Romy and Michele's High School Reunion

หาดเวนิส แคลิฟอร์เนีย

- เท่าไรคะมารี - แพงมาก

แพงมากค่ะ

ฟังนะ ฉันมีเงินจ่าย

ฉันว่าเราไม่มีอะไรให้คุณนะ เห็นได้ชัดว่าคุณมาผิดที่

ช่วยออกไปด้วยค่ะ

รู้ไหม ต่อให้เราจะดู พริตตี้วูแมน มา 36 ครั้งแล้ว

- ฉันก็ไม่เคยเบื่อจะล้อเลียนมันเลย - ฉันรู้

น่าสงสารชะมัด ดูสิ พวกเขาไม่ยอมให้เธอซื้อของ

ใช่ พนักงานขายในเบเวอร์ลีฮิลส์พวกนั้น ก็ไม่ได้ดีเด่ไปกว่าเธอเท่าไรหรอก

ใช่ไหมล่ะ

ให้ตาย ฟังเพลงสุดเศร้าตอนเธอไปสิ

โศกซะเหลือเกิน

แต่จริงๆ มันก็เศร้าอยู่นะ

ทุกอย่างที่คุณเห็นตรงนี้ เราทำได้ เตรียมตัวสนุกเลยครับ

- โอเค - แมรี่ แพท แมรี่ เคท แมรี่ ฟรานซิส โทวาห์

มาดูหน่อยซิ มาเลย!

- เอามาดูหน่อยสาวๆ - นี่มันสวรรค์ชัดๆ!

คุณพูดถึงเงินจำนวนมาก จนน่าเกลียดแค่ไหน...

ฉันแค่มีดีใจมาก ตอนพวกนั้นยอมให้เธอซื้อของจนได้

โอเค ฉันไม่มีอะไรจะใส่เลย

เราไม่มีเวลาทำอะไรใหม่ ก่อนจะออกไปด้วยซ้ำ

แล้วนี่ล่ะ

เธอลดน้ำหนักเหรอ

จริงๆ แล้วฉันลองใช้วิธีลดน้ำหนัก แบบไร้ไขมันที่ฉันคิดเองน่ะ

ที่ฉันต้องกินตลอดหกวันที่ผ่านมา มีแค่เยลลี่รูปหมี

เยลลี่รูปถั่ว แล้วก็เยลลี่รูปข้าวโพด

พระเจ้า ฉันอยากมีวินัยแบบเธอจัง

ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันจะดูดีขนาดนี้

ใช่ไหมล่ะ นี่คือตอนที่เราดูดีที่สุดเลยรู้ไหม

ดูดีสุดยอดจริงๆ

เธอไม่ชอบเหรอ ที่เราพูดแบบนั้นใส่กันได้

โดยที่รู้ว่า เราไม่ได้หลงตัวเองมากไปน่ะ

ฉันรู้ เราแค่พูดตรงๆ น่ะ

หวังว่าคืนนี้จะมีผู้ชายหล่อๆ มาบ้างนะ เมื่อคืนพวกเขาหล่อดี

- พวกเขาหล่อ - หล่อมาก!

