Radioactive

"ปารีส ปี 1934"

มาดาม

มาดามคูรี

เรียกรถพยาบาลที

มาดาม เกิดอะไรขึ้นคะ

รีบเข้าค่ะ เธออ่อนแรงมาก

- นี่มาดามคูรีเหรอ - ใช่ค่ะ

รับหนังสือพิมพ์ฉบับเช้านี้ไหมครับ

"เดอะอิลลัสสเตรเตตแมกาซีน"

- ดูโคลซ์เหรอ - ค่ะ

คุณสนใจด้านจุลชีววิทยาเหรอ

ฉันสนใจวิทยาศาสตร์ทุกแขนง ที่รับมือกับทัศนคติที่คนส่วนใหญ่มี

ผมชื่อปิแอร์ คูรี

สวัสดีค่ะคุณคูรี

ลาก่อน

"ปารีส ปี 1893"

คุณกำลังประชุมกันอยู่

- ฉันบุกรุกเข้ามา - ถูกต้อง

นี่เป็นโอกาสที่คุณจะบอกเรา

ว่าทำไมคุณถึงได้บุกรุกเข้ามา คุณสกวอดอฟสกา

ศาสตราจารย์ลิปป์มันน์

ฉันอยากขอประท้วง ด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นที่สุด

เมื่อคืนอุปกรณ์ฉันถูกย้ายอีกแล้ว

- เหตุผลมันก็ง่าย ๆ - ยิ่งกว่าง่ายอีก

มันคือการไม่ให้เกียรติกัน อย่างเห็นได้ชัด

ของคนที่ใช้ห้องแล็บร่วมกับฉัน

ผมขอโต้แย้งสมมติฐานนั้น คุณสกวอดอฟสกา

อาจเป็นเพราะอุปกรณ์ของคุณ ใช้พื้นที่มากเกินไป

ถ้าอุปกรณ์ของนักวิทยาศาสตร์

ไม่สามารถวางไว้ในตำแหน่ง ที่แม่นยำได้

- ซึ่งมันถูกวางไว้... - งั้นเราก็เป็นพวกป่าเถื่อน

ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ ซึ่งผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง

งั้นที่ฉันต้องการคือความมั่นใจ ว่ามันจะไม่...

และด้วยเหตุนี้ ผมจึงต้องขอร้องคุณ

ให้ออกจากห้องแล็บของผม

ไล่ฉันออกเหรอ

เราให้คุณอยู่ ในแบบที่คุณต้องการไม่ได้

แต่ฉันไม่มีที่ไปแล้ว

งั้นคุณก็ต้องสร้างห้องแล็บของตัวเอง

คุณสกวอดอฟสกา

ฉันไม่มีเงินทุน

งั้นคุณก็ไม่มีสิทธิ์มายืนต่อหน้าผม

พร้อมข้อเรียกร้องซึ่งเป็นสิ่งที่ จะให้บทเรียนล้ำค่าแก่เรา

- อาจเพราะฉันเป็นคนโปแลนด์ - ไม่ใช่หรอก

- หรือเพราะฉันไม่ใช่ผู้ชาย - ก็ใช่ อาจจะเป็นแบบนั้น

- แต่มาเรีย... - เราอยู่ที่ปารีส

ฉันใช้ชื่อมารี

- ลูกเธอร้องอยู่นะ - ฉันรู้ดี

งั้นเธอก็ควรทำตัว เป็นแม่คนหน่อยไหม

- ขอโทษค่ะมาดาม - ขอบใจ

นี่

ขอบใจนะ ลาน่า

ถ้าเธอไปเยี่ยมเขาล่ะ ขอโทษดีไหม

ฉันดั้นด้นมาจากโปแลนด์ เพื่อศึกษาวิทยาศาสตร์

ฉันขอโทษไม่ได้ ฉันอยู่เหนือวิทยาศาสตร์

ฉันต้องเป็นครูให้ได้

เธอนี่คร่ำครวญซะจนน่าเหลือเชื่อ

ลูกเธอต่างหากที่คร่ำครวญ

มาเรีย

- ขอโทษซะ - ไม่ ไม่มีทาง

ฉันจะหาทางของตัวเอง

ไม่

ไม่

"ลาลอย ฟูลเลอร์"

น่าทึ่งที่สุด

อย่าคิดเป็นอื่นนะคะ กับการที่ฉันมายืนข้างคุณ

ผู้หญิงที่ผมเจอริมถนน กับหนังสือดูโคลซ์นี่ สวัสดีครับ

ฉันแค่ยืนข้างคุณ เพราะคุณดูอึดอัดเหมือนฉัน

- และฉันทำ... - ผมดูอึดอัดเหรอ

ฉันว่า มันคือสมมติฐานที่ถูกต้อง

ว่าเราจะดูอึดอัดน้อยลง เมื่อยืนอยู่ด้วยกัน...

