Jungle

Nasıl bu hâle geldi?

KEŞMEKEŞ

Her şey berbat hâle geldikten sonra sorarız kendimize.

Her şey o kadar berbattır ki tek çare, tek çözüm

sadece bir yere kaçmak, yeniden başlamak,

ve her şeyi

geride bırakmak gibi görünür.

Ama gerçek şu ki bizi ilk başta bu felakete sürükleyen

tek, belirli bir eylem veya bir seçim değildir.

Hayır.

Aslında bizi her seferinde biraz daha dibe iten,

çıkmaza götüren şey

kötü olaylar, yanlış seçimler

ve kötü kararlardır.

Dibe batarız,

batıyoruz,

battık.

BATARIZ. BATIYORUZ. BATTIK.

SON GÜN

Hiç uyumadın mı?

Hayır, çok değil. Belki yarım saat falan.

Neredeyiz?

Surreyston'da.

İşlerin bu kadar kötüleştiğine inanamıyorum.

Ne yapacağımı bilmiyorum.

Bak, bunu yeni bir başlangıç olarak görmeye çalışıyorum.

Olumlu bir şeye dönüştürmek istiyorum, yapmak zorundayız.

Çünkü artık burada kalamayız, anlıyor musun?

Peki ya annem?

Abim, kız kardeşlerim?

Onları göremeyecek miyim?

Bebeğimizin doğumunda bile olmayacaklar.

Değdi mi?

Tüm bunlar?

Değdi mi Gogo?

Bebeğim, bak...

Ne diyeceğimi bile bilmiyorum.

Biliyorum, yine yaptım.

Evet, sıçtım.

Evet, yine sıçtım.

Biliyorum.

Biliyorum, senin için ideal bir erkek

veya mükemmel bir sevgili değilim.

Kesinlikle daha iyisini hak ediyorsun.

Bu çok net.

Yani, bana bak.

İçine sıçtım.

Hiçbir şey söylemene gerek yok.

İkimiz de biliyoruz.

Siktir, tüm ailen bile biliyor...

Ama çabalıyorum.

Gerçekten çabalıyorum.

Yeni bir başlangıç olarak görmeye çalışıyorum Jess.

Tamam mı? Artık entrika veya hırsızlık yok, hiçbir şey yok.

Bak, artık Gogo olarak karar vermeye çalışmıyorum.

Artık değil Jess.

Artık Hugo olarak karar vermeye çalışıyorum.

Bebeğim dinle, bu konuda bana güvenmeni istiyorum.

Bana bu iyiliği yapmanı istiyorum.

Bunu sensiz yapamam.

Yanımda olmana ihtiyacım var, lütfen.

Sen ve ben beraber, tamam mı?

Söz veriyorum bunu atlatacağız.

Tamam mı? Sen ve ben.

Siktir!

Kolyem.

Siktir!

Bebeğim, onu bulmalıyım!

Onu kaybedemem bebeğim.

- Bak, gitmem gerek. - Ama onlarca yıldır ailemde.

En son dairede takıyordum. Çok önemli.

Bebeğim, dinle.

Uber aracım burada. Geç kalmayacağım, tamam mı?

Sadece pasaportu almam gerekiyor.

- Kolye... - Ben döner dönmez bakarız.

Söz veriyorum.

Bebeğim, onu bulmam gerek. Lütfen geç kalma.

Çok önemli.

Olabildiğince hızlı olacağım.

Seni seviyorum.

Ben de seni.

Bu önemli.

GERÇEK DOST

KARA GÜNDE BELLİ OLUR

Kapalıyız.

Bana da mı kapalı?

Ne! Gogo!

Prens geri döndü.

Prens bensem o zaman kral kim kanka?

Doğru.

Uzun zaman oldu çocuk.

Evet, uzun zaman oldu.

Sen iyi misin?

Evet, ben iyiyim.

Yaşıyorum.

Yaşıyor musun?

Geçen gün benden pasaport istemiştin.

Neyin var senin?

Ne yaptın sen?

Bana söylemediğin bir şey var.

