Grand Hotel

- รร.แกรนด์โฮเต็ล - สายไม่ว่าง

นั่นใครพูดคะ

ฉันจะโอนสายคุณ ไปที่แผนกรูมเซอร์วิส

ฮัลโหลๆ

นั่นคลินิกใช่ไหม ผมชื่อเซนฟ์ หัวหน้าคนยกกระเป๋าที่แกรนด์โฮเต็ล

ภรรยาผมเป็นยังไงบ้าง เธอเจ็บมากไหม จะคลอดรึยัง

อดทนเหรอ เป็นคุณจะทนไหมล่ะ

นี่อ็อตโต้ คริงเกลไลน์ นั่นนายเหรอ ไฮน์ริช

ฟังนะ ฉันต้องรีบคุย

นาทีละ 2 มาร์ค 90

นายว่าฉันทำได้ก่อนผ่าตัดรึเปล่า

ฉันอยากให้นายฉีกมันให้กระจุย

ฉันมาที่เบอร์ลินเพื่อพบผู้เชี่ยวชาญ เรื่องโรคเก่าของฉันนั่นแหละ

มันแย่เอาเรื่อง เขาบอกว่าฉันจะอยู่ได้อีกไม่นาน

ฉันพูดว่า เขาบอกว่าฉันจะอยู่ได้อีกไม่นาน

ไม่ มีคนมาบอกอย่างนี้มันดีตรงไหน

นายป่วย รักษา หายดี แล้วอยู่ดีๆ ก็จะตาย

ฉันอยากทำอะไรสักอย่างกับชีวิต

ฉันจะไม่กลับไปที่ฟรีเดอส์ดอร์ฟอีก ไม่มีวัน

ฉันจะอยู่ที่แกรนด์โฮเต็ล โรงแรมที่แพงที่สุดในเบอร์ลิน

มีแต่คนเจ๋งๆ ทั้งนั้นที่อยู่ที่นี่

ขนาดเจ้านายใหญ่ของเรา ไพรย์ซิงยังอยู่ที่นี่เลย

สักวันฉันจะบอกเขาให้หมด ว่าฉันคิดยังไงกับเขา

ฮัลโหล คุณผู้หญิงครับ

นี่ผู้อำนวยการใหญ่ไพรย์ซิง ต่อสายบ้านผมที่ฟรีเดอส์ดอร์ฟครับ

เร็วๆ นะ

ฮัลโหล นั่นแม่ใช่ไหม

เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง

มีข่าวอะไรจากโรงงานบ้างไหมจ๊ะ ใช่

พ่ออยู่ไหม ดี

ฮัลโหล นั่นพ่อเหรอ ใช่

การประชุมกับบริษัทแซกโซเนีย นัดตอนพรุ่งนี้เช้านะพ่อ ใช่

ถ้ารวมกิจการไม่ได้ เราแย่แน่ๆ เลย พ่อ

ใช่

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ ข่าวจากแมนเชสเตอร์

ถ้าการตกลงกับบ.แมนเชสเตอร์ ค็อทต้อนไม่เรียบร้อยล่ะก็

เราเจอปัญหาหนักแน่ๆ พ่อ

นี่ซูเซ็ตต์ สาวใช้ของมาดาม กรูซินสกาย่า วันนี้เธอไม่เต้นนะคะ

เธอจะไม่ไปซ้อมเต้น เธอไม่ได้นอนทั้งคืนเลยค่ะ

เธอมีเรื่องว้าวุ่นใจ

ฉันเอายาเวโรนัลให้เธอกินแล้ว ตอนนี้เธอหลับอยู่

นี่บารอนวอนไกเกิร์นพูด

ฟังนะ ผมต้องใช้เงิน ไม่งั้นก็อยู่ที่โรงแรมนี่ต่อไปไม่ได้

ผมสำรวจไว้หมดแล้ว รู้ว่าห้องเธออยู่ตรงไหน

ผมตีสนิทกับพิเมนอฟ ครูสอนบัลเล่ต์ของเธอแล้ว

ฟังนะ ไฮน์ริช ฉันเอาเงินเก็บมาหมดทุกบาท

และฉันจะใช้มันอย่างมีความสุข ใช้ให้หมดเลย

ค่าห้องที่นี่แพงระยับเลย ไฮน์ริช แต่มันเลิศมาก

ผมทำไม่ได้ เดี๋ยวตกงาน มันเหมือนติดคุกเลยนะ

เชื่อมือผมสิ พ่อ ผมจะทำให้การรวมกิจการนี้ราบรื่น

ผมไม่เคยพลาด

มาดามผู้น่าสงสาร เธอทรมานมาก ฉันกลัวว่าเธอจะ...