- ผมไม่ได้รู้สึกอึดอัด - มากกว่าที่เราจะยืนห่างกัน

ผมสนับสนุนทฤษฎีนี้

- ผมชื่อปิแอร์ คูรี - คุณชอบชื่อตัวเองใช่ไหม

คุณบอกฉันเป็นครั้งที่สองแล้ว

ส่วนคุณคือมาเรีย สกวอดอฟสกา

ฉันว่าฉันไม่ได้บอกชื่อไปนะ

เธอสุดยอดไปเลยใช่ไหม นักเต้น

เธอชื่อลอย ฟูลเลอร์ ตราตรึงใจตั้งแต่พบกันครั้งแรก

คุณนี่ต้องรู้ชื่อคนอื่นไปทั่วเลยเหรอ

เธอเรียกท่าเต้นนี้ว่า

- ท่าเต้นแห่งเปลวไฟ - ทำไมล่ะ

ผมว่ามันเป็นเพราะเธอสนใจ

การเคลื่อนไหวของเปลวไฟ

คุณพูดถูก คุณไม่ได้บอกชื่อผม

แต่ผมรู้ด้วยเหตุผลสามข้อ

ข้อแรก คุณคือหนึ่งใน นักวิทยาศาสตร์หญิงที่มีแค่ 23 คน

ในแผนกนี้

จำนวนเฉพาะ

ข้อสอง ผมได้ยินเรื่องที่คุณทะเลาะ กับศาสตราจารย์ลิปป์มันน์

พวกเขาทำให้คุณเสื่อมเสีย

และข้อสาม ผมอ่านงานคุณเรื่อง คุณสมบัติทางแม่เหล็กของเหล็กกล้า

ในนั้นมีการศึกษาที่น่าทึ่งมาก

ขอบคุณค่ะ

และเพราะคุณใจดีมาก

ฉันยอมรับว่าฉันอ่านงานของคุณ เรื่องการตกผลึกด้วย

ซึ่งฉันชอบมัน ชอบมาก ๆ

ขอบคุณครับ

ผมยังได้ยินเรื่องที่ลิปป์มันน์ ไล่คุณของจากแล็บด้วย

- เสียใจด้วยนะครับ - ไม่ต้องสงสารฉันหรอกค่ะ คุณคูรี

แต่ถ้าผมช่วยอะไรได้บ้าง...

ฉันไม่เป็นไรหรอก

แค่อยากบอกให้ชัด ฉันไม่รู้สึก เป็นบุญคุณที่นักวิทย์คนหนึ่ง

เสนอห้องแล็บ ให้นักวิทย์อีกคนหรอกนะคะ

ฉันมีความสามารถ และงานของฉัน...

ที่คุณไม่รู้สึกขอบคุณมันก็ถูกต้องแล้ว

และฉันก็รู้สึกว่ามันดีกว่า ที่จะชี้ให้เห็นว่า

ฉันจะไม่เป็นภรรยาน้อยของคุณ

- ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย - และฉันจะไม่ยอมให้มีการก้าวก่าย

จะไม่มีการมาบอกว่า การทดลองของฉัน

จะทำให้ดีขึ้นได้ยังไง ฉันจะไม่...

ผมชอบการแลกเปลี่ยนด้านวิทย์นะ และผมคิดว่า...

