Remember Me

เหลาะแหละชะมัด ไม่ได้หนักขนาดนั้นสักหน่อย

นายหายใจแรงกว่าฉันอีก

นายแค่กลั้นไว้ ให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นต่างหาก

วาง ๆ ไว้นี่แหละ

- ลืมไปเลย - อะไร

ยาความดันน่ะ

- อะไรน่ะ - แอมโลดิปีน

แล้วที่เป็นข้ออักเสบกินยาอะไร

- ไอบูโพรเฟน - ฉันใช้ของฟอซาแม็กซ์

ไม่เห็นจะดีขึ้นตรงไหน

ฟังนะ ฉันจะบอกให้ว่า อะไรที่ชี้ทางสว่างให้ฉัน

ไดโคลฟีแนค

- ที่รักษาปวดร้าวลงขาน่ะนะ - ที่ร้าวลงขา ใช่

นั่นแหละ แนะนำอย่างยิ่งเลย ทีนี้ตอบมา

แล้วคอเลสเตอรอลล่ะใช้ยาอะไร

- เครสทอร์ - บอกแล้วนะว่าให้ใช้ลิปิทอร์

ความดันฉันสูงทะลุเพดาน กินปุ๊บดิ่งฮวบ

จำไม่ได้เหรอว่าฉันว่าไง

- ไม่ - งั้นขอบอกอีกครั้ง

ลองลิปิทอร์ ไม่ก็ไปหาหมอคนใหม่

และระหว่างนี้ก็หาเอ็กซ์ซีลอนมากิน

- มันช่วยอะไรได้ล่ะนั่น - ช่วยเรื่องความจำ

นายกังขาในความจำฉันเหรอ

อย่าได้กังขาความจำของฉัน

คือลูกสาวกับหลานสาว จะนอนที่นี่เหรอ

- ตามทฤษฎี ใช่ - ทั้งสองคนเลยเหรอ

ไม่ใช่โรงแรมหรูแต่ก็เป็นห้องที่ว่าง และมีแค่ห้องเดียวด้วย

ลูกเขยนายควรจะเป็นคนต้องไป มากกว่าไม่ใช่เหรอ

- ยังไงซะ เขาก็... - ยังไงเขาก็ทำตัวแย่อยู่แล้ว

แถวบ้านมีแต่นักข่าวเต็มไปหมด

ซึ่งก็ควรเป็นอย่างนั้น จะได้รู้สักที ว่าหมอนั่นทำอะไรบ้าง

ฉันเลยคิดว่าถ้ามาอยู่นี่ สาว ๆ คงมีความเป็นส่วนตัวขึ้น

แล้วนายล่ะ แล้วความสงบสุขของนายล่ะ

ก็จริง แต่ว่านะ

ฉันก็จะมีโอกาสได้อยู่กับสาว ๆ

แล้วสาว ๆ พวกนี้ล่ะ ฉันหมายถึงว่า

น่าเศร้านะที่ต้องทิ้งมัน คลาสสิกออกจะตาย

โธ่ ฉันไม่มีทางให้สาว ๆ รู้เรื่องสาว ๆ ของฉันหรอก

ไม่เอาน่า ทำอะไรน่ะ เอาไปสักเล่มสิ ทำมาเป็น

เป็นลูกผู้ชายหน่อย โตได้แล้ว

แปลว่าตั้งแต่หย่า ก็ไม่ได้เที่ยวเล่นเลยใช่ไหม

เกรงว่ายุคทองเหล่านั้นจะจบลงแล้ว

- ไม่เป็นไรนะ - เออ

เน็กเซียมต้องมา ดีต่อกระเพาะ

โอเค เพื่อน มีครอบครัว ที่รอรูปวาดฉันอยู่

ทำเงินง่าย ๆ จากของ "ในห้องใต้ดิน"

- เจ๋งสุด - แน่นอน

ถ้าสาว ๆ มาถึงแล้วบอกฉันด้วยนะ จะแวะมาเยี่ยม

จัดไป เจอกัน

"ประเด็นซื้อบริการทางเพศ ด้วยเงินภาษีประชาชน"

