Resident Evil

BİR NETFLIX DİZİSİ

REZERVE EDİLMİŞ PARK ALANI

Saat 11.15'te pazarlama, 11.25'te muhasebe ve 11.40'ta

ürün geliştirmeyle toplantınız var.

- Tokyo hatta. - Onlara "hayır" de.

- Kime? - Hepsine.

Albert.

O güzel yüzüne ne oldu?

Bu... Dün gece oldu. Karşı koydu da.

- Ama elinde... - Hiçbir şey yok.

- Harika. - Ama başka bir yol olabilir.

Neşe.

Doğru dozda, ket vurmayı önler.

- Skopolaminle karıştırırsak... - Alzaymır ilacıyla mı?

Alzaymır için dozlar düşük

ama aslen CIA tarafından doğruluk serumu olarak geliştirilmişti.

Haklıysam bu kombinasyon, steroidle güçlenmiş

sodyum pentotal gibi işleyecektir.

Peki ya hatalıysan?

Bilmiyorum ama seçeneklerimiz azalıyor.

İnsanlar, burada olduğunu öğrenebilir. Soru sormaya başlayabilir.

Merhaba Angel. Nasıl hissediyorsun?

Ben bir doktorum.

Hastalarla ilgilenen türden değil

ama birinin ağrısı olup olmadığını anlarım.

Tek istedikleri, ağrının sona ermesidir.

Sen de bunu istiyor musun?

Çünkü sana yardım etmek istiyorum.

Ben senin arkadaşınım.

- O nedir? - Yardım.

Bu tüm ağrılarını dindirecek.

Tek yapman gereken, bir soruya cevap vermek.

Burada olanları sana kim anlattı?

Evet?

- Bunu yapmak zorunda değilsin. - Keşke bu doğru olsaydı.

Sorumu cevapla yoksa giderim

ve yerime gelecek kişi var ya? Benden kötü olur.

Sadece canını acıtır.

Ve o zaman, şu an olduğu gibi birbirimize yardım edemeyiz.

KIZLARIMDAN HABERDAR OLAN KİM VAR?

Kimse.

Yanlış cevap.

Ama, hey...

- Yine de deneyelim. - Bekle.

Babama üzgün olduğumu söyleyin.

Ne oldu öyle?

İşe yaramayabilir demiştim.

- Durum nedir? - Nabız yok.

Hazır.

- Şarj oluyor. - Casusu arıyordum.

Hazır.

Casusun kim olduğunu söyleyecek kişiyi öldürmüş olabilirsin.

Yoksa sen misin?

Evelyn.

Seni ya da Umbrella'yı mahvetmek istesem

bunu yüzlerce kez yapabilirdim.

Yani siktir git.

Yapma.

Neden? Bana bir şey yapmaz ki.

Bana zarar vermek, Umbrella'ya zarar verir.

Ve dürüst olalım, Umbrella...

...sahip olduğun tek şey.

Bay Roth.

Her şey paketlenip hazır olsun. Anlaşıldı mı?

Yapın hadi.

Emirleri duydunuz. Gidin.

Biz aynıyız.

Hatıra mı?

Bunu paketleyip kişisel zulama koy.

- E, nasıl gidiyor? - Nasıl mı gidiyor?

- Kanımı aldınız. - Üzgünüm. Protokol böyle.

Umbrella bölgesinden ayrılmadığını sanıyordum.

Beni suçlayabilir misin?

Evelyn, seni götürmem için yolladı beni.

Bu zaman kaybı dedim ama senin

gelecekteki dünyada işe yarayabileceğini düşünüyor.

"Gelecekteki dünya" mı?

Rica etmiyor bu arada.

Etmesi de gerekmiyor.

Kendi yerine küçük kuklasını göndermiş.

Evcil hayvanını.

Seni son gördüğümde

18 yaşında hamileydin ve ön iki dişin kırıktı.

Çocuk nerede?

Kaybettim.

- Babam nasıl? - Seni sora sora öldü.

Evet. Albert favorisi olmasını umursamazdı.

Favorisi ben değildim.

Belki başta değildin.

Ama sınırlarda çalışman, günahlarının kefaretini ödemek için kendini yırtman.

Tanıdık geldi mi?

Babamız bir psikopattı.

Evet ama hepimizin sorunları var.

Jade, dönme vaktin geldi. Yorulmadın mı?

Seni son gördüğümden beri altı ay Tokyo'da ve neredeyse

bir yıl Grönland'da hapis yattın.

Sonra da kaçarken çantanda bir kafayla yakalandın.

Psikopat diyene bak.

