Breeders

ตกลงเรายังจะไปเดตกันคืนวันพฤหัสอยู่ไหม

- ไปกินลาซานญ่าร้อนๆ ที่เดอะโรบัคหน่อยไหม - เอาสิ ได้เลย แน่นอน

แน่นอนครับ ใช่

คุณพูดว่าแน่นอน แต่คุณฟังดูไม่มั่นใจเลย

คุณไม่คิดว่าการบำบัดของเรา มีความคืบหน้าใช่ไหมครับ

ไม่ ผมหมายถึง ใช่ เราคืบหน้า

ผมพยายามแล้ว คุณรู้ไหม

ผมมีปัญหา

และเราคุยกันถึงวิธีในการรับมือกับมัน

แต่บางที พ่อแม่ก็โมโหลูกๆ

คุณเข้าใจที่ผมพูดไหม พ่อแม่ทุกคนนั่นแหละ

บางทีอาจจะไม่ได้มากเท่าผม แต่พวกเขาก็ยังโมโห นั่นคือเรื่องจริง

- คุณพูดถึง "วิธี" เหมือนไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไร - ใช่

ผมมองว่าส่วนใหญ่ที่ทำอยู่นี่ ไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ พูดกันตามตรง

นั่นมัน...

พระเจ้าช่วย ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าให้เงียบๆ

- นี่ ลูกเบาเสียงลงหน่อยได้ไหม - โทษค่ะ ประมาณนี้ได้ไหม

ได้ ขอบคุณมาก พ่อทำงานอยู่ งั้น...

- นั่นวันเกิดปีที่เท่าไหร่น่ะ - พ่อไม่รู้เหรอ

- ใช่ พ่อว่าเจ็ดขวบใช่ไหม - แปด

- งานใหญ่กำลังจะมาเหรอ - ไม่หรอก พ่อ ผมรู้ นี่ผมเองนะ

วันเกิดแปดขวบนี่ ลุคกี้ นั่นเป็นปีที่ดีเลยนะ

คือมันก็เป็นช่วงที่เครียดและน่ากลัวมาก แต่พอมองย้อนกลับไปแล้วมันก็ดีนะ

ผมดูมีความสุขมาก

- งานใหญ่กำลังจะมาเหรอ - ใช่ ผมก็เพิ่งพูดไป

พ่อจำวันเกิดตอนอายุ 13 ได้ พ่อได้กล้องที่เจ๋งมาก เป็นกล้องเอสแอลอาร์

กับตั๋วไปดูเอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมน ที่บริกซ์ตันอคาเดมี่

