The first 200 lines.
อะไรนะ เมื่อไหร่
ทำไมล่ะ
ให้ฉันตอบคำถามไหนก่อนดีล่ะ
ฉันถึงได้ถามเรียงตามตัวอักษรไงล่ะ
โอเค
เมื่อคืนเราทำจริงๆ
เป็นอะไรที่ไม่ได้วางแผนไว้เลย
เราบินไปเวกัส
แล้วก็ไปโบสถ์ที่เปิดข้ามคืน
และแต่งงานกันโดยที่คนทำพิธี เป็นคนฟิลิปปินส์ที่แต่งเป็นเอลวิส
บายานี แปงเหรอ
ใช่
พระเจ้า
บ้าสุดๆ ไปเลยละ
แต่ก็เป็นเรื่องที่เธอคงจะทำอยู่แล้ว
งานแต่งฉันทำพิธีโดยผู้นำลัทธิ เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ
ไม่ได้แอบบินไปไหนกลางดึก โดยไม่บอกใครแบบนี้
แหม พอได้ยินเธอพูดแบบนี้แล้ว...
สรุปว่าเธอแต่งกับผู้ชายคนนี้จริงๆ เหรอ
ใช่
ฉันแต่งกับผู้ชายคนนี้จริงๆ
ถ้างั้นก็...
ดีใจด้วยนะ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธออาจจะช็อก
และคงจะมีความรู้สึกท่วมท้น เพราะงั้น...
มาคุยกันเถอะ
ไม่ละ ฉันโอเค
อะไรกัน ไม่อยากคุยหน่อยเหรอ
ไม่
เราต้องไปช่วยกันขนของเธอ ไปไว้บ้านใหม่
ข้าวของกระโดดลงกล่องเอง ไม่ได้นะยะ
เดี๋ยวสิ ช้าลงหน่อย แฟรงกี้ เพราะว่า...
ฉันไม่ได้จะรีบย้ายออกขนาดนั้น
แล้วก็...
เพราะฉันวิ่งตามเธอไม่ทัน!
อะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน ฉันเดินมาไกลแล้ว
ฉันไม่ได้อยากรีบย้ายออก!
ฉันกินแกงกะหรี่ได้เยอะ เธอก็รู้
พอฉันลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นทุกคน
ฉันแทบลมจับแน่ะ
นายให้ของขวัญฉัน
ที่ฉันไม่รู้ว่าควรตอบแทนยังไงดี
นายก็แค่ต้องรักฉันให้มากๆ
แบบนั้นไม่เรียกมากนะ
งั้นฉันจะรักนายมากๆ
ตอนไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ ที่เราไม่เคยไปดีไหม
ไม่ได้อยากพูดเหมือนนายนะ
แต่เราเพิ่งเสียเงินไปเยอะ กับงานแต่งบั๊ด
เรามีตังค์ไปได้เหรอ
ฉันก็ไม่ได้อยากพูดเหมือนนายนะ แต่เราไม่ไปได้ด้วยเหรอ
เราก็ดีแต่จะผลัดวันไปเรื่อยๆ อ้างเหตุผลนั้นเหตุผลนี้
แล้วพอวันหนึ่ง มันก็จะสายเกินไป
ฟังดูเหมือนฉันพูดจริงๆ ด้วย
ฉันนี่พูดมีเหตุผลดีเนอะ
อะไรน่ะ
ปีเตอร์เหรอ
ไม่ยักรู้ว่ามาแล้ว
ก็ยังมีกุญแจอยู่นี่
งั้นก็รีบเอามาคืนซะ
โรเบิร์ต ฉันรู้นะว่าพักนี้ ฉันทำตัวน่าอึดอัดน่ะ
เพื่อเป็นการชดเชย สิ่งที่ฉันแสดงออกกับนาย
ฉันจะเลี้ยงค่ามื้อกลางวันส่งตัว บั๊ดกับแอลลิสันเอง
เราจ่ายไปแล้ว
แต่ฉันก็ยังมีเจตนาดีนะ
นายยังจัดไม่เสร็จอีกเหรอ
เดี๋ยวครอบครัวจะมาแล้วนะ
ฉันพยายามบอกอะไรนายอยู่
เมื่อคืนฉันกับเจฟฟ์คุยกันยาว
