The first 196 lines.
(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง และถ่ายทำนักแสดงเด็กภายใต้แนวทางปฏิบัติ)
(เทคโนโลยีเอไอถูกนำมาใช้ ในส่วนหนึ่งของกระบวนการผลิต)
อะไรวะเนี่ย
ขยับรถหน่อยสิครับ มาขวางถนนทำไมเนี่ย
ให้ตายสิ
ถ้ารีบนักก็เดินไปเองสิ
หิวจะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่จะได้เนี่ย
นั่นสิ ทำไมนานจัง
เมื่อไหร่จะได้เนี่ย
เมาแล้วนะ
อะไรน่ะ
บ้าเอ๊ย อะไรเนี่ย
เฮ้ย มานี่ดิ
เวรเอ๊ย พังหมดเลย
ให้ตายสิ มานี่
เฮ้ย บอกให้มานี่ไง
จะไปไหนวะ
เฮ้ย
อะไรของแกวะ
เป็นมิจจี้หลอกเอาเงินประกันหรือไง
ถ้าเดินชนรถคนอื่น
ก็น่าจะพนมมือคุกเข่าแล้วขอโทษสิวะ
ดูท่าจะต้องเปลี่ยนใหม่หมดเลยนะเนี่ย
แกว่าจะเท่าไร
ผมว่าแขนผมไม่เป็นไร
เชิญไปเถอะครับ
เหลือจะเชื่อเลยเว้ยเฮ้ย
ผมไม่เป็นไรจริงๆ ไปได้แล้วครับ
ไอ้หมอนี่
ไปโดนตัวไหนมาหรือเปล่าวะ
อยากตายหรือไง
อะไร
มองอะไร
ขอโทษครับ
ผมขอโทษ
ช้าไปแล้วเว้ย
ลองปากโฮ่งอีกรอบสิ
มัวทำอะไร รีบไปกันเถอะ สายแล้ว
ไปกันเถอะพี่
งั้นก็ไปซะไป
ฉันจะรับคำขอโทษไว้
ถือว่าเจ๊ากันแล้วกัน
โอ้โฮ เดี๋ยวนี้พี่ออกกำลังกายด้วยเหรอ
- หมัดหนักดีนะ - ตายไหมวะนั่น
- เอาผ้าคลุมดีไหม - ให้ตายสิวะ
สวัสดีครับ
กระดุมหลุดไปเม็ดนึงหรือเปล่า
- เปล่านะคะ - แน่ใจเหรอ
เดี๋ยวผมกวาดให้ครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
- เดี๋ยวผมกวาดให้ - ขอบคุณค่ะ
มินจี ตื่นได้แล้ว คิมมินจี
มินจี
คิมมินจี สายแล้ว
- กินข้าว… - เอะอะก็ข้าวๆ อยู่ได้
ถ้าหนูไม่กินข้าวเช้า จะมีใครมาสวดพ่อหรือไง
อย่ายิ้มนะ
เป็นนักเรียน
ก็ต้องกินข้าวให้ท้องอิ่มก่อนไปโรงเรียนสิ
คิมมินจี
มินจี
โรงเรียนขอชื่อเพื่อนสนิท
กับเบอร์โทรศัพท์ด้วย
คิมมินจี
คังฮเยรยอง
เบอร์ 010-0610-6003
พ่อเขียนเสร็จแล้ว รีบกินข้าวสิ
หนูสายแล้ว
- สมุดพก… - อย่าดูนะ
- ระดับแปดเหรอ เกิดอะไรขึ้น - ยิ่งเลขเยอะ ยิ่งดีแหละ
- งั้นสินะ - เขาเปลี่ยนกฎแล้ว
หนูเคยบอกแล้วไง
- ไม่ต้องเรียนหักโหมไปนะ - อือ
คัง…
ฮเย…
รยอง
มินจี
มินจี
- สวัสดีค่ะ - อือ
พ่อเธอเป็นยังไงบ้าง
- อะไรเหรอคะ - ก็พวกนักเลง…
ช่างมันเถอะ
ว่าแต่ เธอไม่แก้ชุดนักเรียนเหรอ
เรื่องแก้เครื่องแบบนี่งานถนัดฉันเลยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่รู้ว่าเดี๋ยวต้องย้ายโรงเรียนอีกเมื่อไร
รถเมล์มาแล้วค่ะ
หือ
เดินทางดีๆ นะ
ให้ตายสิ เจอกี่ครั้ง ชุดนักเรียนก็กลีบเป๊ะตลอดเลย
หัวหน้าฝ่าย
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ดูไม่เป็นอะไรนี่
คืนนั้นผมเห็นนักเลงพวกนั้นยั่วโมโหคุณ
ขอโทษที่ไม่ได้เข้าไปช่วยนะครับ
พอดีผมเป็นคนขี้กลัว
ถ้าผมเป็นคุณ ก็คงไม่กล้าหรอกครับ
เดี๋ยวสิครับ หัวหน้าฝ่าย
คุณก็น่าจะรีดสูทให้ดีๆ หน่อยสิ
สูทต้องเอามาส่งร้านซักรีด
แหม ร้านซักรีดก็อยู่ข้างล่างนี่เอง
จะทำให้ผมเสียศักดิ์ศรีเหรอ
ครับ ไว้คราวหน้า
เดี๋ยวผมรีดให้ด่วนๆ เลย เข้าไปกันเถอะ
- มาเร็ว - ผมต้องรีบไปขึ้นรถเมล์
เดี๋ยวผมรีบรีดให้ไง
เดี๋ยว
พ่อมินจี
พ่อมินจี
ให้ตายสิ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
