The Mad Women's Ball (Le Bal des folles)

ขอโทษค่ะ คุณพ่อ

ไปไหนมา

หนูไปบ้านเพื่อนค่ะ โฌเซฟีน

โฌเซฟีนเหรอ ใครกัน

แม่เคยได้ยินเรื่องเธอมาก่อนไหม

แม่ไม่รู้จักเธอหรอกค่ะ

ขอพระเจ้าประทานพร แด่อาหารมื้อนี้ ผู้ปรุงอาหาร

และโปรดประทานขนมปังแก่ผู้ยากไร้

อาเมน

- อาเมน - อาเมน

แกคิดว่าการสวดมนต์ตลกงั้นหรือ เตโอฟีล

เปล่าครับ คุณพ่อ

พรุ่งนี้ผมไม่อยู่นะครับ ผมมีงานเสวนาที่ร้านเดอเบลส์

ดี ไปลับสมองซะ ฝรั่งเศสต้องการคนรุ่นใหม่ที่มีเหตุมีผล

แล้วหนูล่ะคะ

พอลูกเริ่มทำงาน ที่สำนักงานของคุณพ่อเมื่อไหร่

ความสัมพันธ์ของลูก ก็จะมีประโยชน์ในแวดวงผู้ดี

ได้งานดี ได้แต่งกับคนดีๆ

ยายหวังจากพวกหลานเท่านี้แหละ

ผมก็สงสัยนะว่าเขาจะหา คู่ครองจากงานเสวนาได้ไหม

ฉันไปด้วยได้ไหม ฉันไม่เคยไปงานเสวนาเลย

ที่เดอเบลส์น่ะเหรอ

- ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ถ้าพี่อยากไปนะ - ไม่มีทาง

ใครน่ะ ใคร

คุณยายทำให้หนูกลัวนะคะ

เดี๋ยวหนูออกไป

เดี๋ยวเจอกัน หลานรัก

อย่าสูงเกินไป เท่านี้พอแล้ว

ฝันดีค่ะ คุณยาย

ราตรีสวัสดิ์ หลานรัก

เออเฌนี...

บอกยายมา

หลานไปงานศพ ของวิกตอร์ อูว์โกมาใช่ไหม

ค่ะ คุณยาย

มันยอดเยี่ยมมาก

- มีคนเยอะแยะเลยค่ะ - อย่างนั้นเหรอ

หลานไปนอนเถอะ

ไว้คราวหลัง

คืนนี้ คุณจะกลับมาเมื่อไหร่

ไม่ เออเฌนี ไม่ คุณพ่อบอกว่าไม่ และผมก็บอกว่าไม่เหมือนกัน

ผมจะไม่พาพี่ไปงานเสวนาหรอก ถ้าเกิดท่านรู้ขึ้นมาล่ะ

สาวน้อยอย่างพี่ไปที่นั่น จะไม่เป็นที่สังเกตได้ยังไง

ผู้คนจะบอกว่าพี่...

จะเงียบได้หรือยัง ฉันไม่สนใจเรื่องงานเสวนาของเธอหรอก

ยอมตายดีกว่าไปพล่ามเป็นชั่วโมงๆ กับเธอและเพื่อนๆ

ไม่เอาหรอก ส่งฉันลงที่คาเฟ่

ฉันอยากออกไป ฉันอยากอ่านหนังสือ อยากสูบบุหรี่... นะ เตโอ

- แล้วถ้าคุณพ่อ... - แล้วคุณพ่อทำไม ท่านไม่ได้มาด้วยนี่

- เร็วเข้า ลูอี ไปมงมาทร์ - ครับ คุณผู้หญิง

มงมาทร์เหรอ พี่สาวที่รัก อย่าบ้าบิ่นขนาดนั้นเลย

ผมไม่ได้เจอพี่ ผมไม่ได้พาพี่มาส่ง

ผมไม่รู้จักพี่ และพี่จะกลับบ้านด้วยตัวเอง

- ทำไมเหรอ - ไม่มีอะไร ฉันแค่มองเธอน่ะ

- แล้ว - เธอนี่ดูดีจริงๆ

อย่าพูดเหลวไหลน่า

คอผมยาวเหมือนไก่ ไหล่ก็ไม่มี ขายาวเก้งก้าง

ช่วงตัวก็สั้นเกินไป ไม่หรอก ผมไม่ได้ดูดีเลย

ก็ฉันคิดว่าเธอดูดีนี่

อย่างที่ผมบอก พี่น่ะเหลวไหล

ฉันรู้

สวัสดีค่ะ ขอบริยอชชิ้นนึง

ห้าเซ็นต์ค่ะ

ขอบคุณ

นี่ของคุณค่ะ

นี่สำหรับคุณ พ่อรูปหล่อ

"อรุณรุ่งวันพรุ่งนี้ เมื่อแผ่นดินเป็นสีซีดจาง ฉันจะจากไป"