- ด้วยการทำงานด้วยกัน... - ฉันไม่ยอมค่ะ

งั้นคุณก็ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน

ผมชอบการร่วมมือกัน

ผมจะมีส่วนร่วมในงานของคุณ

และผมก็ยินดี ถ้าคุณจะมีส่วนร่วมในงานผม

คุณสกวอดอฟสกา

ก่อนคุณจะปฏิเสธห้องเพียงห้องเดียว ที่มีคนกำลังเสนอให้

อย่างน้อยก็ช่วยดูหน่อยได้ไหม ว่าห้องทำงานผมเป็นยังไง

ก็ทั่วไป

มาร์เซล อังเดร มอรีซ และพอล

ผมขอแนะนำให้รู้จัก คุณมารี สกวอดอฟสกา

ยินดีที่ได้พบคุณครับ คุณสกวอดอฟสกา

- เราได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลย - เหรอคะ

มหาวิทยาลัยคงเกลียดผม เกือบเท่าที่เกลียดคุณแหละครับ

โอกาสก้าวหน้ามากี่ครั้ง ผมก็ไม่ได้รับเลือก

ตำแหน่งศาสตราจารย์ ทุน

ทำไมน่ะเหรอ ผมก็ไม่แน่ใจ

พวกเขาอาจจะระอาผม หรืออาจกลัวผม

แต่พวกเขาก็ไม่ได้ช่วยอะไรผมมาก

แต่คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์ ที่มีชื่อเสียง

และผมกำลังขอให้คุณ มาแบ่งปันพื้นที่ที่มีชื่อเสียง

แต่แสนธรรมดากับผม

ทำไมล่ะคะ

ผมมีสัญชาตญาณเรื่องคุณ

สัญชาตญาณ ไม่ใช่เหตุผลทางวิทยาศาสตร์

ไม่ แต่มันก็ยังเป็นเหตุผลอยู่ดี

ค่ะ

ค่ะ มันพอดี กับที่ฉันต้องการทั้งหมด

ดี

ดี

คุณทำหน้าบึ้งใส่มันทั้งสัปดาห์เลย

- ฉันกำลังสังเกต - หาอะไรอยู่เหรอ

ถ้าไม่พูดจะทำให้ สังเกตการทดลองง่ายกว่า

ฉันวัดธาตุยูเรเนียม

และฉันพบรังสีน้อยกว่า ที่ฉันพบในแร่ยูเรเนียม

แร่มีพลังงานมากกว่าธาตุเหรอ

ถูกต้อง และฉันทำงานไม่ได้...

ต้องมีข้อผิดพลาดในผลการทดลองแน่

ฉันลองทำแบบเดิมมาหกครั้งแล้ว ผลเหมือนเดิมทุกครั้ง

สัญชาตญาณของฉันคือ มีอีกองค์ประกอบหนึ่ง

ที่เบี่ยงเบนผล

คุณคิดว่าเจอธาตุ ที่ไม่เคยมีใครพบเหรอ

- ถ้าคุณหัวเราะเยาะฉัน... - ไม่ ผมไม่ได้หัวเราะคุณ

น่าตื่นเต้นมากเลย

อุปกรณ์วัดของคุณไร้ประโยชน์

มันทำงานได้ดีมาตลอด

ถ้าเราจะได้ตัวเลขที่คุณต้องการ

เราต้องการบางอย่าง ที่มีความแม่นยำอย่างมาก

ไม่มีคำว่า "เรา"

คุณต้องการสิ่งที่สามารถวัด

- ส่วนที่เล็กที่สุดของพลังงานได้ - อย่าเลย

- ไม่... - ได้สิ และผมมีความคิดดี ๆ

ตามผมมา

"โรงพยาบาลแห่งกรุงปารีส"

คุณคูรี

ขอโทษที ผมรู้มันไกล...

ฉันไม่ได้หงุดหงิด เรื่องระยะทาง คุณคูรี

แต่เพราะจุดหมาย

นี่เป็นหนึ่งในโรงพยาบาล ที่ดีที่สุดในปารีส

- มีอุปกรณ์... - ฉันขอไม่เข้าไปในโรงพยาบาล

แต่คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์นะ

ระวัง

ระวัง

"มาเรีย กลัวเหรอ"

เรื่องอะไร

อาการป่วยของแม่

ไม่

ดี

เพราะไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัว

แม่จะตายหรือเปล่า

ไม่หรอก ถ้าลูกรักษาแม่

- หนูจะรักษาแม่ยังไง - จุ๊บแม่ไง

ถ้าจุ๊บแม่อีกที แม่สัญญาว่าจะไม่ตาย

แต่บรอเนียบอกว่า...

พี่สาวลูกไม่ได้รู้ทุกอย่างหรอก

จุ๊บแม่สิ

รู้สึกไหม

ไม่ค่ะ

นั่นคือเสียงของโลก กำลังเปลี่ยนทิศทางใหม่

ทิศทางของมาเรีย สกวอดอฟสกา

หนูไม่รู้สึกเลย

จุ๊บแม่อีกที

ทีนี้ล่ะ รู้สึกไหม

ค่ะ

ค่ะ หนูคิดว่ารู้สึก

ลูกรักษาแม่แล้ว

โทษที ใช้เวลานานกว่าที่ผมคิด

รู้สึกดีขึ้นหรือยัง