เหมือนกันเปี๊ยบเลย
ขายยังไงก็ไม่ซื้อแฮะ
เดี๋ยวก่อนครับ
ขอบคุณครับ
ขอโทษครับ ขอทางหน่อย
อย่าดันสิครับ
อย่าวิ่ง เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
(ความรุนแรงในโรงเรียน อย่ายืนมอง แต่จงปกป้อง)
- กินข้าวเช้าหรือยัง - ครับ
- สวัสดีครับ - ไง
- เวลาสวัสดีก็ต้องแบบนี้ - ก็ใช่
สวัสดีครับ หัวหน้าฝ่ายคิม วันนี้ก็มาคนแรกอีกแล้วนะครับ
สวัสดีครับ
ลูกค้าหมายเลข 155 ค่ะ
ผมตรวจสอบทรัพย์สินของคุณลูกค้าแล้ว…
รองผู้จัดการครับ
อือ มีอะไร
นี่ใบแจ้งยอดบัตรเครดิตบริษัทครับ
เมื่อวันพุธสองสัปดาห์ก่อน คุณจ่ายค่าอาหารจีน 95,000 วอนครับ
แล้วยังไง
วันนั้นคุณลางานเพราะเป็นวันครบรอบแต่งงาน
ใบเสร็จก็ไม่มี ผมเลยคิดว่า อาจมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าน่ะครับ
หัวหน้าฝ่ายคิม คุณชอบกินปลาบำรุงสมองเหรอ
อะไรนะครับ
ทำไมความจำดีนัก
อ๋อ ผมพยายามกินปลาเยอะๆ น่ะครับ โดยเฉพาะปลาแมกเคอเรล
อย่าเอาแต่กินปลาแมกเคอเรลกับปลาซันมะ
พออายุเยอะแล้วก็ต้องหัดยืดหยุ่นบ้าง
ชิลล์ๆ หน่อย
ลงว่าเป็นค่ากินเลี้ยงบริษัทซะ
ครับ
ผมจะลงว่าเป็นค่ากินเลี้ยงบริษัทครับ
หัวหน้าฝ่ายคิม ขอบคุณมากนะ ที่อุตส่าห์จำถึงวันครบรอบแต่งงานของผม
ขอบคุณครับ
ให้ตายสิ น่าหงุดหงิดจริงๆ
ถือว่าเจ๊ากันแล้วกัน
จะกินของหวานต้องจองล่วงหน้า แถมต่อแถวด้วยเหรอ
เริ่มกี่โมงเนี่ย
- หัวหน้าฝ่ายคิม - เฮ้ย ตกใจหมด
มีอะไรเหรอ คุณซังอา
มีเรื่องอะไรเหรอคะ หาอุปกรณ์ป้องกันตัวไปทำไม
อ๋อ ไม่มีอะไร
หรือว่าจะเอาไปใช้ตอนกลางคืน…
กับรองผู้จัดการเหรอคะ
รองผู้จัดการเหรอ
เปล่า
ไม่ใช่อย่างนั้น
ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าแถวบ้านไม่ค่อยปลอดภัยน่ะ
คุณซังอา
อันนี้ดูใช้ได้หรือเปล่า
พกไปไหนมาไหนง่าย แถมดูประสิทธิภาพดีด้วย
จะใช้เองเหรอคะ
ฉันว่านี่มันของผู้หญิงนะ
ใกล้จะถึงวันเกิดมินจีแล้ว
อ๋อ วันเกิดลูกสาว
เธออายุเท่าไรคะ
ม.ห้า
ให้ของขวัญวันเกิดเด็กม.ปลาย เป็นอุปกรณ์ป้องกันตัว…
ถามไปเลยว่าเธออยากได้อะไรดีกว่าไหมคะ
ผมก็อยากถามนะ
แต่ช่วงนี้เธอไม่ยอมคุยกับผมเลย
เอาแต่หลบหน้า
สงสัยจะเข้าวัยหัวรั้นช้าไปหน่อยสินะคะ
อย่ากังวลไปเลยค่ะ วัยนั้นก็เป็นแบบนั้นกันหมดแหละ
ถ้าแม่เธออยู่ด้วย อะไรๆ อาจจะดีขึ้นก็ได้
เดี๋ยวฉันช่วยเลือกของขวัญค่ะ
- จริงเหรอ - ยังไงฉันก็จะไปห้างอยู่แล้ว
เลิกงานแล้วไปด้วยกันนะคะ
ไม่เป็นไร คุณไม่ต้อง…
เราจะออกตอนหกโมงตรงนะคะ
นี่ คิมมินจี
มินจี
ขอยืมชุดพละหน่อย
ฮเยรยอง คราวก่อนที่ยืมเธอก็ไม่คืน ฉันเลยต้องไปเอาคืนเองนี่
นี่ เพื่อนกันไม่ทำกันแบบนี้นะ เร็วสิ ฉันไหว้ล่ะ
อะไรเนี่ย
แต๊งกิ้ว เดี๋ยวเอามาคืนนะ
ซักเสื้อผ้าบ้างสิวะ ให้ตายสิ
อุ๊ย จูฮเยริ นี่มันอะไร
พ่อฉันซื้อให้ตอนไปทำงานต่างประเทศ
สวยมากเลย
- ฉันไม่เคยเห็นยี่ห้อนี้เลย - ฉันก็เหมือนกัน
ที่เกาหลีไม่มีขายนะ
เป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น
ของฉันซื้อมาจากร้านค้าใต้ดินเอง
อิจฉาจัง ฮเยริ
เออ ของเธอดูถูกจริง
No comments yet. Be the first to leave one.