The first 200 lines.
blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...:
Geef me je hand!
Geef me je hand.
- Ik dacht dat je geen pijn meer voelde. -'t Is dat rotkorset. 't Knelt.
Geen drie-richtingenstretch? Wat onchic.
Je kent de politieartsen. Geen stijlgevoel.
Morgen is het hoe dan ook zover.
Wat is er morgen?
't Korset gaat morgen uit.
Morgen kan ik mezelf krabben.
Ik gooi dit nare ding uit het raam. Morgen ben ik een vrij man.
Midge, denk jij dat veel mannen een korset dragen?
- Meer dan je denkt. - Echt?
Weet je dat uit eigen ervaring...
Alsjeblieft.
- Wat gebeurt er na morgen? - Wat bedoel je?
Wat ga je doen als je bij de politie weg bent?
-'t Klinkt alsof je het afkeurt, Midge. - Nee, 't is jouw leven.
Jij was de slimme, jonge advocaat die besloot...
dat hij ooit hoofd van politie zou worden.
- Ik moest weg. - Waarom?
Door die hoogtevrees die ik heb, die acrofobie.
's Nachts word ik wakker, zie 'm van 't dak vallen...
en probeer hem te pakken en...
-'t Was jouw schuld niet. - Dat zegt iedereen tegen me.
- Johnny, de doktoren legden je uit... - Ik weet 't.
Ik ben acrofobisch, wat duizeligheid bij mij veroorzaakt.
Wat een moment om dat te ontdekken.
Je bent 't en je raakt 't niet kwijt. Niemand treft blaam. Waarom weggaan?
Wil je dat ik op 'n stoel achter 'n bureau ga zitten?
- Waar je hoort. - En m'n acrofobie dan?
Stel, ik zit in deze stoel, achter een bureau.
Een potlood valt van 't bureau op de grond...
en ik buk me om het op te rapen en bingo, m'n acrofobie is terug.
Wat ga je doen?
Ik doe een poos niets.
Vergeet niet dat ik 'n bemiddeld man ben, zoals men pleegt te zeggen.
Behoorlijk bemiddeld.
Waarom ga je er niet 'n poosje tussenuit?
Bedoel je om het te vergeten? Midge, doe niet zo moederachtig.
Ik word heus niet gek.
- Ben je deze week duizelig geweest? - Ik ben nu duizelig.
Midge, de muziek. Denk je niet dat 't een soort...
Wat is dit voor 'n ding?
Een bustehouder.
Dat zou je moeten weten. Je bent nu volwassen.
Zo een heb ik nog nooit gezien.
Hij is gloednieuw. Een revolutionaire ondersteuning.
Geen bandjes op de rug en schouders, maar hij doet alles wat een bh moet doen.
Hij werkt volgens het principe van 'n dwarsbalkbrug.
Echt?
Een vliegtuigingenieur in San Francisco heeft 'm ontworpen.
Hij werkte er in z'n vrije tijd aan.
Een soort hobby.
Een doe-het-zelfding.
Hoe gaat 't met je liefdesleven?
Da's nog eens een gedachtegang.
Nou?
Gewoon.
Ga je nooit trouwen?
Je weet dat er maar één man in m'n leven is, Johnny-O.
Je bedoelt mij. We waren ooit verloofd, nietwaar?
- Drie hele weken. - Goeie ouwe studietijd.
Maar jij was degene die het uitmaakte, weet je nog?
Ik ben nog beschikbaar. Beschikbare Ferguson.
Midge, herinner jij je een student die Gavin Elster heet?
- Gavin Elster? - Ja, grappige naam.
Zou ik dat moeten weten? Nee.
Gavin heeft me vandaag gebeld. Tijdens de oorlog is hij verdwenen.
Men zegt dat hij naar 't oosten ging. Hij is weer terug.
-'t Is een Mission-nummer. - Da's de zwerverswijk, nietwaar?
Mogelijk.
Hij zal wel werkloos zijn en 'n paar glaasjes van je willen.
Ik ben werkloos. Ik geef hem 'n paar glaasjes en vertel mijn problemen.
Niet vanavond. Wat vind je ervan om een biertje te gaan pakken?
Sorry, maat. 't Werk.
Dan ga ik naar huis.
Midge, wat bedoelde je dat je 't niet kwijtraakt?
Wat?
De acrofobie.
Ik vroeg 't aan m'n arts.
't Kan hooguit door 'n nieuwe emotionele schok verdwijnen.
Je gaat 't toch niet op een ander dak proberen, hè?
- Ik denk dat ik 'm overwinnen kan. - Hoe?
Ik heb een theorie.
Ik denk dat als ik stukje bij beetje gewend raak aan de hoogte...
een stukje maar, elke keer hoger, snap je?
Ik zal laten zien wat ik bedoel. Hier.
Ik zal laten zien wat ik bedoel.
- We beginnen hiermee. - Daarmee?
Wil je dat ik met de Golden Gate-brug begin?
Kijk. Daar gaan we.
Zo.
Nu kijk ik omhoog en omlaag.
- Je maakt 'n grapje. Wacht even. - Er is niets aan.
- Hier. - Brave meid.
Die zal ik gebruiken. Zet 'm hier maar neer.
Oké, dit is de eerste tree.
Oké, nu tree nummer twee.
Tree nummer twee komt eraan.
Zo gaat dat.