"ไปที่งานแถลงข่าว"

"ของรองผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย เดวิด แอดดิสันกันได้เลยค่ะ"

"ผมเสียใจอย่างสุดซึ้ง ที่ผมทำให้ทุกคนผิดหวัง"

"และผมจะรับผิดชอบการกระทำ อันไม่สมควรทั้งหมด"

"ดังนั้นผมจึงขอลาออก จากตำแหน่งรองผู้ว่า"

"ตอนนี้ ผมอยากอุทิศเวลาทั้งหมด เพื่อสร้างความเชื่อใจให้ครอบครัว"

"ไม่มีคำพูดใดที่จะพรรณนาได้ว่า ผมรู้สึกผิดเพียงใด"

"ที่ทำให้ครอบครัวเจ็บปวดแสนสาหัส และผมโชคดีเพียงใด"

"ที่พวกเขามีความเมตตามากพอ ที่จะยอมให้อภัยผม"

- "ด่วน ซื้อบริการด้วยเงินภาษี" - "ขอบคุณมากครับ"

"คุณนอนกับโสเภณีมากี่คนแล้วคะ"

- "ภรรยาเจอรูปโป๊ในมือถือไหม" - "คุณนายแอดดิสัน เสริมไหมครับ"

"เรื่องที่ให้อภัยสามีน่ะครับ"

"คุณส่งข้อความอะไร ถึงสาว ๆ ครับ"

"มอนเทอเรย์เดลี่นิวส์"

"เราทำงานด้วยกัน มานานแค่ไหนแล้วนะ"

แปดหรือสิบปีหรือเปล่า

สิบสอง

ผู้ชายคนนี้สอนทุกอย่างให้ฉัน

มานี่สิ บทวิจารณ์ของเขา เป็นประเด็นทางวัฒนธรรมที่ใหญ่มาก

ยินดีที่ได้พบครับ

แต่วงการกำลังเปลี่ยนไปแล้ว คลอว์ด

เดี๋ยวนี้มีแพลตฟอร์มมากมาย สำหรับอ่านบทความ

ตอนนี้ผู้บริโภคของเราสนใจ

ในสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่าตอนไหน ๆ พวกเขา "ตื่นแล้ว" อย่างที่เรียกกัน

