The first 192 lines.
อาวี
แม่
แม่
เราต่างรู้เรื่องราวของปอมเปอีกันใช่ไหม
เมื่อสองพันปีก่อน
เมืองโรมันอันพลุกพล่าน บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ถูกทำลายย่อยยับ
ถูกฝังอยู่ใต้การปะทุของภูเขาไฟวิสุเวียส
และทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
จนผู้คนไม่มีโอกาสรอด
เรื่องราวของปอมเปอี เป็นเรื่องราวของความตาย
แต่นั่นก็ไม่จริงเสียทีเดียว
ปอมเปอีไม่ได้ถูกฝังทั้งเป็นในทันที
ที่จริงต้องใช้เวลาหนึ่งวัน กว่ามันจะถูกฝังอยู่ในกองขี้เถ้า
หนึ่งวัน
ที่ทรมานที่สุดเท่าที่ใครก็ตาม บนโลกใบนี้เคยประสบมา
ถึงอย่างนั้นก็ยังมีหนึ่งวัน
ยังมีโอกาส
แล้วถ้าที่นี่ยังมีเรื่องราวอื่นให้เล่าขานอีกล่ะ
เรื่องราวของการเอาชีวิตรอด
ผมจะพยายามตามรอยคนจริงๆ สามคน
ชาวโรมันจริงๆ ที่ผ่านภัยพิบัตินี้ ผ่านวันนั้นมา
เพราะเราอาจไม่รู้ เรื่องราวของปอมเปอีเลยก็ได้
ดังนั้น…
เรามาลองกันอีกรอบดีไหม
ผมจำตอนที่ไปปอมเปอีเป็นครั้งแรกได้
(ทอม ฮิดเดิลสตัน ผู้สนใจประวัติศาสตร์คลาสสิก)
มันช่าง…
มหัศจรรย์…
จริงๆ
ตอนฤดูร้อนปี 1998
ผมนั่งรถไฟผ่านฝรั่งเศสไปยังอิตาลี
เป็นทริปแรกที่ไม่มีผู้ใหญ่ไปด้วย
มีแค่ผมกับเพื่อนสองคน
เราพักในโฮสเทลเยาวชน ว่ายน้ำในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
และกินพิซซ่าอย่างเลี่ยงไม่ได้
แต่การไปเที่ยวปอมเปอีของพวกเรา…
เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
เพราะที่ปอมเปอี
คุณเดินทางข้ามเวลาได้
เมืองโรมันทั้งเมือง
ถูกฝังไว้หลายศตวรรษ
โดยคงสภาพไว้อย่างสมบูรณ์แบบ
และทั่วทั้งบริเวณ มีหุ่นปูนปลาสเตอร์ ที่หล่อขึ้นจากคนโรมันจริงๆ
คนจริงที่ถูกแช่แข็งอย่างน่าเศร้าในตอนที่ตาย
และทุกคนทิ้งเรื่องราวไว้เบื้องหลัง
และนั่นเป็นเรื่องราวที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผม
ทำให้ผมอยากเรียนภาษาละติน
ทำให้ผมอยากศึกษา เรื่องอารยธรรมโบราณในมหาวิทยาลัย
และมุ่งสู่เส้นทางการแสดง
เพื่อนำผู้คนกลับมา
ผมอายุ 45 แล้ว
แต่ภาพของผู้คนที่เสียชีวิตที่นั่น
ยังไม่เลือนหายไปเลย
ในที่สุดผมก็กลับมาที่ปอมเปอี เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขา
เพราะตอนนี้มีงานวิจัยใหม่ ที่เปิดเผยชื่อของชาวโรมันตัวจริง
ที่เคยสัมผัสกับการปะทุจริงๆ
และบางคนที่รอดชีวิตมาได้
และตอนนี้
มีเทคโนโลยีใหม่ที่ทรงพลัง
เป็นเทคโนโลยีล้ำสมัยที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมา
ซึ่งช่วยให้สามารถตามรอยคนเหล่านี้ ผ่านหายนะครั้งนั้นได้
เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยถูกใช้ ยังไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน
และเราโชคดีมากที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึง
เทคโนโลยีใหม่ล้ำสมัยนี้เป็นครั้งแรก
เดี๋ยวก่อนนะ
ตารางข้อมูลคือเทคโนโลยีใหม่ล้ำยุคเหรอ
ใช่แล้ว ผมพัฒนามันขึ้นมาเอง
เดี๋ยวนะ
ผมยังไม่ได้แนะนำให้คุณรู้จัก
ศาสตราจารย์สตีเวน ทัคเลย
(ศาสตราจารย์สตีเวน ทัค นักประวัติศาสตร์คลาสสิกผู้ใจดี)
สตีเวนทำโครงการผู้รอดชีวิตจากปอมเปอี
ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อตามรอย เรื่องราวชีวิตของคนจริงๆ
ที่ประสบกับการปะทุใน ค.ศ. 79
น่าประทับใจใช่ไหมล่ะ
ข้อความจารึกจากทั่วทั้งโรมัน อยู่ในฐานข้อมูลนี้หมดแล้ว
สตีเวน มันเยี่ยมมาก แต่ผมว่าเรา…
ผมว่าเราทำให้มันดูเป็นภาพยนตร์ มากกว่าตารางข้อมูลได้นะ
น่าประทับใจมาก ฮิดเดิลสตัน
ก็นะ ผมเคยดูหนังอเวนเจอร์สมาบ้าง
โครงการผู้รอดชีวิตจากปอมเปอี…
ถูกออกแบบมาเพื่อจับคู่กับฐานข้อมูลนี้
- โอเค - เป้าหมายคือการหาชื่อใครสักคน
ที่อยู่ในปอมเปอี ก่อนการปะทุไม่นาน
จากนั้นเราก็เจอคนคนเดียวกันในชุมชนอื่น
แล้วก็บิงโก เราเจอผู้รอดชีวิต
เราเจอแล้ว ผมจะแปลให้
เดี๋ยวก่อนๆ ขอผมลองหน่อย
แอล อาวิอาเนียส เราเรียกลูเซียสนั่นแหละ
ลูเซียส อาวิอาเนียสแผ้วถางเส้นทางนี้
ด้วยเงินของเขาเอง
น่าประทับใจมาก ฮิดเดิลสตัน
ผมเรียนประวัติศาสตร์คลาสสิกที่มหาวิทยาลัย
ผมสอนประวัติศาสตร์คลาสสิก
เข้าใจแล้ว
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับ ลูเซียส อาวิอาเนียสคนนี้ล่ะ
วันที่บนแผ่นจารึกบ่งชี้ว่าตอนที่เกิดการปะทุ
ลูเซียส อาวิอาเนียสคนนี้อาจตายไปนานแล้ว
แต่ลูกหลานของเขายังมีชีวิตอยู่
(ปู่ - ย่า ลูก - คู่สมรส)
รวมถึงเด็กผู้ชาย อาจเป็นวัยรุ่น
- อาจจะเป็นหลานชายไหม - ก็เป็นไปได้
จารึกชิ้นที่สองเป็นเหมือนเงินกู้ฉุกเฉิน ก่อนเงินเดือนออกของชาวโรมัน
แสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลาหนึ่งชั่วอายุคน
ตระกูลอาวิอาเนียสเปลี่ยนจาก การเป็นชนชั้นสูงที่ร่ำรวยของเมือง
มาเป็นคนที่จนที่สุดในปอมเปอี
และจารึกชิ้นที่สามนี่ บ่งชี้ว่าอาวิอาเนียส…
มาฝึกงานอยู่กับครอบครัวช่างตีเหล็กในท้องถิ่น
อิวาเนียสอยู่ในตระกูลที่เคยร่ำรวย…
แต่พวกเขาสูญเสียทุกอย่าง
และตอนนี้เขามาทำงานที่ร้านตีเหล็กธรรมดาๆ
(อาวิอาเนียวส - วัยรุ่น ชาวโรมันตัวจริง - ค้นพบ)
ผมว่าตัวเองคงได้เจอกับ ชาวโรมันตัวจริงคนแรกแล้ว
และเขาเป็นแค่เด็กผู้ชาย
ผมอยากพาเขากลับมาจากอดีต
เขาเป็นมากกว่าเชิงอรรถในประวัติศาสตร์
เป็นมากกว่ารายละเอียดในตารางข้อมูล
เขาเป็นมนุษย์
อาวิอาเนียส