Nereye gidiyordunuz?

Üniversite'ye.

Oraya gidiyordunuz, değil mi?

Evet, Baxter verimli çalışan bir çakaldı. Orayı arıyorduk.

Nerede?

- Siktir git. - Siktir git.

İkizler. Pişti olduk.

Çıkın.

Billie, bu ne sikim ya?

Sana Üniversite'nin yerini söyleyecek değilim.

Seninle gelmeyeceğim de.

Ve yeni dünya Umbrella'nın umurunda değil.

Tek istedikleri kontrol etmek.

Bunu en iyi sen bilmelisin çünkü tüm hayatımız boyunca böyleydi.

Oraya döneceğime ölürüm daha iyi.

Ben de bunu duymak istemiştim.

Jade, Umbrella'yı seçmem hataydı.

Seni seçmeliydim.

Ve şimdi de sana veda etmek istedim sanırım.

- O ne demek? - Virüs.

- Senin bağışıklığın var. - Hayır.

Evet, daha yavaş ilerliyor ama saat işliyor.

Sıfıra ulaşmak üzere.

Seni tekrar görmek istedim sadece.

Seni mutlu, çalışkan bir ortak olarak düşünmeyi seviyorum.

İnsanı bir aile kurmaya ikna etmeye çalışıyor.

Ama sonra endişeleniyorum.

Bu Jade Wesker için fazla durgun olurdu.

Bir sinyal yakaladık.

Bir buçuk kilometre batıda, seni arayan bir Üniversite ekibi var.

Sen de kaçabilirsin.

Zincire vurulmamış olsam da özgür değilim.

Yapmanı istediğim tek bir şey var.

Yüzüme yumruk at.

- Ne? - Ve...

Kan alırken bir takip cihazı yerleştirdiler.

Kardeşin olmayı hiç bırakmadım.

- Jade. - Gideon.

Seni arıyorduk.

Amrita.

- Seni özledim. - Ben de seni canım.

Hey, gitmemiz gerek.

Gideceğiz. Hem de hızlıca.

Dilin.

Yeni bir kanka mı yaptın?

Bu bir numune.

Amrita, sanırım bu aradığımız şey.

Hadi. Gidelim.

Laboratuvara götür. Kimseye söyleme. Git.

Ne haber?

Merhaba.

Hey.

- Benim hoş geldin partim nerede? - Hemen arkamda.

Anneciğim!

Bea.

Anne.

İyi misin? Telefondayken korkmuş gibiydin.

Biliyorum ama şimdi iyiyim. Tamam mı?

- Gerçek misin? - Gerçek misin?

- Sen iyi misin? Herkes iyi mi? - Evet, iyiyiz.

Anne, yetenek gösterisinde piyano çalacağım.

Piyano mu? Baleye ne oldu?

Aslında oldukça etkileyici. Bayılacaksın.

Evet, eminim.

Baba, gitmem lazım.

Yemekte görüşürüz.

Provası var.

Peki.

Ne?

Altı aydır yokum ve hepsi bu mu?

Hıçkırarak ağlamasını mı istiyordun?

- Giysilerini paralamasını? - Hayır.

Peki, tamam. Biraz paralama ve belki bir damla gözyaşı olabilirdi.

Seni özledim.

İyi edersin.

Bunu aylardır düşlüyorum.

Eh, gururum...

...okşandı.

Pekâlâ. Neleri kaçırdığımı anlat.

Sıkıntı yoktu.

Rekor seviyede hasat yapıldı. Bebek sayısında patlama oldu.

Ve Terrence'ın grubu İstanbul'dan bir kütüphanenin yarısını getirdi.

Peki 35 yaşında gibi davranan 10 yaşındaki kızımız?

Bea'nin gelişimi... Fevkalade.

Biraz dâhi olabileceğini düşünüyorum.

Matematiği iyi. Fende ve sporda doğuştan yetenekli.

Ama son zamanlarda en sevdiği şey

edebiyat.

Evet. Artık piyano çalıyor.

- Biri heyecanlanmıştır. - Evet.

Dikkatli ol sadece.

Babam, çocuklarını kendisi gibi

olacak şekilde yetiştiren ebeveynlerdendi.

Ve iki taneden biri başarısız oldu.

Emin misin?

Hadi ama.

Şu an laboratuvarda olmak istemiyorum de bana.

Ben babam gibi değilim.

- Jade, öyle... - Hayır, ben...

Babam yaptıklarını yaparken sadece kendisini önemsedi.

Altı ay boyunca sahadayken ben...

Elimde gösterecek hiçbir şey yoktu.