Annie
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
"แอนนี่"
"อาคารเด็กหญิง 280"
"บ้านเด็กกำพร้าเทศบาลนิวยอร์กซิตี"
แม่คะ แม่
อุดปากเธอหน่อย ฉันจะนอน
มอลลี่ ตื่นมาแล้วหุบปากซะ
อย่ายุ่งกับมอลลี่
เธออยากมีเรื่องใช่ไหม จูไล
ลุยเธอเลย จัดการเธอ เพปเพอร์
หยุดนะ
เลิกยุ่งกับจูไลได้แล้ว
ถ้าแฮนนิแกนตื่น เธอได้โมโหแน่
ไม่เป็นไรนะ มอลลี่ เธอแค่ฝันร้ายอีกแล้ว
หนูจะหาแม่กับพ่อ
โธ่ มอลลี่ พวกเราไม่มีพ่อแม่
และพวกเราจะไม่มีวันมี
พวกเราถึงถูกเรียกว่าเด็กกำพร้าไง
ฉันไม่ใช่เด็กกำพร้า
พ่อแม่ฉันยังมีชีวิตอยู่ และสักวันพวกเขาจะมารับฉัน
ใช่ และแอนนี่มีโน้ตที่พิสูจน์มันได้
อ่านให้ฉันฟังได้ไหม แอนนี่ ได้โปรด
ให้ตายสิ เอาอีกแล้ว
"ฝากดูแลที่รักตัวน้อยของเราด้วยนะ
เธอชื่อแอนนี่"
- "เธอเกิด..." - "เกิดวันที่ 28 ตุลาคม"
"เราจะกลับมารับเธอเร็วๆ นี้
เราทิ้งล็อกเกตเงินครึ่งอัน ไว้กับเธอ
แล้วเก็บอีกครึ่งไว้
เพื่อที่เมื่อเรากลับมาหาเธอ
คุณจะได้รู้ว่าเธอคือลูกรักของเรา"
เธออยากนอนโดยมีฟันอยู่ในหรือนอกปาก
ทีนี้ก็นอนได้แล้ว
ฉันรู้ว่ามัน ไม่มีความหมายอะไรกับพวกเธอ
แต่มันเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน
เป็นหลักฐานว่าฉันมีพ่อแม่
เธอคิดว่าพวกเขา ยังอยู่จริงๆ เหรอ แอนนี่
ใช่
และฉันจะได้พบพวกเขาสักวัน
"อาจจะไกลแสนไกล"
"หรือไม่ก็ใกล้มากๆ"
"พ่ออาจจะรินกาแฟให้แม่"
"แม่อาจจะจัดเน็กไทให้พ่ออยู่"
"อาจเป็นในบ้าน"
"ที่ซ่อนอยู่ใต้เนินเขา"
"แม่นั่งเล่นเปียโน"
"ส่วนพ่อนั่งจ่ายบิล"
"พนันเลยว่าพวกเขายังเด็ก"
"พนันเลยว่าพวกเขาฉลาด"
"พนันเลยว่าพวกเขาสะสม ของอย่างที่เขี่ยบุหรี่และงานศิลปะ"
"พนันเลยว่าพวกเขาเป็นคนดี ทำไมจะไม่ล่ะ"
"ความผิดพลาดเดียวของพวกเขา คือทอดทิ้งฉัน"
"มันอาจถึงเวลาแล้ว"
"และบางทีเมื่อฉันตื่นขึ้นมา"
"พวกเขาจะอยู่ตรงหน้า และเรียกฉันว่า 'ลูกรัก'"
"บางที"
"พนันเลยว่าพ่ออ่านหนังสือ"
"พนันเลยว่าแม่เย็บผ้า"
"บางทีแม่อาจทำ เสื้อผ้าให้ฉันเต็มตู้"
"บางทีพวกเขาอาจจะเข้มงวด"
"แน่วแน่ดั่งเส้นตรง"
"แต่ฉันไม่สน ตราบใดที่พวกเขาเป็นของฉัน"
"บางทีคำอธิษฐานตอนนี้"
"คำอ้อนวอนครั้งสุดท้าย"
"คุณจะไม่มารับ 'ลูกรัก' ของคุณเหรอ"
"บางที"
แล้วไงต่อ
ถ้าพ่อแม่ยังไม่เจอฉัน ฉันจะไปหาพวกเขาเอง
อีกแล้วเหรอ
เพปเพอร์ คอยดูมอลลี่ด้วย
แต่ถ้าคุณแฮนนิแกนจับได้ล่ะ
ไม่ได้หรอก
แฮ่ พยายามหนีอีกแล้ว
เธอทำบ้าอะไรน่ะ
จะไม่ซ้อมหนูให้หายซ่าเหรอคะ
ฉันเคยตบตีพวกเธอเหรอ
ไม่ แต่คุณขู่
