The first 200 lines.
พวกมันปฏิเสธฉันไม่ได้หรอก ชีวิตของพวกมันขึ้นอยู่กับเรา
แต่เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนั้น
ความเห็นแก่ตัวของนายจะทำให้แผนเสียหมด
ฉันพูดชัดเจนเสมอ
ฉันถือว่าอาณาจักรของฉันสำคัญที่สุด
เราไม่ได้มอบโดฟุสทั้งสองนี้ให้นาย
เพื่อให้นายเอาไปต่อรอง
แถมยังทำให้เอเลียโทรปไหวตัวด้วย
โดฟุสสองอันนี้ไม่มีค่าอะไร ใช้การไม่ได้
และฉันก็ไม่เห็นว่าเด็กตัวเล็กๆ จะสามารถทำอะไรเราได้
เขาเคยชนะศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านาย มาแล้วนะ เคานต์ฮาร์เบิร์ก
อย่าได้ประมาทฝีมือเขา
แต่ฟังดูก็รู้ว่านายได้ตัดสินใจแล้ว
ใช่แล้ว พี่สาว
งั้นก็อย่าทำพังแล้วกัน
ฉันไม่เคยอะไรสวยขนาดนี้เลย วิเศษจริงๆ
เมนูพิเศษสำหรับรูเอลครับ
หิวพอดีเลย ขอบใจนะยูโก
อลิแบร์บอกว่านี่จานสุดท้ายแล้วนะ
กลับไปบอกพ่อนายเลยนะ
ว่าเขาควรจะทำตัวดีๆ กับฉัน เพราะบ่ายนี้ฉันก็จะไปแล้ว
เขาว่าคุณพูดแบบนี้มาหกเดือนแล้ว
หกเดือนแล้วเหรอ
เวลาของอีนูโทรฟเดินช้าน่ะ ไปไหนละ
คามาลซูตาร์ ชักจะมากไปแล้วนะ
ยูโก ผักได้แล้ว
ชิบิ บอกแล้วไงว่าให้ดูแลน้องนายน่ะ
- นี่ไม่ใช่ที่มาวิ่งเล่นนะ - ขอโทษฮะ
ไม่นะ อย่าร้องสิ
นี่ ชิ้นใหญ่พิเศษเลยนะ
กรูกัล เดี๋ยวเหอะ นายนี่น่าตีจริงๆ
เดี๋ยวจับหั่นลงหม้อเลย
อลิแบร์ไม่น่าเกรงขามเท่าเมื่อก่อนแล้วสิ
ฉันได้ยินนะอดาไม
ถ้าพูดจาแบบนั้นอีก ฉันจะไม่อ่านนิทานให้ฟังก่อนนอนนะ
ทำมาขู่ เดี๋ยวนี้เราอ่านเองได้แล้ว
เร็วเข้า อย่ามัวยืนเฉยสิ ลูกค้ารออยู่นะ
ถึงแล้วอเมลกา
บ้านของยูโก
- สวัสดี ครอบครัวอบอุ่น - นกพูดได้
ฉันมาตามคำสั่งของเจ้า... นายจะทำอะไรฉัน
มืดไปหมดเลย
มัวยืนดูอะไรอยู่ละ ช่วยหน่อยสิ
กรูกัล คายเขาออกมา
น่าประทับใจจริงๆ
- เป็นอะไรรึเปล่าพ่อหนุ่ม - ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณ
ฉันชื่อโอโตไม เป็นผู้ส่งสาส์นของเจ้าหญิงอเมเลีย
ยูโก อดาไมและรูเอล เพื่อนรัก
ฉันอยากให้พวกเธอมาที่ อาณาจักรซาดีดาโดยเร็ว
ด้วยรัก อเมเลีย เชอราน ชารท์ม
โดยเร็วนี่หมายความว่าไง
คิดว่าปรบมือแล้วทุกคนต้องมาหารึ
- ก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ - แล้วร้านฉันล่ะ
เจ้าหญิงจะมาช่วยดูแลเหรอ
ตอนนี้โตเมโต เมโต และติโตลาพักร้อนด้วย
พ่อฮะ เราก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
งานของฮีโร่ไม่มีวันหยุด
ออกเดินทาง
เสียงไพเราะเหลือเกิน
มาเร็ว ฉันประดิษฐ์เครื่องนี้เองนะ
เราจะไปถึงซาดีดาได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง
เราไม่ต้องใช้สิ่งประดิษฐ์คร่ำครึของคุณ
