Ella McCay

Hai, saya tukang cerita.

Saya berada di sini untuk memberikan fakta tentang Ella.

Tapi pertama sekali, biar saya ceritakan apa yang dia panggil "ketelusan sepenuhnya."

Saya dah bekerja untuknya semenjak dia tamat sekolah undang-undang,

jadi saya taklah neutral sangat.

Saya suka sangat dia.

Betul.

2008. Ketika Kemelesetan Besar.

Tapi, awak tahu, dari segi lain, masa yang lebih baik.

Kita semua masih saling suka menyukai.

Pada usia hanya 34 tahun,

Ella ialah wanita ketiga termuda yang pernah memegang jawatannya.

Bunyinya hebat, bukan?

Sebenarnya, kita semua menyembunyikan…

Oh, maafkan saya, "beban" kita…

Sehinggalah ia menguasai hidup kita atau kita mengatasinya.

Pejabat Timbalan Gabenor

Dengan Ella, beban itu bermula pada usia 16 tahun.

Ayuh, semua.

Bukan nak rosakkan mood, tapi awak antara yang bertuah

jika awak tak pernah merasakan

keluarga orang lain yang normal dan bahagia

seperti satu tikaman kecil di hati.

Rasanya kita semua kena bertolak cepat, Encik McCay.

Takdir boleh jadi sesuatu yang licik.

Ucapan saya.

Poket kot luar awak.

Hidup kita boleh berubah sekelip mata.

Atau dengan satu perkataan.

Tunggu.

Tiada siapa akan cakap apa-apa?

Apa yang awak rasa patut dikatakan, nak?

Hei, Case, boleh tolong ambilkan saya segelas air?

Okey.

Teruskan, Ella, cakap apa yang awak nak cakap.

Terima kasih, Mak cik Helen.

Saya tak mahu berlakon seolah-olah ayah baru bersara hari ini sebagai pengarah hospital,

sedangkan ayah sebenarnya terpaksa berhenti kerana beberapa

hubungan seksual dengan wanita yang bekerja di sana.

Itu satu pandangan yang betul.

Apa maksud ayah? Ada yang lain?

Boleh awak tolong letak sedikit ais di dalam itu?

Tidak.

Okey. Cukup adil.

Tahu apa? Saya berjanji akan bacakan untuk awak sebelum tidur

selama enam minggu akan datang.

Buku-buku tanpa gambar dan banyak perkataan yang ambil masa yang lama untuk dihabiskan.

Bagaimana jika awak tak baca?

Pernahkah saya kata saya akan buat sesuatu dan tak pernah buat?

Satu lagi pandangan, nak,

ialah ketiga-tiga wanita menulis surat sokongan.

Ayah dah berkahwin.

Lihat, sebahagian daripada apa yang mereka perlukan daripada kita hari ini

ialah untuk hadir sebagai sebuah keluarga, kerana…

Boleh tak awak jangan…

Entahlah.

Ibu?

Tolong, jangan paksa kami pergi.

Saya mahu pergi.

Tidak, awak tak boleh pergi.

Adakah awak tahu betapa traumatiknya pengalaman itu?

Sudah tentu.

Case, jangan sesekali berpura-pura tahu sesuatu yang awak tak tahu.

Kerana mengetahuinya adalah mudah dan menyeronokkan.

Dan satu-satunya cara di dunia ini awak tak boleh pelajari sesuatu

ialah dengan berpura-pura awak sudah mengetahuinya.

Okey.

"T." Okey. "Trauma: Kecederaan psikik yang disebabkan oleh kejutan emosi,

ingatannya terpendam dan kekal tidak sembuh.

"Kecederaan pada otak."

Itulah yang boleh terjadi kepada kita jika kita pergi.

Awak masih mahu pergi?

Tidak, terima kasih sajalah.

- Okey. - Encik McCay, kita akan sangat lambat!

Saya tak akan maafkan awak.

Saya sayang awak. Hubungi saya untuk apa sahaja.

Enam minggu kemudian, satu lagi kejadian berlaku.

- Awak ada beberapa pilihan. - Sungguh?

Saya tak nampak yang saya ada pilihan.

- Saya tak nampak. - Okey.

Cuma saya tak rasa saya boleh berada di sini ketika awak beritahu Ella.

Beritahu saya apa?

Sayang, ia…

Ayah awak ada…

Satu peluang perniagaan yang sangat bagus di California.

Dan Mak cik Helen kau akan selalu melawat.

Tidak, ibu, saya… tak boleh.

Saya akan kehilangan lebih daripada setahun kredit dalam keempat-empat kursus AP saya.

Dan itu akan menjejaskan permohonan kolej saya,

dan saya akan kehilangan latihan amali yang mengambil kira semua temu duga dan esei.

Dan ada perkara-perkara yang benar-benar seperti…

Saya rasa… entahlah, penuh harapan berlaku kepada saya kebelakangan ini di sekolah.

Seperti kertas sosiologi yang saya buat selama ini.

Saya baru mendapatnya kembali. Dan cikgu kata yang saya…

Dia kata…

Di sini. Saya boleh tunjuk pada ibu.

Tapi ayah awak mahukan satu permulaan baharu untuk kita semua.

Satu lagi permulaan baharu.

Ibu?