เขาบอกว่าฉันเป็นเพื่อนที่แย่มาก จากการที่ฉันทำกับนายหลายเดือนมานี่
ฉันเลยอยากให้นายรู้ไว้ว่า
ฉันจะหย่ากับเจฟฟ์
อะไรนะ
โอ้ ไม่นะ
- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ - ฉันรู้
นี่เป็นข่าวร้ายสุดๆ เลย
เจฟฟ์เป็นไงบ้าง
คนมักจะว่ากันว่า คนที่ถูกทิ้งน่าสงสารกว่า
แต่ฉันว่าเป็นฉันสิ ที่น่าสงสารกว่า
นี่
เราจะไปฮันนีมูนกันแหละ
เจฟฟ์กับปีเตอร์จะแยกทางกัน
แต่ไม่ได้จะไปเที่ยวที่ดีๆ หรอก
ฉันกำลังเศร้า
รู้ไหมว่าอะไรจะทำให้นาย ฟื้นฟูจิตใจได้ดี
ทำงานไงล่ะ ทำให้หนักไปเลย
งานจะทำให้ฉันหายรู้สึกผิดได้เหรอ
งานจะทำให้ฉันหายปวดใจเหรอ
ก็อาจจะนะ
นี่อะไรเนี่ย
นิกชอบองุ่นไหม เธอเอาไปแบ่งให้เขาบ้างนะ
แล้วโยเกิร์ตไม่มีไขมัน ที่หมดอายุแล้วล่ะ
แฟรงกี้ ทำอะไรอยู่น่ะ
แยกของของฉันกับเธอไง
กองนี้คือของที่เธอจะเอาไปแน่ๆ
กองนี้คือของของเธอ แต่ฉันรู้สึกว่าฉันควรจะได้
ส่วนกองนั้นคือของของฉัน
แต่เป็นของที่ฉันไม่ใช้แล้ว เพราะงั้นเธอเอาไปได้
แฟรงกี้ เธอว่าเธอไม่ทำตัว เหมือนฉันไปหน่อยเหรอ
เธอเปลี่ยนจากรู้สึกช็อก เป็นยอมรับได้เร็วเกินไปนะ
ยังไม่มีเวลาทำใจด้วยซ้ำ
ไม่ทำใจคือวิธีทำใจแบบใหม่ของฉัน
ฉันไม่เชื่อหรอก
ถ้าเธอเป็นหญิงแกร่งใจหิน แบบฉันก็ว่าไปอย่าง
แต่เธอไม่ใช่แบบนั้น
เกรซ เรายุ่งเกินกว่าที่จะมา คุยกันว่าฉันเป็นคนยังไงนะ
ถึงจะเคยมีคนบอกว่า ฉันเหมือนเพลง "บริก เฮาส์" ก็เถอะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะพูดแบบนี้
หรือจะไปเอาไม้คทาวิเศษมาให้เธอดีล่ะ
ให้โอกาสเธอได้พูด
เปิดอก อะไรก็ตามแต่จะเรียก
ไม่จำเป็นหรอก
นี่ งั้นเรามาจัดปาร์ตี้ช็อกโกแลตกันไหม
ฉันจะได้เอาสเวตเตอร์ แก้ปัญหาไม่ลงรอยของสองคนมาให้
ไม่เอาละ ขอบใจ รีบๆ ย้ายของให้เสร็จดีกว่า
ก็ได้
เดี๋ยวฉันให้เธออาบน้ำให้ฉัน
พวกนี้ใครน่ะ
ฮวาคินกับเท็ด
ขอข้อมูลมากกว่านี้หน่อยได้ไหม
เป็นผู้ช่วยน่ะ
ขออีกหน่อย
มาช่วยแพ็กของ
ไม่ต้องห่วงนะ พวกเขาไว้ใจได้
ฉันไปเจอมาจากในเน็ต คนให้สี่ดาวเลยนะ
โอเค พอแล้ว มาล้อมวงบอกความในใจกันเถอะ
เธอนี่ไม่รู้อะไรเลย
มีแค่สองคนจะล้อมวง บอกความในใจกันได้ยังไง
บอกความในใจอะไรก็ได้เหรอฮะ
ตามที่ฉันเข้าใจก็คือ บอกความรู้สึกในใจออกมา
ที่เธออาจจะไม่อยากบอก เพราะกำลังโกรธอยู่
หรือไม่ก็โกรธสุดๆ
คือว่า เมื่อวันก่อน เกิดเรื่องที่ทำให้ผมเจ็บใจ
เรื่องอะไรเหรอ