- ไง มิเชล โรมี่ - ขอโค้กไดเอ็ตสองแก้วได้ไหม

ได้ เพิ่มเชอร์รี่ด้วยนะ อย่าเพิ่งไปไหนล่ะ เดี๋ยวผมมา

โอเค ฉันยังมีรสชาติแหยะๆ ของตาคิโต้พวกนั้นติดอยู่ในปากเลย

หวังว่าฉันจะไม่ท้องอืดนะ

จำตอนนั้นได้ไหมที่ฉันอ้วก เพราะอาหารเม็กซิกันน่ะ มันน่าอี๋มาก

- ให้ตาย ฉันเกลียดการอ้วกในที่สาธารณะชะมัด - ฉันก็เหมือนกัน

ไม่อยากเชื่อเลย คืนนี้ไม่มีหนุ่มๆ เลยสักคน

ใช่ไหมล่ะ ไม่มีเลย

มาเถอะ มิเชล ไปเต้นกันเองดีกว่า

โอเค

สาบานกับพระเจ้าเลย บางทีฉันก็อยากให้ตัวเองเป็นเลสเบี้ยน

อยากลองจ้ำจี้กันไหม ดูว่าเราเป็นรึเปล่า

อะไรนะ ได้สิ ใช่ มิเชล

แค่คิดว่าต้องมีอะไรกับผู้หญิงอีกคน ฉันก็ขนลุกจะแย่แล้ว

แต่ถ้าอายุ 30 แล้วเรายังไม่ได้แต่งงาน ค่อยมาถามฉันใหม่อีกทีนะ

โอเค

สอง-สี่-สาม

สอง-สี่-สาม

พนักงาน หมายเลข 243

สวยดีนะ ไม้จริงรึเปล่า

ขอชาตินี้นะพ่อหนุ่ม

เร็วเข้าราโมน เลิกช่วยตัวเองแล้วไปเอารถมาได้แล้ว

- ได้เวลาแล้ว - โรมี่!

เธอดูฮ็อตจังนะวันนี้

ใช่ เพราะอยู่ในนี้ ฉันเหงื่อแตกเป็นน้ำเลยน่ะสิ

แอร์ในห้องพนักงานทำงานดีนะ

เธอคงอยากแวะมา นั่งตากลมเย็นๆ ทีหลังใช่ไหม

ใช่ ราโมน เป็นแบบนั้นแหละ

ขอโทษนะคะคุณผู้หญิง หมอนั่นมันคนทุเรศ

- ฉันกำลังรีบ - คือ...

ฉันก็เร็วเท่าที่จะเร็วได้แล้วค่ะ คุณมูนีย์ เฮเธอร์

เฮเธอร์ มูนีย์เหรอ

จากรร.เซจบรัชไฮที่ทูซอนรึเปล่า

- ใช่ - นี่โรมี่ไง!

- โรมี่ ไวท์! - โกหกน่า

เปล่านะ นี่มันประหลาดมาก ฉันไม่รู้เลยว่าเธออยู่แอลเอ

ทีนี้พอเธอรู้แล้ว เราจะมาเจอกันบ่อยขึ้นรึไงล่ะ

ให้ตาย นี่เธอขับจากัวร์รุ่นใหม่เหรอ

- ทำงานอะไรเนี่ย - เคยได้ยินบุรี่เลดี้แฟร์ไหมล่ะ

อันที่ไหม้หมดมวนเร็วๆ น่ะเหรอ

"ได้รสชาติสองเท่าในเวลาครึ่งเดียว สำหรับสาวๆ ที่รีบเร่ง"

ฉันเป็นคนคิดค้นกระดาษมวนไหม้เร็ว

- เธอจะไปงานรวมรุ่นไหม - รวมรุ่นอะไร

งานรวมรุ่นม.ปลาย ครบรอบสิบปีที่ทูซอนไง

เธอล้อฉันเล่นแล้ว นี่เราจบม.ปลายมาสิบปีแล้วเหรอ

- ให้ตาย ฉันไปอยู่ไหนมาเนี่ย - ฉันจะไปรู้เหรอ ที่ไหนล่ะ

- ช่างเถอะ แล้วเธอจะไปไหม - ให้ฉันเอาไอ้นี่ยัดก้นยังดีกว่า

อยากรู้จังว่าทำไมเราไม่ได้รับบัตรเชิญบ้าง

มิเชลคงบอกฉันแล้ว ถ้าเขาได้รับบัตรเชิญน่ะนะ

มิเชล ไวน์เบอร์เกอร์เหรอ

- เธออยู่กับมิเชล ไวน์เบอร์เกอร์เหรอ - ใช่

ฉันคิดว่าตอนนี้ เขาจะแต่งงานกับแซนดี้แล้วซะอีก

- แซนดี้ ฟริงค์น่ะเหรอ - ใช่ แซนดี้ ฟริงค์

เขาแทบจะคุมจู๋ไม่ให้โด่ไม่ได้ ตอนอยู่ใกล้ๆ เธอ

เธอว่าเขาจะแบกสมุดเล่มเบ้อเริ่ม ไว้ตลอดเวลาทำไมล่ะ

เจ้าฟริงคาซอยด์กับมิเชลน่ะเหรอ คงใช่หรอก

อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าเธอ คิดอะไรกับแซนดี้ตอนม.ปลายเหรอ

ฉันไม่ได้คิด "อะไร" ฉันไม่ได้คิด "อะไร" ฉันไม่ได้คิด "อะไร"

ฉันรักเขามากต่างหาก

รักมากๆ และนั่นมันไม่เหมือนกัน

มันไม่เหมือนกัน

มันไม่เหมือนกัน

ฉันต้องไปแล้ว

งั้นฉันว่าฉันคงไม่ได้เจอเธอ ในงานร่วมรุ่นสินะ

แต่ฉันจะบอกทุกคนให้ ว่าเธอฝากทักทาย

ทำไมเธอไม่บอกทุกคนล่ะ ว่าฉันฝากบอกว่าไปตายซะ

ที่ทำให้ชีวิตวัยรุ่นของฉัน เหมือนตกนรกทั้งเป็น

ใช่ จริงด้วย!