"เห็นไหม ฉันรู้ว่าเธอกำลังรอฉันอยู่"

คุณกำลังอ่าน เลส์กงต็องเพลเซียงส์

ผมชอบบทนั้น

"และเมื่อฉันไปถึง ฉันจะวางช่อฮอลลี่สีเขียว"

"และดอกเฮเทอร์ที่กำลังบาน บนหลุมศพของเธอ"

ใช่ไหมล่ะ

ขอผมนั่งด้วยได้ไหม

ใช่ นี่หนังสือ เลส์กงต็องเพลเซียงส์

ไม่ คุณนั่งไม่ได้

ฉันอยากนั่งอ่านหนังสือคนเดียว ขอบคุณ

ผมขอโทษที่เข้าใจผิด ผมคิดว่าคุณกำลังมองผมซะอีก

ไม่ใช่ทุกวันหรอกนะ ที่จะได้เห็นหญิงสาวอ่านบทกวี

แล้วจากนั้นเธอก็มองมาที่ชายหนุ่ม...

ฉันไม่ได้มองคุณนะ

ถ้าอย่างนั้น...

ผมจะปล่อยคุณอยู่คนเดียว

ฉันมองหนังสือของคุณ

เห็นไหม

คุณมองมาที่ผม

- ไม่ใช่ - ใช่สิ

ใช่ คุณมอง เพราะผมกำลังถือหนังสือ

- ไม่ใช่ - ผมถือมันอยู่ ผมอยู่ข้างหลังมัน

ฉันมองหนังสือของคุณ

"มนุษย์มีองค์ประกอบสามประการ

"ประการแรก ร่างกาย หรือการดำรงอยู่ เช่นเดียวกับสัตว์

"และเคลื่อนไหว ด้วยวิญญาณที่มีชีวิตเช่นเดียวกัน

"ประการที่สอง จิตวิญญาณ

"คือวิญญาณที่สิงอยู่ภายในกาย

"ประการที่สาม"

"ความเชื่อมโยงระหว่าง จิตวิญญาณและร่างกาย"

ถ้าไม่ได้มองร่างกายผม คุณก็กำลังมองจิตวิญญาณของผม

ผมขอโทษ

ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า

เปล่าค่ะ

เปล่า ตรงกันข้ามเลยด้วยซ้ำ

ฉันชอบนะ

ฉันชอบมากเลย

ตำราว่าด้วยวิญญาณ

นี่ ให้คุณครับ

ไม่ล่ะค่ะ ฉันรับไว้ไม่ได้

ผมแค่ให้คุณยืม

แล้วคุณจะเอากลับมาคืนผม

สัญญานะ

ได้ สัญญาค่ะ

ขอบคุณนะ

นั่นอะไรน่ะ

กลอนอีกเหรอ

ตำราว่าด้วยวิญญาณ ไม่ใช่เล่นๆ นะเนี่ย

มีข้อความจากเออร์เนสต์ด้วย

งั้นพี่สาวผมก็บังเอิญเจอใครบางคนแล้วสิ

โอ้ ไม่นะ

เออเฌนี เคลรี ลดตัวไปหาความบันเทิงที่มงมาทร์

เธอทำหน้าที่ฉันคั่นไว้หายเลย

การเสวนาหรือคนฉลาดๆ ไม่ได้มีอยู่แต่ในหมู่เพื่อนเธอเสียหน่อย

เธอคงจะแปลกใจถ้ารู้ว่า ทางปารีสตอนเหนือมีคนแบบไหนบ้าง

ผมไม่สงสัยเลย

ขอผมอยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม

ได้ แต่ต้องเงียบๆ นะ

พี่จะได้เจอเขาอีกไหม

- ใคร - ก็ใครล่ะ

เออร์เนสต์ นักกวีไง

คนที่ทำให้หัวใจสตรีเต้นแรงขึ้น...

