The first 200 lines.
- อันนา แม่เราเป็นอะไรก็ไม่รู้ - เป็นอะไรเหรอ
- ไม่รู้สิ ไปคุยกับแม่หน่อย - เป็นหนูทุกทีเลย พี่นั่นแหละไป
เขาเรียกหาเธอ ไม่ใช่พี่
อันนามาแล้วค่ะ แม่
- อรุณสวัสดิ์ ลูก - อรุณสวัสดิ์ค่ะ ปู่
- พูดอะไรสักอย่างสิ - แม่คะ
- ใครเหรอ - อันนาค่ะ
ลูกเข้ามาใกล้ๆ สิ
แม่ไม่สบายใจจริงๆ เธอต้องทำอาหารเช้าให้พวกผู้ชายนะ
อาหารเช้าเหรอ
พี่เอสเตลล่าทำไม่ได้เหรอ
เอสเตลล่ามีงานที่โรงงาน ต้องทำตั้งเยอะ
เมื่อคืนแม่ตื่นขึ้นมากลางดึก เหงื่อท่วมตัวเลย
ตัวงี้ร้อนเป็นไฟ
แม่เป็นอะไรคะ
ปวดขาเหรอ
- ใช่ - หลังล่ะปวดไหม
- เจ็บ - หัวล่ะ
- หัวเหรอ - ได้ยินชัดไหมคะ
อะไรนะ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ร.ร. หนูไม่ยอมขาดแน่ ๆ
- ลูกอกตัญญู - งั้นก็หายเจ็บแล้วสิ
ฉันกำลังทนเจ็บ เหมือนตอนที่ฉันเบ่งแกออกมา
ไหนต้องเลี้ยงแก ไหนต้องดูแลครอบครัวนี้
ฉันเจ็บนะยะ
หนูไม่ได้ขอให้เบ่งออกมานี่คะ
นี่ พอได้แล้ว
เอสเตลล่า น้องเธอเป็นอะไรไป
พยุงฉันลุกขึ้นหน่อยเร็ว
- ของฉัน 7 ปีที่เอ็มไอที - ฉันสี่ปีที่สแตนฟอร์ด
ฉันสี่ปีที่วิทยาลัยฝึกหัดครู
ฉันจะเรียนต่อเหมือนกัน ฉันจะแบกเป้เที่ยวยุโรป แล้ว...
ลาก่อนจ้ะ
ลาก่อนจ้ะ
อันนา เดี๋ยวก่อน
เรื่องสมัครเรียนต่อน่ะ ยังไงกัน
หนูจะไม่เรียนต่อค่ะ
หมายความว่าไง เธอเป็นเด็กฉลาด จะช่วยสร้างสรรค์โลกใบนี้ได้
ครอบครัวหนู ไม่มีกำลังพอจะส่ง
มีทุนการศึกษา เงินกู้ยืม ความช่วยเหลือทางการเงินถมไป
หนูขอโทษจริงๆ ที่ต้องพูดแบบนี้ แต่...
ครูน่าจะเอาเวลา ไปช่วยคนอื่นดีกว่า
หนูต้องไปแล้วค่ะ แต่...
ไม่มีใครเทียบครูได้เลย ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ แล้วมาทานอีกนะคะ
- หนูรอวันนี้มานานแล้ว - ฉันเหมือนกัน
นี่ชุดฟอร์ม เอาเช็คมาให้หนูก็พอ
- ทุเรศจัง - ฉันอุตส่าห์อุ่นไว้ให้รอจนเธอมา
ถ้าอยากกลับมาทำล่ะก็ มาเลียก้นฉันได้เสมอ
- มานี่หน่อย - มีอะไร
ไม่ต้องถามมาก มาเถอะน่า
ฉันมีอะไรให้ดู
- มาสิ เร็ว - มาแล้ว
มา
- พร้อมหรือยัง - โอเค
ขอแสดงความยินดีด้วย
ยินดีด้วย อนิต้า
- ขอบคุณทุกคนค่ะ - ไม่เป็นไร
- ยินดีด้วยมากๆ เลย อันนา - โธ่ปู่คะ
ตั้งหลายปีนะกว่าจะจบ
ดูเค้กก้อนใหญ่ของหนูสิ
ดูเค้กสิ พระเจ้า
แล้วเทียบดูสิ ตัวเขาใหญ่กว่าเค้กอีก
ทำไมเธอออกจากงาน
- ทำไมรู้เรื่องนี้ล่ะคะ - ฉันรู้แล้วกัน
- หนูยอมรับ หนูออกจากงานแล้ว - ทำไม
- หนูไม่กินเส้นกับผู้จัดการ - แล้วไง
อันนา เราต้องหางานอื่นทำนะ
หนูรู้ค่ะพ่อ ยังไงก็ต้องหาอยู่แล้ว
พรุ่งนี้เธอไปทำงานกับเรา ที่โรงงาน
- อะไรนะคะ - ไม่เอานะคะ
เอสเตลล่า เราทำงานได้ช้ามากนะ
- ไม่ช้านะคะ - ช้าสิ
- ถ้าเราไม่ช่วยเขา แล้วใครจะช่วย - หนูไม่รู้ แล้วก็ไม่สนเลยด้วย
- ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยคะ - ก็มันจริงนี่
เอสเตลล่าต้องอดหลับอดนอน เพื่อเย็บชุดให้เสร็จนะ
หนูไม่มีเงินจ้างนะคะ
เห็นไหมล่ะ ถ้าเอสเตลล่าไม่มีเงินจ้างอันนา
- เราก็หวังพึ่งเธอไม่ได้ - เธอจะจ่ายให้
ก็ได้ หนูจะจ่าย ให้เธอรีดผ้า
จบการถกปัญหาค่ะ ท่าน ใครจะเอาเค้กบ้าง
ขอผมด้วย
- ขอชิ้นใหญ่ๆ นะ - ผมขอชิ้นเล็กๆ
ครูมาทำอะไรที่นี่คะ
- พ่อแม่อยู่ไหม - อยู่ค่ะ แต่หนูบอกแล้วนี่ว่า...
