The first 200 lines.
หากเราทำหนังเกี่ยวกับพวกเรา
เราทุกคนมีที่มาที่ไป
เราอยากเปิดเรื่องด้วยอะไร
จากอดีตของเรา
หรือจะเปิดเรื่องว่าเราเป็นใคร
ราวกับเป็นการแนะนำพวกเรา
ในฐานะตัวละคร
สำหรับฉัน ฉันว่ากล้องจะถ่ายทำ
เด็กชายอายุแปดหรือเก้าขวบ
กล้องก็เคลื่อนอย่างช้า ๆ
ให้เห็นสิ่งที่เด็กคนนั้นมอง
เด็กคนนั้นกำลังมองที่ ทัณฑสถานเพนเดิลตัน
- เราอัดแล้วเหรอ - ใช่
คุณเห็นฟองอากาศด้านบนไหม
- เห็นครับ - ดูให้ดีว่าฟองอากาศ
- อยู่ตรงกลางของ... - ใช่
อยู่ตรงกลางของวงกลม แล้วคุณก็ไขมันเข้าไป
- ไม่ มันยังไม่อยู่ตรงกลาง - ทำให้มันขึ้นไปอยู่ด้านบน
มันไม่ยอมอยู่ตรงกลาง
มันเพี้ยนไปแล้ว
คุณบอกให้เขามองกล้องได้นะ
ไม่ ผมอยากให้ออกมาสมจริง
- โอเค เยี่ยม - อยากให้เป็นธรรมชาติ
เราเห็นอีกสองคน แต่เราไม่เห็นอีกคน
ใช่ เราสามารถถ่ายทำ แบบกว้างมาก ๆ
- ใช่ - คุณแค่ต้องเลือก
ผมเข้าใจแล้ว
คุณเลือกอะไรก็ไม่ผิด
คุณเลือกได้ตามใจชอบ
หลังคุณมัน...
ติดหลังฉันก็ไม่เป็นไรมั้ง
เพราะพวกคุณแลกเปลี่ยน ความคิดกันอยู่นี่นา
- ดี เราอยากให้คุณได้ร่วม... - เพราะงั้น...
กับทุกอย่างที่เราทำ
บอกฉันทีว่าคุณต้องการอะไร อยากให้ฉันไปตรงไหน
นั่งระหว่างเบ็คเกอร์กับเซอร์ชาลส์
ได้
- เรียบร้อย - นี่เป็นสิ่งที่ฉันไม่คิดว่า
จะมีอยู่ในคุกตั้งแต่แรก
ฉันก็คิดมาว่า
หากเราทำหนังเกี่ยวกับพวกเรา
ที่อยู่ในคุก หรือชีวิตประจำวันของคนคุก
แกอาจอยากฉายภาพที่นี่
อาจกล่าวอะไรบางอย่าง เช่น
- เมื่อแรกเริ่ม... - โอเค
แล้วแกอยากให้ตอนเริ่มหนังเป็นไง
ฉันคิดอยู่ว่า จะให้ถ่ายลงมาจากบนอากาศ
- มีหัวคิดตั้ง 11 หรือ 12 หัวนะ - เรื่องราวเราน่าสนใจตรงไหน
อะไรที่ทำให้แกตรึงใจ
อะไรที่ทำให้แกตรึงใจ จนแกบอกว่า
"เฮ้ย ไปดูดราม่าเรื่องนั้น กันเถอะ"
ฉันว่าเราควรคุยเรื่องนั้นกันก่อน
- ความขัดแย้ง - งั้นก็ระดมความคิดกันเลย
จะแนะนำตัวละครแต่ละตัวยังไง
"ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงาน การร่วมมือกันของพวกเขา"
ไฟฐาน มาร์ก
"รูชอว์น"
เริ่มถ่ายกันเลย
เตรียมตัว
เริ่มถ่ายทำแล้วเนธาน
มาร์ก เทกหนึ่ง
"เควนติส"
มาร์ก
เอาไว้ตรงหน้าเขา
เคาะเบา ๆ แล้วกัน
บอกว่ามาร์ก แล้วก็ "แก๊ก"
คุณเริ่มตรงนี้ จากตรงหน้ากล้องได้เลย
ทดสอบเสียง กล้องบี มาร์ก
เราจะออกไปกันแล้ว
ผมจะถอยไปด้วย ผมตื่นเต้นเกิน
แฟรงโก้ เล่าเรื่องตัวแกที
อยากรู้เรื่องอะไรล่ะ
ฉันถูกขังมา 16 ปี...
