The first 200 lines.
Wat voorafging:
Olivia Dunham, FBI. Dit zijn adviseurs.
Peter Bishop en dr. Walter Bishop.
Je kijkt door een raam naar een andere wereld.
Een andere wereld die op de onze lijkt. Er loopt een versie van ons rond.
Agent Dunham, agent Lee.
Wat er ook gebeurt tussen de twee werelden...
en wat ons lot ook is, ik ben het middelpunt.
Ik hou van je.
Ik heb je nooit kunnen laten gaan.
Deze keer heb je geen keus.
Ik begrijp waar de machine voor is.
Onze werelden zijn verbonden. Als de ene wereld sterft, sterft de andere ook.
Ik heb gaten in beide werelden gemaakt. Ze leiden naar een brug...
waarmee we kunnen samenwerken om te repareren...
Ze herinneren zich Peter niet.
Dat is logisch. Hij heeft nooit bestaan.
Hij is nuttig voor ons geweest.
FBI GEHEIM
De wapenstilstand gaat niet werken, want je bent niet betrouwbaar...
wat betreft dingen als principes, eer en eerlijkheid.
Allemaal essentiële elementen van een overeenkomst.
Wat blijft er over als je de ander niet kunt vertrouwen?
Misschien ben ik het probleem niet.
Of het ligt aan jou. Misschien heb je problemen met mensen vertrouwen.
En dat zegt de vrouw die me ontvoerd heeft en m'n leven heeft gestolen.
Toen ik jouw leven leefde...
wilde ik alleen terug naar mijn universum.
GEHEIM FRINGE DIVISIE
Het is vast moeilijk mensen te vertrouwen als je alleen jezelf hebt.
Wat moet je eenzaam zijn.
Je hebt misschien gedaan alsof je mij was, maar je kent me totaal niet.
Als je het zelf maar gelooft.
Veel plezier met lezen.
Veel van de zaken zullen je bekend voorkomen...
omdat jullie verantwoordelijk waren.
Grappig. Dat wilde ik net tegen jou zeggen.
Ik heb uw bericht ontvangen.
Dan weet u dat we een probleem hebben.
Het is onmogelijk.
De tijdlijn is veranderd.
Hij was uitgewist.
Maar toch komen er sporen van hem door.
Het is, zoals het altijd geweest is...
onze verantwoordelijkheid te zorgen dat alles gebeurt zoals bedoeld was...
voor u ingreep.
Dit is met u begonnen.
U moet er een eind aan maken.
Ze mogen niet weten dat de jongen opgegroeid is tot man.
Ik zorg ervoor.
Ik ben klaar. De broodrooster deed moeilijk.
Eet dan geen toast, maar ontbijtgranen.
Lincoln. - O, ze heeft me te pakken.
Lincoln, vind je toast niet lekker?
Jawel, maar het duurt lang om het te maken.
Als er te veel tijd verstrijkt, ontsnappen de boeven.
En als de boeven ontsnappen is er straks geen toast meer.
Dus misschien vindt je pap toast niet lekker.
Wil je een kikker zien? - Jonathan.
Voor de laatste keer. Pak je rugzak. Ga naar school.
Het is de schuld van de broodrooster.
Mijn god. - Hoi, Lincoln.
Jules. - Kom op. Opschieten.
Heb je ontbeten?
Ja. Vroeg. Zoals Robert had moeten doen.
Sarcastische mensen schijnen vaker ziek te worden.
Is dat zo? - Omdat ze zo negatief zijn.
Dag, pap. - Ik hou van je.
Ik hou van je. - Dag, Lincoln.
Waar zou je zijn zonder mij?
Trek je broek aan. - We komen heus niet te laat.
Blijf staan.
Robert, ik heb hem.
Robert.
Ga je gang. - Dr. Bishop, met mij.
Ik ben bij het lichaam... O, god.
Waar is de partner van het slachtoffer? - Daar. Dat is agent Lee.
Bedankt.
Agent Lee?
Olivia Dunham.
Hij kende haar vroeger. - Ja.
Voor alles veranderde.
Uw partner en u achtervolgden een verdachte.
We onderzochten de verkoop van illegale wapens.
Ik wil u wat vragen stellen over wat u hebt gezien.
Prima.
Wie ben je?
Ik ben speciaal agent.
Ik mag er niet meer over zeggen.
Kun je de man die je partner heeft aangevallen omschrijven?
Toen ik aankwam zat hij over Robert gebogen.
Ik zag niet wat hij deed, maar z'n huid was...
doorzichtig.
Zoals je nu in Roberts gezicht ziet, maar erger.
Had hij iets in z'n hand toen hij over agent Danzig gebogen zat?
Een soort apparaat misschien? - Nee, ik heb niets gezien.
Ik heb onze patholoog-anatoom gebeld. Hij is onderweg.
Hij is heel goed en nauwkeurig.
Bedankt, maar we nemen het lichaam mee naar ons gebouw.