ซึ่งมันแย่ยิ่งกว่า
ฉันรู้
เจ้าหนู ถ้าเธอคิดว่าในนี้แย่ ข้างนอกนั่นเลวร้าย
ฉันกำลังช่วยเธออยู่ ด้วยการไม่ให้เธอออกไป
เธอจะว่ายังไง
หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
ไม่ได้ยินเลย
หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
เด็กกำพร้าสกปรก
หนูไม่ใช่เด็กกำพร้า
พ่อแม่หนูเขียนโน้ตทิ้งไว้ ว่าจะกลับมารับหนู
นั่นมันเมื่อปี 1922
ตอนนี้ปี 1933 แล้ว
เธอเป็นเด็กกำพร้า
ตื่นได้แล้ว ตื่นได้แล้ว
แต่นี่มันกลางดึกนะคะ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
แอนนี่พยายามจะหนีอีกแล้ว
ดังนั้นเพื่อเป็นงานเลี้ยง ต้อนรับกลับบ้าน
เธอทุกคนต้องทำความสะอาดกองขยะนี่
จนเป็นประกายเหมือนยอดตึกไครส์เลอร์
เธอจะว่ายังไง
เรารักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
และฉันรักพวกเธอ
ทีนี้ก็ขัดพื้นซะ
ถอดผ้าปูที่นอนให้คนซักรีด ไปทำงาน
เดี๋ยวนี้
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญสำหรับเรา"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญสำหรับเรา"
"แทนที่จะได้การดูแล"
"เราโดนหลอกใช้"
"แทนที่จะได้จูบ"
"เราโดนเตะ"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ"
"ไม่มีครอบครัวให้พูดถึง"
"ทิวแถวที่แสนลำเค็ญ เราบุกฝ่า"
"ผ้าห่มฝ้าย"
"แทนที่ผ้าขนสัตว์"
"ท้องว่าง"
"แทนที่จะเต็มอิ่ม"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ"
"ไม่รู้สึกเหมือนลมพัดโหม ตลอดเวลาเหรอ"
"ไม่เหมือนว่าไร้ซึ่งแสงสว่างเหรอ"
"ในทุกๆ วัน เธอไม่อยากยกธงขาวเหรอ"
"มันง่ายกว่าทนสู้ต่อไป"
"ไม่มีใครอยู่ในยามฝันสยองของค่ำคืน"
"ไม่มีใครสน ว่าเธอตัวโตขึ้นหรือเล็กลง"
"น้ำตานองหน้า ไม่มีใครเช็ดให้"
"ร้องไห้จนเธอคิดว่าที่นี่คงจม"
"ชีวิตท้องว่าง"
"ชีวิตเน่าๆ เหม็นๆ"
"ชีวิตที่แสนเศร้า"
"ไร้ซึ่งวันพรุ่งนี้"
"ซานตาคลอสที่เราไม่เคยเห็น"
"ซานตาคลอสเหรอ อะไรนะ เขาเป็นใครกัน"
"ไม่มีใครเหลียวแลเธอแม้สักนิด"
"เมื่อเธออยู่ในบ้านเด็กกำพร้า"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ"
"เธอต้องทำความสะอาดกองขยะนี่"
"จนเป็นประกาย เหมือนยอดตึกไครส์เลอร์"
"กระชากหนวดจากคางเธอ"
"แทงเธอด้วยเข็มกลัด"
"ให้เธอดื่มมิกกี้ ฟินน์"
"หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน"
ไปทำงาน เดี๋ยวนี้
ดึงผ้าปูออก ฉันบอกให้ไปทำงานไง
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญสำหรับเรา"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญสำหรับเรา"