ใครเหรอ อันนา
สวัสดีครับซินญอร์ ซินญอร่า
ผม เอลเลียส กูซแมน
- ครูภาษาอังกฤษของอันนา - ผมพูดภาษาอังกฤษได้
ขอโทษครับ
อันนาเป็นเด็กหัวดีนะครับ ผมอยากให้แกเรียนต่อมหาวิทยาลัย
แน่นอนครับ คุณกูซแมน เราอยากให้อันนาเรียนต่อ
ครอบครัวเราคุยเรื่องนี้กันแล้ว แต่ตอนนี้อยากให้แกทำงานก่อน
แล้วค่อยเรียนทีหลัง
คุณการ์เซียครับ อันนาเป็นเด็กที่มีความพิเศษมาก
แกเข้าโรงเรียนเบเวอร์รีฮิลได้ ซึ่งไม่ใช่ง่ายๆ แกยังก้าวไปได้อีกไกล
มีทุนมากมายรออยู่นะครับ
ขอโทษค่ะ คุณกูซแมน
แต่พรุ่งนี้เช้า เธอจะไปเย็บผ้าที่โรงงานกับเรา
ผมขอนะครับ คุณการ์เซีย ลองคิดดูอีกที
ผมจะคิดดู จะคุยกับภรรยาดู
ไปลูก อนิต้า
หนูบอกแล้ว
แกไม่อยากทำงานบ้าน
ไม่ทำความสะอาดห้อง ผ้าก็ไม่ซัก
ไม่ทำกับข้าว
ก่อแต่ความเดือดร้อน
นี่คาร์เมน
อันนาไม่ได้ทำอะไร ขนาดนั้นสักหน่อย
ครูแกยังชมแกเปาะเลย
ถ้าเราใจแข็งหน่อย
เราน่าจะให้แก เข้ามหาวิทยาลัยได้
ฉันสอนเองก็ได้
ฉันจะสอนให้เย็บผ้า
จะสอนให้เลี้ยงลูก
แล้วก็ดูแลสามี
ในมหาวิทยาลัย เขาไม่สอนเรื่องนี้กันนะ
ไอ้เรื่องแต่งงานน่ะ ไว้ทีหลังก็ได้
ฟังฉันให้ดีนะ ราอูล
มันเป็นไปตามกฎ
ไม่ยุติธรรมนี่
ฉันน่ะทำงานตั้งแต่อายุ 13
ตอนนี้อันนาอายุ 18 แล้ว
ถึงตาแกบ้าง
ต้องทำงาน
ชีวิตหนูเป็นอันจบ
อย่าน้ำเน่า เหมือนแม่หน่อยเลยน่า
ขอโทษนะ หนูไม่เหมือนแม่ ตกลงไหม
ก็ตามใจ
ดูข้าวของพวกนี้สิ
พระเจ้า รกไปหมดเลย
อย่าหวังไปเลยน่า
เธอไม่มีทางยัดเข้าไปได้ ตัวนี้แค่ไซส์ 7
- ทำไมแม่ต้องทำตัวแบบนี้ด้วย - ที่บอกก็เพราะหวังดีหรอก
ดูสิ
- เบ้อเริ่มเทิ่ม ข้างละสิบโลได้มั้งเนี่ย - พอซะที
แม่คะ แม่ทำอะไรของแม่
อย่ามาน้ำเน่าหน่อยเลยน่า
อรุณสวัสดิ์ คาร์เมน
อรุณสวัสดิ์จ้ะ นอร์ม่า อรุณสวัสดิ์ พันชิต้า
สบายดีไหมจ๊ะ คาร์เมน
ดีมากจ้ะ ขอบใจ
นอร์มิต้า กำลังมีความรักแน่เลย ใช่ไหม
เธอดูปิ๊งมากเลย ฉันจำเธอแทบไม่ได้แน่ะ
คู่หมั้นฉันซื้อชุดนี้ให้
จริงเหรอ สวยจัง
เดี๋ยวนะ
สามีฉันก็เคย แต่ตอนหลังไม่เคยซื้อให้เลย
อาจจะผิดที่เธอก็ได้
ฉันจะผิดได้ยังไง
ก็ดูเธอสิ