ผมไม่อยากได้คำแนะนำ ขอบใจนะ ผมอยากได้เงิน

เปิดเพลงตลอดเวลาเลย เพราะมาก

แกรนด์โฮเต็ล

ผู้คนผ่านมาผ่านไป

ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

มาดามกรูซินสกาย่า จะไม่ใช้รถของเธอ

ไม่ต้องไปเอารถ ของมาดามกรูซินสกาย่า

- นี่ - ครับ ท่านบารอน

- อะดอลฟัสโกรธนายมากนะ - อะไรนะครับท่าน

เมื่อเช้านายไม่ได้พามัน ออกไปเดินเล่น

- ประตูมันล็อค - นายก็เคาะเรียกสิ

เพราะงี้เขาถึงไม่ชอบให้หมาตัวเล็ก อยู่ในโรงแรมใหญ่ไงล่ะ

ประตูล็อคหมด มันออกไปไม่ได้ นายเข้าใจไหม

- ครับท่าน - นายพามันออกไปเดินเล่นด้วย

- เข้าใจไหม - ครับท่าน

- พาไปเดินจนกว่ามันจะเหนื่อย - ครับท่าน

เดี๋ยวก่อน

ก็เข้าท่าดี

- สวัสดี - นั่นของผมเหรอ

เปล่าครับ ไปเอารถของ มาดามกรูซินสกาย่ามา

ไปเอารถของมาดามกรูซินสกาย่ามา

สวัสดี คุณเอานี่ไปส่งให้ มาดามกรูซินสกาย่าทีได้ไหม

- ได้ครับท่าน - ขอบใจมาก

สวัสดีครับ ขอกุญแจห้องผม 168

- สวัสดี คุณพิเมนอฟ - สวัสดี ท่านบารอน

- คุณผู้หญิงคนสวยเป็นยังไงบ้าง - กรูซินสกาย่าน่ะเหรอ

บอกตามตรงเลยนะครับท่าน คืนนี้เรากังวลกันนิดหน่อย

เมื่อคืนคุณอยู่ที่โรงละครรึเปล่า

ผมอยู่ที่นั่นตลอดแหละ เวลาที่กรูซินสกาย่าเต้นรำ

- เมื่อคืนเต้นไม่ค่อยดีนัก - ผมว่าเธอเต้นสวยออก

คุณไพรย์ซิงเข้ามารึยัง ผมหมอซินโนวิทซ์

คุณไพรย์ซิง มีแขกมาขอพบ

- คุณอยู่นี่เอง - รอนานไหม

รอเหรอ ผมรอข่าว จากทางแมนเชสเตอร์นานแล้ว

- ไม่มีข่าวเลยเหรอ - ไม่มี

แย่แล้ว ถ้าคุณรวมกิจการ กับบ.แซกโซเนียไม่ได้ล่ะก็แย่แน่

- ผมรู้แล้ว - บ.แซกโซเนียจะไม่ยอมเซ็นต์

จนกว่าบริษัทของคุณจะตกลง กับคนที่แมนเชสเตอร์ได้