ซะทีนะ

มิเชล เธอเดาไม่ถูกแน่ ว่าฉันเพิ่งเจอใครมา

ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่มันสิบปีแล้ว

ฉันรู้

- รู้ไหม - เธออยู่นี่ไง

ให้ตาย ตอนนั้นนางประหลาดจะตาย

ตอนนี้ก็ยังประหลาดอยู่

ทำไมนางชอบไปหลังตึกตลอดเลยนะ

มีไฟไหม

ขอบคุณ

ขอบคุณ ขอบคุณมาก ฉันขอบคุณจริงๆ

เพราะฉันมันไม่ใช่คนสินะ ไอ้ขยะเปียก!

มันควรจะมีบุหรี่ ที่สูบได้หมดมวนทันช่วงเปลี่ยนคาบนะ

เปลืองชะมัด

- โอเค - เจอเราแล้ว

โอเค

ให้ตาย จำได้ไหมว่า เราต้องเถียงคอเป็นเอ็นขนาดไหน

เพื่อให้เราได้ถ่ายรูปคู่กันน่ะ

ใช่ แหม ก็แดนนี่ เวลเลอร์ "ยื่นเรื่องร้องเรียน" นั่นไง...

เพราะ "ตามตัวอักษรแล้ว เขาควรได้คั่นกลางระหว่างพวกเรา"

แล้วเราก็บอกว่า "โอเค แดนนี่ ถ้านายอยากคั่นระหว่างเราสองคน

"นายมาบ้านมิเชลคืนวันศุกร์ก็ได้ พวกเราจะรอ"

ใช่ เขาโผล่มา แล้วเราก็บอกว่า "แดนนี่ มันเป็นมุกน่ะ"

ใช่ไหมล่ะ แล้วเราก็เปิดเครื่องฉีดน้ำใส่เขา

พระเจ้าช่วย ไม่ใช่ว่าเขาตายไปแล้วเหรอ

- คิดว่างั้นนะ - ใช่

ให้ตาย มิเชล ดูกลุ่มระดับ "เอ" นี่สิ

คริสตี้ มาสเตอร์ส เคลลี่ พอสเซนเจอร์

ลิซ่า ลูเดอร์ แล้วก็เชอรีล ควิก

งั้นเธอว่า ใครอยู่กลุ่มระดับ "บี" ล่ะ

พวกชมรมละคร อย่างเคซีย์ ดีแกน กับมาร์ค แบล็กไง

ฉันเคยแอบชอบเคซีย์ หัวปักหัวปำเลย จำได้รึเปล่า

สงสัยจัง ว่าทำไมเขาไม่เคยชอบฉันเลย

แล้วเธอว่าเราอยู่กลุ่มไหน

แหม แน่นอนว่าเราไม่ได้อยู่กลุ่ม "เอ"

แต่รู้อะไรไหม เราก็ไม่ได้อยู่กลุ่ม "บี" เหมือนกัน

โอเค ว่าแต่เรา ไม่ได้อยู่กลุ่ม "ซี" ใช่ไหม

อะไรนะ ไม่ มิเชล ไม่เอาน่า

นั่นมันพวกนักเรียนดีเด่น กับพวกไม่มีใครเอา

เหมือนแซนดี้ ฟริงค์ กับเฮเธอร์ มูนีย์ไง

- อี๋ ดูพวกนั้นสิ - เราไม่ได้อยู่กลุ่มนั้นแน่นอน

มิเชล! มิเชล ทางนี้

อยากให้ฉัน เอาสมุดเล่มใหญ่ให้นายไหม

เฮเธอร์! ฉันอยากถ่ายรูปเธอ กับแซนดี้อีกรูปไว้ลงหนังสือรุ่น และ...