วิทยาศาสตร์ช่วยได้
ยาเคลื่อนย้ายสสาร แต่มันแพงมากเลยนะ
อันนี้ฉันทำเอง เราจะไปถึงจุดหมายได้ทันใจ
ฉันขอตัวก่อนนะ
- ฉันต้องไปหาครอบครัวเพอร์ซิดัลต่อ - นกนั่นแปลกๆ นะ
ว่าแต่คร่ำครึนี่แปลว่าอะไร
รูเอล นายจะดูแลพวกเขาอย่างดีใช่มั้ย
ดูจากสภาพฉันแล้ว น่าจะเป็นพวกเขาดูแลฉันมากกว่านะ
ตื่นๆ ตะวันโด่งแล้ว พ่อคนขี้เกียจ
นักรบตัวจริงต้องพร้อมรับมือกับทุกอย่าง แม้แต่ตอนหลับ
แม่พูดถูก พ่อนี่ไม่ได้เรื่องเลย
ลูกรัก พ่อยอมแพ้แล้ว
- ลูกชนะ - แน่นอนอยู่แล้ว
อ้วนขนาดนี้จะชนะได้ไง
พูดอีกก็ถูกอีก
จริงด้วย สงสัยต้องซิทอัพหน่อยแล้ว
นี่อะไรคะ
อีลีลี่ บอกแล้วไงว่าอย่าค้น
ของของคนอื่นโดยเฉพาะของพ่อ
อี๋ น่าเกลียด
ของพ่อ
ลูกว่ามันน่าเกลียดเหรอ
น่าเกลียดสุดๆ
- รสนิยมมันต่างกันน่ะพ่อ - ไม่ใช่สำหรับพ่อ
พ่ออยากให้แม่
จริงเหรอ พ่อจะขอแม่แต่งงานเหรอ
- พ่อนี่รอนานจังนะ - เบาๆ เดี๋ยวแม่ได้ยิน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก
พ่อจะขอทีไรต้องเกิดเรื่องขึ้นทุกที
เหมือนมีพลังชั่วร้ายบางอย่าง เกิดขึ้นทุกครั้งที่พ่อตั้งใจจะถาม
อีวองจีลีน
ให้ตายสิ ดัลลีย์ บอกกี่ครั้งแล้ว
ว่านี่คือสวนส่วนตัวของฉัน
แต่ว่า...
ดัลลีย์
ที่รักจ๊ะ
ไม่เป็นไรค่ะพ่อ หนูจะช่วยเอง
วันนี้ไม่พลาดแน่นอน
เพิ่มเป็นห้าเป้า
ลูกต้องเป็นคราที่เก่งมากแน่นอน ฟลอปปิน
แม่คะ พ่อมีอะไรจะบอกค่ะ
เขาจะบอกว่าทำไมตื่นตอนเที่ยงงั้นเหรอ
คือว่า ฉันอยากถามว่า...
ได้มื้อเที่ยงแล้ว
พ่อคะ มันต้องมีพลังบางอย่างจริงๆ ด้วย
ไม่มีใครมาเลยท่านพ่อ ไม่มีสักคน
มันจะหยามพวกเราเกินไปแล้ว
- นี่ราชาแห่งบอนตาเชียวนะ - ท่านโจริสมาแล้ว
เขาคงช่วยเราได้มากแน่ๆ
ราชาจากอาณาจักรต่างๆ
เคารพท่านแน่นอนครับ
แหงละ ท่านโจริส
ดูเก้าอี้ว่างพวกนี้สิ
สวัสดีเหล่าซาดีดา
กลุ่มของยูโกคงมาถึงในไม่ช้า
- สวัสดีทุกคน - คุณปู่รูเอล
กลุ่มภราดรโทฟุ
อาณาจักรซาดีดายินดีต้อนรับ
เราขอให้ทุกคนมาที่นี่ เพราะเรากำลังเผชิญปัญหา
ท่านโอโตไมจะอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง
ครับท่าน
โอเกรสต์ ลูกชายของฉัน เป็นผู้เก็บรักษาโดฟุส
เกิดร้องไห้ไม่หยุดอีกแล้ว
ทำให้เกิดอุทกภัยในอาณาจักรซาดีดา
ป่าถูกน้ำท่วม ต้นไม้และสัตว์ต่างๆ หนีหายไปหมด
เป็นไปไม่ได้
ข่าวร้ายก็คือมันจะแย่ลงกว่านี้
ตอนนี้ระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ
ถ้ายังปล่อยให้เขาร้องไห้แบบนี้
น้ำจะท่วมอาณาจักรซาดีดาทั้งหมด
ยูโก เธอต้องหาวิธีแก้ให้ได้
ต้องเป็นแผนที่ทำได้จริง ใช่มั้ยท่านโจริส
ก่อนที่จะเผชิญหน้ากับโอเกรสต์
เหล่าราชาขอให้ฉันหาโดฟุสทั้งหก