"ไม่มีใครเหลียวแลเธอแม้สักนิด"
"เมื่อเธออยู่ในบ้านเด็กกำพร้า"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ"
"ชีวิตนี้ช่างแสนลำเค็ญ"
อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณแฮนนิแกน
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณแฮนนิแกน
อะไรเนี่ย
- เธอเข้าไปทำอะไรในนั้น - ไม่มีอะไรค่ะ
เวลาของเธอใกล้หมดแล้ว
พาเธอออกมา
อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณบันเดิลส์
อรุณสวัสดิ์ คุณแอกกี้
โอเค เด็กๆ ผ้าปูสะอาดเดือนละครั้ง ไม่ว่าพวกเธอต้องการหรือไม่
ขอบคุณค่ะ คุณบันเดิลส์
โธ่ คุณแอกกี้ ผมมีชีวิตอยู่เพื่อวัน ซักผ้า ในสถานที่อันหรูหราของคุณ
บันเดิลส์ คุณพูดจาไร้สาระ
โธ่ คุณแอกกี้ ให้ผมพาคุณ ไปกินไอศกรีมไม่ได้เหรอ
- ไม่ - ทำไมล่ะ
เพราะฉันเก็บไว้ให้ โอลิเวอร์ วอร์บักส์
ทีนี้ก็เอาผ้าสกปรกไปซัก แล้วออกไปจากที่นี่ซะ
โธ่ งั้นก็ดี ลาก่อน แอกกี้
สุขสันต์วันคริสต์มาสทุกคน
ลาก่อนค่ะ คุณบันเดิลส์
คุณแฮนนิแกนคะ พวกเรากินมื้อเช้ากันได้หรือยังคะ
ไม่ ไว้กินทีหลังก็ได้
มีออเดอร์ชุดเร่งด่วน ที่พวกเธอต้องทำให้เสร็จ
พวกเธอจะได้กิน หลังจากเย็บจักรเสร็จแล้ว
ถ้าพวกเธอทำงานได้ดีน่ะนะ
เข้าแถวเช็กชื่อ
- หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน - หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
- หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน - หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
- หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน - หนูรักคุณค่ะ คุณแฮนนิแกน
แอนนี่ พากำพร้าร่างน้อยของเธอออกมานี่
คุณแฮนนิแกนคะ แอนนี่ไม่อยู่ค่ะ
จริงเหรอ แล้วเธออยู่ไหน
คุณบันเดิลส์เข็นเธอออกไป พร้อมกับผ้าสกปรก
อะไรนะ
ฉันอาจถูกยึดใบประกอบวิชาชีพ
บันเดิลส์ กลับมานี่
- เธออยู่นั่นไง - เธออยู่ไหน
หยุดรถคันนั้นไว้
กลับมา บันเดิลส์ กลับมานะ
ใครก็ได้ช่วยด้วย
รอฉันด้วย
แอนนี่ทำสำเร็จ
"เด็กผู้โชคดี เธออยู่ข้างนอกนั่นอย่างอิสระ"
"เป็นอิสระในนิวยอร์กซิตี"
"เธอต้องหาพ่อแม่เจอแน่"
"แบบนั้นเลย"
- "พ่อกับแม่" - "ทันทีเลย"
- "ไม่มีชีวิตที่แสนลำเค็ญอีกต่อไป" - "ไม่มีชีวิตที่แสนลำเค็ญอีกต่อไป"
"ไม่มีชีวิตที่แสนลำเค็ญอีกต่อไป"
"สำนักงานกฎหมายพาณิชยนาวี"
ขอโทษค่ะ หนูกำลังตามหาพ่อแม่
Annie subtitles in other languages
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.