Nothing to Lose (Jusqu'au bout)

Lembrade respirar.

Doe? Pois non fixestes máis que comezar.

Aguantade.

Veña!

Eses cóbados!

Non vos despistedes!

Veña, aguantade!

Veña!

O boxeo é repetición e constancia.

- Ei! - Esquiva. Directo, revés.

- Revés, directo, gancho. - Ei!

Revés, directo,

directo, esquiva.

Revés, dereito, gancho.

Revés, directo,

gancho, directo… e fóra.

Algunha pregunta?

Teño pipí.

Cando rematamos?

- É home ou muller? - Son músculos de verdade?

Teño que marchar. Déixochos?

- Dime, amor. - Ola, amor. Onde estás?

- Estás ben? Segues traballando? - Si, marcho agora.

Será broma.

- Xa marcho. - Dis ti.

- Aínda aí. - Xa marcho.

- Xúrocho. - Para xa, ceo.

- Xa chego. - Telo na axenda.

- Acordarámolo. - Xa vou!

- Non fagas parvadas! - Que xa vou, lercha!

Agarda.

Que pasa?

É a posición.

- Vin un titorial. - Si?

- Un titorial? - Esta non serve.

E prefires seguir un titorial?

Estás segura? Porque a Vincenzo gústalle.

Tanto potencial e talento…

reprimidos así

é un sacrilexio.

Vincenzo, xa.

- Agarda! - Que?

- O colchón é de túa nai. - Morreu.

É coma se aínda estivese nel. Óeo todo, non se lle escapa nada.

Conspira contra nós, dis?

Si.

Vale.

Veña, mamá. Fóra!

Hora de liscar.

Veña, facemos o bebé?

Si.

- Move a cabeza así para axudar. - Vale, veña.

- Así? - Si.

Non discutades.

- Non o entendo cando fala. - Quere un ascenso.

Queres un ascenso?

Si.

DÍA DE OVULACIÓN

Xa vou.

Dígoche que xa vou.

NEGATIVO POSITIVO

- Vexo outra liña? - É un pelo da barba.

Xa. Unha liña.

Velo?

PROBA DE EMBARAZO

Non sei cando nin como, pero seremos pais.

Vale?

Iso é, sorrí.

Vai en serio?

O titorial di que pode mellorar as posibilidades.

Pode duplicar a probabilidade.

Fala con Vincenzo.

Veña.

Voulle pegar.

Vincenzo! Podes espertar?

Ti xoga, que quedas sen comer.

Frega aceite de rícino no estómago e di…

Tamén hai que sacrificar unha cabra?

Por min ben, pero asustaría a Vincenzo.

Quen é Vincenzo?

Un primo lonxano, Nadia.

Para! Facedes sihr?

Non é sihr.

Velaí o tes, Nadia.

- Fala árabe? - Ignórao.

Usa as dúas palabras que sabe. Que dis?

Frega brócoli tamén.

Mamá, chámote logo.

Ei, ti! Onde aprendiches sihr?

Perdoen.

- Xa vou, xúrocho. - Es parvo.

- Un bico. - Estou farta de ter que chamar.

Non funciona.

Non funciona!

Vémonos á noite.

Si, vémonos.

Xa verán que é moi sinxelo. Explícollelo.

Estimulamos os ovarios

e recollemos os oocitos para fecundalos.

Entón, recollemos os embrións viables.

E…

E cando facemos o terceiro paso?

O esperma?

Pois agora mesmo.

Veña.

Virá unha enfermeira a buscalo e…

- Son as oito. - E?

- Non haberá enfermeira. - É mañá.

Ti tócaste ás oito da mañá?

Así non se organizan as cousas.

- E que? - Todo ben?

- Si. - Farao.

- Todo irá ben. - Non.

- Si. - Diso nada.

Farao.

E ben.

Fareino, si. Fareino.

E daralo todo.

- Pois vale. - Non te gardes nada.

Isto non é o mesmo.

Ai, veu o teu camelo.

Podes pasarme o iogur? Está entre as pipas de crack.

Se queres algo, voume colocar debaixo da esqueira.

Grazas. Eu xa non aguantaba máis.

Veña.

Estás lista?

Ti non poderías facer isto.

Dáme medo, non podería.

- Ti si. - Pois claro.

Temos un embrión viable.

Pasamos á transferencia?

Vou sacar o espéculo.

E xa está?

Xa está, pódese levantar.

Veña, amor. Todo vai saír ben.

Pero teño medo.

Quero seguir deitada.

LABORATORIO

Dálle.

Diga?

Señora Belkacem? Son a doutora Saada.

Si.

Recibimos os resultados.

O embrión caeu.

Foi culpa miña?

Non.

- Entón foi miña? - Tampouco.

Son os dous. Sempre o perderán.

Quédanlles dúas opcións.

A doazón e a adopción.

Que é a doazón?

Unha parella con fillos

que non queira máis ou doantes anónimos doan embrións.

Non o entendo.

Que levará no ventre? O fillo doutra parella?

Un neno que non terá o seu ADN,

pero ó que dará a luz e criarán.

Será o seu fillo.

Pénseno.

Que facemos? Vemos unha peli? Algo sinxelo?

Unha peli?

Si, algo para nos relaxar. Para pensar noutra cousa.

Non podo pensar noutra cousa.

Xa pasaches o loito?

Sabes que?

Que fago o que podo.

Boa noite.

Boa noite.

10 ANOS DESPOIS

O boxeo non é como os videoxogos ou os debuxos.

Entendido?

É seguir aínda que teñas medo.

Peléxase cos puños, coas pernas e co corazón.

Non adestrades para pegar,

senón para saber quen sodes, non calquera.

Mamá?

Mamá.

Que?

Cres que imos gañar?

Xa gañamos.

Sodes leóns. E os leóns non miañan, os leóns…

Roxen!

- Estades listos? - Si!

Cal é a nosa forza?

O valor, non a furia!

- Cando nos rendemos? - Nunca!

- Cando choramos? - Ó final, non no medio!

Un, dous, tres!

Vamos!

Veña!

Dáo todo. Xa sabes o que toca.

Coma no adestramento.

- Concéntrate. - Mamá.

Entendido?

Mamá!

Mírao, es o dobre ca el.

- Ti podes! - Non o vira.

Veña!

Di que o tamaño non importa.

Non importa.