พวกเขาไม่จำเป็นต้องทำ ผมบอกคุณแล้วนี่

ใช่ รู้แล้ว ผมกังวลมาก แต่ผมมีตัวแทนอยู่ที่แมนเชสเตอร์

ผมรอโทรเลขอยู่เนี่ย

คุณต้องสร้างความประทับใจที่ดี ดูมองโลกในแง่ดีเข้าไว้

อย่าพูดถึงแมนเชสเตอร์ ให้พวกที่แซกโซเนียได้ยินเชียวนะ

ใช่ ผมทำงั้นไม่ได้หรอก หมอซินโนวิทซ์

ผมเคยตกลงเรื่องธุรกิจ ตามหลักอย่างตรงไปตรงมา

ผมเป็นนักธุรกิจที่ซื่อสัตย์ เป็นพ่อและสามีที่ดี

ผมไม่มีอะไรต้องปิดบัง ไม่งั้นก็คงอยู่อย่างไม่มีความสุข

ใช่ ผมรู้ เราไปหาที่นั่งคุยกันดีกว่า

ผมรอคนจดชวเลขอยู่

ส่งเธอไปที่ห้องคุณไพรย์ซิง เบอร์ 166

ครับ หมอซินโนวิทซ์

- มีจดหมายถึงผมไหม -ไม่มีครับ

- โทรเลขล่ะ - ไม่มีครับ

ดูเขาจะรออะไรสักอย่างตลอดเวลา แต่ไม่เคยมีมาเลย

- ไม่มีข้อความเหรอ - ไม่มีครับ

ใช่ ผมเคยไปรบ

- บิลของคุณครับ - นายจะเริ่มอีกแล้วเหรอ

สนใจผมหน่อยสิ ผมไม่มีเวลานะ

กรุณารอสักครู่นะครับ

- มีใครมาถามหาผมไหม - ไม่มีครับ

เรามี 5 ห้องนอน และ 2 ห้องนั่งเล่น

- มากันกี่คนครับ - มีแม่ฉัน น้องสาวอีก 2 คน

- อะไรกันเนี่ย - กรุณารอสักครู่ครับ

- เป็น 9 คน - ครับ

- คุณจะให้กันห้องไว้ใช่ไหมครับ - ค่ะ แล้วก็...

ผมไม่อยากรอแล้ว ผมอยู่ที่นี่มานานมาก

ไม่เป็นไร

ฟังนะ ผมรออยู่ตั้ง 3 วัน กว่าจะได้ห้อง

พอผมได้ห้องมา มันเป็นห้องอะไรนะ

- ห้องสวย ราคาไม่แพง - ผมไม่ได้ขอห้องราคาถูกนะ

ตอนผมมาอยู่ที่นี่ ผมขออยู่ห้องถูกรึไงกัน

- กรุณารอสักครู่นะครับ - ผมรอไม่ได้

ทุกวันล้วนมีค่า เวลาทุกชม.

- 176 นะ - ทุกนาทีล้วนมีค่า

ผมมาอยู่ที่นี่สัก 2 หรือ 3 อาทิตย์ มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้

