Light & Magic

Καθόμουν σε μια καρέκλα κάπως έτσι.

Ρ. ΠΑΤΡΙΚ ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Δεν μπορούσα να κουνηθώ.

Έπρεπε να έχω τον απόλυτο έλεγχο,

να πιάσω το συναίσθημα και να κλειδώσω αυτή την έκφραση.

Η ψηφιακή επανάσταση είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στις ταινίες

στα εκατό χρόνια.

Δεν θα ξαναγύριζα στα παλιά.

Έχω ασπαστεί τα νέα εργαλεία.

Αυτό που μπορείς να κάνεις με μια ψηφιακή εικόνα

είναι φανταστικό.

Ανυπομονούσα να ξεφορτωθώ το φιλμ.

Όταν η ILM έκανε αυτή τη μετάβαση

στα ψηφιακά εργαλεία, ήταν μια ανακάλυψη

στην πιο αγνή μορφή της.

Πολλά από αυτά που κάναμε,

τα κάναμε για πρώτη φορά. Ήταν κάτι άγνωστο.

"Να κάνουμε αυτό;" "Ας το δοκιμάσουμε".

Κανείς δεν ήξερε τις δυνατότητες.

Προσπαθούσαμε σιγά-σιγά να αναπτύξουμε αυτά τα συστήματα.

Αλλά ακούγαμε πολλά παράπονα.

Ο κόσμος δεν ήθελε αυτή την αλλαγή.

Το ονόμασαν "η σκοτεινή πλευρά".

Τους είπα: "Μπορείτε".

Μπορείτε. Ελάτε.

Ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές και από τις πιο συναρπαστικές.

Ήμουν πολύ αποφασισμένη να το κάνω να πετύχει.

Πάντα ήταν εύκολο για μένα να κάνω μια αλλαγή

αν νομίζω ότι θα οδηγήσει σε κάτι καλύτερο.

Συμβαίνει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι περιμέναμε.

Κι εμείς πάμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε για να συμβαδίσουμε.

ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΓΟΥΙΛΟΟΥ, ΟΥΑΛΙΑ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ - 1987

-Κρύο. Νύχτα. -Είμαστε στην Ουαλία!

-Είμαστε στα γυρίσματα! -Γυρίζουμε το Γουίλοου.

-Ναι. Την Οργή των Θρύλων . - Δράση!

Στοπ!

Δεν είμαι λάτρης της τεχνολογίας. Ποτέ δεν ήμουν.

Όταν έκανα το Γουίλοου , ήταν μια ευκαιρία για να μάθω,

ΡΟΝ ΧΑΟΥΑΡΝΤ

να πιέσω τον εαυτό μου και να εκτεθώ στην κουλτούρα

της ILM για μερικά χρόνια.

Ήταν σαν να μιλούσα με μεγάλους σεναριογράφους και συνθέτες.

Ήταν δημιουργικές συζητήσεις.

Μου έδωσαν μια σειρά δυνατοτήτων.

Όπως ματ πέιντινγκ, γυρίσματα με ξωτικά σε υπερμεγέθη σκηνικά...

Είχαν την κάμερα ελέγχου κίνησης και τα ομοιώματα.

Ήταν φανταστικά.

Το μόνο πράγμα που πραγματικά ήταν διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα.

Η μεταμόρφωση της Φιν Ράζιελ, της καλής μάγισσας.

Μετατράπηκε σε κατσίκα, μεταμορφώθηκε σε στρουθοκάμηλο,

σε χελώνα, σε τίγρη και στο τέλος, σε μια 75χρονη ασπρομάλλα γυναίκα.

Όπως το έκανε ο Ρικ Μπέικερ στον Λύκο του Λονδίνου.

Έτσι, θα πρέπει να το κάνουμε.

ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Προσθετικά και αρκετές λήψεις.

Πάντα πίστευα ότι αυτά ήταν ψεύτικα.

Πάνε στις ταινίες δράσης.

Δεν μιλάμε για σεκάνς δράσης.

ΝΤΕΝΙΣ ΜΙΟΥΡΕΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΦΕ

Ήταν περισσότερο από μια φοβερή σεκάνς.

Μπορούσαμε να δοκιμάσουμε υπολογιστές.

Είπε: "Αν τα κάνουμε όλα σε μία λήψη;"

Είπα: "Θα ήταν σαν τεράστια μαριονέτα. Δεν ξέρω πώς φτιάχνεις..."

Είπε: "Όχι. Θα γίνει στον υπολογιστή".

Είπα...

Ο Τζορτζ μού είπε ότι είχε δείξει στον Ντένις

τον δρόμο για να δει πώς οι υπολογιστές

βοηθούν στην παραγωγή ταινιών.

Δεν ήθελα να φανώ

χαζός. Οπότε, δεν έφερα αντίρρηση.

Αλλά είχα πολλές αμφιβολίες.

