12 Angry Men

ศาลพิจารณาคดี

คุณทำได้เยี่ยมมาก เยี่ยมจริงๆ

ท่านได้รับฟังคดีอันซับซ้อน ฆาตกรรมขั้นร้ายแรงที่สุด

ฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ถือเป็นคดีร้ายแรง

ท่านได้เห็นพยานหลักฐาน ได้ฟังการตีความข้อกฎหมาย

ตอนนี้ท่านมีหน้าที่แยกแยะ ข้อเท็จจริงออกจากภาพลวง

คนหนึ่งตายไปแล้ว อีกชีวิตหนึ่งอยู่ในกำมือท่าน

หากมีข้อสงสัยอันสมเหตุผล เกี่ยวกับความผิดของผู้ต้องหา...

...ท่านจะต้องตัดสินว่าไม่มีความผิด

หากไม่มีข้อสงสัยอันสมเหตุผล ท่านจะต้องใช้สติปัญญา...

...เพื่อตัดสินว่าผู้ต้องหากระทำผิดจริง

ไม่ว่าจะตัดสินอย่างไร คำตัดสินจะต้องเป็นเอกฉันท์

หากท่านตัดสินว่ามีความผิด ศาลจะไม่ผ่อนปรน

คดีนี้ต้องโดนโทษประหารสถานเดียว

ท่านมีภาระอันใหญ่หลวงแล้ว ขอบคุณทุกท่าน

ขอให้ลูกขุนสำรองออกไป

ขอเชิญคณะลูกขุน

MAIN TITLE

หมากฝรั่งมั้ย

- ไม่ละ ขอบคุณ - ไอ้นี่ไม่ขยับเลย

ช่วยหน่อยครับ ได้แล้ว

รู้อะไรมั้ย ผมโทรไปกรมอุตุฯ

วันนี้อากาศจะร้อนที่สุดในรอบปี

- อย่างน้อยน่าจะติดแอร์นะ - คุณชื่ออะไรครับ

- นี่ครับ - ขอบคุณมาก

เอาละ ทุกคนมากันพร้อมหน้าแล้ว

ถ้าต้องการอะไร เคาะประตูนะครับ ผมอยู่หน้าประตูนี่เอง

ผมไม่ยักรู้ว่าเขาล็อคประตูด้วย

มันต้องล็อคอยู่แล้ว ไม่รู้เหรอ

ไม่รู้สิ ผมไม่เคยรู้น่ะ

- นั่นเอาไว้ทำอะไร - ผมว่าเราน่าจะใช้บัตรลงคะแนน

ดี เผื่อเราจะเลือกเขาเป็นวุฒิสมาชิก

- คุณรู้สึกยังไง - ไม่รู้สิ ก็น่าสนใจนะ

จริงเรอะ ผมเกือบหลับแน่

- ผมไม่เคยเป็นลูกขุนมาก่อน - เหรอ ผมเป็นมาหลายหนแล้ว

มันแย่ตรงที่ต้องฟังทนายพูดๆๆ แม้แต่คดีหมูๆ อย่างนี้

- เคยฟังคนพูดแบบน้ำท่วมทุ่งมั้ย - หน้าที่เขานี่

ก็ใช่ แต่เป็นที่ระบบด้วย

เป็นผมจะตบสั่งสอนเด็กพวกนี้ ก่อนที่มันจะสร้างปัญหา

ไม่ต้องเสียเวลา เสียเงิน

- เริ่มกันเถอะ - ก็ดี

เริ่มกันเลย เรามีอะไรต้องทำเยอะ

ขอพักห้านาทีนะ มีคนหนึ่งไปเข้าห้องน้ำ

- เราจะนั่งกันตามปกติเหรอ - ไม่รู้สิ ก็คงงั้น

คุณนั่งที่ผม

- ขอโทษที - ไม่เป็นไร

วิวสวยเหมือนกันนี่

คุณคิดยังไงเกี่ยวกับคดีนี้

น่าสนใจหลายอย่าง ไม่มีจุดบอด คุณเข้าใจใช่มั้ย

เราโชคดีที่ได้ทำคดีฆาตกรรม

ถ้าเป็นคดีทำร้ายร่างกายหรือขโมยของ แค่คิดก็น่าเบื่อเป็นบ้า

- เฮ้ นั่นตึกวูลเวิร์ธรึเปล่าน่ะ - ใช่แล้ว

ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด แต่ไม่เคยเข้าไปในนั้นเลย

เราต้องคัดเลือกข้อมูล แล้วแยกแยะเอาไว้

ใช่ แล้วเรื่องมีดล่ะ

หวังให้ผู้ใหญ่เชื่อเรื่องงี่เง่า

- ผมไม่แปลกใจหรอก มันก็แบบนี้ล่ะ - ใช่ ผมเห็นด้วย

แตรใช้ได้นี่ เปิดไฟหน้าดูมั่งสิ เป็นหวัดหรือคุณ