- ว่าไงนะ พระเจ้า ฉันก็อยู่ในงานนั้น - ไม่จริงน่า คุณก็อยู่เหรอ

ไม่จริง ฉันจะอยู่ได้ไง ตาคนนี้

- ตอนนั้นฉันคงแค่หกขวบเอง - หยุดพูดเลย

งี่เง่า งี่เง่าจริงๆ พ่อเกลียดทุกคนเลย ห้ามกวนอีกนะ

วันเกิดปีที่ 13 ควรจะน่าจดจำตลอดไปนะ

- ฉันจูบเทอร์รี่ รัสเซล - แหม ฟังดูน่าจดจำนะ

เราต้องมีของขวัญที่น่าจดจำด้วย

ใช่เลย ผมลองคิดดูแล้ว ถ้าให้กล้องถ่ายรูปเป็นไง เหมือนที่ผมเคยได้

เด็กรุ่นเขาไม่มีใครมีกล้องกันแล้ว พวกเขาใช้แค่มือถือ

ไม่ ผมรู้ แต่เราจะได้รูปที่คุณภาพดีขึ้นมาก

ถ้าถ่ายด้วยกล้องจริงๆ ไม่ใช่เหรอ

แล้วกีต้าร์ล่ะ เขาเคยเรียนมานิดหน่อยแล้ว

แต่เขาแทบไม่ได้เล่นอีกเท่าไหร่เลยนะ

ไม่ นั่นเพราะมันกีต้าร์คลาสสิกไง

แถมหมอนั่นยังสอนให้เขาจับกีต้าห์เหมือนจับลูตอีก

- ผมพูดถึงกีต้าร์ไฟฟ้ากับแอมป์น่ะ - โอเค ก็อาจจะได้นะ

เขากำลังจะเป็นวัยรุ่น นั่นเป็นหนึ่งในของที่วัยรุ่นสุดๆ เลย

หรือเคยเป็น หรืออาจยังเป็นอยู่

- เขาอยากได้โทรศัพท์ใหม่มากเลย - ผมรู้ แต่ให้ตายเถอะ

- ฉันรู้ - คุณจำตอนได้โทรศัพท์ใหม่ไม่ได้หรอก ใช่ไหม

มันก็แค่เครื่องใหม่ ที่มาเพิ่มในแถวโทรศัพท์ที่จะถูกลืม

ถ้าลุคได้มือถือเครื่องใหม่ หนูขอเครื่องเดิมของเขาได้ไหมคะ

โอเค ก. ลูกมาอยู่ตรงนั้นได้ยังไง

และ ข. พ่อหวังว่าลูกจะไม่แอบฟัง ไอเดียเรื่องของขวัญพวกนี้อีก

เปล่าค่ะ หนูได้ยินแค่เรื่องมือถือ จริงๆ นะ

- และสาม... - ค.

- อะไรนะ - ค. ไม่ใช่สาม

- ค. ไม่ได้ - ยังมีมือถือไม่ได้จนกว่าจะขึ้นมัธยม เอวา

เราตกลงกันแล้ว ลูกยังเด็กเกินไป เอวา เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ

ค่ะ เราตกลงกันแล้ว

ใช่ และอย่ามาบอกว่าคนอื่นก็มี เพราะพวกเขาไม่มี ลิลี่ก็ไม่มี

- เธอมีแล้วตอนนี้ - พ่อแม่ลิลี่ยอมแล้วเหรอ

ขี้แพ้จริงๆ ไม่ โทษทีลูกรัก

ลูกจะใช้เวลากับมือถือทั้งชีวิตก็ได้ ถ้าลูกขึ้นมัธยมแล้ว

มันแปลว่าพ่อแม่จะรู้ตลอดว่าหนูอยู่ที่ไหน

พ่อแม่จะได้สบายใจ

เชื่อพ่อสิ พ่อคงไม่มีทางสบายใจได้หรอก จนกว่าผู้ชายในชุดสีดำ

จะมาสวดภาวนาครั้งสุดท้ายให้พ่อ

โทษที เอวา ไม่มีการต่อรองเรื่องนี้แล้ว เข้าใจนะ

โอเคค่ะ

สั่งและมารับ

- มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ - ครับ ผมแค่อยากจะหา

อุปกรณ์กล้องกึ่งโปร ที่ไม่ใช่แบบมืออาชีพ

แต่ก็ไม่เอาของห่วยๆ ด้วย

- งบเท่าไหร่ครับ - สี่ร้อยปอนด์ครับ

ครับ

ถึงประมาณแปดร้อยกว่า หรือพันนึง ประมาณนั้นครับ

- โอเค - ใช่

- งั้นก็มีพอมีช่วงราคาให้เลือกได้ครับ - เป็นของขวัญวันเกิดอายุ 13 ปีให้ลูกชายผม

เป็นอายุเดียวกับตอนที่ผมได้กล้องตัวแรก

- ครับ งั้นคุณก็เป็นตากล้อง - ครับ ใช่ โทษที เปล่าน่ะ ผมไม่ได้เป็น

ไม่แล้วเดี๋ยวนี้ ผมแค่ถ่ายด้วยมือถือ

- แต่เมื่อก่อนผมเก่งทีเดียว - เหรอครับ

ใช่ วางองค์ประกอบภาพได้ดีเลยล่ะ รู้ไหม

ตอนที่ผมได้กล้องตัวแรก ผมจะขึ้นรถบัสไปริชมอนด์ พาร์ก

และนั่งอยู่ที่นั่นอยู่คนเดียว รอถ่ายรูปนก สัตว์ป่า

ก้อนเมฆ เคยมีรูปได้แสดงในนิทรรศการด้วย

- โอเคครับ - แค่งานท้องถิ่นน่ะ เธมส์นิวส์ถ่ายไว้ด้วย

มันไม่ได้ออกไปแสดงที่อื่น เพราะเจ้าชายแฮร์รี่ เพิ่งประสูติและได้พื้นที่ข่าวไป

- แล้วลูกชายคุณสนใจการถ่ายภาพไหมครับ - ไม่ ไม่เลยครับ

แต่ผมรู้สึกได้ว่ามันน่าจะเป็นอะไรที่ลูกผมจะชอบ

เขาอยู่ในวัยที่ทั้งสนใจทุกอย่าง และไม่สนใจอะไรเลย

- งั้นเริ่มที่นิค่อน ดี7500 - ได้

- มันคืออันนี้ใช่ไหม - อันนั้นแหละครับ ใช่

พรุ่งนี้มีเรียนพละไหม

- ที่ปอกมันฝรั่ง - ไม่ค่ะ วันอังคาร

ที่ปอกมันฝรั่งอยู่ไหน

ดี เพราะชุด ลูกยังไม่ได้ซักเลย กระเป๋าหนังสือล่ะ

- อยู่บนโต๊ะ - ได้แล้ว เจอที่ปอกมันฝรั่งแล้ว

- ผมรู้ว่าคุณกังวล - ใช่

นี่กระดาษอะไร

- เวร - มีอะไร

- เราค้างเงินอาฟเตอร์สคูลคลับอยู่ 55 ปอนด์ - ไม่นี่

เอวากลับช้าทุกวันตลอดเทอมนี้ นี่คือค่าปรับอยู่เกินเวลา

- เอวา ช่วงนี้ลุคไปรับลูกช้าบ้างรึเปล่า - ใช่ไหม

บางที น่าจะนะคะ หนูว่า

แต่ผมรู้ว่าเขาตรงไปที่สวนทันทีหลังเลิกเรียน

เพราะผมตามดูเขาในมือถืออยู่

แต่เขาได้รับคำสั่งชัดเจนแล้วให้ไปรับเอวา

ลุค ขึ้นมานี่เดี๋ยวนี้

- ลูกเคยไปรับเอวาช้าเหรอ - บางทีนะครับ ใช่

นี่มันทุกวันเลยนะไอ้หนู ไม่ใช่แค่บางที

ฉันจัดการเอง นั่นทำให้เราต้องเสียค่าปรับ 55 ปอนด์ เป็นเงินที่เยอะมากนะ

- ทำไมเอวาเดินกลับบ้านเองไม่ได้ล่ะ - พวกเขาอนุญาตนะคะ

พวกเขาบอกว่าไม่เป็นไร เพราะหนูสิบขวบแล้ว ไม่ต้องมีคนมารับหนูแล้วก็ได้

- ใช่ มันไม่ได้ไกลขนาดนั้น - มันไกล

และมันต้องเดินผ่านเฮดจ์ฟีลด์เอสเตต

เราต้องการให้มีคนกลับกับเธอ และมันก็ทางผ่านลูก

ไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่กำลังอธิบายอะไรพวกนี้

ลูกต้องทำตามที่สั่ง

- ไม่ใช่ขอให้ช่วยเหรอ - ไม่ได้ขอ เราสั่งต่างหาก

สัปดาห์นี้ลูกต้องไปรับเอวาให้ตรงเวลา วันจันทร์ถึงวันศุกร์

ไม่งั้นก็ไม่ต้องเอาของขวัญวันเกิด เข้าใจไหม

นี่จริงจังนะ เข้าใจไหม

ครับ ผมเข้าใจ ผมจะไปถึงให้ตรงเวลา

แล้วลูกไปทำอะไรที่สวนล่ะ

- แค่ไปนั่งเล่นกับเพื่อนเหรอ - ครับ

ทำอะไร ไปทำอะไรกัน คุยกันเหรอ

- คุยกัน นั่งฟังเพลงครับ - ไม่ได้สูบบุหรี่ ไม่ได้กินเหล้า ไม่ได้เสพยานะ

ไม่มีครับ แค่นั่งคุย ดูวิดีโอในยูทูบ

ลูกรู้ใช่ไหมว่าพาเพื่อนมาที่บ้านได้ถ้าต้องการ

มีขนมปังกับชีส ลูกทำแซนด์วิชปิ้งได้ มีชาด้วย

ได้ครับ ขอบคุณ

พ่อควรจะไปทำกับข้าว

พระเจ้า พวกเขาทำลาซานญ่านั่นยังไงกัน

มันโคตรร้อนยิ่งกว่าไฟนรกซะอีก

โดยพื้นฐานแล้วเขาเป็นเด็กดีนะ

- ผมรู้เขาเป็นเด็กดี - ตรงต่อเวลาทุกวัน

ใช่ ผมตามดูเขาในโทรศัพท์ตลอด เจ้าลุคสีฟ้าจุดเล็กๆ

อย่างกับเขาโดนกรมคุมประพฤติติดตามแน่ะ

แต่ในทางที่ดีนะ

และเราไม่ได้ขอให้เขาทำอะไรเกินตัวสักหน่อย

มันเป็นหน้าที่ที่ออกจะง่าย แต่ก็ยัง...