นายบอกฉันตอนมาทำงานวันอังคาร ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
ฉันพูดแบบนั้นจริงๆ
แต่นายกลับไปซื้อรองเท้าบูตกับบ๊อบ
ฉันไม่ได้ซื้ออะไรด้วยซ้ำ
เอาละ หนุ่มๆ หมดเวลาแล้ว
แฟรงกี้
เธอมีอะไรจะพูดบ้างหรือเปล่า
มีๆ รองเท้าบูตแบบไหนเหรอ
ก็ได้
งั้นฉันจะพูดบ้าง
ใช่แล้ว เกรซ แฮนสัน จะพูดถึงความรู้สึกบ้าง
เกรซ สกัลแค
ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ ว่าจะเปลี่ยนนามสกุลไหม
เพิ่งแต่งงานเหรอฮะ
ใช่
ยินดีด้วยนะฮะ แล้วจะไปฮันนีมูนไหมฮะ
- อย่ามาถามตอนนี้น่า ฮวาคิน - แล้วจะไปไหม
ไปสิ
เกาะโบราโบรา
จะไปนอนโรงแรมที่พื้น เป็นกระจกใสหรือเปล่าฮะ
เดี๋ยวฉันจะให้เธอสองดาวนะ ฮวาคิน สองดาวนะยะ
เธอโกรธฉัน ซึ่งฉันเข้าใจ
ฉันไม่ได้โกรธเธอ
งั้นก็ไม่ยอมรับความจริง
เปล่าซะหน่อย
คนเราโตขึ้นแล้วก็แต่งงาน
มันเป็นเรื่องธรรมดา
ฉันเป็นผู้หญิงที่รู้จักปรับตัว เดี๋ยวฉันก็จะไปมีชีวิตของฉัน
ฉันว่าสิ่งที่อยู่ในใจเธอคือ
เธอกลัวว่าอะไรๆ จะเปลี่ยนไป แต่มันไม่เปลี่ยนหรอก
ฉันอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่ ตอนกลางคืนหรือเสาร์อาทิตย์
ไปอีกสิบวัน
แต่นอกซะจากนั้น เราก็เหมือนเดิมนะ แฟรงกี้
ดูพูดเข้า ใครกันที่ ไม่ยอมรับความจริงน่ะ
ฟังนะ ฉันจะไม่ได้มีแค่นิกๆ ทั้งวันทั้งคืนซะหน่อย
จะผสมๆ กันไป แบบ
แฟรงกี้ แฟรงกี้ นิก นิก หรือไม่ก็ นิก แฟรงกี้ แฟรงกี้ นิก
ออกมาจากกระดอง แล้วยอมรับความจริงซะทีเถอะ
ว่าทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
ฉันซื้อรองเท้าบูตจริงๆ
ซึ้อมาจริง
แชรอนคือตัวปัญหา
แต่นายว่าเราจะคุยกับฝ่ายบุคคล เรื่องแชรอนได้ไง
ในเมื่อนายเป็นฝ่ายบุคคลซะเองน่ะ
แบร์รี่
แบร์รี่
โทษที คุยกับเอรินอยู่น่ะ
นายให้ลูกเขายังไม่พอ ยังจะให้ ความสนใจที่มีอยู่น้อยนิดอีกเหรอ
ฉันรู้นะว่าการอาจได้เป็นพ่อคนของฉัน มันแปลกสำหรับเธอ
แต่เอรินกับลิซเปิดเผย เรื่องวิธีการแบบไม่มีกั๊กเลย
ฉันไม่ไปคลินิกกับนายหรอกนะ
ไม่ๆ เราไม่ได้จะไปคลินิก
นั่นพวกคนรวยเขาทำกัน
เด็กหลอดแก้วโคตรแพงเลย
เหรอ แล้ววิธีประหยัดคืออะไรล่ะ
ก็ทำเองไง
ใครทำอะไรเองกับใคร
ทีนี้ฉันเลยงงเลย
ฉันก็แค่ชักว่าวใส่ถ้วยน่ะ
- ไหนบอกอึกเดียว - นายก็รู้ว่าเพราะอะไร
ไง ทุกคน
นี่สเตฟนะ
เธออยู่ซานดิเอโก
แล้วก็มาที่นี่กับฉัน
ทุกคนต้องรักเธอแน่
หวัดดี
แหม ทำให้ฉันขำได้ตลอดเลย
No comments yet. Be the first to leave one.