"รูชอว์น"
กับอีกราวหนึ่งเดือน
สิบหกปีหนึ่งเดือน
แกมีเวลาคิดมานานแน่ ๆ
เล่าเรื่องวัยเด็กให้ฟังหน่อย
แกใช้ชีวิตยังไงที่บ้าน
มีความรักมากมาย
คนส่วนมากคิดว่า
เพราะเด็ก ๆ มีวัยเด็กที่แย่
ก็เลยต้องมาติดคุก
แต่ฉันมีครอบครัวที่รักฉัน
ฉันเป็นลูกคนโปรดของแม่
แม้แต่วันนี้ ฉันก็ยังเป็นลูกรักของแม่
ครอบครัวเราไม่รวยนัก
แต่แม่อยากให้ฉันกับน้องสาว มีทุกอย่างเพียงพอ
ฉันมีของเล่นมากมาย
มีรถของเล่นสามล้อ
ที่เอาไปขี่ตามถนนได้
ฉันโตมาในเมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี
มันเป็นที่ที่ไร้ระเบียบ มีทั้งแมงดา
มีทั้งโสเภณี มีทั้งคนค้ายา
ตอนเป็นเด็ก แกไม่คิดเรื่องพวกนั้นหรอก
แกก็เป็นแค่เด็ก
แกใช้เวลามากมาย ไปกับการนึกถึงอดีต
และการนึกถึง เรื่องแบบนั้นใช่ไหม
ใช่ ฉันนึกถึงอดีตมาตลอด
ฉันนึกถึงอดีตมาตลอด
แล้วแกมีความสัมพันธ์ยังไงกับแม่
ฉันเป็นลูกรักของแม่ ฉันเป็นลูกชายคนเดียว
เข้าใจที่พูดนะ ฉันเป็นลูกคนสุดท้อง
แม่ทำงานที่เจนเนอรัลมอเตอร์ส
พ่อเลี้ยงฉันทำงานก่อสร้าง
ชนชั้นกลาง
แกเข้าใจที่พูดใช่ไหม อยู่ในย่านที่...
เป็นย่านที่มีคนขาวเป็นหลัก
แม่แขวนใบประกาศฯ มัธยมในบ้าน ในที่ที่เราเห็นกันหมด
เคยเดินขบวนกับ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง
เคยต่อสู้เพื่อให้ได้ทำงาน
แม่มักพูดว่า "แกต่อสู้เพื่อ"
"สิ่งที่เราต้องการ แล้วเราก็จะ..." เข้าใจนะ
- ใช่ - แล้วฉันก็เคยเขียนเพลงแร็ป
ในห้องนอนด้วย
แล้วฉันเคยออกไปจากห้อง
พอกลับมา แม่เอาปากกาแดง
ขีดฆ่าคำบางคำ แล้วเขียนตัวสะกดที่ถูกให้
แม่ก็จะพูดทำนองว่า "แกสบถไม่เป็นด้วยซ้ำ"
แต่ก็นะ
แม่ก็...
แม่ก็เป็นเสาหลักของฉัน เข้าใจที่พูดนะ
แม่เป็นคนเดียวในโลก ที่ฉันจะเรียกว่าขาใหญ่
เข้าใจที่พูดนะ ไม่มีคนไหน
ในย่านฉัน ที่ฉันเรียกว่าขาใหญ่เลย
ไม่มีใครเป็นแบบนั้นเลย เข้าใจที่พูดนะ
มองข้างล่างสิ
- เร็วเข้า - ตอนฉันโตขึ้น
แม่ฉันพาเราไปหา บ้านของครอบครัวเราทุกคน
เข้าใจที่พูดนะ ถึงจะมีญาติ 13 คน
เราก็รู้จักลุงป้าน้าอาทุกคน
ลูกพี่ลูกน้องฉัน ไปเร็วกว่าฉันนิดหน่อย
แกเข้าใจนะ
ลูกพี่ลูกน้องฉันเข้าสถานพินิจประจำ
ถึงแม่ฉันจะเป็น เสรีนิยมหน่อย ๆ
จะปล่อย ๆ อิสระหน่อย เข้าใจที่พูดนะ
แม่พวกนั้นก็ปล่อย ๆ กว่าแม่ฉันหน่อย เข้าใจไหม
โอเค
ฉันขอถามหน่อย ตอนนั้นแกเป็นลูกแม่...