Zie je? Ik kijk omhoog, omlaag, omhoog...
Ik ga een mooie lange ladder voor mezelf kopen.
- Rustig aan nu. - Oké, daar gaan we.
Geen probleem.
Dit is doodeenvoudig. Ik kijk omhoog en omlaag.
Ik kijk omhoog en omlaag.
Hoe ben je in de scheepsbouw verzeild geraakt, Gavin?
Door m'n huwelijk.
Zeer interessante bedrijfstak.
Eerlijk gezegd vind ik het saai.
Voor je boterham hoef je 't niet te doen.
Nee, maar je neemt verantwoordelijkheid op je.
De familie van mijn vrouw is dood.
Iemand moet haar zaken waarnemen.
Haar vaders compagnon beheert de scheepswerf in het oosten. Baltimore.
Dus besloot ik om terug te komen, zolang er werk op me wacht.
- Ik heb het altijd leuk gevonden hier. - Wanneer ben je teruggekomen?
Bijna 'n jaar geleden.
Is 't naar je zin?
San Francisco is veranderd.
De dingen die San Francisco bijzonder voor me maken, verdwijnen snel.
Zoals deze.
Toen zou ik er graag gewoond hebben.
Kleur, opwinding, macht.
Vrijheid.
Wil je niet zitten?
Nee, zo is 't goed.
Ik vond het naar erover te lezen in de krant. En je bent weg bij de politie.
- Is 't een permanent fysiek ongemak? - Nee.
Ik kan gewoon geen al te steile trappen op of naar hoge plaatsen gaan...
zoals de Panoramabar.
Er zijn stapels begane-grondbars in deze stad.
Wil je nu wat drinken?
Nee, liever niet.
't Is wat vroeg op de dag voor mij.
Ik denk dat dat alles wel zo'n beetje is.
Ik ben nooit getrouwd, ik zie niet veel studievrienden.
Ik ben een ex-detective en jij zit in de scheepsbouw.
Wat zit je dwars, Gavin?
Ik vroeg je hier te komen, Scottie, wetend dat je geen detectivewerk meer doet...
maar ik vroeg me af of je je oude werk niet kon hervatten als persoonlijke gunst.
Ik wil dat je m'n vrouw schaduwt.
Nee, niet daarom. We zijn erg gelukkig getrouwd.
- Nou, dan... - Ik ben bang dat haar iets kan overkomen.
- Door wie? - Een dode.
Scottie, geloof jij dat iemand uit het verleden...
een dode, een levend wezen kan binnendringen en bezitten?
Nee.
Als ik je zeg dat ik denk dat dit gebeurd is met m'n vrouw, wat zeg jij dan?
Dat je haar naar de dichtstbijzijnde psychiater of psycholoog moet brengen...
of neuroloog of... Of misschien gewoon naar de huisarts.
En laat jezelf ook nakijken.
Dan heb ik niets aan je. Sorry dat ik je tijd verspild heb.
Bedankt voor je bezoek, Scottie.
Oké.
Ik wilde niet zo grof zijn.
Nee, het klinkt idioot, ik weet 't.
Je bent nog steeds de nuchtere Scot, nietwaar?
Altijd geweest. Denk je dat ik 't verzin?
Nee.
Ik verzin 't niet. Ik zou niet weten hoe.
Ze is met me over iets aan het praten.
Opeens wordt ze stil.
Een waas trekt voor haar ogen en ze worden leeg.
Ze is ergens anders, ver weg, ze is iemand die ik niet ken.
Ik praat tegen haar, maar ze hoort me niet eens.
Dan, na een lange zucht, is ze weer terug.
Ze kijkt me vrolijk aan. Ze weet niet eens dat ze afwezig was.
Ze weet niet waar ze was of wanneer.
Hoe vaak gebeurt dit?
De laatste tijd steeds vaker.
Ze dwaalt rond. God weet waar.
Op een dag heb ik haar gevolgd...
ze verliet het huis als iemand die ik niet kende.
Ze liep zelfs anders.
Ze stapte in de auto en...
reed 8 km naar het Golden Gate-park.
Ze zat bij het meer...
en staarde over het water naar de zuilen aan de overkant.
Je weet wel, de Poorten van het Verleden.
Ze zat daar lang zonder te bewegen.
Ik moest weg, naar kantoor terug.
Toen ik die avond thuiskwam, vroeg ik haar wat ze gedaan had.
Ze was naar het Golden Gate-park gereden...
en had bij het meer gezeten.
Nou?
De kilometerteller in haar auto gaf aan dat ze 150 km gereden had.
Waar was ze heengegaan?
Ik moet weten waar ze heengaat en wat ze doet...
voordat ik er 'n arts bij roep.
- Heb je hierover met 'n arts gesproken? - Ja, maar voorzichtig.
Ik wil meer weten alvorens haar aan die zorg toe te vertrouwen.
Ik zorg dat een privé-detectivebureau haar schaduwt.
-'t Zijn betrouwbare, goede jongens. - Ik wil jou.
Luister, dit is mijn werk niet.
Ik heb 'n vriend nodig, 'n betrouwbaar persoon.
Ik zit er echt over in.
Ik heb m'n baan opgegeven. Ik wil niet betrokken raken bij dit geval.
Luister, vanavond gaan we naar een operapremière.
No comments yet. Be the first to leave one.