A Bug's Life

ฉันหลงทาง ทางเดินอยู่ไหน

แถวหายไปเฉยเลย ทำไงดี

- ช่วยด้วย - เราจะติดอยู่ที่นี่ชั่วชีวิต

อย่าแตกตื่น อย่าแตกตื่น

พวกเราฝึกมาแบบมืออาชีพ

สงบสติ เราจะเดินอ้อมใบไม้ไป

เดินอ้อมรึ เราทำไม่ได้มั้ง

ไร้สาระ นี่เรื่องเล็กถ้าเทียบกับน้ำท่วมปี 93

นั่นแหละดี ทำได้สวย

เดินมาเรื่อยๆ ยังงั้น

มองตาฉันไว้นะ อย่าว่อกแว่ก

เอ้าเจอเส้นทางเดิมแล้ว

ขอบคุณครับมิสเตอร์ซอยล์

เยี่ยมมากทุกๆ คน

แถวเดินห่างกันจังนะ

เราทูลนางพญาดีมั้ย

อย่ารบกวนเลย พระองค์หัวปั่นพอแล้ว

ฝึกพระธิดาไงล่ะ

จริงด้วย เจ้าหญิงแอ๊ตต้าน่าสงสาร

ลมอ่อนลงแล้ว ไม่ช้าพวกมันคงมา

มั่นใจเอาไว้ แล้วดีเอง

ว้าย มีช่องว่างในแถวทำยังไงดี

ไม่เป็นไร ช่องมันว่างกันได้

แค่ขาดไป2-3นิ้วเอง

งั้นก็ได้

ข้านับเลขไม่ถูก เจ้าหญิงเล่นบินโฉบยังงี้

อุ๊ยซอรี่ นับต่อไปนะ

ไปกางร่มให้คนอื่นซักพักไป๊

เอาล่ะแอ๊ตต้า เราทำยังไงต่อ

ไม่ต้องบอก ลูกรู้ๆ ทำยังไงนะ

เราก็เฉยไว้

แล้วมันจะดีเอง ก็เหมือนเดิมทุกปีแหละ

มันมามันกิน แล้วก็ไปกรรมของชีวิต

ไม่หนักไม่หนา มันเป็นชีวิตเรา

ข้าพูดถูกมั้ยเอฟี่ เจ้าเพลี้ยกระดกกระดก

หนีด๊อตเลย

เฮ้ กลับมานี่นะ

ด๊อต

จ๋าเด็จแม่

แม่สอนเรื่องบินไว้ว่ายังไง

ห้ามบินจนกว่าปีกจะแข็ง

แต่เด็จแม่จ๋า

ด๊อต ปีกเธอยังเล็กเกินกว่าจะ...

ฉันคุยกับเด็จแม่ เธอยังไม่ใช่นางพญานะ

ลูกด๊อต พูดกับพี่เค้าดีๆ สิ

หนูไม่ผิด พี่เค้าประสาทไปเอง

ฉันรู้ฉันชอบทำท่าเหมือนกลัวฟ้าจะถล่ม

ระวัง

เจ้าหญิงแอ๊ตต้า

หยุดนะ

- นายทำอะไร - เดี๋ยวได้มีมดตายมั่งหรอก

ขอโทษฮะ ขอโทษฮะ

โธ่ เจ้าฟลิค

ขอโทษๆ ยกโทษให้ผมนะ

เจ้าหญิงแอ๊ตต้า

ฟลิค เธอทำอะไรน่ะ

ไอเดียเกี่ยวข้าวแบบใหม่

ไม่ต้องเก็บทีละเม็ด ตัดฉับลากไปทั้งรวง

เราไม่มีเวลากับเรื่องนี้

ใช่ เราไม่มีเวลาเก็บอาหารไว้กินเอง

มัวแต่เก็บอาหารส่งส่วย

สิ่งประดิษฐ์นี้เร่งผลผลิตได้

สิ่งประดิษฐ์อีกแล้วเหรอ

มีของฝากพระองค์ด้วยล่ะ

ใกล้เป็นนางพญาแล้วจะได้ใช้ตรวจงาน

ดร.ฟลอร่า ยืมหน่อยนะ

เธอมีน้ำใจแต่...