Τότε, το να κάνεις κάτι με γραφικά υπολογιστή,

ήταν ασυνήθιστο. Δεν μας είχε περάσει από το μυαλό.

Ήξερα ότι είχαμε πολλά ικανά άτομα στον κλάδο

και πολλά άτομα στα οποία μπορούσα να απευθυνθώ

για να βοηθήσουν. Ήταν μια νέα, φρέσκια ιδέα.

Ο Τζον Νολ είπε: "Κάποιος το έχει κάνει με μια στατική φωτογραφία.

"Το σχήμα ή ό,τι κι αν είναι η εικόνα, παίρνει νέο σχήμα,

"και βλέπεις το άλλο σχήμα".

Είπα: "Ενδιαφέρον. Ας το δοκιμάσουμε".

Έτσι, το είπα στο τμήμα Γραφικών.

Ο Νταγκ Σμάιθ το δοκίμασε στατικά και αυτό ήταν πολύ θετικό.

Ο υπολογιστής ρύθμιζε τις κινήσεις μεταξύ δύο θέσεων.

Ήταν εντελώς πειραματικό.

Ο Ντένις Μιούρεν ζητούσε συγγνώμη.

Επειδή υπήρχαν θέματα.

Και για να φανούν τα εφέ,

θα πρέπει πρώτα να έχεις γυρίσει τη σκηνή.

Ήταν μαριονέτες που έπρεπε να γίνουν από ανθρώπους.

Η σεκάνς μεταμόρφωσης στο Γουίλοου

ήταν η πρώτη μου εμπειρία στο Εργαστήριο της ILM.

ΤΖΙΝ ΜΠΟΛΤ ΜΑΚΕΤΕΣ

Είμαι το Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Στο δημοτικό, κατάλαβα

ότι η τέχνη ήταν η μεγάλη απόδραση.

Ήξερα ότι υπήρχαν όμορφα πράγματα και συναρπαστικά πράγματα στον κόσμο,

αλλά δεν έρχονταν στο Κάνσας Σίτι. Οπότε, δεν μπορούσα να τα δω.

Η γιαγιά μου ήταν ζωγράφος.

Αγαπούσε την τέχνη.

Το να είμαι στο ατελιέ της γιαγιάς μου

και να κάθομαι να ζωγραφίζουμε μαζί...

Εκεί έβρισκα καταφύγιο ως παιδί.

Μπορούσα να χαθώ.

Η μητέρα μου με πήγαινε σε γκαλερί τέχνης τα σαββατοκύριακα,

και περνούσα τη μέρα μες στην γκαλερί.

Έβλεπα τους ντε Κούνινγκ κι άλλα που δεν καταλάβαινα.

Τρομακτική μοντέρνα τέχνη.

M' άρεσε πάρα πολύ όμως κι ένιωθα

κι ότι έπρεπε να βρω μια δουλειά που θα με έκανε να νιώθω έτσι.

Εγκαταστάθηκα στο Λονδίνο. Ασχολήθηκα με το θέατρο.

Πήγαινα εκεί τα βράδια. Έβλεπα τις πρόβες.

Πήγαινα τη μέρα και έφτιαχνα σκηνικά και κοστούμια.

Μετά, δούλεψα στον Λαβύρινθο στην εταιρεία του Τζιμ Χένσον.

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΤΖΙΜ ΧΕΝΣΟΝ

Είχα αναλάβει έναν συγκεκριμένο τομέα,

τα τριχωτά πλάσματα σε μοντέλα και σε μινιατούρες.

Ήρθε ο Τζορτζ Λούκας και κοίταξε το σκηνικό.

Μου ζητήθηκε να ασχοληθώ με τα ζώα

που μεταμορφώνονταν από το ένα στο άλλο

όταν ο Γουίλοου χρησιμοποιούσε το ραβδί.

Έπρεπε να φτιάξουμε μια κατσίκα που να ταίριαζε με την κατσίκα στο πλατό.

Έπρεπε να είναι ευλύγιστη και να έχει λαιμό

που θα τεντωνόταν και γινόταν στρουθοκάμηλος.

Τα μάτια της άνοιγαν και έκλειναν.

Η βεντάλια του παγονιού φτιάχτηκε σε μια ομπρέλα που άνοιγε μηχανικά.

Μετά, τα αποσυναρμολογήσαμε, και έφτιαξα μια χελώνα.

Μεγαλώσαμε τα πόδια, τα καλύψαμε με γούνα

για να μοιάζει με τίγρη, και στο ενδιάμεσο στάδιο,

κάναμε προσθετικό μακιγιάζ σε μια γυναίκα

μισή τίγρη. Ξέραμε το τμήμα Γραφικών υπολογιστή

θα έπαιρνε τα αρχικά στάδια και θα τα συνδύαζε μεταξύ τους.

Δεν είχα ιδέα ότι επρόκειτο για μια σημαντική στιγμή στα γραφικά.

Γουίλοου, πίστεψε στα λόγια. Συγκεντρώσου.