เรามาย้อนกลับไปยังวันนั้น ในปี ค.ศ. 79
เพราะถึงยังไง
ที่ปอมเปอี
คุณเดินทางข้ามเวลาได้
สำหรับอาวิอาเนียส มันก็เป็นแค่อีกวันหนึ่ง
เขาอาจฝึกงานอยู่ที่โรงตีเหล็ก
โดยไม่รู้เลยว่าวิสุเวียส กำลังจะปลดปล่อยอะไรออกมา
เอาละ ช่วงเวลานี้จะเป็นตัวกำหนดอนาคต
มันหลอมสิ่งที่สำริดชิ้นนี้จะเป็น
ลึกซึ้งมาก
เราควรติดมันไว้บนป้ายข้างนอก
มาร์คัส มาซูเรียส
- ผู้หลอมอนาคต - โอเคๆ
เดี๋ยว หยุดก่อน
สตีเวน รอเดี๋ยวก่อน
มาร์คัส มาซูรินี่คือใคร
มีการค้นพบสิ่งประดิษฐ์จำนวนมาก
โดยเฉพาะพลั่วที่ประทับชื่อตระกูลมาซูริ
พวกเขาเป็นครอบครัวช่างสำริดท้องถิ่น
มีเตาหลอมอยู่นอกกำแพงเมือง
- ตรงนี้ ในบริเวณนี้ - ครับ โอ้โฮ
แต่ที่สำคัญ ในวันที่เกิดการปะทุ
อาวิอาเนียสกำลังทำงานที่โรงตีเหล็ก…
นอกเมือง
- รับไป เธอทำได้ - โอเค
ใช่แล้ว ไม่เป็นไร ระวังนะ
ฉันบอกว่าไงเรื่องให้ระวัง
งานที่ทำมาหลายชั่วโมงพังหมดแล้ว
- เป็นเพราะแผ่นดินไหว - อาวี ฟังนะ
เธอต้องเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบ
เธอต้องโตได้แล้ว
เริ่มจากคำขอโทษก่อนก็ได้
คิดจะไปไหนน่ะ
ทำไมผมต้องอยากโตมาเป็นเหมือนคุณ แล้วทำพลั่วด้วยล่ะ
โอเค ไอ้หนู อย่างอแงสิ
คุณไม่ใช่พ่อผม
คุณก็แค่ช่างตีเหล็ก
นี่
ไม่เอาน่าๆ อย่าทำแบบนี้สิ
อาวิอาเนียส เดี๋ยวก่อน
อาวี
อาวิอาเนียสเป็นวัยรุ่น
เหมือนที่ผมเคยเป็นตอนไปปอมเปอีครั้งแรก
แต่ถ้าผมจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับอาวิอาเนียส
ผมต้องรวมหลักฐานทางประวัติศาสตร์
เข้ากับสิ่งที่ผมทำในฐานะนักแสดง
ผมต้องจินตนาการถึงมัน
ผมจะเดินตามรอยเท้าเขา
เดินเคียงข้างเขา
มองถนนเหล่านี้ผ่านสายตาเขา…
เพื่อพยายามเติมเต็มช่องว่าง ในบันทึกทางโบราณคดี
นี่คือวิธีที่ผมเล่าเรื่องราวของอาวิอาเนียส
เด็กชายธรรมดาคนหนึ่ง
ในวันที่แสนพิเศษ
แม่
แม่ ทำไมประตูถึงติด
อาวี หยุด แค่…
เข้ามาข้างใน มาเร็ว
แม่ เกิดอะไรขึ้น
เจ้าหนี้เงินกู้กลับมาแล้ว แต่ไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เดี๋ยว สตีเวน หยุดก่อน ดูเหมือนพวกเขาจะมีหนี้
ผมเดาว่าครอบครัวนี้กำลังตกที่นั่งลำบาก
พูดว่าลำบากยังน้อยไป
ถ้าลองคิดถึงชนชั้นและสถานะในสังคมโรมัน
การตกจากตำแหน่งทางการเมืองระดับสูง มาเป็นช่างตีเหล็กฝึกหัด
ในหนึ่งชั่วอายุ
ผมว่าพวกเขาคงคิดว่าชะตากรรม ทางสังคมเลวร้ายกว่าความตาย
ใช่ พวกเขาเสียสถานะ เสียเงิน บางทีพ่ออาจจะไม่อยู่แล้ว
นั่นเรื่องใหญ่สำหรับเด็กนะ
ไม่เอาน่า ลูกไปทำอะไรมา บอกแม่สิ
ผมลาออกแล้ว
อะไรนะ ลาออกเหรอ ลูกเดินออกมาเฉยๆ เหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.