ไม่ แต่มันสำคัญนะ เขาทำตามที่เราขอ

เขายอมรับว่าเขาทำผิดไปและพยายามแก้ไขให้ถูก

ใช่ ก็ใช่ เขาเป็นงั้น ก็ถูกแล้วล่ะ

- หวัดดีจ้ะ - ไงครับ แม่

- หวัดดีค่ะ - ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ

เรียบร้อยสุดๆ อยู่ที่หน้าจอของตัวเอง

แม่ก็ไม่รู้ว่าทำไมทุกวันนี้ ลูกยังอยากให้แม่มาเลี้ยงเด็กๆ อยู่อีก

พวกเขาดูแลตัวเองได้แล้วนะตอนนี้

พอลุคอายุ 13 เมื่อไหร่ เราถึงจะคิดเรื่องปล่อยพวกเขาอยู่กันเองค่ะ

- พวกลูกจะซื้ออะไรให้วันเกิดเขาล่ะ - ผมคิดถึงกล้องถ่ายรูป

- เหมือนที่ลูกเคยได้ - เขาไม่อยากได้กล้องหรอก พอล

เขาไม่เคยขอซื้อกล้องเลย เขาอยากได้มือถือ

เขามีโทรศัพท์บ้าๆ นั่นแล้วไง

ใช่ ฉันจะไปดูพวกเขาหน่อย ขอบคุณนะคะ

เขาไม่ใช่ลูกนะ พอล เขาต้องเป็นตัวของตัวเอง

ผมรู้ว่าเขาไม่ใช่ผม ผมไม่ได้บอกว่าเขาเป็นผม

แต่ถ้าเขาอยากได้มือถือ ก็ให้มือถือเขาสิ

ถ้าตอนลูกอายุเท่าเขามีมือถือแล้ว

ลูกก็คงทำแบบเดียวกัน แทนที่จะไปถ่ายรูปนกกระจิบ

ไม่ใช่แค่นกกระจิบสักหน่อยนี่ ทำไมถึงเลือกนกกระจิบล่ะ

แม่ต้องรีบไปแล้ว ลูกพอจะช่วยตั้งทีวีให้เราหน่อยได้ไหม

จิมพยายามแล้ว แต่ก็ได้แค่อะไรไม่รู้สีฟ้าๆ

- แม่หมายถึงหนังโป๊เหรอ - ไม่ใช่ แค่สีฟ้า

แม่ไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว

- ว่ามาสิครับ - ฟ้า

- เข้าใจแล้ว - มันฟ้าไปหมดเลย

- "มันฟ้าไปหมดเลย" สินะ - จิมพยายามตั้งแล้ว

- พ่อน่าจะรอผมนะ - เราไม่อยากยอมแพ้เทคโนโลยีนี่

เราอยากจะเข้าใจมัน เรายังไม่ตายสักหน่อย

นั่นก็แล้วแต่จะคิด ใช่ไหมล่ะ รักแม่นะ

นั่นคือลิซซี่ เสื้อสีเขียว

เธอคือตัวหลัก เราสั่งทุกอย่างไปที่เธอ

- โอเคครับ - ผมว่าเรามาได้ 85 เปอร์เซ็นต์แล้ว

การนำเสนอนี้ควรจะทำให้เราปิดงานได้สำเร็จ

ดีครับ

ผมตื่นเต้นนิดหน่อย

อย่าตื่นเต้น แค่ดูว่าผมทำยังไง ถ้าอยากเสริมอะไรก็เอาเลย

คุณก้าวหน้าขึ้นมากในช่วงหลายสัปดาห์มานี้

ทุกคนที่ออฟฟิศพอใจกับคุณมากนะ เจค

- ขอบคุณครับ พอล - ใช่ เอาล่ะ

รร.คิงส์แมเนอร์ - อาฟเตอร์สคูลคลับ

ล้อเล่นรึเปล่า เขาจะไปไหนวะเนี่ย

เวร! ใช่

ขอโทษนะเจค คราวนี้คุณคงต้องลุยโดยไม่มีผมแล้วล่ะ

- แค่ผมเหรอ ในนั้นน่ะนะ - โทษที เรื่องฉุกเฉินในครอบครัวน่ะ

ลุค ลูกเล่นบ้าอะไรของ... เวรเอ๊ย ฝากข้อความ

เบรนต์ ซีวิค

หวัดดีครับ ขอโทษนะ โทษนะครับ คุณจะล็อกประตูแล้วเหรอ