Benim için her zaman bir abiydin

Hakkını ödeyemem senin

Aştığımda çizgiyi Uyardın beni

Minnettarım bunun için

Zor zamanlarda Değişmezsin asla

Bulması zor gerçek dostlar

Bir çocuğum olacak yakında Vaktimi harcayamam şu anda

Sevgilim ve bebeğimle gidiyoruz

En yakın zamanda uçakla

Çok yanlış bir şey yaptım

Biliyorum geri dönüşü olmaz

Suçlarım artmakta

- Ter içinde uyanıyorum geceleri - Ne oldu?

Adam oluşumu izledin

- Bu çok zaman aldı - Dur!

Yavaşla Nefes almayı unutma

Çıkageldin yanıma Var bir sorunun

Kaçma, saklanma Yetişkin olduğunu unutma

Daha akıllıyım Ve daha yetişkinim

Omzumda tüm dünyanın ağırlığı

- Hayatım alt... - Sen bir askersin

Daha zor zamanlar gelecek Söylemiştim gençken sen

Evet, bir asker olmalıyım ben

Çocuğumu burada yetiştiremem Berbat her şey

Ne olacak büyüdüğünde?

Hayatımı değiştirmem gerek Adım adım

Çabuk vazgeçiyorum Bıktım

Seni hasta eden aynı ortamda İyileşemezsin

Planın nedir? Söyle sebebini

Nereye? Madem kayboluyorsun

Memlekete Gitmeyi umuyordum

Jessica'nın karnı büyüyordu

Bebek hızla yaklaşıyordu

Bahsetmiştin Nasıl hissediyorsun?

Doğrusu çok stresliyim

Şimdi bu keşmekeşin içindeyim

Ölümden korkuyorum bu sıralar Bir sonraki ben olabilirim

Hayat bir satranç oyunudur derler

Terk et En iyi seçenek

Tek dileğim Tutmak ailemi güvende

Paranı biriktir, yap yatırımını

Yok mazeret Tembellik etme

- Biraz beceri - Biliyorum

Hayat çok acayip Nereden tutsan elinde kalır

Hayat bir nimettir

Dersini almazsan Pişman olursun

Nimetlerime değer veririm

Ama sanki Hayatım lanetlenmiş gibi

Hayat mükemmel değildir

Ayrılmak üzücü ama Girmek istemiyorum mezara

Hemen şimdi mi gidiyorsun?

Evet.

Gidip Jess'i alacağım, biliyorsun.

Sonra doğrudan havaalanına.

Peki, tamam. Beni takip et.

Seni özleyeceğim.

Ben de seni.

Otur kardeşim.

Sana bir hikâye anlatayım.

Hikâyeden ziyade gerçek hayat.

Geçenlerde bir belgesel izliyordum.

Kalahari Çölü'ndeki avcıları anlatıyordu.

Maymunları nasıl avladıklarını.

Aslında maymun değildi, babundu.

Ağaçta bir delik açıyorlar, tamam mı?

Şu büyüklükte.

İçine de kavun çekirdeği koyuyorlar.

Bu maymunlar...

Yani bu babunlar, kavun çekirdeğini seviyor.

Bu avcı kavun çekirdeğini deliğe yerleştiriyor,

babunun da bunu görmesini sağlıyor.

Sonra geri çekiliyor.

Saklanıyor.

Oturup bekliyor.

Babunlar doğası gereği meraklıdır.

Bahsettiğim bu babun,

bu adamın deliğe bir şey koyduğunu gördü

ve bakmaya gidiyor.

Bakıyor, tehlike yok.

Sonra ağaca çıkıyor.

Elini sokuyor,

kokusunu alıyor.

İyi bir şey olduğunu anlıyor.

Emin, onu tutuyor.

Elinde.

Arzuladığı, istediği her şey.

Artık onun.

Çıkarmaya çalışıyor.

Ama yapamıyor.

Çekiyor.

Çıkarmak istiyor ama yapamıyor.

Sıkışmış.

Bak şimdi, avcı,

çok zeki.

Sadece boş bir elin girip çıkabildiği bir delik

tasarlamış.

Babun,

çığlık atıyor, çırpınıyor.

Deliriyor.

Tuzağa düşürüldüğünü hissediyor.