Wacht even. Bedoel je dat...
Dat is m'n partner. - Ik snap hoe je je voelt.
Je bent van een soort divisie en neemt de boel over.
Je zegt niet wie je bent. - Deze zaak krijgt prioriteit...
Heb je de verdachte eerder gezien? Weet je wie het is?
Ik mag niets zeggen... - Het gaat hier wel over m'n partner.
Misschien begrijp je dat niet.
Ik wil iemand anders spreken. - Er is niemand anders. Alleen ik.
Gecondoleerd.
Misschien is het de lucht. Heb je de temperatuur gecontroleerd?
Die is hetzelfde als altijd, Walter.
22 graden, 10 procent luchtvochtigheid.
Dan is het de luchtdruk.
Er is hier echt iets anders.
Deze plek voelt de afgelopen week vreemd.
Dat is sinds we met de andere zijde samenwerken.
Dat is ook zoiets. Die man is niet te vertrouwen.
Hij kan zeggen wat hij wil.
Ik heb hem in de ogen gekeken en z'n ziel gezien.
En wie zou hem beter kennen dan ik?
Vergeet niet dat hij ook redenen heeft om jou te haten.
Ik weet dat je dit niet wilt...
maar we moeten de dossiers doornemen.
Prima. Ik help je met de dossiers zodra ik klaar ben...
maar het bevalt me niet.
Ik zeg alleen, en dat zeg ik al de hele tijd, dat er een andere oplossing moet zijn.
Je kunt de advocaat van de duivel spelen, maar je cliënt is de duivel zelf.
Walter, we repareren de wereld.
We kunnen niet anders.
Gelukkig heeft die machine niet iedereen opgeblazen. Dat kon ook nog.
Pardon. - Hou eens vast.
Ik zoek...
Drie, twee, een...
Walter, je hebt hem weer tot leven gewekt.
Nee, hoor. Hij is nog heel erg dood.
Wonderbaarlijk, hè?
Wie zijn jullie?
Wat heb jij hier te zoeken?
Er zitten nog wat foutjes in...
maar het is een begin.
Zonder toestemming verkeerscamerabeelden inzien.
Jij en degene die je geholpen heeft zitten in de nesten.
Je maakt geen deel uit van dit onderzoek. Ga weg.
Ik heb twee uur lang naar dit gebouw gezocht.
Ik ga pas weg als ik antwoorden krijg.
In welke divisie zitten jullie?
Waar hebben we mee te maken?
Hallo. - Ik zal je divisiehoofd even bellen.
Juist. Fijn dat hier bereik is.
Ik heb een vriend bij The New York Times die graag hoort...
over een divisie van de FBI met Harvard als basis...
en een man die dode vogels laat vliegen.
Voor jou. Het is Broyles.
Als je een goed verhaal zoekt, moet je onder dat deksel kijken.
Ik maak een oor.
Een nieuw lijk. Kom mee. - Ik ga met jullie mee.
Zo raak je je baan kwijt.
Ik was bij de eerste plaats delict.
Misschien heb ik nog iets gezien.
Misschien ben ik daarom hier.
Prima. Dan word je straks maar ontslagen.
Walter, waar is de... - Hier.
Ik heb dat geluid verholpen.
Dank je wel.
Vertel het eens.
Een vrouw, ongeveer 30 jaar. - Zijn er getuigen?
Er liepen wat mensen op straat. En een stel kinderen.
Weten we wat er na het ongeluk gebeurd is?
Nee.
Maar we zullen nu wel meer over haar weten.
Oké.
Walter? Walter, ben je er?
Walter? Hallo?
Walter.
Walter, hoor je me? - Ja, ik ben er.
De magnetron zorgde voor storing.
Ik hoor je perfect.
Ze helder als glas.
Hoe is het geluid? - Prima.
Ik wil het lijk graag zien. Opschieten.
Die idioot moet van haar afblijven.
Als u het goed vindt, doe ik een voorbereidend onderzoek.
Brandwonden. Net als de rest. Verwijde pupillen.
Een bloeduitstorting op haar rechter sleutelbeen.
Ja. En rechts op haar kaak.
Het lijkt op vroegtijdige rigor mortis.
Ik moet haar anus controleren.
Vraag die dikke vrouw om te helpen met haar optillen.
Ik moet... Ik moet haar anus controleren.
Oké.
Bedankt.
Wat weten we van haar?
MASSACHUSETTS RIJBEWIJS
Ze heet Nadine Park. Ze was forens.
Ze parkeerde bij het station, zo'n vier straten verderop...
om 10.45 uur vanochtend.
Ze zat nog achter het stuur...
dus misschien heeft hij haar achterin opgewacht.
Hij wilde haar aanvallen zonder getuigen.
Ze heeft zich verzet en raakte de lantaarnpaal.
En niemand heeft iets gezien? - Inderdaad.
No comments yet. Be the first to leave one.