เป็นลูกคนโปรดของแม่ไหม
ไม่ ไม่เลย
แต่ก็เหมือนแก ฉันรู้สึกว่าต้องปกป้องแม่เสมอ
- โอเค - ฉันเข้าถึงแม่ในแบบที่...
พี่น้องฉันเข้าไม่ถึง
เราอยู่ในรถพ่วงเก่า ๆ
ข้างลำธารตรงไหล่เขา
แม่ฉันเป็นผู้หญิงตัวน้อย เป็นคนชนบทเลยล่ะ
แม่ติดยาที่หมอสั่งให้
ฉันเข้าใจความเจ็บปวดของแม่ เข้าใจหัวอกของแม่
ถึงตอนนั้นจะยังเด็ก แต่ฉันก็จำได้
ตอนที่แม่ยังเด็ก
คุณตาตาย เพราะช่วยไม่ให้แม่จมน้ำ
และฉันว่านั่นเป็นจุดเริ่มต้น
แม่แกได้เล่าให้แกฟังไหม เรื่องวันที่...
คุณตาจากไป
เล่าสิ
คุณตาเป็นนักเทศน์
เขากลับบ้านมาวันศุกร์
บอกคุณยายว่า
พระองค์ทรงเผยให้เขาเห็น ว่าเขาจะตายในสัปดาห์นั้น
เขาถามลูก ๆ ว่าอยากทำอะไร
แล้วพาลูก ๆ ไปที่แม่น้ำ
แล้วแม่ฉันก็ถูกกระแสน้ำพัดไป
- เขากระโดดลงไปช่วยแม่ - "เฮ้ย"
แล้วก็ไม่ขึ้นมาอีกเลย
พี่น้องของแม่มักบอกแม่ว่า
"แกน่าจะตายแทนพ่อ"
"แกผิดที่ทำให้พ่อตาย"
มันเป็นเรื่องหนึ่ง ที่ถูกคลายปมออกมา
แล้วก็แก้ไขไม่ได้
ไม่มีทางย้อนเวลากลับไปได้
ทุกคนดูนะ
ได้
พวกคุณคิดว่า
ผู้ทำหนังพยายามแสดงอะไรออกมา
ทำให้คิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
อะไรทำให้เขานั่งรถเข็น
ความยากลำบาก ของการนั่งรถเข็นเหรอ
- ใช่ - ใช่ ผมก็ว่า
เป็นความยากลำบาก ของการพิการ
- ใช่ - เขาเคยเป็นทหารมาก่อนเหรอ
- ใช่ - ชีวิตผมคงเป็นแบบนั้น
เห็นตอนแรกผมก็คิดแบบนั้น
เป็นการเปิดเรื่อง แบบเยือกเย็นใช่ไหม
- การเปิดเรื่องแบบเยือกเย็น ใช่ - ผมเคยออกไปที่คลับ
ผมเคยไปหลายต่อหลายที่ ผู้คนก็จะมาหาผม
มาจับมือแล้วบอกว่า
"ดีที่คุณออกมาแล้ว"
แล้วผมก็มองพวกเขา "ดีที่เห็นผมออกมาเหรอ"
แล้วจะให้ผมไปสังสรรค์ ในตู้เสื้อผ้าหรือไง
"ซูแพน อุบัติเหตุรถยนต์ 11 ปีก่อน"
ซูแพน อุบัติเหตุรถยนต์
คุณเรียกว่าสามส่วนต่ำใช่ไหม
ใช่ มันอยู่ที่สามส่วนต่ำของจอ
มันมักไปทางนั้น
ฉันอยากแสดงตัวอย่างหนัง ที่ต่างกันออกไปมาก
เรามาดูตอนต้นเรื่อง ของกริซลี่แมนกันเถอะ
"กริซลี่แมน"
ผมออกมาที่ส่วนสำคัญ ของทุ่งใหญ่อันเขียวขจี
- ข้างหลังผมก็คือเอ็ด - สามส่วนต่ำ
No comments yet. Be the first to leave one.