ฉันไม่อยากฉวยโอกาส

จากความสัมพันธ์พิเศษที่คุณมี กับหนังสือพิมพ์นี้

แต่ฉันทำเป็นไม่เห็นไม่ได้

- ตราบใดที่ครอบครัวคุณ... - หยุด

- อย่าได้พูดถึงมัน - โอเค ฉันจะบอกอะไรให้

ทำไมเราไม่ทำให้มัน เป็นประโยชน์กับคุณล่ะ เนอะ

คุณช่วยเล่าให้เราฟังว่าสถานการณ์ เรื่องลูกเขยคุณเป็นยังไง

แล้วคุณก็จะเป็นคนคุมเกม

แทนที่จะเป็นพวกขี้ซุบซิบนินทา

เราให้สื่อมุ่งความสนใจมาที่เขา แทนที่จะเป็นลูกสาวและครอบครัว

ที่กำลังเผชิญหน้ามรสุมลูกใหญ่

ฉันรับรองได้ ว่าคุณจะได้รับความเป็นธรรม

และจะไม่มีการพูดถึง ปัญหาภายในครอบครัวเลย

คุณเชื่อใจฉันได้เลย จริง ๆ นะ

- แล้วบทความที่ผมส่งให้คุณล่ะ - อ๋อ เรื่องปีน่า เบาช์ใช่ไหม

ไฮเนอร์ มึลเลอร์

- อ๋อ ไฮเนอร์ มวยเลอร์ - มึลเลอร์ ชาวเยอรมันตะวันออก

- ใช่ - นักเขียนบทละครสมัยใหม่

- คนรู้จักกันทั่วโลก - อ๋อ ใช่ มาร์ค

ครับ เราคิดว่ามันน่าสนใจมาก เหมือนงานทุกชิ้นที่คุณส่งมาให้เรา

อาจเอาไปใส่ในฉบับพิมพ์ยากหน่อย

แต่มันอาจเหมาะกับหน้าแทรก วัฒนธรรมดิจิทัลที่เพิ่งออกของเรา

- พี่แกพล่ามเรื่องอะไรเนี่ย - เป็นงานฉบับออนไลน์ของเราครับ

เราปรินต์แล้วก็อ่านข่าว เกี่ยวกับงานศิลปวัฒนธรรมได้

- เรามีแอปด้วยนะครับ - ลองดูสิ

ใช่

เดี๋ยว รอก่อน ช่วยเลื่อนกลับขึ้นไปได้ไหม

ได้ครับ ดูเหมือนว่า

คุณสนใจเรื่องนี้เหรอครับ

"นักแสดงหญิงลิลเลียน หรือลิลลี่ บลอนช์"

"ใช้ชีวิตกับอัลไซเมอร์"

เออ เฮนรี่ มัลเลอร์เป็นบุคคลสำคัญ

ในวัฒนธรรมยุโรป

ฉันมั่นใจว่าเราหาทาง

ให้เขาขึ้นหน้าหนึ่ง นิตยสารฉบับดิจิทัลได้

ซึ่งหมายความว่าเราแต่ละคน รับผิดชอบส่วนของตัวเอง ใช่ไหม

- ใช่แล้วล่ะ - แน่นอน

- รบกวนส่งบทความมาให้ฉันหน่อย - ครับ

"นิตยสารซินีม่าเพลย์"

พระเจ้า

"ลิลเลียน บลอนช์ ตัดสินใจอย่างชาญฉลาด"

"จากฮอลลีวู้ดสู่บรอดเวย์จนได้รับ เสนอชื่อชิงสองรางวัลโทนีอวอร์ด"

ผมรักคุณจริง ๆ

ยังรักเหมือนเดิม

ใช่

"บ้านพักคนชราลองวู้ด"

เรายังมีห้องพักผ่อนที่สวยงาม น่าประทับใจ

อุปกรณ์ออกกำลังกายอย่างเบาเอย เรายังมีกิจกรรม...

อันนี้ห้องอาหารเรา

บริการอาหารสามมื้อ ทั้งดีต่อสุขภาพและรสชาติอร่อย

ทุกอย่างปรุงสดใหม่ที่นี่ครับ

ส่วนนี่คือทางไปสวนของเรา

ที่นี่คือศูนย์บริการผู้ป่วยนอก

ซึ่งแยกจากปีกตะวันตกของบ้านพัก

สวยมากเลย

และจะเห็นว่ามันเป็นส่วนตัว และมั่นคงมาก

- ในส่วนนี้... - สวนคือดี สงบมากเลย

คุณนายบลอนช์ ทางนี้ครับ

- คุณคะ ไม่เป็นไรนะคะ - หา

- ไม่เป็นไรนะคะ หลงทางเหรอ - เปล่าครับ

ให้ฉันพากลับห้องไหมคะ ฉัน...