แต่พวกเขาไม่มีสิทธิ
โดฟุสพวกนั้นเป็นของพวกเรา
ให้เขาพูดให้จบก่อน อดาไม
ฉันรู้ว่าเราควรปรึกษาเธอก่อน
เธอก็เป็นราชาเช่นกัน ยูโก
แม้ว่าคนของเธอจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้
ราชาไร้เดียงสาที่ไม่เคยปกครองใครเนี่ยนะ
ฉันไม่ชอบน้ำเสียงนายเลยนะ เจ้าชายอาร์มันด์
ใจเย็นน่า อดาไม
ผมเข้าใจปัญหาของซาดีดา
ท่านโจริส โดฟุสพวกนั้นอยู่ที่ไหน
มันหายไปก่อนที่ฉันจะไปถึง
หายไปเหรอ เป็นไปไม่ได้
โดฟุสแต่ละอันถูกซ่อนไว้ในที่ลับและปลอดภัย
ฉันสืบดูแล้ว แต่เราพบแค่สองอัน
มันตกอยู่ในมือของศัตรูเก่าของเรา เคานต์ฮาร์เบิร์ก
เขาซ่อนมันไว้ในเกาะฟริกอสต์ ที่ที่เขาปกครองเด็ดขาด
และเคานต์คนนี้ยื่นข้อเสนอ
เขาจะคืนโดฟุสทั้งสองให้ ถ้าเรายอมรวม
ฟริกอสต์กับอาณาจักรซาดีดา เป็นทองแผ่นเดียวกัน
ไม่ อเมเลีย เขาขอเธอแต่งงานเหรอ
ข่าวดีจริงๆ อเมเลียจะแต่งงานแล้ว
- ยินดีด้วยนะ - ดัลลีย์
อะไร ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
แล้วเธอตอบรับมั้ย
ต้องรับสิยูโก มันเป็นหน้าที่ของเจ้าหญิง
การเสียสละเล็กน้อยเพื่อรักษาป่าของเรา
ท่านเคานต์เชิญแขกไม่กี่คน
ให้เดินทางไปกับเจ้าหญิง
เขาขอให้ภราดรโทพุพาเธอไป
เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร
คิดจะซื้ออเมเลียง่ายๆ งั้นเหรอ
ฉันมีแผนอีกอย่าง
เราไปที่เกาะเขา ซ้อมให้ฟันร่วง แล้วเอาโดฟุสกลับมา
และสร้างปัญหาทางการทูตครั้งใหญ่
ฉลาดนี่
เราช่วยโลกนี้มานับครั้งไม่ถ้วน
อเมเลียอยู่ข้างเราเสมอ
เธอไม่ใช่ของที่จะมาซื้อขายได้
- การแต่งงานเป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์ - พอเถอะ เพอร์ซิดัล
ฉันตัดสินใจแล้ว
ถ้าพวกเธอไม่ไปกับฉัน ฉันจะไปคนเดียว
เราไปกับเธออยู่แล้ว อเมเลีย
เราเป็นเพื่อนกัน ทำเพื่อเพื่อนได้อยู่แล้วจริงมั้ย
ใช่
- ฉันไปด้วย - เราด้วย
ขอบคุณนะ งั้นฉันไปเตรียมตัวละ
งานจัดเรียบร้อยแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่า นายจะแต่งงานกับยัยคนป่านั่น
ระวังปากหน่อย นายกำลังพูดถึงว่าที่ราชินี
คำพูดอาจกลับมาทำร้ายนายได้
นึกว่านายรักใครไม่เป็นซะอีก
นายชอบเธอได้ยังไง
นายเคยเห็นแต่ในรูปเอง
หัวใจมีคำตอบของมันเอง
เจ้าบทเจ้ากลอน
แล้วไข่สองฟองนั่นเป็นไงบ้าง
ไม่มีอะไรเลย มันมาจากอีกโลกนึง
ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับมัน
แต่บางคนอาจทำให้ดูได้
นายดูเศร้าๆ นะ ยูโก
เราไม่เคยคุยกันเลยว่า นายรู้สึกยังไงกับอเมเลีย
อเมเลียเป็นเพื่อนรักฉัน
น้องชาย ฉันรู้ว่ามันมากกว่าความเป็นเพื่อน
No comments yet. Be the first to leave one.