หญ้าหนึ่งใบน้ำค้างหนึ่งหยด ถูกมั้ย

ผิด มันคือกล้องส่องทางไกล

ช่างคิดมากเลย แต่...

หวัดดีเจ้าหญิงพระองค์น่ารักมากเลย

สวยยังงี้ไม่ต้องส่องก็เห็นอยู่แล้ว

เจ้าหญิงไม่มีเวลาทำติงต๊อง แกอยากช่วยรึ

งั้นทิ้งเครื่องนั่น

แล้วไปเข้าแถวแบกข้าวเหมือนคนอื่นๆ

เหมือนคนอื่นๆ

ฟลิค ไปเถอะนะ

ขอโทษ ผมแค่พยายามจะ...

พยายามจะช่วย

เครื่องเกี่ยวข้าวเรอะ

เราเกี่ยวข้าวกันแบบนี้ ตั้งแต่ฉันเป็นดักแด้

- คุยถึงไหนแล้ว - กองส่วยพะยะค่ะ

เฮ้ฟลิค คอยด้วยซิ

หวัดดี เจ้าหญิง

เรียกฉัน "ด๊อต" นี่เธอลืมไว้แน่ะ

เก็บไว้เถอะ ฉันทำอันใหม่ได้

ฉันชอบสิ่งประดิษฐ์ของเธอ

เธอเป็นคนแรกเลยล่ะ

นึกว่าของๆ ฉันไม่เวิร์คเลยซักอย่าง

ชิ้นนี้เวิร์คล่ะ

แจ๋ว สำเร็จไปหนึ่ง

ฉันคงทำให้อะไรแตกต่างไม่ได้

เหมือนกันฉันเป็นเจ้าหญิงแต่ยังบินไม่ได้

ฉันเด็กเกินไป

เป็นเด็กไม่ใช่เรื่องแย่อะไร

- แย่สิ - ไม่แย่หรอก

- แย่สิ - ไม่แย่

- แย่ๆ - ไม่แย่ๆ

เมล็ดพืช ต้องหาเมล็ดพืช

นี่ๆ

ติ๊งต่างว่านี่เป็นเมล็ดพืช

- นี่มันก้อนหิน - ฉันรู้

แต่ลองติ๊งต่างว่าเป็นเมล็ดพืช

ใช้จินตนาการซิ เห็นต้นไม้นั่นมั้ย

ทุกสิ่งที่งอกเป็นต้นไม้ยักษ์ล้วนอัดแน่น

อยู่ในเมล็ดพืชเล็กๆ นี้

มันแค่อาศัยเวลาแสงแดด น้ำฝน

แล้วก็โว้วล่า

หินก้อนนี้จะโตเป็นต้นไม้เหรอ

เมล็ดพืช ร่วมมือหน่อยสิ

ตอนนี้เธอว่าตัวเองไม่เก่งนั่นเพราะ

เธอยังไม่ได้เป็นต้นไม้

ให้เวลาตัวเองซักนิด เธอยังเป็นเมล็ดพืช

แต่มันเป็นก้อนหิน

ฉันรู้มันเป็นก้อนหิน

คิดว่าฉันไม่รู้รึ ฉันอยู่กับหินซะเอือมแล้ว

เธอแปลกๆ นะ แต่ฉันก็ชอบเธอ

พวกมันมาแล้ว

ด๊อต ด๊อต

แม่

ขอบคุณสวรรค์

ทุกคนขนอาหารไปที่หินบรรณาการ

ขนอาหารไปที่หินบรรณาการแล้วกลับรัง

ไปได้แล้ว

วิ่งต่อไป วิ่งต่อไป ดี

โอเค ครบทุกคนแล้ว

เฮ้ คอยกันด้วยสิ

ยกอาหารไปหินบรรณาการแล้วกลับรัง

โอ้ ไม่ๆ

โอ้ไม่

เจ้าหญิงแอ๊ตต้า

เจ้าหญิงแอ๊ตต้า

มันมามันกิน แล้วก็ไป

ทานโทษๆ ขอแหวกทางโทษทีๆ

- ผมมีเรื่องจะบอก - ไว้ก่อน