Boleh ibu cuba jelaskan kepada saya

kenapa ibu asyik kembali?

Saya benar-benar mahu faham.

Ibu masih sayangkan dia.

Kalau begitu, ya Tuhan, tolong jauhkan saya daripada cinta.

Dia tidak maksudkannya, Tuhan.

- Berikan ibu masa sekejap, okey? - Ibu.

- Ayah akan buat benda begitu lagi. - Mungkin. Ada kebarangkalian.

Mungkin.

Mak cik Helen awak kata…

Mungkin awak patut tinggal dengannya buat seketika.

Sehingga ayah awak dan ibu lebih stabil…

Sekurang-kurangnya sehingga hujung tahun persekolahan.

Dan kemudian awak akan pergi ke kolej, bukan?

Apa?

Ibu tak boleh biarkan awak menderita kerana kesilapan ibu.

Hei.

Jangan berani salahkan diri ibu untuk semua ini, okey?

Jangan awak berani.

Mak Cik Helen, mak cik pasti mak cik okey jika saya tinggal dengan mak cik?

Ya. Amat sekali.

Awak masih berjaga?

Adakah ibu menangis?

- Ya. - Kenapa?

Kerana dia menyakiti dirinya.

Saya akan tunggu dengan awak sehingga awak tertidur, okey?

Saya sangat sayangkan awak, budak kecil.

Katakan balik.

Saya sangat sayangkan awak, budak kecil.

A+ AWAK BOLEH MENJADI PENGGERAK KE ARAH KEBAIKAN.

Beginilah semuanya bermula.

Tiga hari itu yang mengubah segalanya.

Saya sudah tahu sebaik sahaja saya membacanya.

Dan perut saya tahu sebelum saya sendiri sedar.

- Selamat pagi, Estelle. - Pagi.

- Wartawan ini tak nak pergi langsung. - Apa yang dia kata hari ini?

Banyak amaran-amaran akhir.

Kali ini dia menulis "Saya betul-betul maksudkannya" dalam huruf besar.

Ella, awak patut bercakap dengan seseorang tentang ini.

- Cuma dengar apa fikiran awak katakan. - Ya, saya tahu, awak betul.

Terima kasih.

- Pagi. Kedai Helen. - Selamat pagi, Mak cik Helen.

- Ella, hai. - Hai.

Saya cuma nak tahu jika saya boleh singgah sebentar sekejap lagi.

Sudah tentu. Semuanya okey?

Ya, baik. Cuma…

Saya perlukan sedikit perspektif tentang sesuatu, itu sahaja.

Ceritanya panjang. Saya beritahu bila saya jumpa mak cik.

Dalam perjalanan.

Baiklah, sayang awak.

Sayang mak cik juga. Selamat tinggal.

Puan, gabenor mahu berjumpa puan.

- Dia berada di seberang jalan di bilik telefon. - Okey, terima kasih.

Bilik telefon.

Bilik-bilik bising ini wujud kerana pegawai yang dipilih

tidak dibenarkan menggunakan pejabat kerajaan untuk mengumpul dana.

Selamat pagi.

Maaf kerana menghubungi awak terlalu awal. Ini Senator Negeri…

Jadi parti mereka menyewa bilik telefon,

di mana mereka dijangka meluangkan sekurang-kurangnya

tujuh jam sehari meminta wang.

Awak menyumbang sebanyak 2,000 dolar dalam kitaran yang lalu.

- Dan ya… - Saya akan letak awak untuk lima dolar.

- …Itu gila. - Terima kasih.

- …untuk 50 dolar. - Tiada apa yang lebih penting.

- Meminta sokongan berterusan awak. - …35 dolar.

Hai, ini Gabenor Bill Moore.

Gabenor Bill Moore, yang dikenali dengan mesra sebagai Gabenor Bill.

Beliau dan Ella mempunyai sejarah yang panjang.

Dia merupakan ketua kakitangannya ketika beliau dikenali sebagai Datuk Bandar Bill.

Saya cuma menghubungi untuk mengucapkan terima kasih atas

sumbangan 500 dolar itu.

Ya puan.

Bagaimana…

Siapa suaminya?

…keadaan Jerry? Dia masih okey di sana?

Bagus sekali.

Dan awak ada dua anak lelaki yang tegap itu? Awak ada…

Anak perempuan? Colleen.

Sudah tentu. Siapa boleh lupakan Colleen?

Dia mesti dah, berapa, empat?

Kolej perubatan.

Baiklah, saya tak nak ganggu awak.

Terima kasih.

Maaf atas kesilapan ini. Kami semua bodoh di sini.

Awak nampak apa yang saya selamatkan awak?

Saya dah beritahu awak saya gembira untuk melakukannya.

Saya suka bercakap dengan para pengundi.

Ya dan itulah sebabnya awak teruk dalam hal itu.

Awak mengambil, seperti, 45 minit panggilan telefon.

Berjalan dengan saya.

Saya nak beritahu awak sesuatu.

Berhentikan dunia.

Teruskannya, Gabenor.

Kami sayang awak, Gabenor Bill!

Jadi, apa yang saya nak beritahu awak, awak tak boleh beritahu sesiapa.

Okey.

Ia sedang berlaku.

Kabinet.

Setiausaha Dalam Negeri.

Saya tersenarai dalam senarai pendek.