ฉันอยากสัมภาษณ์เธอด้วย เพราะฉันคิดว่ามันกลายเป็น

บทความที่น่าสนใจมาก สำหรับหนังสือ "ราวด์อัป"

โทบี้ ไสหัวไปซะ

โอเค แต่ขอฉันถ่ายรูปพวกเธอก่อนได้ไหม

โรมี่ งั้นเราอยู่กลุ่มไหนกันล่ะ

รู้ไหม ฉันไม่คิดว่า เราจัดอยู่ในกลุ่มไหนเลยนะ

ฉันว่าบางที เราน่าจะเป็นพวกสันโดษมากกว่า

- พระเจ้า เราอยู่นั่นไง - ใช่ และโดดเดี่ยว ดูสิ

ถึงตอนนั้นฉันจะต้องใส่ เฝือกพยุงหลังโง่ๆ นั่น

แล้วเธอก็ตุ้ยนุ้ยนิดๆ แต่เราก็ยังดูล้ำอยู่ดี

- ฉันชอบวันที่มีแฮมเบอร์เกอร์มากๆ - อาฮะ

โอเค ยิ้ม ดีมาก ขอบคุณมากนะ

- ขอฉันถ่ายรูปเธอได้ไหม - ขอร้องล่ะ

หวัดดี สาวๆ

อย่าลืมนะ วันนี้พวกเธอ ถูกกักบริเวณหลังเลิกเรียน

- เราไม่ลืมหรอกค่ะครูลิช - ใช่ค่ะ เราตั้งหน้าตั้งตารอเลยล่ะ

- พระเจ้า - เธอเเชื่อไหมล่ะว่าเขาเพิ่งแต่งงาน

- เธอต้องสิ้นหวังขนาดไหนนะ - แบบว่า "ไง นี่สามีฉัน

"เขาชอบชำแหละกุ้ง แต่เขาเป็นคนนิสัยดีนะ"

ให้ตาย

มิเชล บิลลี่ คริสเตียนสัน

- เขาหล่อ หล่อจริงๆ - เขาหล่อมาก

ไง บิลลี่

บิลลี่!

บิลลี่ ให้ตาย ตัวเธอมันเลื่อมเลย

ไม่อยากเชื่อเลยว่า เขาคบกับคริสตี้ มาสเตอร์ส

จริง เธอน่ะจืดจางชะมัด

เธอได้ฟังตอนนางรายงาน ในวิชาครูไวแกตต์ไหม

นางคิดจริงๆ ว่าจะได้เป็น ผู้ประกาศข่าวทีวี ฝันเฟื่องสุดยอด

ยัยพวกประหลาดนั่นมองเราอีกแล้ว

- พวกนั้นหมกมุ่นกับเราจัง - ดูสิว่าพวกนั้นใส่ชุดอะไร

ไปหาเสื้อผ้าน่าเกลียดแบบนั้นมาจากไหนกัน

พวกนั้นตัดเองในวิชาคหกรรม ด้วยผ้าที่หามาเอง

จริงๆ แล้ว ฉันว่าพวกนั้นก็ออกจะน่าสนใจอยู่นะ

ในแบบเพี้ยนๆ แปลกๆ น่ะนะ ไม่ต้องไปสนหรอก

คริสตี้ ไปเถอะ ฉันหิว

ไม่ บิลลี่ รอก่อน ฉันอยากทำอะไรสนุกๆ ก่อน

ลิซ่า เอากระเป๋าให้ที

เอ้านี่ เธอนี่แย่จริงๆ

- อะไรเหรอ อะไร - เธอมันคุมไม่อยู่แล้ว

มิเชล คริสตี้ มาสเตอร์ส กำลังเดินมาทางนี้

- นางไม่เคยเดินมาหาเราเลย - โอเค แค่ทำเฉยไว้

- ไงจ๊ะ - ว่าไง

หวัดดีคริสตี้

พวกเธออยากทดสอบ เล่นละครเพลงภาคฤดูใบไม้ผลิไหม

พวกเราเหรอ

ใช่ พวกเธอควรมานะ มันต้องสนุกแน่

- โอเค ทำไมจะไม่ได้ล่ะ - ใช่ แล้วจะทำละครเพลงเรื่องอะไรเหรอ

- เดอะมิวสิกแมน - เธอล้อเล่นแน่ๆ

รถธนาคารเวลส์ฟาร์โก กำลังวิ่งมาตามถนน

ฉันชอบ เดอะมิวสิกแมน มากเลย

โอเค ฉันขอที่เหลือนี่ได้ไหม