Όχι!

Εντυπωσιάστηκα. Το πίστεψα.

Το είδα να συμβαίνει.

Γουίλοου!

Είπα: "Δεν ξέρω πώς το κάνεις,

"αλλά ακόμα κι εγώ δεν χρειάζεται να ξέρω".

Επινοήσαμε τη λέξη "μορφ" για όταν αλλάζεις το σχήμα.

Κι από τότε όλοι το έγραφαν Μ-Ω-Ρ-Φ.

Κάνουν λάθος.

Ακόμα και το λεξικό.

Είναι Μ-Ο-Ρ-Φ.

Τουλάχιστον εμείς έτσι το γράφουμε.

Όλα τα λεφτά πήγαν για τη γλίτσα, για το Άγαλμα της Ελευθερίας...

Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Κάποια πράγματα είναι ακριβά.

ΤΖΑΝΕΤ ΧΙΛ, ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΕΦΕ, ΓΚΟΣΤΜΠΑΣΤΕΡΣ 2

Στον χώρο των εφέ δύσκολα παραμένεις.

ΤΖΙΜ ΜΟΡΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΕΦΕ

Πολλές εταιρείες τα έχουν παρατήσει.

Όταν πήγα στην ILM, το '80, γυριζόταν το Ρότζερ Ράμπιτ,

η Αυτοκρατορία του Ήλιου,

και το Γουίλοου.

Η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή συνέβη πολύ πιο γρήγορα

στην ILM από οπουδήποτε αλλού στη βιομηχανία.

Είμαι σίγουρος ότι αυτό ήταν αργά για τον Τζορτζ.

Ήξερε ενστικτωδώς: "Μπορούμε να το κάνουμε με αυτό τον τρόπο".

Μετά, "Πρέπει να βρω τους ανθρώπους

"που θα ξέρουν πώς να το κάνουν αυτό".

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μόλις μπήκα

στην ομάδα, ήθελα να ρίξω μια ματιά

και να δοκιμάσω ό,τι μπορούσα.

Γνώρισα τους καλλιτέχνες γραφικών υπολογιστή.

Ήταν διορατικοί.

Και αυτό που έκαναν, με συνάρπαζε.

Όμως, οι υπόλοιποι στο εργαστήριο δεν νοιάζονταν τόσο.

Εκεί κατασκευάζαμε μεγάλα αντικείμενα.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας για το Γκοστμπάστερς, σκηνικά και γλυπτά

και καλούπια.

Φαινόταν ποιος έκανε τη σημαντική δουλειά.

Και μετά, μπήκα σε ένα κτίριο όπου υπήρχε πολύ σκοτάδι

και οπτικά, ήταν όλοι ίσοι.

Αυτό το έβρισκα υπέροχο.

Δεν υπήρχε και πολύ εγωισμός σε αυτή τη δουλειά.

Υπήρχε μια αγνότητα. Το αποτέλεσμα ήταν τα πάντα.

Η απόδοση ήταν το παν.

Και μετά, ήρθε η ομάδα που δημιούργησε την αναταραχή.

ΜΑΡΚ ΝΤΙΠΕ ΓΡΑΦΙΚΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ

ΣΤΙΒ "ΣΠΑΖ" ΓΟΥΙΛΙΑΜΣ ΓΡΑΦΙΚΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ

Έβαζα τέρμα Μπετόβεν.

Ο ήχος του βγάζει πόνο.

Δεν άκουγα καν μουσική. Άκουγα μια ιστορία.

Φορούσε τζιν με γυρισμένα μπατζάκια, μπότες, σφιχτό μπλουζάκι.

Στιλ ροκαμπίλι.

Θυμάμαι ότι είπα: "Ποιος είναι αυτός;"

Εγώ ήμουν λες και θα έτριβα την μπανιέρα με το κεφάλι μου.

Ο Μαρκ Ντιπέ είχε μακριά μαλλιά και ήταν μαθηματικός.

Μας έβαλαν σε ένα γραφείο μαζί.

Είχε ηχομόνωση. Οπότε, μπορούσα να κάνω ό,τι ήθελα.

Είχα βάλει ηχεία.

Ο Σπαζ μπήκε μέσα, το άκουσε και είπε: "Άλις Κούπερ!

"Το αγαπημένο μου άλμπουμ. Ίσως είναι το πρώτο που αγόρασα".

Και είπα: "Πλάκα μου κάνεις;"

Κι είπε: "Είναι το πρώτο άλμπουμ που αγόρασα". Κι αυτό ήταν.

Τα βρήκαμε.

Το φοβερό με αυτά τα άτομα

ήταν ότι ήταν τα δύο άκρα στον χώρο των κομπιουτεράδων.

Ήταν αληθινοί χαρακτήρες.

Ο Στιβ ήταν εξωστρεφής

παίκτης χόκεϊ από τον Καναδά, και ο Μαρκ ήταν από την Αλάσκα.