เท่าไหร่ผมก็มีปัญญาจ่าย ผมเหนื่อยและไม่สบาย ผมรอไม่ได้

- คุณมีเรื่องร้องเรียนเหรอครับ - เขาไม่ชอบใจห้อง 559

ใช่ ผมมีเรื่องจะร้องเรียน เป็นเรื่องที่น่าร้องเรียนที่สุดเลย

ผมมาตั้งไกลเพื่อที่จะมาพัก ที่โรงแรมแกรนด์โฮเต็ล

ผมอยากได้ห้องใหญ่ๆ

ห้องแบบเดียวกับที่คุณ ให้ผอ.ไพรย์ซิงอยู่

ท่านบารอน

ผมมีเงินเท่ากับคุณไพรย์ซิง

ผมมีปัญญาจ่ายค่าห้อง ได้เท่ากับคุณไพรย์ซิง

คุณช่วยย้ายเขาไปอยู่ ที่ห้องเล็กตรงหัวมุม

ที่ท่อน้ำร้อง ตู้มๆ ทั้งวันได้ไหมล่ะ

ให้เขาพักห้องผมเลย ผมอยู่ห้องไหนก็ได้

ไม่จำเป็นต้องทำงั้นหรอกครับ หมอ

ให้คุณคริงเกลไลน์พักห้อง 176 หนึ่งในห้องที่แพงที่สุดของเราเลย

ห้องใหญ่ที่อยู่ด้านหน้า มีบาร์ด้วย

- บาร์ส่วนตัวของผมเอง - ได้ครับท่าน

นี่แหละที่ผมต้องการ ใจดีจัง ผมจะจ่ายให้เดี๋ยวนี้เลย

- ไม่ต้องหรอกครับคุณ - ประทานโทษครับ

คุณทำหมวกใบน้อยหล่น

- ผมเก็บให้นะ - ขอบคุณ

ประทานโทษ ผมชื่อคริงเกลไลน์ มาจากฟรีเดอส์ดอร์ฟ

- ผมคือบารอนวอนไกเกิร์น - ท่านบารอน

ผมขอแนะนำให้รู้จัก หมออ็อตเทิร์นชแล็ก

คุณหมอ ผมไม่สบาย

ผมรู้ เวลาปกเสื้อใหญ่กว่าคอนิ้วนึง เขาไม่สบายแน่ๆ

ผมต้องไปแต่งตัวแล้ว

- เจอกันที่นั่นเลยนะ - ได้เลยครับ

- นี่ก็ท่านบารอนเหมือนกันเหรอ - ก็อยากเป็นอยู่นะ

- คุณคริงเกลไลน์เซ็นต์ตรงนี้ครับ - ผมเซ็นต์ไปแล้วทีนึง

- มีเวลาไหม - ฉันบอกว่าไม่ให้มาที่นี่ไง

เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว

ฉันเคยบอกนายแล้วนี่ ว่าอย่าพูดกับฉันทั้งที่คาบบุหรี่อยู่

- ผมอยากคุย... - ไว้ทีหลัง

ได้ครับ

ทางนี้ครับ คุณคริงเกลไลน์

มาพบคุณไพรย์ซิงค่ะ

- คุณขึ้นไปที่ห้อง 166 เลยครับ - 166

นี่ รอฉันด้วย

สวัสดี

ไม่ต้องไปเอารถ ของมาดามกรูซินสกาย่า

เธอบอกว่า อยู่อีกฟากของรั้ว

ท่านบารอนนี่ล้อไม่เลิก

กรูซินสกาย่าผู้น่าสงสาร

- เธอจะเจอใครได้ยังไง - ไม่เจออยู่แล้ว

โรงละคร โรงแรม รถไฟ รถไฟ โรงแรม โรงละคร

- นั่นสินะ - ผมต้องไปแล้ว

- เดี๋ยวเธอตื่นมาจะเรียกหาผม - เสียใจด้วยนะ

คุณเป็นใครไม่ทราบ

ฉันเป็นนักจดชวเลข

งั้นคุณช่วยรอข้างนอกได้ไหมครับ

ได้ค่ะ

นอกห้องเลยครับ

เชิญตามสบาย

เงินทำศพและเงินทุกก้อน ผมเอามาด้วยหมดแล้ว

ผมจะใช้ชีวิต สนุกให้เต็มที่ตอนที่ผมยังทำได้

นั่นคติพจน์ของผมเลย คริงเกลไลน์ ชีวิตสั้นแต่สุขสันต์

ท่านบารอน ชีวิตสั้นแต่สุขสันต์ นั่นแหละชีวิตผมเลย

คุณคงไม่คิดว่าผมโฉ่งฉ่าง

แต่ว่าบางทีคุณอาจจะสนุกกว่านี้

ถ้าซื้อเสื้อผ้าใหม่บ้าง เริ่มต้นใหม่หมดจดน่ะ

ท่านบารอน ผมไม่คิดว่าจะมีเวลากับเรื่องนั้น

แต่คุณมีน้ำใจมากที่สนใจ

- เพื่อนกันสินะ - เพื่อนเหรอครับ

ขอบคุณมาก

- ห้องพร้อมแล้วครับ - ขอบคุณ

ผมคุยกับท่านบารอนได้ ทุกครั้งที่เจอหน้าเลยใช่ไหม

ได้สิ คริงเกลไลน์

ถึงท่านจะอยู่กับเพื่อนๆ คนระดับเดียวกันน่ะเหรอ

- ผมไม่มีเพื่อนหรอก คริงเกลไลน์ - ก็ผมไงครับ

- เพื่อนกัน - จริงด้วย คริงเกลไลน์

แล้วเจอกัน

ผมสงสัยบ่อยๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น กับพนักงานยกกระเป๋านั่น

ถ้ามีใครกระโดดจากตรงนี้ ลงไปทับเขา