะไรให้ฉันช่วย

มีตัวทากเยอะมากบนทางเดินหน้าบ้านของฉัน

ฉันอยากให้จับทิ้งแต่ไม่ฆ่ามัน ฉันรักสัตว์

แต่ต้องกำจัดมัน มันน่าขยะแขยง

แต่ต้องให้พวกมันมีความสุขนะ แต่อย่ามีความสุขเกินไป

เราจะทำเดี๋ยวนี้ เพราะไม่มีปัญหาเรื่องไหนที่เล็กเกินไป

แล้วไงต่อ

ยังมีคนอีก 30 คน ที่อยากเข้ามาร้องเรียนตัวต่อตัวกับฉันในออฟฟิศ

เลสลี่ โน้ป! แอน เพอร์กินส์ การต่อสู้เรื่องเพิกถอนถึงไหนแล้ว

การทำแต้มแบบตัวต่อตัวนี้ชักจะทำให้ฉันล้า

ผู้หญิงฉลาดคนหนึ่งเคยบอกฉันไว้

"แอน ยายทึ่มจอมซื่อแต่เหลี่ยมจัดผู้มีผมสีน้ำตาล

ระยะ 26 นี่แหละคือแผนเด็ดของฉัน"

ความจำดีนี่ ยายทึ่ม งั้นลุยต่อ

ฉันต้องหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องตัวทาก

มีคนเจอปัญหาทากแพร่พันธุ์เหรอ

ให้ตาย ชีวิตแต่ละคนช่างน่าสนใจ มีแต่ปัญหาที่ไม่คาดคิด

ชีวิตช่างทรงคุณค่าและทุกๆ วันก็คือปาฏิหาริย์

โอเค

ตาเพี้ยน

เรื่องของฉันกำลังคริสกำลังไปได้ดีมาก

เราใช้เวลาด้วยกันทุกวันและเราก็สนุกกันมาก

แล้วดูนี่นะ

อ้อ เปล่า ไม่ได้มีแหวน เราเพิ่งไปทำเล็บมาด้วยกัน

โทษที ทำให้เข้าใจผิด

- อ้อ คุณฮาเวอร์ฟอร์ด กลับมาแล้วสินะ - เรื่องอะไรกันเนี่ย พวก

- ที่นี่เหมือนร้านผมเปี๊ยบ! - ผมรู้

ลูกค้าของผมเป็นนักธุรกิจที่มุ่งมั่น เวลาเขาเลียนแบบใคร เขาทำให้สุดทาง

คืองี้ คุณคือไฮดร็อกซ์ คุณฮาเวอร์ฟอร์ด

เราคือโอรีโอ

ลูกค้านิรนามแสนลึกลับคนนี้ดูเป็นคนจริงจังมากนะ

ผมประหลาดใจที่เขาสามารถ สั่งสินค้าปริมาณมหาศาลมาส่งได้เร็ว

เขาจะต้องเป็นนักขนส่งระดับพระกาฬ

ลูกค้าของผมไม่ใช่เจสัน สเตแทม ถ้าคุณกำลังคิดอย่างนั้น

ครับ ผมคาดว่ายอดขาย จะพุ่งเป็นคนคลั่งในไม่ช้าสินะ

นั่นคงจะเป็นชื่อหนังที่เขาแสดง ลูกค้าผมไม่ใช่เจสัน สเตแทม

นักลงทุนรายใหญ่ที่ลึกลับ ได้มาเปิดร้านปะทะอยู่ฝั่งตรงข้าม

กับร้านเรนต์-อะ-สแว็ก เพื่อพยายามทำให้ร้านผมเจ๊ง

แต่ผมไม่ห่วงนะ ผมเทหัวใจและจิตวิญญาณให้ร้านของผม

ผมมั่นใจว่าเขาคงแค่อยากหาที่เก็บ ถ้วยรางวัลแชมป์เอ็นบีเอของเขา

- เขาไม่ใช่เลอบรอน เจมส์ - โธ่

ฉันไม่อยากพูดแบบนี้เลย พวกเรา

แต่ฉันว่า "ไม่มีปัญหาข้อไหนเล็กเกิน" ใช้ไม่ได้ผลแล้วล่ะ

ไม่เห็นมีสื่อทำข่าว ผลโพลของฉันไม่เปลี่ยนแปลง

ผมเห็นด้วย เราต้องทำสิ่งที่มหึมาและฉวยความสนใจคน

สิ่งที่จะดึงหูคนฟัง สิ่งที่จะตะโกนใส่พวกเขาผ่านโทรโข่ง

- และซัดพวกเขาเปรี้ยงเหมือนสายฟ้า - ขายขนมการกุศล ไม่สิ มันไม่ใหญ่พอ

ป้ายสีสดใส ไม่สิ ฉันหลงประเด็นแล้ว

- ได้การล่ะ! - อะไรเหรอ

เปล่า ฉันแค่ตบถูกแมลงวัน

ฉันคิดออกอย่างหนึ่ง จำระยะที่ 13 ได้มั้ย "คิดนอกกรอบ"