มือพี่เย็น

มันอาจสายเกินไปแล้ว ที่จะสร้างชื่อในสนามรบ

แต่ผมก็ได้ช่วยประเทศด้านความเสมอภาค กฎระเบียบ และความยุติธรรม

อิสริยาภรณ์กองพลเกียรติยศของท่าน จะเป็นเกียรติแก่กรมของเราครับ

ผมจะพยายามให้มากที่...

- คุณดูมีความสุขนะ ออร์ตองส์ - ใช่

ฉันจะได้เปิดตัวครั้งแรกในงานสังคม

ฉันจะได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ในงานเลี้ยงของดัชเชสแห่งโนอายส์

เหมือนม้าสาวที่เอาฟัน ขน กับสะโพกมาแสดงน่ะเหรอ

ยินดีด้วยนะ คุณจะสวมชุดอะไรล่ะ

ชุดราตรีของดูเซต์ค่ะ ชุดผ้าไหม

คุณต้องงดงามมากแน่ๆ ไม่ต้องสงสัยเลย

เธอมองฉันแบบนั้นเองเหรอ เห็นฉันเป็นม้าสาวน่ะ

ขอโทษด้วย พี่สาวผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น

ฉันขอโทษถ้าทำให้เธอรู้สึกแย่ ออร์ตองส์

ฉันแค่คิดว่ามันทำให้เสื่อมเกียรติ แต่ฉันไม่ได้ตัดสินเธอหรอกนะ

แน่สิ เธอตัดสินฉัน เธอกำลังทำแบบนั้นอยู่ชัดๆ

ออร์ตองส์

คราวนี้ไปพูดอะไรเข้าอีกล่ะ

ลูกทำให้พ่อขายหน้าอีกแล้ว

- หนูไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเสียใจนะ - ไม่ต้องมาพูด

ลูกกำลังล้อเล่นกับหน้าที่การงานของพ่อ และชื่อเสียงของเรา คิดบ้างสิ ยัยเด็กโง่

- ขอบใจนะ มาร์ต - ด้วยความยินดีค่ะ คุณเออเฌนี

ไปข้างหน้า

ไม่ ถอยไป

ไปทางขวา ระวังด้วย ลูอี

- ไปทางขวา - ไม่ ขวาอีกด้านสิ

- มันหนักนะ เออเฌนี - นั่นไง

- ตรงนี้นะ - ใช่

เราสรุปกันได้แล้วใช่ไหมว่า มันต้องวางตรงที่เดิมเป๊ะ

ใช่ เราคิดตรงกันจริงๆ

เราควรหาของประดับมาไหม

เอาสิ

ริบบิ้นอยู่ไหน

อยู่ในหีบใหญ่ตรงนั้น

- อันนี้เหรอ - ใช่

ผมจะหามันเจอได้ยังไง

พี่มาช่วยผมได้ไหม

อันนี้เหรอ

เออเฌนี ช่วยด้วย ผมหาไม่...

เออเฌนี

เออเฌนี

เออเฌนี

ผมอยู่นี่

ตั้งสติสิ

ตั้งสติ

บอกสิว่าจะให้ผมทำอะไร

มันจบแล้ว จบแล้ว

พี่ทำให้ผมกลัวจริงๆ

นั่นเขาอีกแล้วเหรอ

ไม่ นี่ไม่ใช่เขา

หมายความว่าไง

ฉันเห็นคนอื่นๆ

คลื่นสัญญาณมันต่างกัน

ช่วงหลังมานี้มีหญิงสาวคนหนึ่งมาคุยกับฉัน

เธอกำลังทุกข์ทรมาน

ถ้าน้องเห็นเธอได้ก็ดีสิ

เธอขอให้ฉันช่วย แต่ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง

ฉันรู้สึกไร้ค่าจริงๆ

น้องชายที่รัก

ฉันอ่านหนังสือเล่มนั้น เธอก็รู้

มันทำให้ฉันรู้แจ้งทุกอย่าง

คุยกับฉันสิ พูดอะไรหน่อย

ผมกลัว

พี่ก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้ทำให้ผมกลัว

หนังสือเล่มนั้นบอกฉันว่า ฉันไม่ได้อยู่ลำพัง

วิญญาณมีอยู่จริง

ไม่เป็นไรหรอก

เป็นครั้งแรก ที่ฉันไม่รู้สึกกลัวกับตัวตนของฉัน

แล้วถ้าพี่เห็นคนอื่นล่ะ

พี่ก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาวอย่างพี่

หญิงสาวอย่างฉัน