The Narcissist's Playbook

Veel mensen…

houden niet van het idee

dat monsters echt bestaan.

Monsters bestaan alleen in verhalen, toch?

De boeman aan je bed,

het wezen in het donker dat stoute kinderen komt halen,

als ze niet op tijd gaan slapen.

Je verzint ze voor een spannend verhaal bij het kampvuur,

maar echt bestaan doen ze niet.

Weerwolven, vampiers en al dat soort wezens.

Maar monsters bestaan wel. In mensengedaante.

Dat zijn wij…

Mijn naam is Sam Vaknin.

In 1995 zette ik de eerste website op

over narcisme, pathologisch narcisme.

Ik richtte de eerste zes slachtoffersteungroepen op

voor narcistisch misbruik. Die term

bedacht ik in 1995.

Ik publiceerde studies en doceer aan universiteiten.

Ik schreef en publiceerde het boek Malignant Self-love:

Narcissism Revisited.

Het is inmiddels aan de tiende druk toe.

In die zin ben ik de grootvader van dit alles.

Ironisch: ik ben zelf een narcist

en leef elke dag met mijn stoornis.

Een allesdoordringende kanker van de ziel, zo u wilt.

Er was een fase waarin ik een maligne narcist was,

de verouderde naam voor wat nu een psychopathische narcist heet.

Ik was rijk, met een privéjet.

Ik was jong en ijdel.

Ik kocht een bank

en joeg de aandelenkoers op.

Dat is natuurlijk strafbaar.

Dus ging ik de cel in.

Na mijn vrijlating besloot ik te proberen te veranderen.

Ik richtte me op het voorlichten van

slachtoffers van narcistisch misbruik.

Maar feitelijk trad ik op als genezer.

Ik heb het gevoel dat ik iets bereik.

Dat ik verschil maak.

Had ik de goede kunnen zijn

als ik niet slecht was?

Ik denk het niet.

Volgens mij oefende de slechterik om de goede te worden.

Misschien is dit de moraal.

Een les.

In de wereld van nu

worden narcisme en narcistische persoonlijkheid

aangemoedigd.

Ze worden beloond.

De boodschap, vooral aan jongeren:

als je een narcist bent,

kom je aan de top.

Je wordt rijk,

beroemd en machtig.

Dat helpt je aan dates.

Het helpt je verkozen.

Het zorgt dat mensen je meteen aardig vinden.

Narcistische mensen verdienen meer.

Ze belanden vaker in leidinggevende functies.

Ze krijgen ook vaker

de partner die ze willen.

Ze winnen dus als het ware.

Narcisme dringt overal door.

Wereldleiders, bedrijfsleiders,

beroemdheden, zorgprofessionals,

therapeuten. Elke sector.

Politiek, showbusiness,

massamedia, het gezin,

de gemeenschap, de kerk,

enzovoort.

Het is overal.

Mijn naam is Isla Traquair.

Ik ben sinds mijn zestiende journalist,

met misdaad als vak.

Hallo en welkom. Ik ben Isla Traquair.

De politie zegt de zoektocht nog niet af te schalen.

Mijn podcast is nummer één.

Ik ben bekend als truecrimejournalist.

Ik werkte wereldwijd,

en heel wat moordenaars geconfronteerd.

Meneer Hardison, antwoord.

Hebt u uw ex-vriend vermoord, Paige?

Ik ben in mijn leven

meer narcisten dan gemiddeld tegengekomen.

Maar de zaak die ik nu onderzoek

is vreemder. Niet echt een moordenaar.

Ze leven nog,

maar ze zijn volledig verwoest.

Hij mishandelt ze psychisch en lichamelijk.

Volgens mij is hij het gevaarlijkste soort narcist.

Ik moet proberen deze man

nog meer vrouwen te schaden.

Ik weet niet hoe hij zal reageren

en of hij het beseft.

Houdt hij de schijn op?

Of stort hij in en haalt hij uit?

Ik weet het niet.

Narcisme is een persoonlijkheidsstijl

die gekenmerkt wordt door een voortdurend gebrek aan empathie,

bijzondere rechten, grootheidswaan en arrogantie.

Zo'n opgeblazen ego,

zelfingenomenheid,

recht op alles.

Ik ben beter dan jij. Ik sta boven je.

Ze hebben extreem veel bewondering nodig

en willen liefde en aanbidding.

Ze hebben de neiging in woede uit te barsten.