- จำได้สิ มันเป็นระยะที่ดีมาก - ติดท็อปห้าของระยะ

ฉันก็เลยคิดนอกกรอบ และเสนอชื่อคุณไปรับรางวัลนี้

มันชื่อว่า "พันธมิตรสตรีนักปกครองนานาชาติ"

และคุณก็ชนะ

มีผู้ชนะห้าคนและคุณจะได้ถ้วยรางวัลใหญ่

พระเจ้า มันเป็นความจริง ผมนึกว่าคุณโกหก

ขอบคุณ แต่ใช่ มันเป็นความจริง

แอน ริชาร์ดเคยได้มันครั้งหนึ่ง แล้วฉันว่าเจเน็ต นาโพลิทาโนก็เคยได้ด้วย

เจเน็ต นาโพลิทาโนเชียวเหรอ พระเจ้า

มันช่างสุดยอดและสมบูรณ์แบบ

นี่แหละคือข่าวเด็ดข่าวดัง ที่ผู้ลงคะแนนต้องให้ความสนใจ

พิธีจะจัดเมื่อไหร่

- เดือนหน้า ที่ลอนดอน - ลอนดอนเหรอ

- ลอนดอนเหรอ - เราจะไปลอนดอนเหรอ

เราจะไปลอนดอนกัน ทุกคน!

ไม่อยากเชื่อว่าเรามาถึงฮอกวอตส์!

ไม่ใช่ นั่นพระราชวังบัคกิงแฮม

ฮอกวอตส์เป็นเรื่องแต่ง คุณรู้หรือเปล่า

สำหรับผม คุณจำเป็นต้องรู้นะ

เอาล่ะ ทุกคน วันนี้เราจะเดินเที่ยวกัน

แอนดี้กับเบ็นจะไปเข้าประชุม จากนั้นเรากลับไปกินมื้อเที่ยงที่โรงแรม

ส่วนฉันจะใช้เวลาวันนี้ ศึกษาประวัติศาสตร์ของลอนดอน

ประวัติศาสตร์เริ่มต้น เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1776

ทุกสิ่งที่เกิดก่อนนั้นคือความผิดพลาด

ไดแอนเสนอให้เรา "ติดมาลอนดอนด้วย" เพื่อฮันนีมูน

ผมตกลง เพราะผมมีความรักให้เธอ มากกว่าความเกลียดยุโรป

แล้วเธอก็เกิดอาการอาเจียนช่วงเช้า

จนไม่สบายหมดสภาพและตัดสินใจจะอยู่บ้าน

แต่เธอก็ยืนกรานให้ผมมาเที่ยว และถ่ายรูปไปฝากเธอ

เรื่องทั้งหมดนี้คงไม่เกิด ถ้าเราไปฮันนีมูนตามแผนของผม

กินสเต๊กมื้อเย็น ดื่มวิสกี้ลากาวูลิน

และร่วมรักอย่างดุดันสองชั่วโมง

และเราทั้งคู่ก็หลับตอนสองทุ่มครึ่ง

นี่ เลสลี่ เราจะไปประชุมแล้ว คุณอยู่ได้นะ

ได้ ฉันรู้ว่ามันแปลก แต่ฉันรู้สึกแย่ที่จากพอว์นีมา

มันเหมือนทิ้งลูกไว้ที่บ้านโดยไม่มีพี่เลี้ยง

เลสลี่ คุณอยู่ที่ลอนดอน คุณอยู่ไกลบ้านตั้ง 4,000 ไมล์

- พยายามสนุกกับมันนะ - คุณพูดถูกเหมือนเคย

ขอให้โชคดี

"เรนต์อะสแว็ก"

อ้าว ว่าไง...

หัวหน้า ฉันอยากกลับบ้านก่อน

อ้อ เดี๋ยวก่อน ช้าก่อน ไม่ดีกว่า

ฉันอยากลาออกและไม่กลับมาอีก

โอเคนะ บาย