เป็นหวัดทั้งที่อากาศร้อนแย่ชะมัด จมูกเจ็บไปหมดแล้ว นึกออกมั้ย

แน่นอน ผมเพิ่งหาย

- เอาละ คุณโฟร์แมน เริ่มกันเลย - เขายังอยู่ในห้องน้ำเลย

มีข่าวอะไรใหม่ ผมยังไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์เลย

- ผมอยากรู้ว่าตลาดปิดยังไง - คุณทำงานเกี่ยวกับหุ้นเหรอ

ผมเป็นนายหน้าค้าหุ้น

ผมทำธุรกิจรับส่งเอกสาร บริษัทเบคแอนด์คอล

เมียผมตั้งชื่อ เริ่มจากไม่มีอะไรเลย ตอนนี้มีพนักงาน 37 คน

เอาละ นั่งประจำที่กันเถอะ

ดี เราจะได้คุยกันให้เสร็จไวๆ ผมมีตั๋วดูเบสบอลคืนนี้

แยงกี้กับคลีฟแลนด์

ทีมเรามีไอ้หนูโมด์เจลิวสกี จอมอึดขนานแท้เลย

เร็วเป็นปรอทด้วย รู้มั้ย

คุณก็แฟนพันธุ์แท้เบสบอลสินะ

จะนั่งกันตรงไหนดี

ผมว่าน่าจะนั่งเรียงตามหมายเลขนะ

หนึ่ง สอง สาม ไปเรื่อยๆ รอบโต๊ะ ทุกคนเห็นด้วยมั้ย

- ก็เหมือนกันนั่นแหละ - จะได้ง่ายดีไง

- ก็ได้ - เบอร์ 12 อยู่ขวามือคุณรึเปล่า

- ใช่ เราวนตามเข็มนาฬิกา - เริ่มที่คุณ หนึ่ง สอง....

คุณคิดยังไงกับอัยการ

อะไรนะครับ

ผมว่าเขาฉลาดนะ ย้ำประเด็นทีละข้อ...

...ตามลำดับเหตุการณ์ ผมประทับใจมาก

- ผมว่าเขามืออาชีพ - มีแรงมุ่งมั่นสูงด้วย

- หยุดคุยกันก่อนนะ - ได้เลย

เราเริ่มกันเลยดีกว่า คุณผู้ชายข้างหน้าต่าง

- เราจะเริ่มกันแล้ว - ขอโทษที

ตัดสินลำบากนะ ลูกฆ่าพ่อเนี่ย

คุณเห็นเรื่องแบบนี้ตลอดเวลาแหละ

ปล่อยให้ลูกเสียคนเอง ก็สมควรแล้วแหละ

- ครบทุกคนแล้วนะ - คนแก่อยู่ในห้องน้ำ

- เคาะประตูเรียกหน่อยสิ - ได้

- เป็นแฟนทีมแยงกี้เหรอ - เปล่า บัลติมอร์

บัลติมอร์

นั่นเหมือนโดนชะแลง ทุบหัวทุกวันเลยสิ

ทีมนี้ไม่เห็นมีอะไรดี นอกจากคนดูแลสนาม

เราจะเริ่มกันแล้ว

ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกคนรอ

โธ่ บัลติมอร์

เอาละ ทุกคน ฟังทางนี้หน่อยครับ

คุณจะทำยังไงก็ได้ตามใจ ผมจะไม่กำหนดกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น

เราอาจจะคุยกันก่อน แล้วค่อยลงคะแนนก็ได้

หรือไม่ เราก็ลงคะแนนกันเลย

น่าจะลงคะแนนรอบแรกกันก่อนนะ

งั้นโหวตเลย ใครจะไปรู้ อาจจะเสร็จเรื่องเลยก็ได้

ถ้างั้นโอเค คุณทราบกันดีแล้วว่า นี่เป็นข้อหาฆาตกรรมขั้นร้ายแรงที่สุด

และถ้าเราตัดสินว่าเขาทำผิด ก็เท่ากับเราส่งเขาไปนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า

- กฎหมายบังคับไว้อยู่แล้ว - รู้แล้ว

- เอาละ มาดูว่าใครอยู่ข้างไหน - มีใครไม่อยากออกเสียงมั้ย

ผมไม่มีปัญหา

จำไว้ว่าคะแนนต้องเป็น12 ต่อ 0 กฎหมายบัญญัติไว้

พร้อมรึยัง เอาละ คนที่ตัดสิน ว่าผิด โปรดยกมือขึ้น

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด...

แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด เอาละ ตัดสินว่าผิด 11 คน

ใครว่าไม่ผิด

หนึ่งคน 11 เสียงว่าผิด 1 เสียงว่าไม่ผิด

- ทีนี้เราก็รู้สถานการณ์แล้ว - ต้องมีคนหนึ่งแบบนี้ทุกทีสิน่า

แล้วจะทำยังไงต่อ

- ผมว่าเราต้องคุยกัน - เบื่อชะมัด

คุณคิดว่าเขาบริสุทธิ์จริงๆ เหรอ

- ผมไม่รู้ - คุณก็นั่งฟังคดีในศาลนี่

คุณก็เห็นว่าเด็กนั่นมันตัวอันตราย

- เขาเพิ่งอายุ 18 - ก็ไม่เด็กแล้ว

เขาแทงหน้าอกพ่อตัวเอง

ศาลมีข้อพิสูจน์เป็นสิบข้อ ต้องร่ายให้ฟังมั้ย

ไม่ต้อง

- แล้วคุณจะเอายังไง - ผมแค่อยากคุย

คุยเรื่องอะไร 11 คนว่าผิด ไม่มีใครกังขานอกจากคุณ

ถามหน่อย คุณเชื่อเรื่องที่เขาเล่าเหรอ

- ไม่รู้เหมือนกัน คงไม่เชื่อ - แล้วทำไมคุณโหวตไม่ผิด

อีก 11 คนว่าผิด มันไม่ง่ายเลยที่จะยกมือ…

...แล้วส่งเด็กไปตายโดยไม่คุยกันเลย

- ก็ใครว่ามันง่ายล่ะ - ไม่มี

นี่ผมลงความเห็นเร็วเกินไปเหรอ ผมคิดจริงๆ นะว่าเขาผิด

คุยกันไปอีก 100 ปี ผมก็ไม่เปลี่ยนใจ

ผมก็ไม่ได้จะเปลี่ยนใจคุณ แต่นี่มันเรื่องความเป็นความตาย

สมมติว่าเราตัดสินผิดล่ะ

สมมติว่าตึกนี้ถล่มล่ะ ใครจะสมมติอะไรก็ได้ทั้งนั้น

ถูกของคุณ

จะคุยกันนานแค่ไหนก็ไม่ต่างกัน ถ้าเราใช้เวลา 5 นาทีแล้วทำไมเหรอ

เอาเป็นชั่วโมงนึงละกัน กว่าเบสบอลจะเริ่มก็ 2 ทุ่มนี่

- ใครมีอะไรจะพูดบ้าง - ผมเต็มใจนั่งชั่วโมงนึงนะ

- ดี ผมได้ฟังเรื่องน่าสนใจ... - นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เรานั่งอยู่ที่นี่

เอาละ งั้นบอกมาซิ เรามานั่งกันอยู่ทำไม

ไม่รู้สิ ไม่มีเหตุผลมั้ง เด็กคนนี้ถูกข่มเหงมาตลอดชีวิต

เกิดในสลัม แม่ตายตั้งแต่เขาอายุ 9 ขวบ

ต้องไปอยู่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าปีครึ่ง เพราะพ่อติดคุกคดีปลอมแปลง

ชีวิตไม่มีความสุข เขาเป็นเด็กโมโหร้าย รู้มั้ยว่าทำไม

เพราะโดนคนอื่นตบหัวทุกวันไง

เขาเป็นเด็กอายุ 18 ที่มีชีวิตขมขื่น ผมว่าเราน่าจะคิดให้ดีก่อน

เราไม่ต้องทำอะไรเพื่อเขาทั้งนั้น การพิจารณาคดีก็ยุติธรรมนี่

การขึ้นศาลนี่สิ้นเปลืองนะ แค่นี้เขาก็โชคดีแล้ว

เราก็โตๆ กันแล้ว และได้ฟังข้อเท็จจริงแล้วนี่นา

เราไม่ควรเชื่อเด็กคนนี้ ก็รู้กันอยู่ว่าเขาเป็นยังไง

ผมเคยอยู่กับคนพวกนี้ คำพูดพวกนี้เชื่อไม่ได้

- พวกนี้โกหกตั้งแต่เกิด - มีแต่คนโง่ที่คิดแบบนั้น

- ฟังนะ - คุณเกิดมา...