โธ่ เรื่องส่วยบรรณาการนะ

เฮ้ อะไรกันวะ

ไหนล่ะอาหาร

เธอก่อเรื่องอะไร

มันเป็นอุบัติเหตุ

จ๊ะเอ๋

อาหารอยู่ไหน

ฮอปเปอร์

ว่าไง มันอยู่ไหน

อาหารของข้าอยู่ที่ไหน

ข้างบนไม่มีเหรอ

อะไรนะ

- กองอยู่บนใบไม้บน เอ่อ... - ว่าไงนะ

แน่ใจเหรอว่าข้างบนไม่มี

- เธอว่าฉันโง่เหรอ - เปล่า

หน้าฉันดูเหมือนไอ้โง่เหรอ

ใช้สมองคิดเหตุผลซักเดี๋ยวได้มั้ย

ถ้าอาหารอยู่ข้างบนฉันจะลดตัวลงมา

ถึงชั้นใต้ดินเพื่อหามันเหรอ

ฉันคุยกับเธอทำไม เธอไม่ใช่นางพญา

กลิ่นเธอไม่เหมือนนางพญา

เธอกำลังฝึกรับตำแหน่งจากฉัน

อ้อผู้บริหารคนใหม่ งั้นก็ความผิดเธอ

เปล่าไม่ใช่ฉัน มันเป็น...

อ๊ะๆ กฎข้อแรก ผู้นำต้องรับผิดทุกประการ

โลกนี้แมลงกินแมลง เจ้าหญิง

มันเป็นวัฏจักรชีวิต

บอกให้ว่ามันควรเป็นยังไง

แสงแดดสร้างอาหาร มดสะสมอาหาร

ตั๊กแตนกินอาหาร

และนกเขมือบตั๊กแตน ตัวที่เกือบกินพี่ไง

- จำได้มั้ย แกน่าจะได้เห็นนะ - มอลต์

นกกระเดือกเขาลงไปครึ่งตัว เขาร้องลั่น

ฉันก็กลั๊วกลัวไม่กล้าเข้าไปช่วย

เล่าเถอะเรื่องมันดีออก

สาบานได้ ถ้าฉันไม่ได้สัญญาต่อหน้าศพแม่

ว่าจะไม่ฆ่าแกล่ะก็ฉันจะฆ่าแก

เชื่อเหอะ ไม่มีใครปลื้มเท่าฉันหรอก

หุบปาก ฉันไม่อยากได้ยินเสียงแกอีก

แกเข้าใจที่พูดมั้ย

ฉันถามว่าเข้าใจมั้ย

ก็พี่ห้ามไม่ให้ฉันพูด อย่าลืมแม่สั่งสิ

เฮ้ ฉันเป็นตั๊กแตนใจบุญสุนทาน

อีก2-3 เดือนแน่ะกว่าฝนจะมา

พวกแกพยายามใหม่อีกรอบแล้วกัน

ย่างฤดูฝนแล้ว เราต้องเก็บอาหารไว้กินเอง

ถ้าเธอไม่รับข้อต่อรอง

ฉันก็ไม่รับรองความปลอดภัยของเธอ

มีแมลงข้างนอกที่จะเอาเปรียบพวกเธอ

คงมีใครเจ็บตายกันมั่งล่ะ

เป็นอะไรล่ะจ๊ะ

กลัวตั๊กแตนหรือไง

เธอไม่ชอบทัมเปอร์เหรอ

อย่ายุ่งกับเธอนะ

อยากช่วยเด็กเหรอ

ก็เอาสิ รับไปเลย

ไม่เอาเหรอ งั้นก็กลับไปเข้าแถว

ฉันรู้สึกว่าพวกแกกำลังลืมตัว

เพราะงั้น ต้องเพิ่มส่วยเป็นสองเท่า

ตะ ตะ แต่

เราจะกลับมาเมื่อสิ้นสุดฤดู

เมื่อใบไม้ ใบสุดท้าย ร่วง

ขอให้สนุกกับฤดูร้อน

พวกเรากลับ

ฟลิค นายมีอะไรจะแก้ตัว