ไม่ ๆ ผมไปเองได้

ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันมาใหม่น่ะค่ะ

ก็เลยยังไม่รู้จักทุกคน กำลังพยายามอยู่ค่ะ

ผมก็มาใหม่

ฉันชื่อเซเฟอร์ค่ะ อยู่แถว ๆ นี้ตลอด

ถ้าอยากให้ช่วยอะไร บอกได้เลยนะคะ

โอเค ไว้เจอกันค่ะ

จะบ้าไปแล้วเหรอ

นายถูกจับได้แน่

ถ้าไม่ฆ่าตัวตายก่อน ที่แบบนั้นอาจจะทำให้นายหดหู่สุดใจ

มันเป็นที่ที่น่าอยู่มากต่างหาก

และฉันคิดไม่ออกเลย ว่าอยากทำอะไร

นอกจากอยู่ข้าง ๆ เธอ เธอต้องมีฉัน

เธออาจจะจำนายไม่ได้ด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ

อัลไซเมอร์นะ ไม่มีความทรงจำ

จริงเหรอ เธอจะจำฉันได้ เชื่อฉันสิ

ทำไมถึงมั่นใจนัก

เพราะสิ่งที่เธอกับฉันเคยมีร่วมกัน

เคยผ่านมาด้วยกัน ไม่มีวันถูกลืมไปได้

โอ้โฮ ใช่เลย ใช่

มีสาวคนหนึ่งที่รอนดา

เมืองเล็ก ๆ ในสเปนใต้

ที่ครอบครัวฉันเคยไปเที่ยว ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน

เธอตัวเล็ก ตาเขนิดหน่อย แต่ก็ยิ้มสวยมาก ๆ

และมีเสียงหัวเราะที่ได้ยิน แล้วต้องหัวเราะตาม เหลือเชื่อเลย

แต่แน่นอนว่าฉันต้องกลับไปอเมริกา

แต่เราสัญญาว่าจะเขียนถึงกัน

แล้วเราก็ทำจริง ๆ แต่ว่า...

ฉันขาดการติดต่อกับเธอ ฉันไม่เคยจูบเธอด้วยซ้ำ

- แปลว่านายเข้าใจฉันใช่ไหม - คือ...

คือตอนนี้เธอว่างไหม

- แล้วสามีเธอล่ะ - ตาย

นายเป็นคนเดียวบนโลกใบนี้

ที่พร้อมจะเช็กอินเข้าบ้านพักคนชรา

- ไง - "พ่อคะ"

ขอโทษที่ไม่ได้โทรหาพ่อเร็วกว่านี้ แต่พอได้ฟังข้อกล่าวหาใหม่

ได้คุยเรื่องทั้งหมดกับทาเนีย มันค่อนข้างหนักหน่วงน่ะค่ะ

- เธอเป็นยังไงบ้าง - "ค่อนข้างอารมณ์เสียเลยค่ะ"

แล้วพ่อล่ะ หนูรู้ว่าพ่อโกรธหนู

ไม่รู้ว่าต้องพูดอีกกี่ครั้ง

ลูกกำลังทำผิดพลาดครั้งใหญ่

"พ่อไม่รู้ว่าไอ้สารเลวนี่ ให้สัญญาอะไรกับลูก"

"ไม่รู้ว่าทำได้ยังไง รู้แต่ว่าเป็นไอ้สารเลว ไม่มีสำนึก"

และไม่ว่าเขาจะพยายามทำอะไรอยู่ มันก็ฟังไม่ขึ้นทั้งนั้น

เดี๋ยวก็ได้รู้เร็ว ๆ นี้แล้วแหละ คุณผู้หญิง

พ่อบอกเสมอว่าหนูควรลองเสี่ยง

และนั่นคือสิ่งที่หนูจะทำ

ถ้าลูกกับทาเนียเบื่อเรื่องบ้า ๆ ที่บ้านเมื่อไหร่

พ่อมีเตียงว่างสองเตียงบนบ้าน ในห้องที่ไม่ได้ใช้รออยู่นะ

ขอบคุณค่ะพ่อ คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

ก็ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยลูกสาวก็โทรมาหาพ่อแล้ว

และนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่เกิดขึ้นในวันนี้เลย

แต่พ่อก็มีอะไรจะบอกลูกเหมือนกัน

- จริงเหรอ อะไรคะ - "คือ..."

พ่อจะไปเที่ยวกับเชน

- ไม่ - "จริงเหรอคะ ที่ไหน"

"ก็ ท่องโลกในช่วงวัยเกษียณ แค่นั้นแหละ"

อาจจะเป็นสเปน ไม่ก็ไปเรื่อย ๆ

พ่อก็ยังไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง ที่เราจะเที่ยวกันแบบนี้

เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว "ไปเรื่อย ๆ" นี่หมายความว่ายังไงคะ

ก็แบบที่คนแก่ชอบทำกัน เราแก่แล้วนี่นา

หาอะไรสนุก ๆ ทำ ไม่จำเป็นต้องติดต่อกับใคร

- "หรือติดต่อกับโลก" - พ่อ นี่คือสบายดีไหม

สบายดีลูก สตูจะไหม้แล้ว