...พูดความจริงอยู่คนเดียวเรอะ ผมว่าเขาพูดไม่ถูกนะ

- เราไม่อยากฟังเทศน์ - เรามีหน้าที่ต้องทำนะ อย่านอกเรื่อง

ไรซ์ป๊อปเป็นสินค้าที่ผมทำโฆษณา

"เต้นสนุกไปกับอาหารเช้า" ผมเขียนเอง

- สะดุดหูมาก - ใช่

- โทษนะครับ - อ้อ ขอโทษที

วาดอะไรเล่นมันช่วยให้สมองแล่น

เรามีงานต้องทำ ไม่ใช่มานั่งกันอยู่ทั้งชาติ

เอาละ ถ้าหากว่าคุณผู้ชายตรงนั้น ไม่เห็นด้วยกับเรา...

...ก็ช่วยบอกเหตุผลหน่อย เราจะได้ช่วยชี้ว่าคุณสับสนตรงไหน

ผมมีความคิดอย่างหนึ่งนะ ผมว่ามันดีทีเดียว

ผมว่าเราจะต้องโน้มน้าว ให้เขาเชื่อว่าเขาผิดและเราถูก

เราอาจใช้เวลากันคนละสองนาที ผมแค่เสนอความคิดนะ

ไม่เป็นไร ก็เข้าท่าดี เราจะผลัดกันพูดเรียงกันไป

เอาละ คุณเริ่มก่อน

มันเรียบเรียงคำพูดยากนะ ผมแค่คิดว่าเขาผิด

ผมว่ามันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว ไม่มีใครพิสูจน์ค้านได้นี่

ไม่เห็นต้องพิสูจน์ นั่นมันหน้าที่ของฝ่ายอัยการ

จำเลยไม่จำเป็นต้องพูด รัฐธรรมนูญให้สิทธิ์ไว้

นั่นผมรู้ ผมหมายถึงว่า...

คือ ผมแค่คิดว่าเขาผิด มีคนเห็นว่าเขาทำนี่

เอาละ ผมคิดอย่างนี้นะ ผมไม่มีอคติอะไรนะ

ผมแค่อยากพูดถึงข้อเท็จจริง

ข้อหนึ่ง

คนแก่ที่อยู่ชั้นล่างใต้ห้องที่เกิดเหตุ

ตอนเที่ยงคืนสิบนาทีคืนที่เกิดเหตุ เขาได้ยินเสียงเหมือนคนสู้กัน

แล้วก็ได้ยินเด็กตะโกนว่า "ฉันจะฆ่าแก"

วินาทีต่อมา มีคนล้มฟาดพื้น

เขาวิ่งไปที่ประตู เห็นเด็กวิ่งลงมา แล้วออกจากบ้าน

เขาเรียกตำรวจ ตำรวจเจอชายคนนี้มีมีดปักอก

หมอชันสูตรระบุเวลาตายราวเที่ยงคืน

นี่ไงข้อเท็จจริง คุณปฏิเสธไม่ได้ เด็กคนนี้ผิดจริง

ผมเองก็สะเทือนใจ ผมรู้ว่าเขาเพิ่งอายุ 18

- แต่ก็ต้องชดใช้ความผิด - ผมเห็นด้วย

เอาละ จบรึยังครับ

- จบแล้ว - คนต่อไป

เห็นๆ อยู่ว่าคำให้การของเขา ไม่มีน้ำหนักเลย

เขาอ้างว่าเขาไปดูหนัง

แต่กลับจำไม่ได้ว่า หนังเรื่องอะไร ใครเล่น

- ใช่แล้ว - ไม่มีใครเห็นเขาเดินเข้าหรือออกด้วย

แล้วคำให้การของผู้หญิง ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามล่ะ

- เธอเห็นเหตุการณ์ตอนกำลังฆ่า - เดี๋ยว เรียงตามลำดับนะครับ

ขอเดี๋ยวเดียว ผู้หญิงคนนี้อยู่บนเตียง เธอนอนไม่หลับ

เธอร้อนจนแทบคลั่ง