Respect en mededogen spelen geen rol,

noch langdurige standvastigheid.

Het is meestal maar een bevlieging

voor het eigen plezier van de narcist

of diens kortetermijnbelang.

Kort gezegd: zo iemand is een klootzak.

Hallo, mijn naam is H.G. Tudor.

Diagnose: narcistische psychopaat.

Ik werk onder een pseudoniem:

H.G. Tudor. Zo voorkom ik complicaties

in mijn privé- en beroepsleven.

Daardoor kan ik ongehinderd opereren

en mensen alles vertellen over het wereldbeeld van mij en mijn soort,

en al het gedrag verklaren,

zodat ze het beter kunnen begrijpen.

Waarom verraad ik onze geheimen?

Heel eenvoudig: zo kan ik mensen beheersen.

Het levert me brandstof en hoort bij mijn nalatenschap.

Het schaadt me niet. Veel mensen vragen:

‘H.G., waarom geef je al die informatie prijs?

Maakt dat slachtoffers vinden niet moeilijker?’

Antwoord: nee. Ik ben erg goed in wat ik doe.

Als kind werd ik lichamelijk, emotioneel en seksueel mishandeld.

De hoofdverantwoordelijken waren mijn moeder,

mijn oom en mijn tante.

Maar ik leerde al snel dat ik, door

veel van hun gedrag na te bootsen,

anderen hetzelfde kon aandoen.

Veel narcisten hebben een pijnlijk verleden.

Trauma, verwaarlozing, misbruik en eenzaamheid.

Ze kregen geen goede opvoeding. Voor de narcist

wordt het hele leven

één enkele missie:

een vesting om zichzelf bouwen

zodat alles voor altijd begraven blijft.

En wat werkt beter dan geld?

Macht? Aantrekkelijkheid?

Roem?

Dingen waardoor je voor de wereld een superheld lijkt.

Narcisme is in wezen

een schadelijk patroon

van zelfhaat.

Vanaf mijn vierde, twaalf jaar lang,

werd ik dagelijks lichamelijk mishandeld,

op levensbedreigende wijze, met allerlei voorwerpen.

Het eindigde altijd in bloed.

Ook werd ik psychisch en verbaal mishandeld.

Hoe kon ik me weren tegen mijn moordende ma?

Ik pakte een kleine rugzak,

liep van huis weg

en klopte aan bij mensen: ‘Wilt u mij adopteren?’

Maar niemand wilde.

Veel narcisten hebben weliswaar

een verleden van kindermishandeling,

trauma of verwaarlozing, maar dat is geen excuus,

want een veel groter deel van de mensen

die zulke tegenspoed als kind meemaakten,

gaat later geen narcistisch

en schadelijk gedrag jegens anderen vertonen.

Ik ben Richard Grannon.

Ik ben psycholoog en help mensen

zich tegen psychologische roofdieren te beschermen.

Momenteel werk ik vanuit Liverpool

en in heel Europa.

Ik groeide op in een omgeving die ik, zacht uitgedrukt,

niet gemakkelijk zou noemen

waar een kind zich veilig voelt.

Er was emotioneel, psychisch, lichamelijk en seksueel misbruik.

Mijn vader is een gewelddadige man.

Ik bedoel: hij is ziek, een criminele psychopaat.

Hij zat vast wegens de mishandeling van zijn kinderen.

Rond mijn 21e wilde ik als officier het leger in.

Vóór de eindtest, de RCP,

was ik in een club.

Een homoclub. Ik was er met vrienden en hun vriendinnen.

Hij gaf me een kopstoot en raakte mijn oog met een glas, omdat hij me als homo zag.

Dat ben ik niet.

Maar juist daarvoor was hij daarheen gegaan.

Ik kon niet bevatten dat iemand koelbloedig

eropuit zou gaan om iemand zo te verwonden.

Theoretisch wist ik dat,

maar de directe confrontatie schokte me.

Door die ervaring

wilde ik koste wat kost antwoord op de vraag:

wat is er verdomme mis met mensen?

Ik ben nog nooit bij binnenkomst toegejuicht, Sam.

Ze juichten niet voor jou, maar voor mij.

Dames en heren,

het is ons een genoegen meneer Sam Vaknin vandaag opnieuw te ontvangen.

Dank voor de uitnodiging, Richard. Mijn genoegen, uw eer.

Ik werk graag met Sam en geef graag lezingen met hem.

Zijn inzichten zijn origineel en glashelder.