ผ้าตัดชุดอาจจะแพงก็ได้มั้ง
เธออิจฉาล่ะสิ
อย่างที่ยายฉันพูดไว้ ไม่มีอะไรดีกว่า
การมีเนื้อหุ้มกระดูก
ฉันไม่ร้องไห้ เพราะคำพูดเธอหรอกนะ
เชิญร้องเลย พันชิต้า ฉันจะไปร้านเบเกอรี่แล้ว
เป็นคนงานใหม่เหรอ
นี่ลูกสาวฉันเองชื่ออันนา
- จะมาทำเต็มเวลาหรือเปล่า - เปล่าค่ะ
แค่มาช่วยพี่สาว จนกว่าจะหางานที่ดีกว่าได้
ฉันเหมือนกัน
ฉันทำที่นี่พลางๆ จนกว่าจะถูกล็อตเตอรี่
สาวๆ จ๊ะ นี่ลูกสาวฉันชื่ออันนา คนที่ฉันชอบบ่นให้ฟังไงล่ะ
แม่จ๊ะ นี่ลูกสาวคาร์เมนจ้ะ
พี่ไม่อยากเชื่อว่า ในที่สุดเธอก็มาโรงงานจนได้
แล้วทำไมมาเอาป่านนี้
พี่ต้องไปพบซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ธุระเธอหรอก
นี่โดน่า คาร์โลต้า
นี่เครื่องเย็บริมใช้เย็บริมผ้า นี่มือโปรเลยล่ะ
ยินดีต้อนรับจ้ะ หวังว่าจะชอบงานที่นี่
ยินดีที่รู้จัก
- และนี่พันช่ากับจักรของเขา - เจอกันแล้ว
- อย่าจับข้าวของของพันช่านะ - เขาเคืองจริงๆ นะ หวงยังกับลูกแน่ะ
ยัยปากมาก ไม่จริงนะจ๊ะ
มันจริง
นี่เครื่องเย็บริมอีกเครื่อง นอร์ม่าเป็นคนทำ เธอทำงานเร็วมาก
ฉันเป็นลูกของแม่คาร์โลด้า
แล้วนี่น้องสาวฉัน ลูปิต้ากับแอนเฮลิก้า
และนี่โรซาลี บุสกาเปลโต้
- สวัสดีจ้ะ - และที่นี้ของแม่
นี่กรรไกรของเธอ อย่าทำหายล่ะ ที่นี่อะไรๆ ก็ชอบหาย
พี่จะบอกว่าเธอต้องทำอะไร มาเร็ว
อันนา
ตั้งใจหน่อย
- จะทำงานหรือยังคะ แม่ - ค่ะ ผู้จัดการ
ดูนะ ที่นี่เราผลิตงานคุณภาพสูง เราถึงได้รับออเดอร์
พี่เอสเตลล่า ในนี้ร้อนมากเลย ติดพัดลมสักตัวไม่ได้เหรอ
- เรามีตัวหนึ่ง - พัดลมจะพัดฝุ่นไปจับชุดได้
- ใช้ไอน้ำตลอด ตกลงไหม - ตกลง
- อย่าทำชุดไหม้นะ - ค่ะ ๆ
เป็นงานที่ง่ายจริงๆ
ทำไปเรื่อยๆ แล้วนี่นะ
คอยเช็คระดับน้ำอยู่เรื่อยๆ ถ้ามันลงต่ำแล้ว ให้บอกพี่นะ
จะได้ให้เธอ ออกไปซื้อมาเพิ่ม
รีดเสร็จแล้ว ให้วางชุดไว้ที่นี่
ตรงนี้ นี่เอาถุงพลาสติกคลุมไว้ แล้วเอาไปแขวนไว้บนราวให้พี่นะ
ถ้าวันนี้เราทำงานหนัก ก็จะตัดไซส์ 7 เสร็จจำนวนร้อยตัว
คาร์โลต้า ตัดได้เกือบร้อยตัวแล้วนะ
ชุดสวยจังเลย
No comments yet. Be the first to leave one.