Wonder Woman: Bloodlines

"ห้าปีก่อน"

"นี่กัปตันเทรเวอร์ พิกัดห้าศูนย์เก้า"

"เราพบยูเอฟโอหลายลำ กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว"

อะไรเนี่ย

"ผู้หมวด เห็นอย่างที่ผมเห็นไหม"

"รับทราบ"

"ท่านครับ มันประชิดมาแล้ว"

"พวกมันอยู่ด้านบน..."

- ผมตายแล้วเหรอ - ยังหรอก

ที่นี่เหมือนสวรรค์เลย ส่วนคุณก็คือ...

นางฟ้า

เจ้ายังมึนหัวจากอาการบาดเจ็บอยู่ ข้าชื่อไดอาน่า

ไดอาน่า โอ๊ย

ใจเย็น เจ้าไม่เป็นอะไรหรอก

เจ้าจะปลอดภัย ที่เทอมิสกีร่า

- ที่ไหนนะ - เทอมิสกีร่า บ้านชาวแอมะซอน

สวรรค์ที่พระเจ้า ทรงสรรค์สร้างขึ้น

"ซ่อนตัวจากสายตาโลกมนุษย์ อยู่หลายศตวรรษ"

"ปกครองโดยแม่ของข้า ราชินีฮิปโปลีต้า"

แปลว่า คุณเป็นเจ้าหญิงใช่ไหม

ก็ทำนองนั้น

เจ้าหญิงช่วยผมเหรอ

มีปัญหาอะไรหรือเปล่า

เปล่า ผมชอบดราม่าอยู่แล้ว

งั้นเราก็เหมือนกัน

นั่นไง หายดีแล้ว

ว้าว มันคืออะไร

ลำแสงฟื้นฟูร่างสีม่วง

ใช่ แล้วมันเรียกว่าอะไรล่ะ

ลำแสงฟื้นฟูร่างสีม่วง

จริงเหรอ ก็ได้

ขอบคุณที่ช่วยผมนะ เจ้าหญิง แต่ผมต้องรีบไปจากที่นี่

ปีศาจต่างดาวกำลังรุกรานโลก

ข้าเห็นการต่อสู้แล้ว

เจ้ายังคงต่อสู้ แม้ไม่มีโอกาสชนะ

ใช่ นั่นงานผม

ฟังนะ ไม่มีใคร รู้เรื่องปีศาจพวกนี้

ผมต้องไปเตือนทุกคน

เจ้าต้องเข้าใจนะ กัปตันเทรเวอร์

เจ้าเป็นคนแรก คนนอกคนแรก

ที่เข้ามาถึงเทอมิสกีร่า

เราต้องคุมตัวเจ้า เอาไว้ก่อน

จนกว่าท่านแม่กับสภา จะตัดสินชะตาของเจ้า

คุมตัวเหรอ คุณจะขังผมเหรอ

ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย

ไม่ได้นะ ผมต้องกลับไป ผมต้องไปเตือนทุกคน

ปีศาจพวกนั้นอาจจะ รุกรานโลกอยู่ก็ได้

ไดอาน่า ต้องมีใครทำอะไรสักอย่าง

เคยคิดจะเปิดรีสอร์ตบ้างไหม

เพราะผมมีเพื่อนชื่อเอ็ตต้า ที่ยอมจ่ายไม่อั้น

ให้เกาะที่มีแต่ สาวสวยหุ่นดีแบบนี้

ข้าว่าท่านแม่คงไม่ค่อย ชอบรับแขกสักเท่าไร

องค์หญิง มีธุระใดเพคะ

น่าเสียที่เป็นสิ่งนี้

ยกโทษให้ข้าด้วย

คงตัดสินใจได้แล้วใช่ไหม

ผลคงไม่ดีแน่ ๆ

เทรเวอร์แห่งโลกมนุษย์ ข้ามารับเจ้ากลับบ้าน

ขอบคุณนะ นางฟ้า แต่เรา ควรไปทางนั้นไม่ใช่เหรอ

ไม่หรอก ถ้าเราจะหนี

งั้นก็ตามนั้น

พอเราไปถึงเรือ

ข้าจะพาเจ้าข้ามพรมแดน กลับไปหาคนของเจ้า

ไดอาน่า

แม่คุณต้องไม่พอใจแน่ ๆ

บอกทางไปเรือให้ผมก็พอ แล้วผมจะไปต่อเอง

ข้าเห็นปีศาจ ที่ฆ่าเพื่อนของเจ้า

และทำลายยานของเจ้า

เจ้าต้องการข้า

พระเจ้าพยากรณ์ไว้แล้ว

เมื่อแชมเปี้ยนจาก เทอมิสกีร่าถูกเรียกตัว

ไปปกป้องโลกมนุษย์ จากภัยลึกลับ

แม่ข้าสอนไว้ว่าชาวแอมะซอน ต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง

ไม่ว่าต้องแลกด้วยสิ่งใด และข้าก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้น

ไดอาน่า

อธิบายมา

อย่าพยายามห้ามข้าเลย ท่านแม่

ข้าคือราชินีของเจ้า

เจ้าต้องนำชุดเกราะ ศักดิ์สิทธิ์ไปคืน

ยังสถานที่ที่เหมาะสม

เจ้าต้องพานักโทษ กลับไปเข้าห้องขัง

แล้วเจ้าจะขอบคุณ ที่ข้าเมตตา

และเราจะไม่ คุยเรื่องนี้กันอีก

เขาชื่อสตีเว่น

ข้ารับปากจะพาเขา ไปส่งให้คนของเขา

และข้าตั้งใจจะไปกับเขา

ถ้าเจ้าคิดขโมยของ จากชาวแอมะซอน

ก็ต้องผ่านผู้พิทักษ์ไปก่อน

เจ้าต้องการเช่นนั้นเหรอ

ไม่ แต่ท่านสอนข้ามา

งั้นก็ตามนั้น

การมาของเขาคือสัญญาณ

โลกมนุษย์ต้องการ ความช่วยเหลือจากเรา

โลกมนุษย์เกินเยียวยาแล้ว

ท่านตัดสินเช่นนั้นไม่ได้

ถ้าเจ้าไป เจ้าจะ ไม่มีวันได้เป็นราชินี

เจ้าจะไม่ได้กลับมา เหยียบเกาะนี้อีก

เจ้ายินดีสละตัวตน ทุกอย่างของเจ้า

เพียงเพื่อจะช่วยพวกเขาเหรอ

ถามข้าอีกครั้งสิ ท่านแม่

แปลกมากที่เจ้าเป็น ลูกสาวของข้าเอง

แต่ข้ากลับเหมือน ไม่รู้จักเจ้าอีกต่อไป

พรมแดนเทอมิสกีร่า

พอข้ามไป เราจะไม่ได้กลับมาอีก

เหลือเพียงข้าลำพัง

ไม่ ไดอาน่า ไม่หรอก เราจะสู้ไปด้วยกัน

โอเคไหม

"วอชิงตัน ดี.ซี."

เอ็ตต้า แคนดี้

แน่ใจนะว่าหมอคาปาเทลิส จะโอเคเรื่องนี้

ไดอาน่า จูเลีย คาปาเทลิส เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมโบราณ

ส่วนเธอคือวัฒนธรรมโบราณ ที่สวมรองเท้าเก๋ ๆ อยู่

ให้เธอมาพักที่บ้านเนี่ย

ฉันว่าเราคงต้องมาขูดเธอ ออกจากพื้นมากกว่า

แปลว่าดีน่ะ

เราถึงมากันนี่ไง

พวกเขาต้องชอบคุณ ได คุณสบายใจได้

โอเค ดูดฝุ่นเรียบร้อย เก็บกวาดห้องครัว

ขัดห้องน้ำ สองรอบแล้ว ไม่เห็นได้ยินเสียงกวาดเลย

ถ้าหนูกวาดต่อ มีหวังได้แขนหักแน่

เขาคงไม่เลียพื้นหรอกน่า

วาเนสซ่า คาปาเทลิส เจ้าหญิงตัวจริงกำลังมา

ห้ามทำตัวเหยาะแหยะ ห้ามเปิดปากเคี้ยว

ถ้าแขนลูกจะหัก ก็ให้มันหักไปเลย

โอ๊ย พระเจ้า ฉันได้ดูวันหมดอายุ

ของดอกไม้หอมหรือยังเนี่ย

เจ้าหญิง

ใช่ เรียกฉันวาเนสซ่าก็ได้ ไม่ใช่สิ ไดอาน่า

เธอต่างหากวาเนสซ่า ใช่ไหม

ทำความสะอาดบ้านอยู่เหรอ มา เดี๋ยวฉันช่วย

- คุณไม่ต้อง... - วาเนสซ่า เสียงกริ่งเหรอ

ห้ามเหยาะแหยะ

เจ้าหญิงไดอาน่า ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา

ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน ดร.คาปาเทลิส เธอก็ด้วย

ฉันพาคุณไปดูบ้านดีกว่า

ฉันจัดห้องใหม่เรียบร้อย

ห้องคุณจะได้รับแดดตอนเช้า

ฉันตื่นเต้นจัง

ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง แม่ฉันก็เข้มงวดเหมือนกัน

ฉันมีอะไรสอนคุณเยอะแยะเลย

แล้วก็ต้องเรียนรู้ จากคุณอีกเยอะด้วย

ชอบดอกไม้หอมไหม

ให้ฉันนั่งด้วยได้หรือเปล่า

ได้สิ แน่อยู่แล้ว

ห้องนอนเธอเหมือนห้องฉัน

ตอนอยู่วังที่เทอมิสกีร่าเลย

แค่เล็กกว่านิดหน่อย แล้วก็ไม่มีสนมหน้าห้อง

ขอโทษนะที่เมื่อวาน ฉันทำเธอเดือดร้อน

ไม่เป็นไร ก็คุณเป็นคนสำคัญของแม่

ประวัติศาสตร์มีชีวิต อะไรประมาณนั้น

คิดถึงบ้างไหม บ้านคุณน่ะ

นิดหน่อย แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อทำให้โลกของเธอดีขึ้น

แล้วพอแม่เธอสอนให้ ฉันรู้จักวัฒนธรรม

ฉันก็จะเริ่มลงมือ

คุณตัดสินใจเองได้เลยเหรอ

ว่าจะทำให้ทั้งโลกดีขึ้น

ทุกคนต้องตัดสินใจ

ว่าอยากทำอะไรกับชีวิต

ฉันอาจจะทำไม่สำเร็จ แต่ฉันก็เลือกที่จะลองทำ

ทุกคนไม่จำเป็นต้อง เลือกเหมือนกันหรอกนะ

แล้วเธอล่ะ วาเนสซ่า เธอจะอุทิศชีวิตให้กับอะไร

ไม่รู้สิ ฆ่าแวมไพร์วัยรุ่นมั้ง

ไม่ต้องห่วง แวมไพร์ไม่มีจริงหรอก

ฉันไม่ห่วงหรอก แต่พวกมันมีจริงนะ

ไม่สำคัญหรอก ว่าฉันต้องการอะไร

แม่ฉันเป็นนักโบราณคดี คุณตาก็เป็นนักโบราณคดี

แล้วถ้าเธอเลือกได้ล่ะ

ไม่รู้สิ

ฉันชอบเรียนศิลปะการต่อสู้ ฉันชอบคณิตศาสตร์

ฉันเคยเล่นกลอง จนเพื่อนบ้านร้องเรียน

ฉันคงอยากเป็นอย่างอื่นมั้ง

อะไรก็ได้

เคยบอกแม่หรือยัง

บอกอะไร

บอกว่าจู่ ๆ แม่ก็อนุญาตให้ ใส่รองเท้าขึ้นเตียงได้เหรอ

ไม่เป็นไร ไดอาน่า คุณเป็นแขกนะ

มาเถอะ วาเนสซ่า ได้เวลาจัดโต๊ะแล้ว

"แล้วมันจะดีขึ้น ไดอาน่า"

- นั่งกันอยู่หรือเปล่า - ใช่สิ

ค่ะ เรานั่งอยู่

โชว์พวกเขาเลย ได เขาตื่นเต้นมาก

คิดว่าไงบ้าง

- มัน... - น่าอายสุด ๆ

- วาเนสซ่า - จริงนี่แม่

เขาจะเป็นซูเปอร์ฮีโร่เหรอ ขับรถยังไม่เป็นด้วยซ้ำ

ไดอาน่า เกิดอะไรขึ้น

คุณอยากเป็นเหมือนเจ้าบ้า ที่ก็อธแฮมเหรอ

ฉันมาก็เพราะเรื่องนี้ เพื่อปกป้องโลกมนุษย์

คนเราเป็นฮีโร่ได้หลายทางนะ

นายจ้างฉัน ดร.เคล ประดิษฐ์ของที่...

เราไม่ได้มาขอ อนุญาตคุณนะ จูเลีย

ไดอาน่าเริ่มรับภารกิจแล้ว

เขาเพิ่งไปเจอประธานาธิบดีมา

นักข่าวตั้งชื่อให้เขาแล้วด้วย

จูเลีย ฉันมั่นใจว่า ฉันคงช่วยคุณได้เยอะ

แต่นี่คือทางที่ฉันเลือก

- งั้นคุณก็ควรเลือกทางนั้น - อะไรนะ

ขอบคุณนะ พี่น้อง ฉันจะทำให้พวกคุณภูมิใจ

ช่างเถอะ

แล้วคุณได้ชื่อว่าอะไรเหรอ